Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κατερίνα Μαλακατέ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κατερίνα Μαλακατέ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2017

Το σχέδιο, Κατερίνα Μαλακατέ


"Το σχέδιο" της Κατερίνας Μαλακατέ, είναι ένα βιβλίο που  σε βάζει αμέσως στο ρυθμό του και γρήγορα σε απορροφά εντελώς. Με ζωντανή αφήγηση και εναλλαγές που κρατάνε το ενδιαφέρον αμείωτο, θα σας συμβούλευα να το αρχίσετε όταν θα έχετε χρόνο, γιατί ειλικρινά δε θα μπορείτε να το αφήσετε από τα χέρια σας μέχρι να φτάσετε στην τελευταία σελίδα.


Οι καταστάσεις που περιγράφει είναι σκληρές, πολύ σκληρές. 
Είναι αναμφίβολα μια δυστοπία κι αυτό από μόνο του το κάνει τρομακτικό.
Είναι όμως κι ένα πολιτικό θρίλερ με όλες τις ιδεολογίες  να ανακατεύονται και τα χειρότερα να γίνονται πραγματικότητα. 
Πάνω απ' όλα όμως, κατά την άποψή μου, είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που φτάνει με ευκολία στα άκρα. 


Ο άνθρωπος γίνεται σκλάβος και μένει υποταγμένος με τη θέλησή του σχεδόν, χωρίς τη χρήση βίας, αν και η απειλή της πείνας είναι μια μορφή της, και ίσως η χειρότερη, αφού μπορεί να επιφέρει τα χειρότερα βασανιστήρια.
Η πορεία που φέρνει τους ανθρώπους ως εδώ, είναι αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος και του πραξικοπήματος των Πέντε Ημερών, όπου ο "Ένας" αναλαμβάνει την εξουσία και όλα γίνονται εφιαλτικά.
Η Αθήνα αρχίζει να καίγεται και στη συνέχεια γίνεται μια ζούγκλα, η επαρχία δεν έχει τρεχούμενο νερό, ρεύμα, φαγητό. Η  έλλειψη ενημέρωσης είναι αβάσταχτη, μα κι επικίνδυνη, μια και κανείς δεν ξέρει τι να πιστέψει και τι όχι, από τις φήμες που κυκλοφορούν.

Ο Χάρης, μεσήλικας συγγραφέας το σκάει για το Παρίσι όταν αρχίζουν να διαφαίνονται τα δύσκολα και είναι και μια νύξη αυτό, για όσους το βάζουν συνήθως στα πόδια για να γλιτώσουν το τομάρι τους, όταν όλα δυσκολεύουν και αυτοαποκαλούνται εξόριστοι για να μην προλάβουν να τους πουν οι άλλοι δειλούς.

Η κόρη του, φτάνει μισοπεθαμένη στο σπίτι του παππού της, σ' ένα ορεινό χωριό κι όταν αναγκάζονται να το εγκαταλείψουν και να βγουν στο δρόμο, είναι η ώρα που θα τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο.

Η ίδια η Κατερίνα λέει για το σχέδιο  στη Βιβλιοθήκη του Πρώτου.:

"Το σχέδιο δεν είναι στην πραγματικότητα μόνο ένα βιβλίο για την κρίση, ούτε στ' αλήθεια μια δυστοπία.
Είναι ένα μυθιστόρημα ιδεών, χαρακτήρων και πλοκής. Είναι ο τρόπος μου να διευρευνήσω πως θα αντιδρούσαν διάφοροι άνθρωποι σε ακραίες καταστάσεις."


Και πραγματικά οι σχέσεις μπαίνουν στο μικροσκόπιο και αναλύονται διεξοδικά.
Η Κατερίνα τις γυρίζει το μέσα έξω και τις τινάζει κυριολεκτικά. Πώς ήταν πριν το κακό, πώς εξελίχτηκαν, πώς τις βλέπουν οι άλλοι, μα κυρίως πώς τις βιώνουν οι ίδιοι οι ήρωες.
Μια χούφτα άνθρωποι που βιώνουν διαφορετικά τις ίδιες καταστάσεις, που αντιλαμβάνονται αλλιώς την αγάπη, που κάποιοι δυσκολεύονται ακόμα και να την αποδεχτούν.
"Η ζωή είναι μια απλή τυχαιότητα.... Είναι μια αλληλουχία συμπτώσεων, αυτό που ορίζει το ποιοι είμαστε δεν μπορεί να μετρηθεί με τίποτε άλλο. Αυτό που λέμε εαυτός  δεν υπάρχει έξω από τα γεγονότα. Κι αυτό που λέμε πραγματικότητα δεν ορίζεται εκτός του εαυτού μας "
Ειλικρινά προσπάθησα να συμπαθήσω τον Χάρη, και ίσως κάποια στιγμή να το κατάφερα για λίγο.
Στην αρχή όμως, με το σνομπισμό του και την ελιτίστικη διάθεσή του, μου ήταν εντελώς αντιπαθής.
Προσπαθούσα να καταλάβω από που πήγαζε όλος αυτός ο ελιτισμός, όταν το μόνο που έβλεπα πάνω του ήταν η απουσία συναισθημάτων, ακόμα και για το ίδιο του το παιδί, και μια καταστροφική πορεία ζωής.
Άραγε το να γράφεις δυο αράδες, να το παίζεις διανοούμενος και να πιστεύεις μάταια πως προσφέρεις σε κάτι, ό, τι κι αν είναι αυτό, σε κάνει ανθρώπινο ον, αν είσαι απογυμνωμένος από αισθήματα; 
Ή για να το θέσω σωστότερα, αν δεν είσαι σε θέση να νιώσεις ούτε τα αυτονόητα, αν κουβαλάς μέσα σου μόνο πίκρα και είσαι ανήμπορος να δεσμευτείς σε οτιδήποτε και με οποιονδήποτε, μπορείς να προσφέρεις ποτέ κάτι ουσιαστικό;

Ίσως τελικά ο πιο συμπαθής χαρακτήρας να μου ήταν ο Νίκος, ο οποιοσδήποτε άστεγος  μετανάστης δηλαδή, που καθόλου εκ του ασφαλούς δεν αφήνει τον τόπο του, που το πληρώνει με το χαμό του παιδιού του που αληθινά αγαπά, και που οι άλλοι αντιμετωπίζουν συνήθως με καχυποψία και φόβο.

Πραγματικά το βιβλίο βάζει τον αναγνώστη σε ένα κλειστοφοβικό περιβάλλον, σε ένα περιβάλλον που η απομόνωση δε συντελείται μόνο από τις καταστάσεις, αλλά προϋπήρχε βαθιά μέσα στους ήρωες που μοιάζουν ανίκανοι να διαχειριστούν με σαφήνεια τα αισθήματά τους, που τα μπερδεύουν και τα υπεραναλύουν βαπτίζοντάς τα συνεχώς με άλλα ονόματα, στην προσπάθειά τους να τα αποδομήσουν, ή και να τα ξεπεράσουν, κι αυτό ίσως είναι το πιο τρομακτικό απ' όλα.



Το σχέδιο της Κατερίνας Μαλακατέ, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις μελάνι.

Την Κατερίνα μπορείτε να τη βρείτε και στο blog της "Διαβάζοντας" .

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2016

Κανείς δεν θέλει να πεθάνει, Κατερίνα Μαλακατέ

Η κυκλοφορία του νέου βιβλίου της  Κατερίνας Μαλακατέ από τις εκδόσεις Μελάνι, έχει τίτλο "Το σχέδιο" και διαβάζοντας σχετικά, θυμήθηκα πως ποτέ δεν έκανα μια αναφορά στο πρώτο βιβλίο της Κατερίνας, το "Κανείς δεν θέλει να πεθάνει".
Λίγο  πριν "μπει σε εφαρμογή" λοιπόν "Το σχέδιο", θα επιχειρήσω να σας βάλω στον αρκετά σκοτεινό κόσμο του "Κανείς δεν θέλει να πεθάνει".

"Μια ογδοντάχρονη Αγγλίδα σε κώμα θα αλλάξει μια νύχτα κορμί με την τριαντάχρονη Ουκρανή που την προσέχει. Μεθυσμένη από την ξαφνική παράταση της ζωής, θα παραστρατήσει στα σοκάκια των Αθηνών, θα νιώσει κυνηγημένη, μόνη, θα φτάσει ως το τελευταίο σκαλί της εξαθλίωσης. Παράλληλα ένας μαύρος άντρας που δουλεύει στα φανάρια θα δει την πράσινη λάμψη που σκίζει τον ουρανό και θα ενεργοποιηθεί. Κι η δεκαοκτάχρονη εγγονή της Αγγλίδας με το κορμί που τόσο μοιάζει στη γιαγιά της θα φτάσει ως την τρέλα.
Τι τους ενώνει; Ένα πράσινο αφρικανικό μενταγιόν, ένας Ινδός θεός εγκατεστημένος σε μια μονοκατοικία κάπου στις παρυφές της Αττικής και η πεποίθηση  πως κανείς δεν θέλει να πεθάνει.
Μια νουβέλα που πραγματεύεται τη ζωή και το θάνατο, την ύπαρξη του θεού ή και την ανυπαρξία, το τι θα έκανες την αθανασία αν στην χάριζαν έτσι ξαφνικά.
Θέτει ένα σωρό ερωτήματα και φυσικά δεν απαντάει σε κανένα."

Αυτά αναφέρει το οπισθόφυλλο και είναι αρκετά για να δημιουργήσουν ένα κλίμα μυστηρίου στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι ήρωες. 

Μια πορεία είναι τούτη η νουβέλα. Από την αρχή ως το απρόσμενο, δυνατό και αναπάντεχο τέλος της, κινείται στα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου. 
Μεταξύ θανάτου κι αθανασίας.
Ακροβατεί μεταξύ ρεαλισμού και μεταφυσικού κάνοντάς το με μια μαεστρία που εκπλήσσει.

Μπαινοβγαίνει με ευκολία σε πολύ διαφορετικούς κόσμους και ανεβοκατεβαίνει επίπεδα,  με στόχο να φτάσει ψηλά. 
Κι όμως κάποιες φορές πέφτει τόσο χαμηλά που μοιάζει να σέρνεται και να χάνεται εκεί που η ανθρώπινη υπόσταση εκμηδενίζεται και ο ίδιος ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα άλλο παρά εμπόρευμα στα χέρια των πιο αδίστακτων.

Κανείς δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται να είναι. 
Η γηραιά Αγγλίδα που βρίσκεται ξαφνικά σε άλλο σώμα παλεύοντας με κάθε τρόπο να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που της δίνεται για ζωή, δεν είναι η μόνη που κρύβει μυστικά, που "κρύβεται" πίσω από ένα ξένο πρόσωπο.
Όλοι σχεδόν έχουν στις αποσκευές τους, πολλά περισσότερα από όσα νομίζουν και το ταξίδι του καθενός μοιάζει να το ορίζει μια σκληρή μοίρα που αγαπάει τις ανατροπές, ένας αδίστακτος θεός που θέλει πάση θυσία να νικήσει. 

Δίνεται συνεχώς μια μάχη σώμα με σώμα  για την επιβίωση, για τη ζωή, για την αθανασία.
Και από τη μάχη δε θα μπορούσε να λείπει ο έρωτας που κινεί τα δικά του νήματα και εξουσιάζει με τη δύναμή του τους ήρωες. 

Μπορεί το βιβλίο να μην απαντά στα ερωτήματα που θέτει, αλλά σίγουρα βάζει τον αναγνώστη να σκεφτεί και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα μέσα από τη συναρπαστική πορεία που θα ακολουθήσει σελίδα τη σελίδα. 

Αν δεν ξέρετε την Κατερίνα ευκαιρία να τη γνωρίσετε μέσα από τα βιβλία της, αλλά και από το blog της "Διαβάζοντας".