
Μ' ένα χάρτινο καραβάκι γίνονται τα μεγαλύτερα ταξίδια!
Το λέω συχνά και το φωτογραφίζω με κάθε ευκαιρία.
Και μια από τις πιο αγαπημένες μου αναρτήσεις έχει να κάνει επίσης με αυτό.
Χάρτινο το καραβάκι έγραφα πριν σχεδόν έξι χρόνια και νομίζω ήρθε πια η ώρα να αποκτήσει αυτό το blog την περιγραφή που του αξίζει.
Μ' ένα χάρτινο καραβάκι άλλωστε αρμενίζει η φαντασία μου εξ απαλών ονύχων!
Με το ίδιο καραβάκι θα αρμενίζει από δω και μπρος και το blog, που μπορεί να πήρε κάποτε το δόλιο το όνομά του βιαστικά και απελπισμένα, αφού ό, τι άλλο είχα σκεφτεί υπήρχε ήδη, αλλά του όφειλα κάτι ακόμα!
Κι αφού η μοίρα το 'ταξε στα ταξίδια, του δίνω και το μέσον!
Χάρτινο ξεχάρτινο, μια χαρά θα την κάνει τη δουλειά του!
Χάρτινο ξεχάρτινο, μια χαρά θα την κάνει τη δουλειά του!
Έτσι κι αλλιώς έπρεπε κάποτε να αποφασίσω!
Όλο το άφηνα και το άφηνα, κι όλο έλεγα θα το σκεφτώ αύριο, σαν άλλη Σκάρλετ, που με συντροφεύει κι αυτή από παλιά.
Πιο παλιά ακόμα κι από εκείνη, την εποχή πάνω κάτω που άρχισαν να αρμενίζουν και τα καράβια μου, με συντρόφευε η Πολυάννα, αλλά "Παιχνίδι της χαράς"; Μπα! Δεν μου κάθονταν καλά.
Όλο το άφηνα και το άφηνα, κι όλο έλεγα θα το σκεφτώ αύριο, σαν άλλη Σκάρλετ, που με συντροφεύει κι αυτή από παλιά.
Πιο παλιά ακόμα κι από εκείνη, την εποχή πάνω κάτω που άρχισαν να αρμενίζουν και τα καράβια μου, με συντρόφευε η Πολυάννα, αλλά "Παιχνίδι της χαράς"; Μπα! Δεν μου κάθονταν καλά.
Είπαμε να παλιμπαιδίζω ενίοτε, αλλά έχω και μια άλφα σοβαρότητα! Λέμε τώρα!
"Όσα παίρνει κι όσα...φέρνει ο άνεμος" σκεφτόμουν όλο και πιο συχνά, και για λίγο μάλιστα το έβαλα σαν περιγραφή. Για πολύ λίγο, μπορεί μια ώρα, μπορεί μια μέρα, ούτε καν θυμάμαι.
Τελικά νίκησε μέσα μου το παιδί και το καραβάκι του, και η μεσήλιξ έξω μου, χαμογέλασε ικανοποιημένη.
Οι αδυναμίες δεν κρύβονται...παίρνουν ένα κομμάτι χαρτί κι αρμενίζουν!
Και κάτι ακόμα!
Το καραβάκι έχει χώρο για όλους!
Καλά ταξίδια να έχουμε!

































