Σκέψεις, λόγια, στιγμές, όλα πέφτουν σαν βροχή και κυλούν σαν τα νερά της . Ακόμα και όταν ο ήλιος καταφέρνει και στέλνει μια ακτίδα του, τα σύννεφα είναι εκεί σε ετοιμότητα.
Η εβδομάδα κυλά σαν τη βροχή κι αυτή.
Μια βροχή που πότε πέφτει δυνατά και πότε εκνευριστικά ήσυχα, τόσο σιγά που σε ξεγελάει και λες ότι σταμάτησε.
Ο τελευταίος καπουτσίνος που καταφέρνει να ανθίσει, θυσιάζεται στο βωμό της φωτογράφισης κι έτσι όπως στολίζουν οι σταγόνες της βροχής τα πέταλά του, λες θα ζήσει για πάντα. Δε ζει. Σε λίγες ώρες πεθαίνει. Αναρωτιέται αν άξιζε η θυσία του.
Ιδανικός καιρός για χουχούλιασμα, αλλά κι ευκαιρία για ξεμούδιασμα και βόλτες όταν ξεμυτίζει ο ήλιος. Ο Ρίκι τρέχει χαρούμενος, ξέγνοιαστος. Ξέχασε ήδη τη βροχή και θα τη θυμηθεί μόνο όταν οι πρώτες σταγόνες θα του χαλάσουν το παιχνίδι. Δεν την αγαπάει καθόλου και τον καταλαβαίνω.
Ο κόσμος γύρω μας τρέχει κι αυτός. Με μεγάλη ταχύτητα! Τα γεγονότα με ξεπερνούν κάθε μέρα και περισσότερο και όλα μοιάζουν λάθος.
Πιάνομαι για άλλη μια φορά από τα μικρά πράγματα. Το άρωμα του πορτοκαλιού βοηθάει. Το χρώμα του επίσης. Για μένα πορτοκαλί είναι η ίδια η ζωή.
Τι κρίμα όμως που η ζωή δεν είναι πάντα σαν πορτοκάλι.
Αφήνω το χρώμα να με παρασύρει και παρακαλάω να σταματήσει ο κόσμος να τρέχει. Και να παραλογίζεται!
Η ιδέα των Weekly Moodboards ανήκει στην Lyriel
Συμμετέχουν τα ιστολόγια:
Day 6...soft
Day 7...my name
Μια ευκαιρία να μάθουν οι συμμετέχοντες στο Photo a day πως προφέρεται το όνομα Μαρία που βλέπουν συνέχεια.
Κάποιοι ξαφνιάστηκαν!
Day 8...something orange...η θυσία του καπουτσίνου.






