Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απολογισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απολογισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2016

Πως να χάσετε τα κιλά του 2016...


Μετά από χρόνια έρευνας, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως τα κιλά των γιορτών είναι μύθος, οπότε θα επικεντρωθώ στο πως θα (ξε)χάσουμε το 2016. 

Ήδη στις κουζίνες ετοιμάζονται τα πυρομαχικά που θα στραφούν εναντίον του και θα το ξορκίσουν, ενώ θα υποδέχονται με τιμές το 2017.
Βασιλόπιτες, ρόδια, γούρια στρατεύονται στον αγώνα και περιμένουν ανυπόμονα τα μεσάνυχτα για να κοπούν, σκορπίσουν, χαρίσουν ό, τι μπορεί το καθένα.

Κι εν μέσω ετοιμασιών έρχεται απρόσκλητος και ο απολογισμός. Σαν ενοχλητική μύγα βουίζει γύρω μας, το έξι του χρόνου που εκπνέει, ζητάει εξηγήσεις, ρίχνει ευθύνες, πασχίζει να αποδείξει πως δεν ήταν ένοχο για όσα του προσάπτουμε.
Το βουητό του γίνεται ενοχλητικό, μα όταν γίνει εκνευριστικό, αρκεί  μια κίνηση για να το συνθλίψουμε και να συνεχίσουμε να χτυπάμε μαρέγκες, να ανακατεύουμε το βούτυρο με τη ζάχαρη, να πασπαλίζουμε αλεύρι.


Η Πρωτοχρονιά όμως πλησιάζει γρήγορα και άντε πάλι να μαζεύω όσα ματαίωσε εκείνο το "6" στο τέλος του χρόνου που ανασκουμπώνεται να φύγει, να τα συναρμολογώ απ' την αρχή όπως όπως, να τα κλείνω σε κούτες και να περιμένω να χτυπήσει το ρολόι 12 ακριβώς για να τα μεταφέρω στο "7". 

Δύσκολη η μετακόμιση και γίνεται ακόμα δυσκολότερη, όταν συνειδητοποιώ πως κάποια θα αναγκαστώ να τα αφήσω πίσω για πάντα, πως θα τα κρατήσει το "6" ομήρους για να με εκδικηθεί, ή δε θα τα θέλει το "7", γιατί δεν είναι της μόδας. Όχι πως έρχεται ενημερωμένο ετούτο για το τι θα φορεθεί, αλλά έχει άποψη.
Ακόμα δεν ήρθε το παίζει αφεντικό και σκούζει διαρκώς...εεεεε, δεν ταιριάζει αυτό το όνειρο με το φωτιστικό, ή βγάλε αυτή την ιδέα από το μυαλό σου πριν τσακωθούμε ακόμα δεν ήρθα, κι αν συνεχίσεις να κάνεις του κεφαλιού σου δε θα σου ξαναμιλήσω μέχρι να φύγω.
Άντε τώρα να τα βάλω με το "7" που με απειλεί ακόμα δεν ήρθε, ενώ συνεχίζω να τρώγομαι με το "6" που πριν φύγει θέλει να γίνει αλησμόνητο κι εφευρίσκει συνεχώς τρόπους για να τα καταφέρει.

'Τι νούμερα που είναι και τα δυο!", ψιθυρίζω με αγανάκτηση και προσπαθώ να συγκεντρωθώ σε όσα πρέπει να κάνω, χωρίς να τα προκαλώ
Μαζεύω με τάξη όσα όμορφα μου χάρισε το "6" και τα βάζω ψηλά στο ράφι να μη σπάσουν για να μπορώ να τα χαίρομαι όποτε θέλω.
Κρύβω σε συρτάρια και ντουλάπια όσα δε θέλω να μου γίνουν βάρος, τα κλειδώνω κι αν χάσω και το κλειδί ακόμα καλύτερα!
Σιγοτραγουδώ ήδη το "πάει ο παλιός ο χρόνος" και κρύβω ένα μυστικό μέσα στο σπιτάκι-ζαχαρωτό, πριν το δει το "6" και το ζητήσει πίσω, και κρυφά από το "7" που μπορεί να αποφανθεί πως δεν ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία του και απαιτήσει να το αποχωριστώ.

Κι αν μπορούσα να δώσω μία συμβουλή, είναι αυτή.
Κρύψτε βαθιά μέσα σας, κρατήστε αυτό που σας δίνει δύναμη, αυτό που σας κάνει ευτυχισμένους, διαφυλάξτε το στους χρόνους, προστατέψτε το απ' τους καιρούς και μια στο τόσο να το φυσάτε απαλά, για να αναζωπυρώνεται η φλόγα του, να μη σβήσει ποτέ!


Καλή Πρωτοχρονιά και η νέα χρονιά να φέρει μόνο τα καλύτερα για όλους μας!

Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013

Η αρχή και το τέλος μιας χρονιάς

Το 2013 άρχισε με ευχές που σάλπαραν πάνω σε άσπρα καράβια...

 ...και με μια έκπληξη που μετά το αρχικό ξάφνιασμα έγινε μεγάλη χαρά κι ευτυχία!

Ξεκουράστηκε πλάι σε λίμνες...

...κι ένιωσε την ένταση του φτερουγίσματος!

Ζωγράφισε όμορφα δειλινά στη λιμνοθάλασσα...

...και βούτηξε σε καθάριες γαλάζιες θάλασσες!

Κοίταξε κατάματα τον ήλιο...

...και διάβηκε γέφυρες αδιάβατες!

Λούστηκε στα θαύματα, αγγίζοντας την ευτυχία...

...και περπάτησε σε δάση γεμάτα κυκλάμινα!

Μύρισε την απλότητα...

...κι έζησε το τέλος!

Φτάνει η ώρα που θα γεννηθεί η επόμενη χρονιά!
Εύχομαι τα καλύτερα για όλους μας μέσα από δώδεκα φωτογραφίες, μέσα από δώδεκα ευλογημένες στιγμές!
Μία για κάθε μήνα.
Εστίασα επίτηδες στα όμορφα (έστω κάποια από τα όμορφα) που άφησε πίσω του ο παλιός ο χρόνος κι ελπίζω ο καινούριος να μας φέρει εκτός από υγεία και υπέροχες στιγμές και δικαίωση.
Να λευτερωθούμε από όσα άδικα πνίγουν τις ζωές μας, γιατί μπορεί οι στιγμές μας να εξαρτώνται και από μας για το αν θα είναι ευλογία ή κατάρα, αλλά όλα τα υπόλοιπα είναι στα χέρια εκείνων που τα λερώνουν χωρίς συνείδηση!

Καλή Πρωτοχρονιά!

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013

Μετά τη βροχή...

...λένε πως βγαίνει το ουράνιο τόξο.
Έχω καιρό να το δω. Ούτε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που η ελπίδα ντύθηκε στα χρώματα της ίριδας.
Έπαψε να βγαίνει στα μέρη μου ή έπαψα να το βλέπω;
Δεν ξέρω!
Ίσως έπαψε να βγαίνει στην Ελλάδα της "νομιμότητας", όπως την επιβάλλει η βία της κυβέρνησης.

Έχει καιρό που βρέχει εδώ.

Κι έρχονται μέρες που το μόνο που μου βγαίνει είναι κατάρες.
Για την κυβέρνηση, για τους δανειστές μας, για τα κοράκια, που όλο και κλείνουν τους κύκλους τους, πλησιάζοντας να κατασπαράξουν ό, τι απέμεινε από έναν απελπισμένο λαό. Έναν λαό που πλήρωσε και πληρώνει τις αμαρτίες όσων - τι φρίκη- ακόμα μας κυβερνούν.
Όσων θα έπρεπε να πληρώνουν για τα εγκλήματά τους, αντί να φαντάζονται νούμερα ανάπτυξης μετρώντας κουφάρια αυτόχειρων και πεινασμένων.
 
Κι έρχονται μέρες που το μόνο που θέλω είναι όλοι οι τεχνοκράτες να ζήσουν την απελπισία στο πετσί τους, να τους γίνει δυσβάσταχτη, να γίνει θηλιά να τους πνίξει.

Κι έρχονται μέρες που θέλω να σταματήσει ο κόσμος.
Να σταματήσουν οι φωνές όσων ωρύονται ξεπουλώντας τα πάντα σαν να πουλάνε ένα φτηνό εμπόρευμα στο παζάρι της κακιάς της ώρας.
Άθλιοι έμποροι όλοι τους, σε ένα μίζερο ξεπούλημα της ελπίδας.
Κι όλα μαυρίζουν για άλλη μια φορά.
Μα τι λέω; Μαύρα ήταν εδώ και καιρό. 
Όπως μαύρος είναι ο χάρος, που κόβει βόλτες και ψυχές ανενόχλητος, κρατώντας πότε μαχαίρια και πότε όπλα.

Μετά τη βροχή λένε πως βγαίνει το ουράνιο τόξο.
Κι εγώ δεν το βλέπω.
Βλέπω μόνο δάκρυα.







Πέμπτη 2 Μαΐου 2013

A year photo a day - Φωτογραφίζοντας τον χρόνο στον χρόνο...

Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος παίζοντας και φωτογραφίζοντας.
Ξεκίνησα το παιχνίδι ένα χρόνο μικρότερη και γιόρτασα μαζί του τα γενέθλιά μου, εκεί στο έμπα του Δεκέμβρη και του χειμώνα.
Ενός χειμώνα που να μη χειμώνιαζε!! 
Τον πήραμε με το καλό, τον πήραμε με το άγριο, πήρε κι αυτός μαζί του φεύγοντας ό, τι πρόλαβε και πήγε στα τσακίδια.
Απολογισμός του έτους λοιπόν.
Άλλοι τον κάνουν στο τέλος του χρόνου, άλλοι στα γενέθλια, εγώ τον κάνω όποτε με βολεύει.
Άλλαξε τίποτα από πέρυσι;
Όλα μεγάλωσαν ένα χρόνο...τα χρέη, τα δάνεια, η ανεργία, η εκμετάλλευση, η κοροϊδία και όλα όσα εδώ και χρόνια μας ταλαιπωρούν.
Κάποιοι φαντασιώνονται την ανάπτυξη και τρέχουν σε ξεχασμένα εργοτάξια να την προϋπαντήσουν, αλλά αυτή έχει μουλαρώσει και δεν έρχεται με τίποτα.
Και γιατί να έρθει;
Αφού η ανάπτυξη που οραματίζονται αυτοί θα έρθει ΜΟΝΟ όταν οι πλούσιοι γίνουν πλουσιότεροι κι εξαθλιωθούν τελείως οι φτωχοί.
Τότε που όλοι οι απελπισμένοι θα δουλεύουν για ένα ξεροκόμματο και τα μεροκάματα θα φτάσουν τα 10 ευρώ, αλλά τα χαράτσια θα κοπούν πια μια και τα σπίτια μας θα τα έχουν αγοράσει οι "ξένοι επενδυτές".
Γιατί οι επενδύσεις που ονειρεύονται αυτοί είναι τα ξεπουλήματα.
Καλύπτουν τους μεγάλους και ξεβρακώνουν τους μικρούς.
Οι τραγωδίες δίπλα μας πολλαπλασιάζονται κι αυτοί διαιρούν κι άλλο το τίποτα.
Άνεργη ξεκίνησα το παιχνίδι, μετά είχα απασχόληση και τώρα άνεργη ξανά περιμένω την επόμενη απασχόληση.
Και το λέω απασχόληση γιατί αν η δουλειά δεν είναι καθημερινή και δεν πληρώνεται δεν είναι εργασία.
Η μηχανή μαζί μου και στην ανεργία και στην απασχόληση.
Πολλές φορές οι φωτογραφίες της "ημέρας" (πώς λέμε αυγά της ημέρας;), τραβήχτηκαν το πρωί ή το απόγευμα γυρίζοντας σπίτι.
Πάντως δεν έχω παράπονο. Όλοι, ακόμα και στη δουλειά, όταν έβλεπαν κάτι που μπορεί να ήθελα να φωτογραφίσω με φώναζαν.
Σε αντάλλαγμα τους έδωσα τη διεύθυνση του μπλογκ να "απολαμβάνουν" τα "έργα τέχνης" που βοήθησαν να αποθανατίσω.
Δίκαιη ανταλλαγή νομίζω...χαχα!
Κοιτάζοντας αυτό το χρόνο μέσα από τις φωτογραφίες του, είδα πως επαναλαμβάνομαι συχνά.
Και να ήταν μόνο στις φωτογραφίες, καλά θα ήταν!
Το μόνο που ελπίζω είναι να βελτιώνομαι τουλάχιστον!
Δε θα φτάσω ποτέ να πω υπερβολές...πως τάχα ανακάλυψα το νόημα της ζωής επειδή συμμετέχω σε ένα φωτογραφικό παιχνίδι ή πως επειδή μου αρέσει να φωτογραφίζω (έστω και με τα μέσα που διαθέτω), κάνω κάτι σπουδαίο.
Το κάνω γιατί το απολαμβάνω και όχι γιατί ψάχνω πίσω από το φακό να βρω τη ζωή.
Τη ζωή τη βρίσκουμε όταν τη κοιτάμε κατάματα. 
Ο φακός αποθανατίζει μόνο στιγμές της!

Μάιος 2012

Ιούνιος 2012

Ιούλιος 2012

Αύγουστος 2012

Σεπτέμβριος 2012

Οκτώβριος 2012

Νοέμβριος 2012

Δεκέμβριος 2012

Ιανουάριος 2013

Φεβρουάριος 2013

Μάρτιος 2013

Απρίλιος 2013

Σήμερα φεύγω και δεν ξέρω ακόμα αν θα έχω υπολογιστή ή χρόνο εκεί που θα πάω.
Μαζί με τη λαμπάδα μου παίρνω μαζί και το μαγιό μου ελπίζοντας να το χρησιμοποιήσω!!
Εύχομαι σε όλους σας καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα με υγεία!!