Η πόλη από ψηλά κρύβει με επιμέλεια τις αγωνίες της, τους φόβους της, αλλά και τις χάρες της.
Μοιάζει να απλώνεται απέραντη και γαλήνια.
Δε φτάνουν ως εδώ οι φωνές και τα κορναρίσματα.
Ο θυμός, η αγάπη, το μίσος, ο έρωτας, η οργή, η ελπίδα, αλλά και πόσα ακόμα, τακτοποιούνται ήσυχα ήσυχα και κρύβονται στους δρόμους, στα πάρκα, στις πλατείες και στα σπίτια.
Στα σπίτια που μοιάζουν με άδεια κοχύλια που ξέβρασαν στην ακτή δυνατά κύματα κι έμειναν έτσι να στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο.
Κι όμως, ετούτα τα κοχύλια έχουν ζωή.
Εκατομμύρια ιστορίες τόσο ίδιες και τόσο διαφορετικές ξετυλίγονται αδιάκοπα, μέρα τη μέρα, λεπτό το λεπτό, δευτερόλεπτο το δευτερόλεπτο.
Όλα αλλάζουν συνεχώς στην καρδιά της, ενώ η όψη της μένει σχεδόν η ίδια!
Με τον φρουρό της απέραντης πόλης, πήρα μέρος στο "Φωτογραφίζειν" που διοργανώνει η Μαρία Νι από το blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".
Ευχαριστώ πολύ όσους ξεχώρισαν το φρουρό μου, αλλά και τη Μαρία για τη φιλοξενία της!
 |
| Φρουρός της απέραντης πόλης |
Εσείς τι βλέπετε από ψηλά;
Μπορείτε να το δείξετε με μια ανάρτηση για να ξεκινήσει ένα ακόμα Life Images;
