Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα όχι και τόσο παράξενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα όχι και τόσο παράξενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017

Μεταμορφώσεις

Ας πετάξουμε άλλη μια φορά συντροφιά με το σμήνος, αφού όπως σας είχα προειδοποιήσει, δε θα το κρατούσα κρυφό αν το ξανάβλεπα!
Και το ξανάδα!
Το είδα να μεταμορφώνεται εμπρός μου και να παίρνει σχήματα που εντυπωσιάζουν.
Ειδικά στην πρώτη φωτογραφία μου θύμισε πολύ έντονα δέντρο. Στις υπόλοιπες τα πράγματα περιπλέκονται λίγο, μα με λίγη φαντασία μπορεί να δει κανείς πολλά!
Εσείς τι βλέπετε;

Δέντρο χωρίς ρίζα
στον ουρανό σκορπά φύλλα!




Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2017

Το σμήνος

Ήταν αναμφίβολα ένα τεράστιο σμήνος που όπως όλα έδειχναν είχε διασπαστεί σε άλλα μικρότερα.
Η ανατολή τα βρήκε να την περιμένουν στα σύρματα. Μια στο τόσο αποφάσιζαν να πετάξουν και ξεχύνονταν στον ουρανό.  Πότε το ένα, πότε το άλλο σμήνος, πότε όλα μαζί άρχιζαν τις πτήσεις, για να προσγειωθούν τριγύρω στα δέντρα.  Ο ήχος από τα αδιάκοπα φτερουγίσματα κάτι παραπάνω από ευδιάκριτος. Ένα συνεχόμενο βουητό που υψώνονταν και χαμήλωνε ανάλογα τον προορισμό τους.
Κι έρχονταν από παντού!
Ένα γεράκι εμφανίστηκε κάποια στιγμή και τα γυρόφερε αρκετή ώρα. 
Δεν ήξερα που να πρωτοκοιτάξω και που να φωτογραφίσω.
Το γεράκι τελικά δεν υπάρχει στις φωτογραφίες και είναι κρίμα γιατί σχεδόν πρώτη φορά είδα ένα γεράκι να φτεροκοπά έτσι. Συνήθως τα βλέπω να κάνουν κύκλους ατάραχα, ενώ προσπαθούν να  εντοπίσουν τη λεία τους.
Τώρα όμως η λεία ήταν παντού και τόση πληθώρα μόνο σύγχυση μπορεί να προκαλέσει.
Ίσως τελικά η διάσπαση του σμήνους σε μικρότερα να ήταν θέμα στρατηγικής, να ήθελαν δηλαδή να μπερδέψουν το γεράκι.
Το θέαμα σε συνδυασμό με τον ήχο και τα τιτιβίσματα κάτι παραπάνω από μεγαλειώδες. Μια άγρια ομορφιά που ήρθε να διαταράξει με απανωτά φτερουγίσματα την επίπλαστη μακαριότητα του κάμπου, να δώσει ενδιαφέρον στην ελαφρά νέφωση του ουρανού.
Μια ομαδικότητα που ξαφνιάζει τον παρατηρητή, μα και τρομάζει εχθρούς σαν το γεράκι.
Οι εντυπωσιακοί σχηματισμοί αλλάζουν τόσο γρήγορα, όσο γρήγορα εξαφανίζεται και το ίδιο το σμήνος στον ορίζοντα, αν είναι περαστικό.
Αυτό που μένει, σαν τον απόηχο φτεροκοπήματος που έμεινε στον αέρα, σαν όραμα που γέννησε η ίδια η φαντασία, είναι η δύναμη που αποτυπώθηκε στο συννεφιασμένο ουρανό και για πάντα χαράχτηκε πάνω του με μαύρα φτερωτά γράμματα που για λίγο συλλάβισαν λέξεις σημαντικές .
Ομαδικότητα, προσπάθεια, μαχητικότητα, νίκη, ελευθερία!
Και την ευτυχία που μόνο το πέταγμα, με κάθε έννοια αυτό, μπορεί να δώσει! 




*Τα επίσημα στοιχεία του πουλιού: Το ψαρόνι, όπως μας πληροφορεί η Βικιπαίδεια, είναι γνωστό και ως γκάρκουλο, γκαραβέλι ή ζαραβέλι, χειμώνι, μαυροπούλι και στην Κύπρο ως λαζούρι. Το μήκος του είναι περίπου από 20 ως 22 cm και το βάρος του είναι για μεν το αρσενικό 80 gr και στο θηλυκό 76 gr κατά μέσο όρο.

Τα ψαρόνια τρέφονται με σκουλήκια, αράχνες, είδη γεωσκωλήκων, μήλα, αχλάδια, κεράσια, σταφύλια και άλλους καρπούς. Αντίστοιχα το ψαρόνι αποτελεί τροφή για νυφίτσες, αλεπούδες, σκαντζόχοιρους και έμπειρα γεράκια. Τέλος τα ψαρόνια αρχίζουν να αναπαράγονται από τις αρχές της άνοιξης ως τις αρχές του καλοκαιριού.

*Του τόπου μου τα "κουτσομπολιά": Στην Αιτωλοακαρνανία τα λέμε κουρκουβέλια κι έχω ακουστά ότι μπορούν να ξεγυμνώσουν λιοστάσια ολόκληρα από τους καρπούς τους.

*Το παρασκήνιο: Πριν λίγα χρόνια, ένα "Μαύρο Σύννεφο", μας έβαλε στη διαδικασία να ψάχνουμε την  επίσημη ονομασία των πουλιών αυτών. 


I am linking to Saturday's Critters #203

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016

Ανασκαφές


Πάλι στην Αστυπάλαια θα σας πάω και συγκεκριμένα στο βρεφικό νεκροταφείο.
Πολύ σωστά, αναρωτηθήκατε, πώς έμεινε ένας τέτοιος χώρος, μοναδικός μάλιστα στον κόσμο, ανεκμετάλλευτος.
Την ίδια απορία έχω κι εγώ, αλλά  και οι κάτοικοι του νησιού.
Αυτά που έμαθα ήταν πως η ανασκαφή έγινε το 1995.

Έκτοτε μεταφέρθηκαν κάποια ευρήματα αλλού όπου και φυλάσσονται προφανώς, αλλά η περιοχή έχει ακόμα πολλά που δε φυλάσσονται.
Πιθανολογείται μάλιστα, πως σε όλη την πλαγιά που βρέθηκε το νεκροταφείο, και η οποία φαίνεται καθαρά στη φωτογραφία, υπάρχουν  ανάλογοι τάφοι.
Η περιοχή δεν απαλλοτριώθηκε ποτέ, λόγω έλλειψης χρημάτων καθώς λένε.

Αυτό σημαίνει πως τα οικόπεδα ανήκουν σε κάποιους, οι οποίοι συνεχίζουν να χτίζουν σε χώρο που θεωρείται αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.
Λογικό θα μου πείτε, αφού το κράτος έχει δυσκαμψία. Ποιος δε θα ήθελε να χτίσει στο οικόπεδό του;
Παρόλα αυτά είναι και παράλογο.
Και όχι, δεν τα βάζω με τους ιδιοκτήτες που θέλουν να αξιοποιήσουν την περιουσία τους, αλλά με το κράτος που δεν αξιοποιεί ποτέ την περιουσία όλων μας.
Το νεκροταφείο βρισκόταν πιθανότατα κοντά σε Ιερό της Ειλειθυίας που ήταν θεότητα-προστάτιδα της λοχείας, ένα ιερό που βρίσκεται πιθανότατα σε κάποιο σημείο της Χώρας της Αστυπάλαιας αλλά δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμη. Δεχόταν νεογέννητα παιδιά που πέθαναν στη γέννα ή και βρέφη μέχρι δύο ετών, τα οποία σύμφωνα με το έθιμο τοποθετούνταν μέσα σε αγγεία για να έχουν την αίσθηση της μήτρας.
«Η πληθώρα των εγχυτρισμένων βρεφών και η μεγάλη χρονική έκταση που καταλαμβάνουν τα ευρήματα μιλούν για τη σπουδαιότητα της Αστυπάλαιας τα αρχαία χρόνια ως κόμβου στρατηγικής σημασίας. Πιθανολογείται ότι θάβονταν εδώ βρέφη από όλη τη Μεσόγειο, πράγμα που θα επιβεβαιώσει ή όχι η ανθρωπολογική έρευνα. Στο παλιό Σχολείο όπου έχουν μεταφερθεί οι εγχυτρισμοί του οικοπέδου Σταυριανού εργάζονται ανθρωπολόγοι από το Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, το UCL, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Σάιμον Χίλσον, ενώ τα δύο τελευταία χρόνια εργάζεται πάνω στο ίδιο αντικείμενο και διεθνής ομάδα από Άγγλους, Καναδούς, Φινλανδούς και Αμερικανούς μελετητές με διάφορες ειδικότητες στον ανθρώπινο σκελετό».
πηγή:http:www.archaiologia.gr


Το άρθρο που παραθέτω είναι από το 2011, αλλά όσο ήμουν στο νησί, επισκέφτηκα το παλιό σχολείο και είδα πως εκεί υπήρχαν ενδείξεις έντονης δραστηριότητας.
Αν δεν έχει αλλάξει κάτι λοιπόν, υποθέτω πως οι έρευνες από τους ανθρωπολόγους τουλάχιστον, συνεχίζονται ακόμα.


Από την Αστυπάλαια θα πάμε στην Πάτρα και θα επισκεφτούμε ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ.
Όσο απίστευτο κι αν μοιάζει, ένα ταφικό μνημείο βρίσκεται στο χώρο του γκαράζ του καταστήματος.

Όταν άρχισε να χτίζεται το σούπερ μάρκετ ήρθαν στο φως ρωμαϊκοί τάφοι, και δεν είμαι ειδική για να γνωρίζω πως και γιατί, αλλά η κατασκευή ολοκληρώθηκε, αφού διασώθηκε μέρος του ταφικού μνημείου.
Αντιγράφω από την επιγραφή:
Στο οικόπεδο ερευνήθηκε η γνωστή ταφική οδός, η οποία όπως έχει διαπιστωθεί, διερχόμενη διαμέσου του εκτεταμένου βόρειου νεκροταφείου, συνεχίζονταν κι εκτός της πόλης ως via publica, που οδηγούσε από την Πάτρα στο Αίγιο και την Κόρινθο.
Αποκαλύφθηκαν 46 τάφοι, οι οποίοι ήταν διατεταγμένοι εκατέρωθεν  της ταφικής οδού.
Συγκεκριμένα 39 κεραμοσκεπείς και 7 κιβωτόσχημοι.
Ιδιαίτερα αξιόλογο από όλα τα ευρήματα του χώρου ήταν υπέργειος τάφος....

Σε μια χώρα που σκάβοντας βρίσκεις συνέχεια αρχαία, είναι προφανώς μια περίπτωση που μόνο σπάνια δεν τη λες, αλλά ρωμαϊκό τάφο σε σούπερ μάρκετ, πρώτη φορά έβλεπα, το ομολογώ!
Σίγουρα όσο παράξενη κι αν μοιάζει δεν είναι η μοναδική περίπτωση.

Στο Αγρίνιο, πριν λίγα χρόνια, έγιναν νέοι δρόμοι εκεί που κάποτε ήταν μόνο χωράφια. Όπως αποδείχτηκε, τα χωράφια έκρυβαν καλά τα μυστικά τους από όσους τα καλλιεργούσαν.
Βρέθηκαν κι εκεί τάφοι. Δεν γνωρίζω ποιας περιόδου ήταν, μα ήταν όλοι συλημένοι και μάλιστα από αιώνες πριν. Κρίθηκαν άνευ ενδιαφέροντος, ξανασκεπάστηκαν, οι δρόμοι έγιναν και η ζωή συνεχίστηκε.

Προφανώς δεν έχουν όλα τα ευρήματα την ίδια σπουδαιότητα.
Κάποια όμως έχουν μεγαλύτερη απ' όση φανταζόμαστε.
Δε θέλω να καταλήξω κάπου ιδιαίτερα. 
Όπως είπα, καθόλου ειδική δεν είμαι, απλά θυμήθηκα δυο πραγματάκια ακόμα σχετικά.

Πέμπτη 19 Μαΐου 2016

Ανθοσκόπος, ο αιωρούμενος

Πρωί πρωί με την αυγή, να πέφτεις πάνω στη φωλιά.
Τρόπος του λέγειν δηλαδή, γιατί όχι μόνο δεν έπεσα πάνω της, αλλά ακόμα κι όταν το αυτοκίνητο σταμάτησε να κινείται και δυο άτομα μου έδειχναν "να, να εκεί...", εγώ κοίταζα πάνω, κοίταζα πέρα, κοίταζα δώθε, αλλά φωλιά δεν έβλεπα, μέχρι που ήρθαν πιο λεπτομερείς οδηγίες, άνοιξα τα μεγάλα μάτια μου για να βλέπω καλύτερα και, ω του θαύματος, ξεστραβώθηκα!


Μαζί με τα μάτια, άνοιξε και το στόμα, γιατί εκεί πιο πέρα κρέμονταν σε όλη της το μεγαλείο μια πλεχτή ολόμαλλη φωλιά Σακουλοπαπαδίτσας, ή Υφάντρας.
Μάλιστα μέσα στη φωλιά το  Μελλισουργάκι, ακόμα ένα όνομα του πτηνού, είχε μεγάλη δραστηριότητα και σχεδόν το έβλεπες να πηγαινοέρχεται.
Δε θα μάθω ποτέ τι έκανε, γιατί μέχρι να εντοπίσω τη φωλιά, να ετοιμάσω τη μηχανή και να βγω από το αυτοκίνητο το πουλάκι πέταξε!
Το πήρε το μάτι μου να φτερουγίζει κάπου ανάμεσα στο "πού έχω τη μηχανή;" και "μισό λεπτό θα κάνω"...
Θα ήταν ιδανικό αν μπορούσα να πλησιάσω κι άλλο, ή έστω αν είχα καλύτερο ζουμ, αλλά αυτό ήταν το καλύτερο που μπόρεσα να κάνω, δεδομένων των συνθηκών.

Και κάπως έτσι η Υφάντρα η παράξενη ξαναχτυπά.
Δεύτερη φορά που βλέπω φωλιά της και πρώτη που διακρίνω ζωή μέσα της.
Αν θέλετε να θυμηθείτε την πρώτη φορά που αντίκρισα φωλιά Υφάντρας, δείτε εδώ, αν θέλετε να μάθετε λεπτομέρειες για τη φωλιά, μείνετε εδώ που είστε, γιατί ακολουθεί κατεβατό από wikipedia.


Η φωλιά της υφάντρας είναι από τις πιο περίτεχνες κατασκευές στον κόσμο των πουλιών, εξ ου και η λαϊκή ονομασία της. Είναι μια «περίεργη» δομή που, όταν ολοκληρωθεί, αποτελείται από δύο ξεχωριστά κομμάτια: το κύριο τμήμα θυμίζει έντονα «κολοκύθα», «αχλάδι», «φλασκί» ή μακρόστενη «γυναικεία τσάντα» και αποτελεί τον θάλαμο της φωλιάς. Το άλλο τμήμα είναι η είσοδος, κατασκευασμένη ξεχωριστά στο πάνω -στενό- μέρος της όλης δομής, που έχει σχήμα σωλήνα και οδηγεί στον θάλαμο. Η είσοδος αυτή έχει κλίση προς τα κάτω, δίνοντας στην όλη κατασκευή παρουσιαστικό ραμφόστομης πρόχου (σημ. αρχαίο αγγείο με πλάγιο στόμιο εν είδει ράμφους).

Η εντυπωσιακή αυτή φωλιά έχει, συνήθως, λευκό χρώμα και κατασκευάζεται με αρχιτεκτονικό τρόπο και από τους δύο συντρόφους: αρχικά φτιάχνεται μία κυκλική δομή που αποτελεί τη βάση της όλης κατασκευής από μαλακό, υφάνσιμο υλικό (μαλλί, τρίχες, φυτικές ίνες από τους ίουλους της ιτιάς, της λεύκας ή από βούρλα), που το πουλί την εξαρτά από ένα κλαδί. Το κλαδί αυτό πρέπει να είναι ευλύγιστο και λεπτό στην άκρη του, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται μικρά παρυδάτια δεντράκια, συνήθως ιτιές ή τα μικρά κλαδιά μεγάλων δένδρων, όπως λεύκες, συνήθως πάνω από το νερό. O αρχικός κύκλος (loop) υφαίνεται γύρω από το κλαδί και διευρύνεται συνεχώς σε διαστάσεις, κατά απόλυτο συμμετρικό τρόπο έτσι, ώστε μετά από 2 εβδομάδες συνεχούς εργασίας, η φωλιά να έχει λάβει την τελική της μορφή. Καθ’ όλη τη διάρκεια της κατασκευής, τα πουλιά αφήνουν άνοιγμα στο πάνω μέρος για να μπορούν να υφαίνουν τον κεντρικό θάλαμο από μέσα, το οποίο άνοιγμα κλείνεται αργότερα για να κατασκευαστεί η πλαϊνή σωληνωτή είσοδος. Τα τοιχώματα ενισχύονται διεξοδικά με ίνες αλλά και σπέρματα από παρακείμενο φυτικό υλικό, που χρησιμοποιείται όπως τα χαλίκια στην λάσπη μιας οικοδομής.

Η φωλιά της υφάντρας αποτελεί δεξιοτεχνικά κατασκευασμένη δομή
Η φωλιά, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, κρέμεται πάνω από το νερό και ταλαντεύεται μαζί με το λεπτό κλαδί που την στηρίζει, εξ ου και η ονομασία pendulinus. Η θέση αυτή βοηθάει στην αποφυγή πιθανών χερσαίων θηρευτών, από την πλευρά του εδάφους. Το ύψος πάνω από το νερό -ή το έδαφος- είναι συνήθως μικρό (1 μ.), αλλά όταν χρησιμοποιούνται μεγάλα δένδρα μπορεί να φθάσει και τα 10 μ.

Η φωλιά της υφάντρας είναι τόσο αριστοτεχνικά υφασμένη που, είναι αδύνατον να αποκολληθεί από το κλαδί από το οποίο κρέμεται. Επί πλέον, είναι τόσο στέρεες κατασκευές που, σε πολλές χώρες της κεντρικής Ευρώπης, τις χρησιμοποιούσαν παλαιότερα σαν παντόφλες για τα νήπια.
Το μέγεθος και η ποιότητα κατασκευής της φωλιάς φαίνεται να επηρεάζουν την επιλογή συντρόφου και την γονική συμπεριφορά σε πολλά πουλιά. Παλαιότερες μελέτες έδειξαν ότι, τα θηλυκά προτιμούν να ζευγαρώνουν με αρσενικά που κατασκευάζουν μεγάλες φωλιές, ενώ μπορεί να εγκαταλείψουν τις μικρές φωλιές.




Λόγιες ονομασίες:
Ανθοσκόπος ο κρεμαστός/ο αιωρούμενος/ο κρεμάμενος, Αιγίθαλος ο κρεμαστός, Παπαδίτσα η καλαμόβιος. 

Λαϊκές ονομασίες:
Στον ελλαδικό χώρο η Υφάντρα απαντάται και με την ονομασία Σακουλοπαπαδίτσα, που ήταν για πολλά χρόνια η επίσημη ονομασία της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίας (ΕΟΕ). Επίσης, είναι ευρέως γνωστή και με την ονομασία Μελλισουργάκι. Η λόγια ονομασία Ανθοσκόπος που έχει, επίσης, χρησιμοποιηθεί δεν πρέπει να συγχέεται με την επιστημονική ονομασία του γένους Anthoscopus της ίδιας οικογενείας (Remizidae).


Δε θα σας βάλω άλλη θεωρία...καλό θα ήταν, όπως προείπα να μπορούσα να πλησιάσω περισσότερο, αλλά και να μείνω λίγο να παρακολουθήσω πως συμπεριφέρεται η Υφάντρα.
Το πρώτο ήταν αδύνατον, το δεύτερο ακατόρθωτο.


Αν δε σας τρόμαξε η θεωρία και είστε ακόμα εδώ ας απολαύσουμε παρέα μια άλλη Υφάντρα στη δική της φωλιά!



Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2015

Του χειμώνα οι ήλιοι

Κι έτσι ξαφνικά, άνθισαν!
Κόντρα στον καιρό, κόντρα στα "στερεότυπα", αλλά και στις δυσοίωνες προβλέψεις, οι σπόροι που έπεσαν στη γη, ποιος ξέρει πότε, ρούφηξαν τη βροχή που έπεσε άφθονη το φθινόπωρο και μέσα στο χειμώνα όρθωσαν όλο τους  το ανάστημα και άνθισαν, ανέλπιστο δώρο για τις μέλισσες.
Το πιο καλοκαιρινό λουλούδι, στόλισε με την ομορφιά του το χειμώνα μας και τόλμησε να κάνει το ακατόρθωτο!
Οι μικροί ήλιοι έδωσαν ένα μεγάλο μάθημα ζωής!







Σάββατο 7 Μαρτίου 2015

Το γεράκι και η ΑΝΙΜΑ

Το πρωινό εκείνης της μέρα ξεκίνησε σαν όλα τα πρωινά.
Άφιξη στη δουλειά και προετοιμασία για την ημέρα που είχαμε μπροστά μας. 
Όλα έδειχναν φυσιολογικά.
Κι όμως, εκείνη τη μέρα κάτι τη σημάδεψε.
Η γνωριμία μας με το γεράκι ήταν απροσδόκητη.
Κανείς μας δε χάρηκε γι' αυτή, επειδή όλα έδειχναν πως ήταν τραυματισμένο.
Τρομαγμένο και φοβισμένο, το μόνο που ήθελε ήταν να μας χαιρετίσει και να φύγει. Δεν μπορούσε όμως, αν και δεν υπήρχαν εμφανή τραύματα.
Ο πιο γενναίος το έπιασε για να το βάλει στο κουτί που βρήκαμε.
Κι όσο αυτό μας κοίταζε ξαφνιασμένο, η επικοινωνία με τον Σύλλογο Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής ΑΝΙΜΑ μας κατατόπισε για τα υπόλοιπα. 
 Στο κουτί ανοίχτηκαν τρύπες, στρώθηκε με χαρτί κουζίνας,  και κύριο μέλημα μας μέχρι να παραδοθεί το Βραχοκιρκίνεζο (όπως μας είπαν πως λέγεται) στον εδώ εθελοντή για να ξεκινήσει το ταξίδι του για τη σωτηρία, ήταν να φροντίζουμε να του δίνουμε νερό.
Σε λίγες μέρες θα επικοινωνήσουμε ξανά μαζί του, για να μάθουμε τα νέα του γερακιού.
Ελπίζουμε να κατάφερε να σωθεί και να έρθει γρήγορα η ώρα που θα κάνει πάλι τους κύκλους του στον αέρα γερό και περήφανο. 



Πρώτες βοήθειες

Βρήκατε ένα τραυματισμένο άγριο πουλί ή άλλο άγριο ζώο; Επικοινωνήστε αμέσως με την ΑΝΙΜΑ στα τηλέφωνα 2109510075 και 6972664675 όλο το εικοσιτετράωρο. Θα σας δώσουμε οδηγίες για τις αναγκαίες κινήσεις και τις πρώτες βοήθειες, αν η περίπτωση χρειάζεται ανθρώπινη παρέμβαση.
Επίσης, θα σας φέρουμε σε επαφή με τον κοντινότερο συνεργάτη μας για την ασφαλή μετακίνηση και αποστολή του τραυματισμένου ζώου, ή με ένα ειδικό κέντρο περίθαλψης, αν πρόκειται για φώκια, θαλάσσια χελώνα, λύκο ή αρκούδα.
Πηγή: www.wild-anima.gr

I' m linking to Saturday's Critters


Το "Παίζοντας με τις λέξεις" περιμένει τις συμμετοχές σας μέχρι τις 20 Μαρτίου!
Εδώ θα μάθετε τα πάντα γι΄αυτό!

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014

Μαύρο σύννεφο

Ο ήλιος μόλις είχε πάρει να ροδίζει την ανατολή, όταν ξαφνικά μαύρισε πάλι ο ουρανός.
Σα να προσπαθούσε η νύχτα που έφευγε να γαντζωθεί πάνω του.
Γρήγορα κατάλαβα πως δεν ήταν μια μάταιη και χωρίς νόημα επιμονή της νύχτας αυτό που έβλεπα, αλλά κάτι πιο φυσιολογικό.


Αμέτρητα πουλιά πετούσαν σε σχηματισμό.
Έβγαλα τη μηχανή μου και πρόλαβα να τραβήξω αυτές τις φωτογραφίες απ' το αυτοκίνητο (όχι, δεν οδηγούσα), πριν τα κουρκουβέλια (όπως τα λέμε εδώ) χαθούν στον ορίζοντα.
Το σύννεφο όλο και μίκραινε.


Μα άφησε πίσω του τον χειμώνα.
Άλλωστε λένε πως τα κουρκουβέλια τον προμηνύουν! 


Παρασκευή 4 Ιουλίου 2014

Υφάντρα η...παράξενη


Την είδα χθες το πρωί.
Μου την έδειξαν και μου είπαν πως είναι φωλιά αηδονιού.


Θέλοντας να μάθω περισσότερα για τα αηδόνια, γιατί ομολογώ δεν είναι το φόρτε μου η ορνιθολογία, είδα πως η φωλιά των αηδονιών καμιά σχέση δεν έχει με αυτό το περίτεχνο κατασκεύασμα.


Τελικά τη φτιάχνει ένα μικρό πουλί που λέγεται λέει, υφάντρα. Δε θα σας κουράσω με τα άλλα πιο επίσημα ονόματα, μια και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το καταλληλότερο και δείχνει την ιδιαίτερη ικανότητά του στην τέχνη του χτισίματος, ή μήπως να πω στην τέχνη της υφαντικής;
Αν προσέξετε θα δείτε πως η είσοδος της φωλιάς βρίσκεται στο αριστερό μέρος....ναι, καλά είδατε, είναι αυτό που μοιάζει με σωλήνα, διάδρομο, όπως θέλετε πείτε το, γιατί δεν ξέρω πως να το πω εγώ.
.

Πουλιά δεν είδα, ούτε άκουσα.
Άκουγα δηλαδή να κελαηδούν ένα γύρω αόρατα φτερωτά πλάσματα, μα κοντά στη φωλιά, ζωή δεν είδα.
Κι όμως είναι φτιαγμένη για ζωή!