Σαν μια ανάσα πέρασε κι αυτή η εβδομάδα.
Ένα πρωί, με έβγαλε ο δρόμος μου μπροστά από το καλοκαιρινό σινεμά, που είχε πια κατεβάσει ρολά για φέτος και συνειδητοποίησα ότι το καλοκαίρι που μας πέρασε δεν πήγα ούτε μια φορά.
Το γιασεμί συνέχισε να μυρίζει τα όμορφα καλοκαιρινά βράδια και χωρίς εμένα, αλλά αυτό ήταν το μοναδικό καλοκαίρι που εγώ δεν το μύρισα παρακολουθώντας έστω και μια ταινία εκεί.
Γυρνώντας σπίτι ένα μεσημέρι πρόλαβα να χαρώ το στροβίλισμα ενός φύλλου που έπεφτε μπροστά στο αυτοκίνητό μου.
Έχυσα δυο φορές τον καφέ μου, μια στο αυτοκίνητο και μια στο σπίτι, αλλά το τζόκερ δεν το κέρδισα.
Βέβαια δεν έπαιξα κιόλας.
Πέρασα απίστευτα όμορφες ώρες με την κόρη μου.
Γελάσαμε πολύ (καθόλου σπάνιο εδώ μέσα, απλά βρήκαμε το χρόνο να περιφέρουμε τα χάχανα κι αλλού).
Η φωτογραφία είναι από την επιστροφή μας στο σπίτι, όπου το "πάρτυ" συνεχίστηκε!
Μάνα και κόρη σε μεγάλα κέφια!
Η μάνα πίσω από το φακό...
Diary of Bliss:3η εβδομάδα!
Ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι:
Βραβεία!
Η
Αθηνά μου έκανε την τιμή να μου χαρίσει το παραπάνω βραβείο.
Πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα.
1. Δεν έχω καταλάβει ακόμα τι άλλαξε στον blogger.
Όποιος κατάλαβε, παρακαλώ να μου πει!
2.Ναι, το ξέρω πως φθινοπώριασε, αλλά δε θέλω να βγάλω την υπέροχη φωτογραφία της Πάργας που στολίζει το blog μου.
Αν τη βγάλω τελικά θα την βάζω πάντα κάθε καλοκαίρι, γιατί για μένα σημαίνει πολλά παραπάνω από μια φωτογραφία.
3.Δεν ξέρω αν τέλειωσε η επέλαση των τούρκικων σήριαλ και φοβάμαι να ανοίξω τηλεόραση μην πέσω πάνω στην ηλίθια γλώσσα τους και χμμ.."σιχτιρίσω" πάλι το σύμπαν, ή πάνω στους ηλίθιους δημοσιογράφους και στους ακόμα πιο ηλίθιους πολιτικούς.
Ζω στη χώρα της φαιδρότητας κυριολεκτικά και άρχισε να μου τη δίνει εδώ και καιρό.
Δείτε ποιοι "μας εκπροσωπούν" στη βουλή και κλάψτε με μαύρο δάκρυ για τα χάλια μας!
4.Αν μου δινόνταν τώρα η ευκαιρία για ένα καινούριο ξεκίνημα σε άλλη χώρα θα την άρπαζα από τα μαλλιά, τόσο δυνατά που θα την ξεμάλλιαζα!
5.Μου τη δίνει που ο κόσμος χάνεται και οι "τοπικοί άρχοντες και όχι μόνο" "χτενίζονται" κι ετοιμάζονται να τα αρπάξουν πάλι!
Το μόνο που άλλαξε η κρίση είναι η ποιότητα της ζωής των ανθρώπων....κακά τα ψέματα, αλλά η ψυχολογία επηρεάζεται άσχημα από την αβεβαιότητα και την ανέχεια.
Αυτό που δεν άλλαξε και δε θα αλλάξει ποτέ είναι η κοροϊδία.
Το οικονομικό ξεβράκωμα των πολιτών θα συνοδεύεται πάντα από το χορό των εκατομμυρίων που στήνουν οι επιτήδειοι!
6.Θα ήθελα να μπορούσα να κοιμάμαι περισσότερο το πρωί!
Να μη χτυπάει το ξυπνητήρι..να σηκώνομαι όποτε θέλω!
Και μετά...ξύπνησα (με ξυπνητήρι βεβαίως βεβαίως).
7.Ξέχασα να ποτίσω τις ντοματιές μου λίγες μέρες, αλλά σιγά τα ωά...αυτές ξέχασαν να δώσουν ντομάτες!
Χμμ..τώρα που τα διαβάζω, μάλλον γκρίνιαξα, παρά είπα 7 πράγματα για μένα..από την άλλη βέβαια και η γκρίνια (όταν δεν είναι μόνιμο κουσούρι) μπορεί να είναι καλή...εκτονώνεται η πίεση!
Η
Εύη χάρισε το παρακάτω γλυκό βραβείο σε όσους νιώθουν παιδιά.
Κι επειδή παρά τους αιώνες που κουβαλάω, πάντα μα πάντα θα νιώθω παιδί, το πήρα!
Η
Irma μου χάρισε το επόμενο βραβείο.
Πρέπει να απαντήσω σε 11 ερωτήσεις και τη συνέχεια να το δώσω σε 5 blogs με κάτω από 200 αναγνώστες.
Για να δούμε τις ερωτήσεις:
1. Τι σου αρέσει να φοράς πιο συχνά;
Τζιν και μπλουζάκια!
Α, το καλοκαίρι φορέματα!
2. Τι διασκέδασες πιο πολύ; Σχολείο ή Πανεπιστήμιο;
Σχολείο.
3. Αγαπημένο Βιβλίο
Τα σταφύλια της οργής του Στάιμπεκ.
4. Ένα πράγμα το οποίο φοβάσαι;
Την αρρώστια.
5. Τι σε οδήγησε στο blogging;
Η περιέργεια στην αρχή, η φωτογραφία μετά!
6. Αγαπημένο προϊόν μακιγιάζ;
Συγκεκριμένη μάρκα δηλαδή;
Ελπίζω όχι, γιατί θα απαντήσω "σκέτα" κραγιόν.
7. Η πιο τρυφερή ανάμνηση;
Τι άλλο για μια μάνα;
Οι στιγμές που βλέπει για πρώτη φορά τα παιδιά της και τα πιάνει στην αγκαλιά της και τα φιλάει και από "ιδέα" γίνονται άνθρωποι....ό, τι πιο τρυφερό και μεγαλειώδες ταυτόχρονα μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος!
8. Τι προτιμάς; Ελαφρύ ή "βαρύ" μακιγιάζ;
Ελαφρύ!
9. Ένα πράγμα που σου αρέσει να κάνεις περισσότερο;
Διάβασμα!
10. Καμία Φοβία;
Υψοφοβία.
11. Κραγιόν ή Lipgloss;
Κραγιόν.
Ένα ξεχωριστό βραβείο μου χάρισε η
airis.
Και είναι ξεχωριστό γιατί το δημιούργησε μόνη της και πριν το χαρίσει το στόλισε με όμορφα λόγια!
Δεν έχει κανόνες και η μόνη ερώτηση (που η απάντησή της είναι προαιρετική) είναι:
Αν είχα ένα βραβείο στα χέρια μου κι έπρεπε να το δώσω κάπου (στην πραγματική ζωή) σε ποιον θα το έδινα και γιατί.
Αν εξαιρέσουμε τους γονείς μου που αξίζουν χιλιάδες βραβεία, θα το έδινα σε όλους τους Έλληνες που υποφέρουν, με την ευχή να βρούμε κάποια στιγμή όλοι μας το κουράγιο που μας λείπει και να ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ πίσω τις ζωές μας και το μέλλον μας από όλους τους χαρτογιακάδες που το επιβουλεύονται ελαφρά τη καρδία.
Πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα, αλλά τα είπα ήδη παραπάνω...
Κορίτσια σας ευχαριστώ όλες πάρα πολύ.
Φυσικά, για να μη χαλάσω και την παράδοση τα αφήνω ελεύθερα να τα πάρουν όσοι τα επιθυμούν!
Αυτό το κάνω για δυο λόγους.
Ο πρώτος είναι πως συμπαθώ πολλά περισσότερα blogs από όσα πρέπει να βραβεύσω και ο δεύτερος είναι πως κάποιοι δεν επιθυμούν βραβεία...
Με αυτό τον τρόπο νομίζω πως δε φέρνω κανέναν σε δυσάρεστη θέση.
Before bedtime...day 24
Με το που κρυώνει λίγο ο καιρός αρχίζω τα "ζεστά" μου.
3 things...day 24
Ο μελωδός κρέμεται στο ίδιο σημείο χρόνια.
Πότε ανάποδα (καλή ώρα), πότε ίσια!
Ο ήχος του είναι γλυκός χάρη στα τρία ξύλα μπαμπού που χτυπάνε μεταξύ τους, αλλά και πάνω στο τέταρτο μικρότερο!