Να μ' αγαπάς, να 'σαι καλός,
όμορφος, ξύπνιος να 'σαι,
να μην αντιμιλάς,
να μην ξενοκοιμάσαι.
Ψυχούλα μου, καρδούλα μου,
δικός μου πάντα να 'σαι,
πάντα να με θυμάσαι.
Να θέλεις ό, τι θέλω εγώ,
γλύκα της κάθε λύπης.
Να είσαι πάντα εδώ.
Ποτέ να μη μου λείπεις.
Αυτά λέει και ξαναλέει η Α΄ Βασιλοπούλα, πλάθοντας το Σιμιγδαλένιο της, κλεισμένη στην κάμαρά της. Και όταν ο Σιμιγδαλένιος σχηματίζεται τον αγκαλιάζει, τον φιλάει...κι εκείνος ξυπνά!
Αχ, τι γλυκά με ξύπνησες, όμορφα που κοιμόμουν....
Ο Σιμιγδαλένιος είναι ένα παραμύθι σε πέντε πράξεις και ο συγγραφέας του Αλέξανδρος Αδαμόπουλος λέει γι' αυτό:
"Είναι ένα παραμύθι που διαβάζεται μ' ανοιχτή καρδιά. Για μικρούς ή για μεγάλους. Ψευτοδίλημμα! Ποιος μικρός θα' χε ακούσει ένα παραμύθι, αν δεν του το έλεγε κάποιος μεγάλος; Ποιος μεγάλος δε χαίρεται διαβάζοντας ένα παραμύθι;"
Λίγα λόγια για την υπόθεση...
Ο Α΄Βασιλιάς θέλει να παντρέψει την κόρη του, την Α΄ Βασιλοπούλα. Εκείνη δε δέχεται κανέναν για άντρα της, βρίσκοντας σε όλους κουσούρια.
Η αλήθεια όμως είναι, πως δε θέλει να δοθεί σε κανέναν. Αποφασίζει να φτιάξει μόνη της τον άντρα που θα πάρει και τον πλάθει όπως εκείνη θέλει!
Ο Βασιλιάς με τα πολλά τον εγκρίνει κι...έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Μα, για στάσου! Το παραμύθι μόλις άρχισε. Κι έχει πέντε πράξεις! Θα ήταν αδιανόητο να τελειώσει μόλις στην πρώτη!
Η περιπέτεια ξεκινά, όταν η Β΄ Βασιλοπούλα ζηλεύει και θέλει να κάνει το Σιμιγδαλένιο δικό της ταίρι.
Ο Β΄Βασιλιάς πείθεται και στέλνει να κλέψουν το Σιμιγδαλένιο!
Όταν τον χάνει η Α΄Βασιλοπούλα καταλαβαίνει πόσο πολύ τον αγαπά.
Κι αρχίζει να ψάχνει παντού για να τον βρει!
Αρχίζει τη μοναχική της πορεία έξω από τον εαυτό της!
Θα τον βρει τελικά;
Κι αν τον βρει θα αλλάξει;
Θα αφήσει πίσω της το φόβο και τον εγωισμό που την έκαναν ως τώρα να μη θέλει να χαρίσει την καρδιά της σε κανέναν;
Τα δικά μου παιδιά είχαν αγαπήσει το βιβλίο, μα και την παράσταση, την οποία "ανέβαζαν" τακτικά στο σπίτι, ή έστω προσπαθούσαν, αφού την είχαν αποστηθίσει σχεδόν ολόκληρη!
Ατάκα στην ατάκα το πήγαιναν.
Ο δε γιος μου, στα νήπια τότε, μπορεί και στα προνήπια (να θυμηθώ να ανατρέξω στα τότε home videos, για να θυμηθώ), τόσο ξετρελάθηκε με το έργο που πλησίασε μαγεμένος το συγγραφέα, κι από τότε το μοναδικό αντίτυπο του βιβλίου που κυκλοφορεί στο σπίτι μας, είναι αφιερωμένο σ' εκείνον!
Μας την έφερε ο (τότε) μικρός!
Για να μαγευτούν και τα δικά σας παιδιά, και γιατί όχι, και σεις, κυκλοφορεί από την Εστία η δωδέκατη έκδοση του παραμυθιού, αλλά ο Σιμιγδαλένιος ξαναζωντανεύει και στο σανίδι!
Ο Σιμιγδαλένιος
του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου
ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ - ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ (ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ)
Μια βασιλοπούλα αποφασίζει να πλάσει μόνη της τον άνδρα που θα παντρευτεί για να μπορεί να τον κάνει ό,τι θέλει. Με αμύγδαλα, ζάχαρη και σιμιγδάλι φτιάχνει τον Σιμιγδαλένιο. Ο γάμος τους προκαλεί τη ζήλια μιας άλλης βασιλοπούλας που στέλνει στρατιώτες και απαγάγουν τον Σιμιγδαλένιο. Η πρώτη βασιλοπούλα τον αναζητά παντού με τη βοήθεια του ήλιου, του φεγγαριού και των αστεριών. Στην περιπλάνησή της θα συνειδητοποιήσει την αξία και τη δύναμη της αληθινής αγάπης. Θα καταφέρει να βρει τον αγαπημένο της Σιμιγδαλένιο;
Η παράσταση εμπνέεται από τους πίνακες του Θεόφιλου, χρησιμοποιεί παραδοσιακά κοστούμια και μάσκες, μετουσιωμένα με φαντασία και χιούμορ, και θυμίζει στα παιδιά παιχνίδια ξεχασμένα. Οι μουσικοί, επί σκηνής μαζί με τους ηθοποιούς, χρησιμοποιούν παραδοσιακά μουσικά όργανα όπως ο ζουρνάς και το σαντούρι και παρασύρουν μικρούς και μεγάλους μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο με ζωντανές πολύχρωμες εικόνες και ήχους της λαϊκής μας παράδοσης.
Η παράσταση εμπνέεται από τους πίνακες του Θεόφιλου, χρησιμοποιεί παραδοσιακά κοστούμια και μάσκες, μετουσιωμένα με φαντασία και χιούμορ, και θυμίζει στα παιδιά παιχνίδια ξεχασμένα. Οι μουσικοί, επί σκηνής μαζί με τους ηθοποιούς, χρησιμοποιούν παραδοσιακά μουσικά όργανα όπως ο ζουρνάς και το σαντούρι και παρασύρουν μικρούς και μεγάλους μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο με ζωντανές πολύχρωμες εικόνες και ήχους της λαϊκής μας παράδοσης.
Πρώτη παράσταση: 24/09/2015
Τελευταία παράσταση: 24/04/2016
Τηλέφωνο ταμείου:: 210 5288170 - 210 5288171, ομαδικές κρατήσεις : 210 5288179, Σχολεία ή παιδικά θεατρικά εργαστήρια : 210 5288178
Πηγή: http://www.n-t.gr/el/events/simigdalenios/
Η Α΄Βασιλοπούλα περιπλανιέται και ψάχνει παντού το Σιμιγδαλένιο της..
Ρωτάει τον Ήλιο, ρωτάει τη Σελήνη,
ρωτάει τα Αστέρια, ρωτάει την Αριστέα!
Αν σας άνοιξε η όρεξη και θέλετε κάτι Σιμιγδαλένιο, σας έχω ραβανί!
Μετά, μπορείτε να βαθμολογήσετε χορτάτοι στο "Παίζοντας με τις λέξεις".
Δυο, μπορεί και παραπάνω, λόγια ακόμα!
Διαβάζοντας τα σχόλια, νιώθω πως δεν έκανα την παρουσίαση ως όφειλα κι άφησα κενά!
Ο φόβος και ο άκρατος εγωισμός της Α΄Βασιλοπούλας, είναι εκείνα που καλείται η ίδια να νικήσει!
Θέλει ένα άβουλο πλάσμα για ταίρι της, γιατί δεν αντέχει να πληγωθεί, νομίζει πως αν ανοίξει την καρδιά της στην αγάπη, θα γίνει αυτή άβουλη.
Από την άλλη είναι και τόσο εγωίστρια που βάζει τον εαυτό της πάνω από όλα κι από όλους.
Θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο σε όλα, προπάντων στα συναισθήματά της!
Στη συνέχεια όλα ανατρέπονται.
Η μοναχική πορεία έξω από την εαυτό της, (που είναι φράση κλεμμένη από το βιβλίο και κακώς νόμισα, ως φαίνεται, πως θα αποδώσει το νόημά του), είναι η περιπλάνησή της, που τη βιώνει και ο θεατής - αναγνώστης, αλλά ταυτόχρονα και η αλλαγή της, που γίνεται βήμα βήμα.
Για πρώτη φορά στη ζωή της, αφήνει στην άκρη τον εαυτό της και κάνει πράγματα για τους άλλους.
Δεν ψάχνει μόνο το Σιμιγδαλένιο, ωριμάζει ταυτόχρονα. Προσφέρει τη βοήθειά της σε εκείνους που συναντά στο δρόμο της, κι όταν φτάνει στον προορισμό της, είναι πια ένας άλλος άνθρωπος!
Ένας άνθρωπος που ανοίγει την καρδιά του στην αγάπη κι επιθυμεί μόνο να τον αγαπούν!
Ο συγγραφέας επισήμανε πως ένα παραμύθι πρέπει να διαβάζεται με ανοιχτή καρδιά.
Εγώ θα πω αυτό που λέω πάντα!
Για να διαβάσουμε τα παραμύθια, ή καλύτερα για να τα κατανοήσουμε, πρέπει να βγούμε από τα στερεότυπα και να γίνουμε παιδιά. Να δούμε πίσω από πρίγκιπες, κακές μητριές και ζώα που μιλούν, τους συμβολισμούς.
Γιατί όλα είναι συμβολικά!
Κι εδώ έχουμε το εξής παράδοξο.
Ενώ τα περισσότερα παιδιά κατανοούν τους συμβολισμούς, μεγαλώνοντας, τους ζυμώνουν ως άλλες βασιλοπούλες το Σιμιγδαλένιο της, και τους πλάθουν με φερτά υλικά, τα χειρότερα μάλιστα του κόσμου τους, που δεν υπάρχουν στη φαντασία.
Κανένα παιδί δε διαβάζει τη Σταχτοπούτα και ονειρεύεται τον πρίγκιπα.
Όλα τα παιδιά όμως βλέπουν το δίκαιο που αποδίδεται. Η Σταχτοπούτα που είναι καλή, παίρνει αυτό που της αξίζει.
Όχι έναν πρίγκιπα, μα ένα βασίλειο να κυβερνήσει με καλή καρδιά, που κι αυτό συμβολικό είναι!
Κανένα παιδί δεν περιμένει να του μιλήσει η αλεπού, όπως μίλησε στο μικρό πρίγκιπα. Κατανοεί το συμβολισμό με παραδειγματικό τρόπο!
Στα παραμύθια επίσης πρέπει να έρθει η λύτρωση.
Πρέπει να υπάρξουν οι περιπέτειες, να δοκιμαστεί ο αναγνώστης και η ευαισθησία του μαζί με τον ήρωα, μα πρέπει και να νιώσει στο τέλος πως είναι νικητής!
Να έρθει η κάθαρση!
Είναι έτσι δομημένα, που τα παιδιά και όσοι νιώθουν παιδιά, μαθαίνουν να νικούν φόβους, να τα βάζουν με το κακό, και στο τέλος να παίρνουν την ικανοποίηση πως νίκησαν!
Τι άλλο να πω!
Τα έχουν πει όλα οι ειδικοί καλύτερα από μένα!
Και τα έχω ξαναπεί στο Κορίτσι με τα παραμύθια.
Δυο, μπορεί και παραπάνω, λόγια ακόμα!
Διαβάζοντας τα σχόλια, νιώθω πως δεν έκανα την παρουσίαση ως όφειλα κι άφησα κενά!
Ο φόβος και ο άκρατος εγωισμός της Α΄Βασιλοπούλας, είναι εκείνα που καλείται η ίδια να νικήσει!
Θέλει ένα άβουλο πλάσμα για ταίρι της, γιατί δεν αντέχει να πληγωθεί, νομίζει πως αν ανοίξει την καρδιά της στην αγάπη, θα γίνει αυτή άβουλη.
Από την άλλη είναι και τόσο εγωίστρια που βάζει τον εαυτό της πάνω από όλα κι από όλους.
Θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο σε όλα, προπάντων στα συναισθήματά της!
Στη συνέχεια όλα ανατρέπονται.
Η μοναχική πορεία έξω από την εαυτό της, (που είναι φράση κλεμμένη από το βιβλίο και κακώς νόμισα, ως φαίνεται, πως θα αποδώσει το νόημά του), είναι η περιπλάνησή της, που τη βιώνει και ο θεατής - αναγνώστης, αλλά ταυτόχρονα και η αλλαγή της, που γίνεται βήμα βήμα.
Για πρώτη φορά στη ζωή της, αφήνει στην άκρη τον εαυτό της και κάνει πράγματα για τους άλλους.
Δεν ψάχνει μόνο το Σιμιγδαλένιο, ωριμάζει ταυτόχρονα. Προσφέρει τη βοήθειά της σε εκείνους που συναντά στο δρόμο της, κι όταν φτάνει στον προορισμό της, είναι πια ένας άλλος άνθρωπος!
Ένας άνθρωπος που ανοίγει την καρδιά του στην αγάπη κι επιθυμεί μόνο να τον αγαπούν!
Ο συγγραφέας επισήμανε πως ένα παραμύθι πρέπει να διαβάζεται με ανοιχτή καρδιά.
Εγώ θα πω αυτό που λέω πάντα!
Για να διαβάσουμε τα παραμύθια, ή καλύτερα για να τα κατανοήσουμε, πρέπει να βγούμε από τα στερεότυπα και να γίνουμε παιδιά. Να δούμε πίσω από πρίγκιπες, κακές μητριές και ζώα που μιλούν, τους συμβολισμούς.
Γιατί όλα είναι συμβολικά!
Κι εδώ έχουμε το εξής παράδοξο.
Ενώ τα περισσότερα παιδιά κατανοούν τους συμβολισμούς, μεγαλώνοντας, τους ζυμώνουν ως άλλες βασιλοπούλες το Σιμιγδαλένιο της, και τους πλάθουν με φερτά υλικά, τα χειρότερα μάλιστα του κόσμου τους, που δεν υπάρχουν στη φαντασία.
Κανένα παιδί δε διαβάζει τη Σταχτοπούτα και ονειρεύεται τον πρίγκιπα.
Όλα τα παιδιά όμως βλέπουν το δίκαιο που αποδίδεται. Η Σταχτοπούτα που είναι καλή, παίρνει αυτό που της αξίζει.
Όχι έναν πρίγκιπα, μα ένα βασίλειο να κυβερνήσει με καλή καρδιά, που κι αυτό συμβολικό είναι!
Κανένα παιδί δεν περιμένει να του μιλήσει η αλεπού, όπως μίλησε στο μικρό πρίγκιπα. Κατανοεί το συμβολισμό με παραδειγματικό τρόπο!
Στα παραμύθια επίσης πρέπει να έρθει η λύτρωση.
Πρέπει να υπάρξουν οι περιπέτειες, να δοκιμαστεί ο αναγνώστης και η ευαισθησία του μαζί με τον ήρωα, μα πρέπει και να νιώσει στο τέλος πως είναι νικητής!
Να έρθει η κάθαρση!
Είναι έτσι δομημένα, που τα παιδιά και όσοι νιώθουν παιδιά, μαθαίνουν να νικούν φόβους, να τα βάζουν με το κακό, και στο τέλος να παίρνουν την ικανοποίηση πως νίκησαν!
Τι άλλο να πω!
Τα έχουν πει όλα οι ειδικοί καλύτερα από μένα!
Και τα έχω ξαναπεί στο Κορίτσι με τα παραμύθια.
