Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Summer Bliss. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Summer Bliss. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 7 Αυγούστου 2014

Ή στραβός είναι ο γιαλός...

...ή στραβά αρμενίζουμε...

Λίγο ακόμα και η θάλασσα θα πλημμυρίσει τις οθόνες μας, έτσι που γέρνει επικίνδυνα.
Δεν είναι η καλύτερη φωτογραφία, έτσι θεόστραβη που βγήκε, αλλά δείχνει ένα από τα καλύτερα σημεία, (που μάλλον είναι κι από τα πιο αγαπημένα μου), σε τούτο τον πλανήτη.
Εκεί ακριβώς που το κύμα αφήνει με συνέπεια τα φιλιά του και τα πανάρχαια μυστικά του.

Πώς να μη νιώθω ευγνωμοσύνη όταν εκεί, συναντιόμαστε η θάλασσα, ο ήλιος κι εγώ;
Πώς να μη νιώθω την ευλογία, όταν η γη βάζει τόσα χρώματα σε όσα προσφέρει;
Πώς να μη νιώθω ευτυχισμένη όταν μια όμορφη καλοκαιρινή βραδιά, μου δείχνεις το φεγγάρι, που ανενόχλητο γεμίζει πάλι, να παίζει με τα κλαδιά και με προτρέπεις να το φωτογραφίσω;
Πώς να μην είμαι χαρούμενη όταν η φωτογραφία μου με άρωμα και γεύση ροδάκινου καταφέρνει να ξεχωρίσει;
Και πώς να μη σκέφτομαι ταξίδια, όταν το βλέμμα μου συναντά στον ορίζοντα  τόσα πολλά πλεούμενα;

Κι επειδή ο γιαλός είναι στραβός, αρμενίζω κι εγώ στραβά.
Ανάποδα ξεκινώ και μετράω αντίστροφα τις μέρες.

Day 7...spot
Day 6...Grateful for..
Day 5...pile
Day 4...in the middle
Day 3...s is for...sea, sand, sunlight, stick, shadow
Day 2...lunch
Day 1...landscape

ΥΓ. Ξέχασα μια λέξη όμως στη φωτογραφία της τρίτης ημέρας. 
S is for...summer!!!!

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012

Tag: Bye Bye Summer - Summer Bliss Weeks 8 & 9

(Η ανάρτηση tag είναι μια ιδέα της Μαρίας Π.)

Όποιος θέλει μπορεί να επισκεφτεί το μπλογκ της και να πάρει μέρος στην φωτογραφική πρόκληση των αναμνήσεων του καλοκαιριού που μόλις πέρασε.)

Καλοκαίρι 2012.

Πάει κι αυτό.
Κύλησε σα νεράκι και πέρασε στο χτες.
Μας χάρισε και όμορφες και άσχημες στιγμές.
Μας έκανε να το αγαπήσουμε, να το μισήσουμε, να το βαρεθούμε, αλλά και να το απολαύσουμε.
Τα είχε όλα, εκτός από διακοπές, αλλά ποιός νοιάζεται γι΄αυτές;
Όσο μπορούμε να είμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους, με την οικογένειά μας και τους φίλους μας, τα έχουμε όλα.
Και σαν από θαύμα ο Λούρος από μια απλή κοντινή παραλία, γίνεται παράδεισος και φιλοξενεί τις τρέλες μας όπως τότε που ήμασταν παιδιά κι έπαιρνε ο φίλος μας ο Γιώργος το αυτοκίνητο του πατέρα του για να πάμε.
Μας φιλοξένησε άψογα, μας έμαθε να τον αγαπάμε πάλι και μας χάρισε απίστευτες στιγμές ξεγνοιασιάς.
Η λίμνη, όμορφη όπως πάντα, μας καλοδέχεται όπως το συνηθίζει.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να πίνεις το καφεδάκι σου δίπλα της.
Η πόλη να ψήνεται σε έναν ανελέητο καύσωνα κι αυτή να σου χαρίζει ανεκτίμητες ανάσες δροσιάς.
Τα μπαλκόνια μας στέναξαν και φέτος από το βάρος των...συζητήσεών μας περί ανέμων και υδάτων.
Λερώθηκαν επίσης από σαπουνόνερα μια και μέχρι σαπουνόφουσκες κάναμε.
Ήταν ένα καλοκαίρι με μουσική, πολλή μουσική...και καθόλου μα καθόλου τηλεόραση!
Καλό Φθινόπωρο πια!!
Ας χαρούμε τις δικές του ομορφιές από δω και πέρα.

Άρχισα να φτιάχνω κολάζ από φωτογραφίες που δεν έχω χρησιμοποιήσει μέχρι τώρα στις αναρτήσεις μου, αλλά μετά σκέφτηκα πως χάρη στη Marian από το http://daysofbliss365.blogspot.gr έχω ήδη έτοιμο το ημερολόγιο του καλοκαιριού που πέρασε.











Summer bliss 8 & 9 Weeks

Και ήρθε η ώρα να τελειώσει κι επίσημα το Summer Bliss.
Τις δυο τελευταίες του εβδομάδες μονοπώλησε πάλι η θάλασσα, αλλά η τελευταία είναι αφιερωμένη μόνο στο όμορφο φεγγάρι του Αυγούστου.
Και του χρόνου να είμαστε καλά!!



Σάββατο 25 Αυγούστου 2012

Summer Bliss...Week 7 - Fresh...day 25 (photo a day)

Summer bliss - week 7

Ένα ταξίδι δυο ημερών στην Πάτρα μονοπώλησε σχεδόν όλη την περασμένη εβδομάδα.
Στο κολάζ...λεωφοροφωτογραφία (πως λέμε αεροφωτογραφία;..καμιά σχέση) από το αρχαίο θέατρο της Καλυδώνας λίγο πριν φτάσω στο Αντίρριο, όπου και κατέβηκα για να πάρω το καράβι (την παντόφλα δηλαδή) για Ρίο.
Από τότε που φτιάχτηκε η γέφυρα ήταν η πρώτη φορά που μπήκα σε ferry boat..κι αυτό γιατί μετά από πολλά χρόνια ταλαιπωρίας και θαλασσοπνιξίματος με τα συγκεκριμένα (άσε τα απαγορευτικά)  είχα ορκιστεί πως δε θα τα ξανατιμήσω!
Μάλλον πάτησα τον όρκο 8 χρόνια μετά, αλλά δεν πιάνεται γιατί δε φύσαγε καθόλου.
Αλήθεια λέω!!
Δε φύσαγε, αλλά κούναγε!!
Άντε να σοβαρευτώ.
Ο όρκος καταπατήθηκε λόγω κρίσης.
Ακόμα και οι Θεοί σηκώνουν τα χέρια ψηλά μπροστά σε τέτοια παράμετρο!
Αν πήγαινα με το αυτοκίνητο θα πλήρωνα, εκτός από τη βενζίνη και τα διόδια της γέφυρας που δεν είναι και λίγα, πάνω από 50-60  ευρώ, ενώ έκανα το ταξιδάκι με 15 περίπου.
Ανάγκα και θεοί πείθονται!




Το παλιό και το καινούριο.
Το μεσαιωνικό κάστρο του Αντιρρίου και πίσω του η γέφυρα.
Το καράβι σαλπάρει και αφήνουμε πίσω μας την Αιτωλοακαρνανία.
Τελικά δεν ήταν καθόλου άσχημη ιδέα να πάω με την "παντόφλα" απέναντι.


Fresh...day 25


Καρπουζάκι!!

Καλοκαιρινός διαγωνισμός
"Η γάτα το καλοκαίρι"

Και μια που κοντεύει να φύγει ο Αύγουστος (κάνοντας ζαβολιές με ζέστες και καύσωνες, άντε μην τα πάρω και με αυτόν!) ας βάλω και τη μοναδική γάτα που κατάφερα να στριμώξω για φωτογραφία.
Με το παρακάτω κολάζ παίρνω μέρος στον καλοκαιρινό διαγωνισμό της  Αλιόνας.
Κυκλοφορεί μια πανέμορφη τιγρέ στην αυλή, αλλά μόλις με βλέπει εξαφανίζεται η χαζή.
Δεν ξέρει πως θέλω μόνο να την κάνω διάσημη!
Αυτή εδώ είναι λίγο πιο φιλόδοξη και σταμάτησε για λίγες πόζες πριν εξαφανιστεί.



Πέμπτη 16 Αυγούστου 2012

Days 15 & 16 (photo a day) - Summer bliss (Week 6)

Ready...day 15


Food...day 16


Άλλη μια καλοκαιρινή εβδομάδα πέρασε.
Η θάλασσα εξακολουθεί, όπως είναι φυσικό, να μονοπωλεί τις μέρες μας.
Από τις κοντινότερες παραλίες είναι αυτή του Λούρου, οπότε την τιμάμε με την παρουσία μας συχνά πυκνά.
Χτες ήταν και τα γενέθλια του γιου μου!
Χρόνια του πολλά...να τον χαίρομαι!




Τρίτη 7 Αυγούστου 2012

Summer bliss - week 5 & Photo a day - day 7


Μια βροχή, όταν τη χρειάζεσαι περισσότερο από ποτέ, ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα που βάφει τα σύννεφα με εξωπραγματικά χρώματα, μια βόλτα, μια βουτιά, ακόμα κι ένας καφές μπορούν να σε κάνουν να νιώσεις την απόλυτη ευτυχία!



Day 7...8 o' clock




Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

Calm...day 30 (photo a day) - Summer bliss...week 4

Calm



                                              Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουλίου είναι:




Summer Bliss

Άλλη μια εβδομάδα summer bliss....άλλη μια εβδομάδα που πέρασε σαν αστραπή.
Είπαμε ναι, βαρεθήκαμε το καλοκαίρι, για την ακρίβεια βαρεθήκαμε τη ζέστη του καλοκαιριού, αλλά κι αυτό το μυγιάγκιχτο γιατί μούτρωσε σαν παιδί και βιάζεται να φύγει;
Ας γίνονταν απλά πιο δροσερό!

Μια βόλτα στο Μεσολόγγι ήταν ίσως από τις καλύτερες στιγμές της εβδομάδας που πέρασε!








Τα τείχη της Αρχαίας Πλευρώνας όπως φαίνονται φεύγοντας από το Μεσολόγγι








H ανάρτηση αυτή είναι μέρος μιας φωτογραφικής πρόκλησης 
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012

Summer bliss - week 3 Λούρος Μεσολογγίου

Ζέστη, ζέστη, ζέστη! 
Απαραίτητη η βουτιά σχεδόν καθημερινά για να αντέξουμε!
Δροσερές εικόνες από μια άγνωστη θάλασσα στους περισσότερους Έλληνες.
Μόνο όσοι είναι από την περιοχή γνωρίζουν την παραλία του Λούρου στο νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Άντε και κανένας που έχει τρέλα με τη γεωγραφία, αλλά ζήτημα να την έχει επισκεφτεί.
Α!..και η Μαρία Μπακοδήμου μια και κατάγεται από το Μεσολόγγι και την επισκέπτεται συχνά!

Βέβαια η περιοχή είναι και σημαντικός (υδρο) βιότοπος που προστατεύεται μάλιστα από τη συνθήκη Ramsar,  οπότε ίσως φτάνουν εδώ και κάποιοι που μελετούν ή απλά θαυμάζουν τους
 (υδρο) βιότοπους.
Είναι πραγματικά τεράστια παραλία με μήκος γύρω στα 7 χιλιόμετρα.
Για να σας δώσω να καταλάβετε πως ακριβώς είναι θα σας πω μόνο ότι το όνομά του τα λέει όλα!
Είναι μια μακριά λουρίδα άμμου που χωρίζει τους βάλτους και τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου από το Ιόνιο.
Το περιβάλλον έχει άγρια ομορφιά!
Βάλτοι, άμμος, νερά, λιμνοθάλασσες, εκβολές ποταμών συνθέτουν μια εικόνα μοναδική.

Εμείς σήμερα θα μείνουμε πάνω στη στενή μακριά λουρίδα και θα επιλέξουμε με την ησυχία μας αν θα επισκεφτούμε τα μαγαζιά του Λούρου ή αν θα στρίψουμε λίγο πριν, αριστερά ή δεξιά για να διαλέξουμε πιο ερημικές περιοχές για το μπάνιο μας!
Μπορούμε αν θέλουμε να έχουμε τη δική μας μικρή "ιδιωτική" παραλία!
Όλα τα γούστα καλύπτονται άνετα εδώ ακολουθώντας απλά άλλο δρόμο.
Τελικά στρίψαμε λίγο πριν τα "κεντρικά" μαγαζιά αριστερά!
Το ελαφρύ κυματάκι το προκαλούν τα μεγάλα καράβια που πάνε ή φεύγουν από το λιμάνι της Πάτρας με προορισμούς την Κεφαλονιά, την Ιταλία ή γύρευε που αλλού!

Σταματάω την πολυλογία για να δείτε τις φωτογραφίες, αλλά θα επανέλθω σύντομα με το Λούρο.
















H ανάρτηση αυτή είναι μέρος μιας φωτογραφικής πρόκλησης 
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.


Πέμπτη 12 Ιουλίου 2012

Summer bliss - Week 2



Η καλύτερη στιγμή αυτής της εβδομάδας ξεκίνησε με ένα πρωινό τηλεφώνημα χιλιοοόμετρα μακριά για να σιγουρευτώ πως ξύπνησε ένα παιδί και θα προλάβει να πάει εγκαίρως στο αεροδρόμιο.
Μετά από ένα ταξίδι που ξεκίνησε στις 7 το πρωί και τελείωσε στις 12 τα μεσάνυχτα το λεωφορείο που τη φέρνει κοντά μου στο τελευταίο μέρος του ταξιδιού, μπαίνει στο σταθμό. 
Σηκώνω τη μηχανή και το φωτογραφίζω μέσα από το αυτοκίνητο πριν βγω για να κλείσω ολόκληρο τον κόσμο στην αγκαλιά μου!!
Καλώς την δέχτηκα!!


Χτες το βράδυ!!

Σήμερα!!..και μια πολύ πειραγμένη από τα παλιά...το μωρό μου μεγάλωσε!





H ανάρτηση αυτή είναι μέρος μιας φωτογραφικής πρόκλησης 
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.


Πέμπτη 5 Ιουλίου 2012

Summer bliss-Week 1...Στη λίμνη Τριχωνίδα!


Λίμνη Τριχωνίδα.
Ένα πολύ μικρό τμήμα της τουλάχιστον, μια και η λίμνη είναι η μεγαλύτερη της Ελλάδας και η καθαρότερη της Ευρώπης, όχι γιατί υπάρχει καμμία μέριμνα (προς θεού!), αλλά γιατί αναβλύζουν συνέχεια νερά από τα βάθη της.
Έχει πάρα πολλά σημεία από όπου μπορείς να πλησιάσεις τις αμμουδιές της και αρκετά μαγαζιά για να καθήσεις να απολαύσεις τον καφέ σου ή το φαγητό σου.
Από παλιά ονομάζεται "το πέλαγος της Αιτωλίας"  και πραγματικά θυμίζει θάλασσα μια και το μάτι ξεγελιέται αντικρίζοντας την απεραντοσύνη της.
Εκτός από την ομορφιά της που αλλάζει ανάλογα τις εποχές και τη χαρίζει απλόχερα στους επισκέπτες της η Τριχωνίδα  κερνάει και αθερίνα.
Δε γίνεται; 
Κι όμως γίνεται!
Σχεδόν τα πάντα γίνονται εδώ ή θα μπορούσαν να γίνονται!
Αν και είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας είναι μόνιμα ξεχασμένη  και αποκλεισμένη από κάθε ανάπτυξη.
Ένας θησαυρός που κοιμάται ανενόχλητος  περιμένοντας να αναγνωριστεί η αξία του.
Μέχρι τότε η Τριχωνίδα θα χαρίζει τις συγκινήσεις της και τις ομορφιές της σε λίγους και φυσικά στις πάπιες της.







Φτάνοντας στο "Αρχοντικό της λίμνης"...





...μας υποδέχτηκαν οι πάπιες....


















Ένα απόγευμα στη λίμνη ήταν η καλύτερη στιγμή της εβδομάδας.
Ένα απόγευμα, με πολύ καλή παρέα, με συζήτηση και αναδρομές στο παρελθόν και στα παιδικά μας χρόνια.
Το δροσερό αεράκι από τη λίμνη, η παρέα, η χαλάρωση και η ηρεμία αρκούν για να νιώσεις ευτυχισμένος!