Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Diary of Bliss. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Diary of Bliss. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2018

Όλα οδηγούν στον "Αστερισμό του Ιβίσκου"


Το νεογέννητο φεγγάρι δεν ήταν παρά μια νυχιά στον φθινοπωρινό ουρανό.
Ο ήλιος έγερνε στη δύση του, βάφοντας ρόδινο τον ορίζοντα και όλα έμοιαζαν γαλήνια, όμορφα, ειρηνικά.
Πιο πέρα ένας νεαρός είχε στήσει τον τρίποδα της φωτογραφικής του μηχανής και σημάδευε τη λίμνη.
Για μια στιγμή μόνο ζήλεψα, γιατί αμέσως μετά σκέφτηκα τον ζεστό καφέ που με περίμενε.
Μετά από πεζοπορία ωρών, είχαμε φτάσει στη λίμνη για ξεκούραση πριν επιβιβαστούμε στο μικρό λεωφορείο που θα μας πήγαινε στα σπίτια μας.
Με το σώμα ευχάριστα κουρασμένο, τη μηχανή μου και το μυαλό μου γεμάτα εικόνες, η Κυριακή εκείνη, έχοντας σύμμαχό της τον καλό καιρό, όδευε προς το τέλος της.

Μια εβδομάδα μετά, με το φεγγάρι μεγαλύτερο, αλλά άφαντο από τον ουρανό, αφού τα σύννεφα το κρύβουν, το σκηνικό έχει αλλάξει .
Βροχή, αέρας, χιόνια στα βουνά. Κρύο!
Απόλυτα λογικό και αναμενόμενο! Κάποιοι λένε πως και πολύ άργησε!
Εγώ απλά απολάμβανα τα τελευταία φθινοπωρινά δώρα, ξέροντας ότι θα γίνει η αλλαγή και θα είναι ολοκληρωτική.

Και μπορεί η φωτογραφία που διάλεξα να είναι από τη λίμνη όπως την έσβηνε σιγά σιγά από τα μάτια το φως που έφευγε, αλλά μια άλλη φωτογραφία έγινε η αφορμή για να πάρω μεγάλη χαρά.




Η αγαπημένη Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου, που τη συναντάμε και στο "Λογισμών Αραξοβόλι" εμπνεύστηκε από τον ιβίσκο μου κι αυτό είναι για μένα μεγάλη τιμή και απέραντη χαρά!
Με έκανε συνοδοιπόρο σε ένα υπέροχο ταξίδι που θα ξεκινήσει σε λίγες μέρες και όλα δείχνουν ότι θα είναι υπέροχο!

Η Σταυρούλα με τους γεμάτους συναίσθημα στίχους που φανερώνουν την ευαισθησία της και το ταλέντο της μιλάει κατευθείαν στις ψυχές χαράζοντας μονοπάτια που μένουν ανεξίτηλα και παίρνει μια απλή φωτογραφία για να την κάνει ολόκληρο αστερισμό, γεμίζοντας το σύμπαν με τα δικά της ξεχωριστά, αστροφώτιστα ποιήματα!

Πόση, χαρά, πόση τιμή, πόση ευγνωμοσύνη νιώθω γι΄αυτό το όμορφο ταξίδι στον αστερισμό της ποίησης!
Εύχομαι να λάμψει και να φωτίσει αυτός ο αστερισμός τα πάντα και να γίνει ο οδηγός για τα επόμενα πολύτιμα ταξίδια της που είμαι σίγουρη ότι θα έρθουν!

Προς το παρόν ανυπομονώ να πάρω στα χέρια μου το βιβλίο και να το βάλω στην καρδιά μου όπως είμαι σίγουρη ότι θα γίνει...
Aναμένοντας λοιπόν τα σπουδαία, σας χαιρετώ!



Αυτή η ανάρτηση δε θα μπορούσε  να είναι τίποτα άλλο, παρά μια καταχώρηση στο Diary of Bliss, που εμπνεύστηκε η Κατερίνα από το Pause blog.

Κυριακή 7 Μαΐου 2017

Diary of Bliss: I wish...

Αν έχεις προλάβει να κάνεις ευχή σ' ένα αστέρι που πέφτει, αν έχεις σβήσει κεράκια στον απόηχο μιας ευχής κι αν έχεις φυσήξει έστω και μια φορά την πικραλίδα, δε φοβάσαι μην "πάθεις" αυτό που εύχεσαι όπως προειδοποιούν κάποιοι.
Το αντίθετο μάλιστα, θα ήθελες πολύ να το πάθεις.

Εν μέσω επιθυμιών που γίνονται ευχές, γεύσεων και αρωμάτων, αναπολώ εκείνες τις στιγμές που το φως πλημμυρίζει τα μάτια και λούζει την ψυχή.
Εκείνες τις στιγμές που νιώθεις πως όλα είναι σωστά, κι ας μην είναι και τόσο, τις στιγμές που η ευτυχία έρχεται απρόσμενη επίσκεψη, φέρνοντας δώρα λίγο ουρανό και μια μολόχα κι εσύ της προσφέρεις γλυκό του κουταλιού!

Και συνεχίζω να επιθυμώ, δε σταματάω να εύχομαι, γιατί, πολύ απλά, είμαι ζωντανή.
Μπορεί σε αυτή την πεζή και απολύτως σκληρή πραγματικότητα που ζούμε να δυσκολεύονται να ανθίσουν τα όνειρα, αλλά το μυαλό δεν παύει να φτερουγίζει.
Θα ακολουθεί πάντα εκείνον το μικρό σπόρο της πικραλίδας στην πρώτη και τελευταία πτήση του και θα εναποθέτει πάνω του μια μεγάλη ευχή!
Κι όποιος έχει την ικανότητα να ονειρεύεται και να εύχεται, τότε μπορεί να συνεχίζει!
Καλή συνέχεια!!

May 1: window

May 2: no filter

May 3: skyline

May 4: inside my home (magic)

May 5: on my plate (rose spoon sweet)

May 6: nature

May 7: wish


Οι ευχές πετάνε για το "Diary of Bliss" της Κατερίνας στο just-k-world

Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2012

Να ΄χαμε να λέγαμε! (Diary of Bliss)


Η εβδομάδα σε τίτλους.
Τα φύλλα πέφτουν, ο καιρός χαμογελά ακόμα και ο blogger μου κάνει κόλπα.


Οι μπόρες που ξέσπασαν έφυγαν γρήγορα και ο ήλιος ξαναβγήκε να μας χαρίσει αισιοδοξία.
Μακάρι να τραβήξει αυτός ο καιρός όσο γίνεται περισσότερο.
Την εβδομάδα που μας πέρασε αποδείχτηκε για άλλη μια φορά πως οι άνθρωποι που επέλεξα να είναι δίπλα μου το αξίζουν και με το παραπάνω.
Αυτό με γεμίζει ικανοποίηση και ήταν και το σημαντικότερο στοιχείο μιας εβδομάδας δύσκολης και κουραστικής που έδωσε τη θέση της σε μια άλλη που ξεκινά σήμερα ηλιόλουστη και γεμάτη υποσχέσεις.
Μια πολύ καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι μας!


Diary of Bliss:7η εβδομάδα!
Η πρόκληση της Κατερίνας. 


 Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι για το #FMSphotoaday.
Σάββατο απόγευμα μου έφεραν κάστανα από κάποιο ορεινό χωριό.

Από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες ηρεμίας, αλλά και ομορφιάς...σκάλισα πάλι το αρχείο μου!!

Το Παπαστράτειο δημοτικό τραβηγμένο μέσα από το πάρκο.

Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012

Πήραμε τα βουνά κι αφήσαμε πίσω άλλη μια εβδομάδα.


Όλη την εβδομάδα το πήγαινε για βροχή, αλλά άλλαζε γνώμη την τελευταία στιγμή.
Εκεί που γέμιζε ο ουρανός σύννεφα, εκεί έβγαινε ο ήλιος πάλι.
Αναποφάσιστος καιρός, αναποφάσιστοι κι εμείς.
Να πάρουμε ομπρέλα, να βάλουμε ζακέτα, να πιούμε κάτι πιο ζεστό;
Άκρη δε βγάλαμε!
Η εβδομάδα που μας πέρασε, μάλλον ήταν και η τελευταία καλοκαιρινή αναλαμπή.
Το φθινόπωρο άργησε, αλλά ήρθε κι επίσημα.
Στολίστηκε στα γκρι κρέμασε και δυο αστραπές πάνω του να το φωτίζουν και ξάπλωσε στον ουρανό να αρχίσει τα παιχνίδια του.
Πάλευε ο ήλιος από το πρωί να βγει, τα έσπρωχνε να κάνει χώρο για του λόγου του, αλλά αυτά τον νίκησαν.
Ε, ήταν και περισσότερα εδώ που τα λέμε, τι να σου κάνει ένας ήλιος!

Μη με ρωτήσετε γα τις αστραπές...δεν τις πρόλαβα...η μια στη δύση, η άλλη στην ανατολή..χμμ..απροσάρμοστο μου φαίνεται κι αυτό το φθινόπωρο. 



Πριν αρχίσει όμως η βροχή...χτες δηλαδή..πήραμε τα βουνά.
Μεσημεριανός περίπατος στη φύση.
Έτσι, για να κλείσει καλά και αυτή η εβδομάδα!

Diary of Bliss:6η εβδομάδα!
Η πρόκληση της Κατερίνας. 

στολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι:

Πάνω στο βουνό βρήκαμε ένα τραπέζι στρωμένο.


Και θαυμάσαμε τη θέα της πόλης μας από ψηλά.
Στο βάθος μια από τις λίμνες μας.

Καλού κακού πριν φύγουμε  τράβηξα από το μπαλκόνι μια φωτογραφία για το θέμα της ημέρας.
Μπορεί να έπιανε βροχή μέχρι να φτάσουμε και δεν ήθελα να μην έχω φωτογραφία.
Είχε συννεφιά, αλλά ο ορίζοντας ήταν απίστευτα καθαρός!


Αρκεί μια ματιά σε αυτόν το γαϊδαράκο που χορεύει και τραγουδάει για να ξεκαρδιστώ.
Και δεν είναι τυχαίο.
Μου το χάρισαν πριν χρόνια τα παιδιά μου ακριβώς για αυτόν το σκοπό.
Κι από τότε όταν πέφτω από τα σύννεφα προσγειώνομαι στα μαλακά...πάνω στον γκρίζο γαϊδαράκο, και στην ευχή των παιδιών μου να γελάω πάντα!

Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012

Υπό...α-γωνία.


Και ήρθε ο Οκτώβρης ανυποψίαστος.
Δεν ήξερε τι άφησε πίσω του ο Σεπτέμβρης.
Παρέλαβε άδεια ταμεία και πρέπει, λέει, να πληρώσει πολλά.
Πρέπει να φορολογήσει τα όνειρα, να κόψει από την ευτυχία, να βάλει φπα στο γέλιο.
Θέλει να μας μάθει, λέει, να είμαστε δυνατοί.
Να μην πεινάμε, να μην ζητάμε, να μην ανασαίνουμε και τους χαλάμε την ησυχία.
Θέλουν, λέει, να μας σώσουν!
Να μη μιλάμε όταν αδικούμαστε, να μη φωνάζουμε όταν μας υπονομεύουν, να μην γκρινιάζουμε σαν μωρά όταν δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα.
Να σηκώνουμε το σταυρό μας και να προχωράμε στον Γολγοθά μας χωρίς καν να μιλάμε.
Γιατί αν μιλήσουμε θα δούμε πως οι περισσότεροι έχουμε τα ίδια προβλήματα και τις ίδιες ανησυχίες.
Θα διαπιστώσουμε πως οι εφιάλτες μας είναι κοινοί και πως η λίστα που με τόση επιμέλεια έκρυβαν, αφορούσε εκείνους και για αυτό την κρατούσαν μυστική.
Εμείς σε άλλες λίστες είμαστε.
Φανερές.
Στις λίστες του κόψε, σκάσε, μη σηκώνεις κεφάλι και ψήφισε!
Δεν ήθελαν, λέει, να χρησιμοποιήσουν ένα προϊόν που δεν ήταν νόμιμο.
Ενώ είναι καθόλα νόμιμο για αυτούς να βυθίζουν μια ολόκληρη χώρα στην ανέχεια και στην αγωνία.
Το νομιμοποίησαν εκεί στα έδρανα που κάθονται και βρίζονται ολημερίς χωρίς ουσία.
Ο τελευταίος άγραφος νόμος λέει ότι οι Έλληνες είναι περιττοί.
Η Ελλάδα αύριο θα ανήκει αλλού. 
Τι να τους κάνει τους λαθρομετανάστες του ονείρου;

Σαν γνήσιος πολιτικός ο Οκτώβρης, τάζει λαγούς με πετραχήλια, αλλά παίρνει μέρες.
Ακόμα δεν ήρθε και όλο απομακρύνεται.
Δεν αντέχει τις φωνές.
Θέλει, λέει, να σωθεί!
Δε θα προλάβει όμως να γλιτώσει από τη Μέρκελ γιατί ακόμα κι αυτός δεν είναι τόσο γρήγορος.
Θα αναγκαστεί να γίνει μάρτυρας των πάρε δώσε της.
Αυτή θα παίρνει και οι δικοί μας ανύπαρκτοι, οι δικοί μας φοβισμένοι (είναι και κάτι λίστες που καίνε, είναι και μια siemens σε εκκρεμότητα) θα δίνουν!

Κι όμως το χαμόγελο ακόμα και με αυξημένο φπα, ακόμα και με τη μαντάμ προ των πυλών, τολμάει να ανθίζει στα χείλη μας.
Εκεί σε πείσμα και των καιρών και των ανθρώπων.


Diary of Bliss:5η εβδομάδα!
Η πρόκληση της Κατερίνας. 

Ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι:

Σήμερα θα ανεβάσω μια από τις αγαπημένες μου γωνίες....χωρίς "α" αυτή!!
Σκέτη γωνία!
Την έχω ξαναβάλει.
Όχι όμως στο #FMSphotoaday.

Day 8...Angle 
Casa de Concha -Σπίτι των Κοχυλιών-Salamanca, Spain)

Και για να κλείσω όμορφα θα βάλω τα βραβεία που έφτιαξαν δυο φίλες και  τα χάρισαν με αγάπη σε όλους.

Το βραβείο της  Κατερίνας 

Και το βραβείο της  Παρασκευής

Όμορφα και γλυκά σαν τα κορίτσια που τα χάρισαν.
Σας ευχαριστώ!

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012

Diary of Bliss + Βραβεία!! + #FMSphotoaday


Η τελευταία εβδομάδα του Σεπτέμβρη δεν έκανε την έκπληξη.
Κύλησε και αυτή γρήγορη και βιαστική, λες και ήθελε να μας παραδώσει στα χέρια του Οκτώβρη μια ώρα αρχύτερα, να βγάλει την ευθύνη μας από πάνω του.

"Ναι, ήρθα, έφερα μαζί μου το φθινόπωρο, σας χάρισα και 5-6 κίτρινα φύλλα για να μη λέτε πως ήρθα με άδεια χέρια, σας έδωσα πολλές όμορφες μέρες, αλλά φεύγω τώρα γιατί κουράστηκα.
Ας αναλάβει ο Οκτώβρης να σας παρηγορήσει για όσα δε σας έφερα ή για όσα σας πήρα φεύγοντας.
Κι αν αρχίσει να χαλάει ο καιρός να τα βάλετε μαζί του.
Εγώ φρόντισα να σας γλυκάνω με τις μέρες μου και να σας δροσίσω με τις νύχτες μου..."

Λίγο πριν εκπνεύσει η εβδομάδα, πρόλαβα να τη στολίσω με όμορφα λουλούδια.
Από την καινούρια τους θέση, στις νέες τους γλάστρες πια, ένα νέο κυκλάμινο γεννιέται και μαζί του γεννιέται πάλι από την αρχή η ομορφιά.
Τα χρυσάνθεμα ζήλεψαν κι αρχίζουν σιγά σιγά να ανοίγουν τα μπουμπούκια τους κι αυτά.
Ο Σεπτέμβρης τελικά ήταν τρυφερός μαζί μας.

Σήμερα έκανε την επίσημη πρώτη του ο Οκτώβρης.
Ήρθε γλυκά κι αυτός σαν το Σεπτέμβρη.
Καλό μήνα να έχουμε!!!






Diary of Bliss:4η εβδομάδα!
Η πρόκληση της Κατερίνας. 



Ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι:


Βραβεία!!
Η καταπληκτική Demi Mist μου χάρισε δυο πολύ όμορφα βραβεία και την ευχαριστώ πάρα πολύ που με σκέφτηκε για άλλη μια φορά!!




Where I stood...day 1
Δίπλα στα καλάμια.
Το πρωί έπρεπε να πάω σε κοντινό χωριό για μια δουλειά.
Δεν μου πήρε ώρα και γύρισα σπίτι με μυρωδάτη ρίγανη!!

Στο δρόμο οι καλαμιές μου έκαναν εντύπωση.
Στάθηκα λίγο πλάι τους για μια φωτογραφία.

Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012

Diary of Bliss, βροχή βραβείων & #FMSphotoaday

Σαν μια ανάσα πέρασε κι αυτή η εβδομάδα.
Ένα πρωί, με έβγαλε ο δρόμος μου μπροστά από το καλοκαιρινό σινεμά, που είχε πια κατεβάσει ρολά για φέτος και συνειδητοποίησα ότι το καλοκαίρι που μας πέρασε δεν πήγα ούτε μια φορά.
Το γιασεμί συνέχισε να μυρίζει τα όμορφα καλοκαιρινά βράδια και χωρίς εμένα, αλλά αυτό ήταν  το μοναδικό καλοκαίρι που εγώ δεν το μύρισα παρακολουθώντας έστω και μια ταινία εκεί.
Γυρνώντας σπίτι ένα μεσημέρι πρόλαβα να χαρώ το στροβίλισμα ενός φύλλου που έπεφτε μπροστά στο αυτοκίνητό μου.

Έχυσα δυο φορές τον καφέ μου, μια στο αυτοκίνητο και μια στο σπίτι, αλλά το τζόκερ δεν το κέρδισα.
Βέβαια δεν έπαιξα κιόλας.

Πέρασα απίστευτα όμορφες ώρες με την κόρη μου.
Γελάσαμε πολύ (καθόλου σπάνιο εδώ μέσα, απλά βρήκαμε το χρόνο να περιφέρουμε τα χάχανα κι αλλού).
Η φωτογραφία είναι από την επιστροφή μας στο σπίτι, όπου το "πάρτυ" συνεχίστηκε!
Μάνα και κόρη σε μεγάλα κέφια!
Η μάνα πίσω από το φακό...


Diary of Bliss:3η εβδομάδα!
Η πρόκληση της Κατερίνας. 


Ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι:

Βραβεία!

 Η Αθηνά  μου έκανε την τιμή να μου χαρίσει το παραπάνω βραβείο.
Πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα.

1. Δεν έχω καταλάβει ακόμα τι άλλαξε στον blogger.
Όποιος κατάλαβε, παρακαλώ να μου πει!

2.Ναι, το ξέρω πως φθινοπώριασε, αλλά δε θέλω να βγάλω την υπέροχη φωτογραφία της Πάργας που στολίζει το blog μου.
Αν τη βγάλω τελικά θα την βάζω πάντα κάθε καλοκαίρι, γιατί για μένα σημαίνει πολλά παραπάνω από μια φωτογραφία.

3.Δεν ξέρω αν τέλειωσε η επέλαση των τούρκικων σήριαλ και φοβάμαι να ανοίξω τηλεόραση μην πέσω πάνω στην ηλίθια γλώσσα τους και χμμ.."σιχτιρίσω" πάλι το σύμπαν, ή πάνω στους ηλίθιους δημοσιογράφους και στους ακόμα πιο ηλίθιους πολιτικούς.
Ζω στη χώρα της φαιδρότητας κυριολεκτικά και άρχισε να μου τη δίνει εδώ και καιρό.
Δείτε ποιοι "μας εκπροσωπούν" στη βουλή και κλάψτε με μαύρο δάκρυ για τα χάλια μας!

4.Αν μου δινόνταν τώρα η ευκαιρία για ένα καινούριο ξεκίνημα σε άλλη χώρα θα την άρπαζα από τα μαλλιά, τόσο δυνατά που θα την ξεμάλλιαζα!

5.Μου τη δίνει που ο κόσμος χάνεται και οι "τοπικοί άρχοντες και όχι μόνο" "χτενίζονται" κι ετοιμάζονται να τα αρπάξουν πάλι!
Το μόνο που άλλαξε η κρίση είναι η ποιότητα της ζωής των ανθρώπων....κακά τα ψέματα, αλλά η ψυχολογία επηρεάζεται άσχημα από την αβεβαιότητα και την ανέχεια.
Αυτό που δεν άλλαξε και δε θα αλλάξει ποτέ είναι η κοροϊδία.
Το οικονομικό ξεβράκωμα των πολιτών θα συνοδεύεται πάντα από το χορό των εκατομμυρίων που στήνουν οι επιτήδειοι!

6.Θα ήθελα να μπορούσα να κοιμάμαι περισσότερο το πρωί!
Να μη χτυπάει το ξυπνητήρι..να σηκώνομαι όποτε θέλω!
Και μετά...ξύπνησα (με ξυπνητήρι βεβαίως βεβαίως).

7.Ξέχασα να ποτίσω τις ντοματιές μου λίγες μέρες, αλλά σιγά τα ωά...αυτές ξέχασαν να δώσουν ντομάτες!

 Χμμ..τώρα που τα διαβάζω, μάλλον γκρίνιαξα, παρά είπα 7 πράγματα για μένα..από την άλλη βέβαια και η γκρίνια (όταν δεν είναι μόνιμο κουσούρι) μπορεί να είναι καλή...εκτονώνεται η πίεση!


Η Εύη  χάρισε το παρακάτω γλυκό βραβείο σε όσους νιώθουν παιδιά.
Κι επειδή παρά τους αιώνες που κουβαλάω, πάντα μα πάντα θα νιώθω παιδί, το πήρα!



Η Irma μου χάρισε το επόμενο βραβείο.

Πρέπει να απαντήσω σε 11 ερωτήσεις  και τη συνέχεια να το δώσω σε 5 blogs με κάτω από 200 αναγνώστες.
Για να δούμε τις ερωτήσεις:

1. Τι σου αρέσει να φοράς πιο συχνά; 
Τζιν και μπλουζάκια!
Α, το καλοκαίρι φορέματα!

2. Τι διασκέδασες πιο πολύ; Σχολείο ή Πανεπιστήμιο;
Σχολείο.

3. Αγαπημένο Βιβλίο
Τα σταφύλια της οργής του Στάιμπεκ.

4. Ένα πράγμα το οποίο φοβάσαι;
Την αρρώστια.

5. Τι σε οδήγησε στο blogging; 
Η περιέργεια στην αρχή, η φωτογραφία μετά!

6. Αγαπημένο προϊόν μακιγιάζ; 
Συγκεκριμένη μάρκα δηλαδή;
Ελπίζω όχι, γιατί θα απαντήσω "σκέτα" κραγιόν.

7. Η πιο τρυφερή ανάμνηση;
Τι άλλο για μια μάνα;
Οι στιγμές που βλέπει για πρώτη φορά τα παιδιά της και τα πιάνει στην αγκαλιά της και τα φιλάει και από "ιδέα" γίνονται άνθρωποι....ό, τι πιο τρυφερό και μεγαλειώδες ταυτόχρονα μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος!

8. Τι προτιμάς; Ελαφρύ ή "βαρύ" μακιγιάζ;
Ελαφρύ!

9. Ένα πράγμα που σου αρέσει να κάνεις περισσότερο;
Διάβασμα!

10. Καμία Φοβία;
Υψοφοβία.

11. Κραγιόν ή Lipgloss;
Κραγιόν.

Ένα ξεχωριστό βραβείο μου χάρισε η airis.


Και είναι ξεχωριστό γιατί το δημιούργησε μόνη της και πριν το χαρίσει το στόλισε με όμορφα λόγια!
Δεν έχει κανόνες και η μόνη ερώτηση (που η απάντησή της είναι προαιρετική) είναι:
Αν είχα ένα βραβείο στα χέρια μου κι έπρεπε να το δώσω κάπου (στην πραγματική ζωή) σε ποιον θα το έδινα και γιατί. 
Αν εξαιρέσουμε τους γονείς μου που αξίζουν χιλιάδες βραβεία, θα το έδινα σε όλους τους Έλληνες που υποφέρουν, με την ευχή να βρούμε κάποια στιγμή όλοι μας το κουράγιο που μας λείπει και να ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ πίσω τις ζωές μας και το μέλλον μας από όλους τους χαρτογιακάδες που το επιβουλεύονται ελαφρά τη καρδία.

Η Γεωργία μου χάρισε το:
Πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα, αλλά τα είπα ήδη παραπάνω...

Κορίτσια σας ευχαριστώ όλες πάρα πολύ.
Φυσικά, για να μη χαλάσω και την παράδοση τα αφήνω ελεύθερα να τα πάρουν όσοι τα επιθυμούν!
Αυτό το κάνω για δυο λόγους.
Ο πρώτος είναι πως συμπαθώ πολλά περισσότερα blogs από όσα πρέπει να βραβεύσω και ο δεύτερος είναι πως κάποιοι δεν επιθυμούν βραβεία...
Με αυτό τον τρόπο νομίζω πως δε φέρνω κανέναν σε δυσάρεστη θέση.

Before bedtime...day 24
Με το που κρυώνει λίγο ο καιρός αρχίζω τα "ζεστά" μου.


3 things...day 24
Ο μελωδός κρέμεται στο ίδιο σημείο χρόνια.
Πότε ανάποδα (καλή ώρα), πότε ίσια!
Ο ήχος του είναι γλυκός  χάρη στα τρία ξύλα μπαμπού που χτυπάνε μεταξύ τους, αλλά και πάνω στο τέταρτο μικρότερο!