Κεφάλαιο 7
Απρόσμενες επισκέψεις
Η Βέρα ξύπνησε με τη διάθεσή της να συναγωνίζεται τη μέρα που είχε ξημερώσει.
Ομιχλώδης, θολή και ταραγμένη σαν το τοπίο που πνίγονταν θαρρείς στο κλάμα κι ήταν σα να θρηνούσε κάτι άπιαστο.
Πόσο θα ήθελε κι εκείνη να κλάψει. Να μείνει στο κρεβάτι και να βουλιάξει στον πόνο της. Να πνιγεί από τα αναφιλητά της, να παρασυρθεί...τινάχτηκε αλαφιασμένη κι ανατρίχιασε σύγκορμη..
Τι παράξενο να σκέφτεται αυτές ακριβώς τις λέξεις όταν η προηγούμενη κυρία του σπιτιού είχε χαθεί με τον τρόπο που χάθηκε...
Κούνησε το κεφάλι της να διώξει τις μακάβριες σκέψεις και σκέφτηκε πόσο την ενόχλησε, που ο άντρας της φυγάδευσε με τέτοιο τρόπο, και τόσο γρήγορα τον γιο της.
Ναι, τον γιο της. Μόνο έτσι τον σκέφτονταν η Βέρα. Άλλωστε εκείνος είχε την κόρη του.
Χθες βράδυ, ήταν η πρώτη φορά από τότε που γεννήθηκε, που η Βέρα δεν έβαλε το παιδί της για ύπνο κι ένιωθε ξαφνικά σα να είχε χάσει όλες της τις σταθερές.
Κι όμως ακόμα και χωρίς αυτές, προσπάθησε να λειτουργήσει όπως συνήθως, και όταν δεν άντεξε άλλο προφασίστηκε πονοκέφαλο κι ανέβηκε πάλι στο δωμάτιό της.
Όχι πως είχε και πολλά να κάνει εκεί κάτω.
Η Μις Σάλι είχε αναλάβει τα πάντα από πριν ακόμα έρθει εκείνη εδώ, και ποτέ δεν της άφησε ένα μικρό περιθώριο, μια χαραμάδα έστω, για να καταφέρει να εισχωρήσει κι εκείνη στην καθημερινότητα του σπιτιού.
Σκέφτηκε όλες τις προσπάθειες που έκανε όταν πρωτοήρθε, να ζωντανέψει λίγο το σπίτι, να τραβήξει τις σκιές που το σκέπαζαν, να το κάνει να μοιάζει με σπιτικό.
Όλες είχαν πέσει στο κενό και το σπίτι ακόμα πενθούσε αυτό που ποτέ δε θα γίνονταν.
Ακόμα δεν μπορούσε να πει αν το σπίτι ήταν καταραμένο, ή οι άνθρωποί του.
Κι εκείνη; Εκείνη τι ήταν; Ποια ήταν;
Η διάθεσή της για ζωή παρερμηνεύτηκε γρήγορα ως ματαιοδοξία και ο φόβος που την κατέκλυζε σιγά σιγά, την έσφιγγε όλο και περισσότερο σαν μια αόρατη μέγγενη, κάνοντάς την διαρκώς να παίρνει λάθος αποφάσεις.
Δεν έπρεπε να πει στον άντρα της πως είχε δει τον Τσαρλς να μιλάει στην Άλις. Φοβήθηκε όμως, πως η προγονή της θα του μετέδιδε αυτό που την βασάνιζε και την έκανε να φωνάζει τις νύχτες.
"Εκείνος όμως, τι στην ευχή φοβήθηκε και βιάστηκε να απομακρύνει το παιδί μου;". Η σκέψη ήρθε απροειδοποίητα και η Βέρα ανατρίχιασε πάλι, χωρίς προφανή λόγο.
Τι ανόητη που ήταν στα αλήθεια. Τόσα χρόνια τα μυστήρια την κύκλωναν, χωρίς εκείνη να μπορεί να ξεδιαλύνει ούτε ένα. Ήταν πεπεισμένη, πως ακόμα κι ο Τσαρλς είχε καταλάβει περισσότερα από εκείνη.
Διαισθανόταν το λόγο που η Άλις την έβλεπε σαν εχθρό. Αυτό που δεν μπορούσε να κατανοήσει ήταν γατί η ίδια τη φοβόταν τόσο πολύ, ενώ θα έπρεπε μόνο να τη λυπάται.
Η Βέρα καταλάβαινε πια πως μόνο ένα μπορούσε να κάνει.
Αποφασισμένη για όλα και προετοιμασμένη καθώς νόμιζε ακόμα και για το χειρότερο, βγήκε από το δωμάτιο.
Τα βήματα πλησίαζαν.
Η Άλις έφερε το χέρι στο λαιμό τρομαγμένη.
Κοίταξε με αγωνία γύρω της, αλλά μια προσπάθεια να κρυφτεί θα ήταν μάταιη.
Έκανε το αμέσως καλύτερο. Σκέπασε βιαστικά τους πίνακες που είχε ανακαλύψει κι ευχήθηκε αυτός που θα έμπαινε να μην πρόσεχε την καινούρια θέση τους.
Τα βήματα σταμάτησαν έξω από την πόρτα. Όχι...σταμάτησαν πιο κάτω. Ένα τρίξιμο την έκανε να τιναχτεί, μα η πόρτα παρέμεινε κλειστή.
Το τρίξιμο ακούστηκε μία φορά ακόμα και μετά ησυχία.
Δεν ήξερε τι να υποθέσει, αλλά δεν είχε σκοπό να χάσει το χρόνο της με υποθέσεις. Τακτοποίησε τους παράξενους πίνακες στην αρχική τους θέση, πήρε μια δυο βαθιές ανάσες για να ανακτήσει όσο μπορούσε την αυτοκυριαρχία της κι άνοιξε την πόρτα με την καρδιά της να χτυπάει ακανόνιστα.
Έπιασε την κοιλιά της σα να ήθελε να προστατέψει το έμβρυο που μεγάλωνε μέσα της και κατέβηκε τη σκάλα προς το δωμάτιό της, με κλονισμένα ακόμα από την αγωνία βήματα.
"Αλήθεια Άλις τι πραγματικά σε τρόμαξε τόσο πολύ;" , ρώτησε τον εαυτό της, μα μέχρι να επεξεργαστεί την απάντηση έφτασε στην προέκταση που κάποτε οδηγούσε στο δώμα.
Στο τελευταίο σκαλί κάτι τράβηξε την προσοχή της. Σίγουρα δεν ήταν εκεί νωρίτερα.
Κοίταξε προς το δώμα και τα αγαλματίδια της αντιγύρισαν αδιάφορα, παγωμένα βλέμματα.
"Πόσο παράταιρα μοιάζουν αυτά τα πορσελάνινα διακοσμητικά ανάμεσά τους, σα να μπήκαν κατά λάθος", συλλογίστηκε χωρίς νόημα, όταν ένας ήχος σαν βήξιμο την έκανε να μαζέψει το φουστάνι της όπως όπως, και να βιαστεί.
Μια σκέψη την έκανε να κοντοσταθεί, να γυρίσει πίσω και να πάρει το αντικείμενο που της τράβηξε την προσοχή.
Μπήκε στο δωμάτιό της, έκλεισε την πόρτα κι ακούμπησε πάνω της.
Κρατούσε σφιχτά και με τα δυο της χέρια το χαρτί που μάζεψε πριν λίγο και προσπαθούσε να ανακτήσει την ψυχραιμία της, όταν ακούστηκε ένα χτύπημα στην πόρτα.
Άρπαξε βιαστικά ένα βιβλίο, έκρυψε μέσα το χαρτί, κάθισε στην πιο κοντινή πολυθρόνα και όσο μπορούσε πιο φυσιολογικά απάντησε.
Η πόρτα άνοιξε και η Βέρα κρατώντας ένα δίσκο, μπήκε στο δωμάτιό της, σαν να ήταν κάτι που το έκανε κάθε μέρα.
Η Άλις την κοίταξε παραξενεμένη. Η Βέρα φαίνονταν άυπνη αν μπορούσε να κρίνει από την κούραση που φώλιαζε στα μάτια της. Όπως την παρατηρούσε διέκρινε κάτι ακόμα στο βλέμμα της που την έκανε να σφιχτεί.
Η Βέρα ακούμπησε το δίσκο στο χαμηλό τραπεζάκι, κάθισε στην άλλη πολυθρόνα, πήρε το τσαγιερό κι άρχισε να σερβίρει το τσάι στα λεπτεπίλεπτα φλιτζάνια χωρίς να πει κουβέντα.
Η Άλις ψαχούλεψε την άκρη του χαρτιού που προεξείχε από το βιβλίο κι ένιωσε τα δάχτυλά της να μυρμηγκιάζουν.
Κοίταξε τη Βέρα με απορία, άνοιξε το στόμα να μιλήσει, μα άλλαξε γνώμη και πειθήνια άπλωσε το χέρι, που πριν λίγο ψαχούλευε το χαρτί, για να πάρει το φλιτζάνι που εκείνη της έτεινε.
Ο ψηλός άντρας μπήκε στο γραφείο του Χέρμπερτ έβγαλε το καπέλο του και τον χαιρέτισε με μάλλον υπεροπτικό τρόπο.
Στηρίχτηκε στο μπαστούνι του και κοίταξε γύρω του αδιάκριτα.
Ο Χέρμπερτ τον κοίταξε, πασχίζοντας να μην προδώσει η έκφρασή του την περιέργεια, αλλά και το θυμό που είχε αρχίσει να φουντώνει μέσα του για την παράξενη αυτή επίσκεψη, αλλά και την ακατανόητη συμπεριφορά.
Κούνησε το κεφάλι του σε χαιρετισμό κι έδειξε στον επισκέπτη την καρέκλα μπροστά στο γραφείο.
Εκείνος παρέμεινε όρθιος.
Μια ερώτηση ήρθε αναπάντεχη να θρυμματίσει την αμήχανη σιωπή που ακολούθησε, ταράζοντας την ψεύτικη ηρεμία, σαν την πέτρα που ρίχνει ένα χέρι στη λίμνη για να σπάσει τη γαλήνη των νερών της, να δημιουργήσει δίνη που ανοίγει συνεχώς τους κύκλους της προς τα έξω, ώσπου να ανασαλευτεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιφάνεια.
"Κύριε, πόσο βέβαιος είστε αλήθεια, ότι είναι καλή ιδέα να νυμφευτείτε την προγονή της αδερφής σας, την κόρη αυτού του αχρείου που διάλεξε η αδερφή σας για άντρα;"
Ο Χέρμπερτ ένιωσε τη δίνη που απλώνονταν γύρω του να τον ρουφάει.
Το Κόκκινο Νυφικό, είναι ένα συλλογικό διήγημα που γράφεται από 12 bloggers.
Τις συνέχειες που προηγήθηκαν μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ:
Μαριλένα : marilenaspotofart
Αριστέα: princess-airis
Μαριάννα: onirokosmos-art
Πέτρα:pistos-petra
ΜαρίαΚανελλάκη: toapagio
ΜαρίαΝικολάου: tokeimeno
Συμμετέχουν οι:
Μαριλένα από https://marilenaspotofart.wordpress.com/
Αριστέα από http://princess-airis.blogspot.gr/
Μαριάννα από https://onirokosmos-art.blogspot.gr/
Πέτρα από http://pistos-petra.blogspot.gr/
Μαρία Κανελλάκη από http://toapagio.blogspot.gr/
Μαρία Νικολάου από http://tokeimeno.blogspot.gr/
Memaria από http://mytripssonblog.blogspot.gr/
Γιάννης από http://idipoton.pblogs.gr/
Αλεξάνδρα από http://abuttononthemoon.blogspot.gr/
Άννα από http://kloanna.blogspot.gr/
Κλαυδία από http://katoapotinakropoli.blogspot.gr/
Χριστίνα από http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/
Η σκυτάλη περνάει από τα χέρια μου στα χέρια του Γιάννη και του εύχομαι καλή συνέχεια!
Απρόσμενες εξελίξεις! Μπράβο Μαρία. Η συνέχεια καταπληκτική. Δεν μένει τώρα παρά να αρχίσουμε να μαθαίνουμε τι συμβαίνει σ'αυτήν την οικογένεια. Ώστε ο πατέρας αχρείος....Και η Βέρα μάλλον θύμα έτσι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ ευχαριστήθηκα και αυτήν τη συνέχεια
Καλό σου βράδυ
Φιλιά πολλά
Σε ευχαριστώ πολύ Άννα μου!
ΔιαγραφήΦιλιά πολλά!
Νάμαστεεεεεε......!!!!! Μάρια μου καλησπέρα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤώρα να σου πω ότι δεν ....άρχισα να ιδρώνω ψέμματα θα πω. Και το λέω γιατί ανέβασες ένα ακόμα σκαλί τον πήχυ των εξελίξεων.
Ας πάρω τα πράγματα ένα-ένα. Με εξαίρετο τρόπο ανέδειξες σημαντικές πτυχές από τις αγωνίες της Βέρας και κατά κάποιο τρόπο την μετατροπή της σε άβουλο αντικείμενο μέσα σε ένα σπιτικό που είναι λουσμένο στο μυστήριο και στις αμφιλεγόμενες καταστάσεις.
Από την άλλη μπαίνει σε δράση ένα τρίτο άγνωστο πρόσωπο που έρχεται σαν καταλύτης να βάλει φωτιά πραγματικά στα σχέδια του ζευγαριού.
Μου άρεσε πάρα πολύ το ότι ο χώρος δράσης του διηγήματος για πρώτη φορά έφυγε εκτός του σπιτιού καθώς μέχρι τώρα είχαμε σχετικά δράση σε συγκεκριμένο χώρο. Μου άρεσε επίσης το ότι έσπασες στα δυο το θέμα σου με παράλληλες δράσεις σε δύο επίπεδα.
Θα την έλεγα την πιο κινηματογραφική μέχρι τώρα πνοή που δίνεις στο διήγημα.
Ξέρω ότι έχω δύσκολο έργο.
Όλες έχετε φτάσει το διήγημα σε πολύ ψηλά μέτρα και σταθμά.
Μακάρι να φανώ αντάξιος της συνέχειας.
Μπράβο σου κοπέλα μου για τη γραφή σου, την πλοκή σου, τη συμβολή σου.
Καλή σου βδομάδα.
Γιάννη μου σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
ΔιαγραφήΕίμαι σίγουρη πως θα συνεχίσεις το διήγημα περίφημα και ήδη ανυπομονώ για τη συνέχεια...να δω τι θα γίνει πιο κάτω και αν θα συμπέσουν όσα σκέφτομαι με αυτά που εσύ θα σκεφτείς.
Α πολυ πολυ ωραιο! Γεματο μυστηριο! Μια μικρη χαραμαδα φωτος αλλα και πολλα ερωτηματικα κι η ατμοσφαιρα σουπερ ηλεκτρισμενη! Μπραβο Μαρια!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ Χριστίνα μου!
ΔιαγραφήΜαρία θερμά συγχαρητήρια!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ιστορία σου περικλείει τα πάντα. Ανατροπές, αγωνία, κορύφωση του μυστηρίου κι ένα εξαιρετικό γεφύρωμα για να περάσουμε στην αντίστροφη πορεία προς το τέλος. Με κομμένη την ανάσα τη διάβασα, τόσο γλαφυρή και καλογραμμένη! Μπράβο ρε Μαράκι!!!
Καλή συνέχεια στον Γιάννη μας τώρα!
Μαρία μου σε ευχαριστώ πολύ...όπως βλέπεις "πάτησα" και πάνω στο υλικό που μας είχες δώσει!
ΔιαγραφήΝα είσαι καλά1
! όχι 1 χαχα!
ΔιαγραφήΜου αρέσει πολύ το πλαίσιο που κινείται η ιστορία. Η εποχή και ο τρόπος περιγραφής από τον καθένα μας δημιουργούν αμέσως εικόνες στο μυαλό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο πρόσωπο της Βέρας γίνεται πιο φιλικό, παραδομένη και αυτή στα αδιέξοδά της, ζει τελικά στην σκιά μιας περίεργης οικογένειας.
Πολύ ενδιαφέρουσα και καλογραμμένη συνέχεια Μαρία μου.
Αναμένουμε τις εξελίξεις από τον Γιάννη.
Καληνύχτα!
Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου...τώρα λογικά οι εξελίξεις θα αρχίσουν να τρέχουν!
ΔιαγραφήΚαλή σου μέρα!
Ωωωωωωω!!!! Ευτυχώς που το είδα Μαράκι γιατί θα ταν κρίμα να το χανα σήμερα!!! Και σε τι σημείο το άφησες για τον Γιάννη!! Και μπαίνει στο παιχνίδι πιο ενεργά κι ο Χέρμπερτ!! Ποιος να ναι ο άνδρας ο άλλος άραγε και τι να λέει το χαρτάκι της Αλις;;; Οσο προχωρά η ίστορία γίνεται πιο μυστήρια και σκοτεινή!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπόλαυσα πολύ τις περιγραφές σου Μαράκι, ειδικά αυτό με τα αγαλματίδια!! Φανταστική συνέχεια με πολλαπλή δράση από όλους τους ήρωές μας!!
Κέντησες Μαράκι μου, κέντησες!! ❤ ❤ Για να δούμε τα ανομολόγητα θα βγουν στην επιφάνεια;;
Φιλάκια ολόγλυκα και καλή βδομάδα να έχουμε!!!!
Σε ευχαριστώ πολύ Μαριλένα μου για τα καλά σου λόγια!
ΔιαγραφήΝα είσαι καλά!
Εν αναμονή λοιπόν "των ανομολόγητων" σε φιλώ!!
Καλογραμμένο κείμενο, υπέροχες εικόνες! Σκηνοθετημένο άψογα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαρακολούθησα με κομμένη την ανάσα κάποιες σκηνές και χαμογελούσα με την ικανότητά σου να μας κρατάς το μυστήριο σε υψηλό level! Μπράβο Μαρία.
Εξακολουθώ να αναρωτιέμαι για την Βέρα για πολλά (τα ερωτήματα που είχα ευθύς εξαρχής, ως Άλις) και περιμένω με αγωνία την εξέλιξη!!!
Πολλά φιλιά!
Α, να πω ότι εκείνη η σκηνή με το χαρτάκι μέσα στο βιβλίο... Πόσο το έκανα εικόνα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι αγωνία τράβηξα για να μην το προσέξει η Βέρα!
Σε ευχαριστώ πολύ Αριστέα μου!
ΔιαγραφήΚαλά η Βέρα μας έχει βάλει όλους να αναρωτιόμαστε!!
Τώρα πάντως που έγραψα το δικό μου κομμάτι ανυπομονώ ακόμα πιο πολύ για τις εξελίξεις!
Φιλιά πολλά!
Εξαιρετική η δική σου συνέχεια Μαρία μου, μπράβο σου!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜεγάλη αγωνία, προσπαθώ να διαβάζω τις ιστορίες αμέσως!!!!!
Όπως παλιά που βλέπαμε τα σήριαλ μια φορά την εβδομάδα κι ακούγαμε το θέατρο από το ραδιόφωνο!!!
Φαντάζεσαι να τα ακούγαμε κι αυτά;
Καλή συνέχεια!!!!
Φιλάκια πολλά!!!!!!
Λες να το κάνουμε σήριαλ Ρένα μου?
ΔιαγραφήΘα είχε πολύ ενδιαφέρον πάντως!
Σε ευχαριστώ πολύ!!
Φιλιά πολλά!
Καλημέρα Μαρία μου
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ παραστατική η αφήγησή σου!!!
Τα συγχαρητήριά μου...εμπλούτισες
την ήδη όμορφη ιστορία με νέα στοιχεία.....
Σε φιλώ πολύ πολύ ♥
Σε ευχαριστώ πολύ Ελένη μου!
ΔιαγραφήΦιλιά πολλά!♥
Καλημέρα Μαρία μου, έδωσες μία εξαιρετική συνέχεια ενεργοποιώντας τους ήρωες, εμφανίζοντας νέα πρόσωπα και προσθέτοντας μπόλικη δόση μυστηρίου......απόλαυσα τις καταπληκτικές περιγραφές σου και περιμένω ανυπόμονα τη συνέχεια !!!!Πολλά συγχαρητήρια Σε φιλώ
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ Κλαυδία μου!
ΔιαγραφήΦιλιά πολλά!
Μπράβο Μαρία μου, εξαιρετική η γραφή σου! Μου άρεσε πολύ που καταπιάστηκες και με τα άλλα πρόσωπα και εμπλούτισες την ιστορία με καινούργια πλοκή και αρκετή δόση μυστηρίου. Τι να κρύβει άραγε το χαρτί;
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά!
Αυτό με καίει και μένα, αν και είχα μια συγκεκριμένη ιδέα όταν το έγραφα, δεν ξέρω τι θα αποκαλύψει ο Γιάννης πως κρύβει, αν μας το αποκαλύψει δηλαδή και δεν το αφήσει για μετά!
ΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ!
Φιλιά πολλά!
Μαγική η πένα σου!! Τίποτα λιγότερο απ΄ότι περίμενα!! Πολλά συγχαρητήρια κι από μένα, Μαρία μου! Φεύγω εκστασιασμένη και περιμένω με μεγάλη περιέργεια τη συνέχεια του Γιάννη, τώρα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ Μαριάνα μου!
ΔιαγραφήΦιλιά πολλά!
Πόσο μου αρέσει να σας διαβάζω στις συλλογικές σας γραφές !!! Η συνέχεια σου Μαρία μου γεμάτη μυστήριο με όλους τους ήρωες ενεργούς !!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα είσαι καλά
Σε ευχαριστώ πολύ Νικόλ μου!
ΔιαγραφήΚι εσύ να είσαι καλά!
Φιλιά πολλά!
Εξελίσσεσαι σε εξπέρ
ΑπάντησηΔιαγραφήτου μυστηρίου...χιχι
Μπράβο Μαρία μου!
(Γιούλη)
Σε ευχαριστώ πολύ Γιούλη μου!!
ΔιαγραφήΩωω... εξαιρετική η συνέχειά σου, Μαρία μου! Καλογραμμένη, με μυστήριο, νέα στοιχεία και πρόσωπα. Καλή συνέχεια να έχει ο Γιάννης. Αναρωτιέμαι αν (και πώς) θα χρησιμοποιήσει το χαρτί. Τι άραγε να κρύβει;
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά πολλά!
Για να δούμε πως θα το χρησιμοποιήσει και αν το χρησιμοποιήσει σε αυτή τη φάση!
ΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ Έλλη μου!
Φιλιά πολλά!
Αυτά τα συλλογικά διηγήματα, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ δική σου συνέχεια μου κέντρισε την περιέργεια και θα ψάξω να βρω τα προηγούμενα κεφάλαια, για να το διαβάσω από την αρχή, καθώς επειδή δεν πολυμπαίνω τα έχω χάσει και δεν ξέρω τι μου γίνεται!
Κίσιζ Μεμαρία!
Σίγουρα έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον κι έχουν κι ένα παράδοξο...μόλις περάσει η σειρά σου δεν κρατιέσαι για τη συνέχεια!
ΔιαγραφήΤουλάχιστον εγώ έγινα πιο ανυπόμονη τώρα από όσο ήμουν πριν γράψω...χαχα!
Φιλιά πολλά!
Όσο προχωρά η ιστορία και εξελίσσεται, αφενός μεν παίρνουν σάρκα και οστά οι ήρωες, αφετέρου νιώθω τυχερή που έχω γράψει ήδη την δική μου συμμετοχή κι απολαμβάνω την συνέχεια ως απλή αναγνώστρια! Σούπερ γραφή, χωρίς καμία αμφιβολία Μαράκι! Πολλά φιλιά! ✿ Υ.Γ Κι εγώ θα σκάσω για το τι γράφει το κρυμμένο χαρτάκι ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε καταλαβαίνω, γιατί τώρα που χαλάρωσα κι εγώ θα απολαμβάνω μόνο τη συνέχεια και μάλιστα έχω γίνει και ανυπόμονη τρομάρα μου...χαχα! Για να δούμε...θα λυθεί ο γρίφος του χαρτιού με την επόμενη συνέχεια;
ΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ!
Φιλιά πολλά!
Ποιός να είναι ο μυστηριώδης άνδρας που εμφανίζεται και τί να κρύβει το χαρτί;
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ ενδιαφέρουσα η συνέχεια που έδωσες στο διήγημα, Μαρία μου, και πολύ καλογραμμένο και 'χορταστικό' το κομμάτι σου!!!!
Σε ευχαριστώ πολύ Μαριάννα μου για τα καλά σου λόγια!
ΔιαγραφήΩραία γραφή, πειστική διήγηση,
ΑπάντησηΔιαγραφήταιριαστή ατμόσφαιρα.
Εικόνες κινηματογραφικές.
Εντυπωσιακή η πρωτοβουλία σας, Μαρία.
Σε ευχαριστώ πολύ Άρη για τα καλά σου λόγια!
ΔιαγραφήΝα είσαι καλά!
Έφτιαξες πολύ ζωντανές εικόνες, Μαρία! Ειδικά αυτή η περιγραφή με το χαρτάκι...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι δεν άφησες να πάρουμε ανάσα από την αγωνία! Και δεν μπορούσες να αποκαλύψεις την ταυτότητα του καινούριου προσώπου; Είμαι τόσο περίεργη!
Μου άρεσαν τα παράλληλα κομμάτια, συνηθίζω να γράφω κι εγώ έτσι στα μεγάλα κείμενα.
Φιλιά!
Αν έγραφα ψηλός κι ευθυτενής θα σου έλεγε περισσότερα? χαχα!
ΔιαγραφήΒέβαια όλα είναι ρευστά και ίσως ο Γιάννης αποκαλύψει ποιος είναι αυτός ο περίεργος τύπος!
Σε ένα διήγημα, είναι μάλλον επιβεβλημένα τα παράλληλα κομμάτια για να μη γίνεται μονότονο και κουράζει!
Σε ευχαριστώ πολύ!!
Φιλιά πολλά!
ωπωπωπω...χαμός γίνεται!!! όσο προχωράει η υπόθεση τόσο μεγαλύτερη αγωνία έχουμε!!! φοβερή η συνέχεια που έδωσες Μαράκι!! φιλιά πολλά!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ Εύη μου!
ΔιαγραφήΦιλιά πολλά!
Μαρία μου ως αργοπορημενη αναγνωσρια θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες...μα τι γραφή κινηματογραφική ήταν η δική σου συνέχεια.. φιλη μου εχεις δώσει πολύ παραστατικα τις εικονες του μυστηρίου..!!! αναμενουμε την εξέλιξη της ιστορίας..παω να την διαβασω.. και την συνεχεια... και εννοειτε οτι θα διαβαστει όλο μαζι στο τελος..!! να περνας ομορφα ...φιλακιαααα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΡούλα μου σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
ΔιαγραφήΝα περνάς κι εσύ όμορφα!
Φιλιά πολλά!
Ως τελευταία και καταιδρωμενη θα συμφωνησω κι εγώ ότι ζωντάνεψαν όλα μπροστά μου! Μη πω για την αγωνία μου που με κρατά σε αναμενα κάρβουνα να μάθω τη συνέχεια!Χαίρομαι πολύ που μπήκε και ο Χερμπερτ στο περοσκηνιο,πολύ ήθελα να μάθω το ρόλο του σε αυτή την ιστορία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω ότι σου έχω εκφράσει και άλλοτε το θαυμασμό μου για το συγγραφικό σου ταλέντο!Δε με απογοητευεις ποτέ!