Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολυδούρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολυδούρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 13 Απριλίου 2017

Το πρωτολούλουδο τ' Απρίλη...

"Ζωή πώς με παράδωσες μ' ένα φιλί στους δήμιους..."

Απρίλη γεννήθηκε κι Απρίλη έφυγε από τη ζωή η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη (1902-1930).

"Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική του Απρίλη..."


Είναι από τις πιο αγαπημένες μου ποιήτριες και φυσικά δε θα αποτολμήσω λογοτεχνική ανάλυση του έργου της, ούτε θα σας πω για τη ζωή της.
Το πρώτο το αφήνω τους ειδικούς, όσο για το δεύτερο, όσοι ενδιαφέρονται το ξέρουν καλά και όσοι θα ενδιαφερθούν στο μέλλον θα φροντίσουν το δίχως άλλο να το μάθουν. 

Όλοι την έχουμε συνδέσει με τον Καρυωτάκη λόγω της σχέσης τους, αλλά και της μεγάλης αγάπης που έτρεφε η Πολυδούρη γι' αυτόν, αλλά η Μαρία υπάρχει αυτόνομα και αυτόφωτη, πέρα από τον ίσκιο του μεγάλου ποιητή.

"Μ' απάντησες στο δρόμο σου Ποιητή,
Ήμουν το πρωτολούλουδο του Απρίλη..."

Την είπαν "καταραμένη" ποιήτρια. Δεν ξέρω αν αυτός ο όρος της αποδόθηκε λόγω του πρόωρου θανάτου της, ή της αντισυμβατικής ζωής που έκανε για γυναίκα της γενιάς της, εικάζω και για τα δυο, ξέρω όμως καλά πως ήταν η ηρωίδα των νεανικών μου χρόνων κι εξακολουθεί να στέκει αγέρωχα στο βάθρο που της είχα στήσει τότε και να μου μιλάει συνεχώς μέσα από τους στίχους της, όπως έκανε από την πρώτη φορά με το πρώτο ποίημά της που είχα διαβάσει:

Κοντά σου

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι.
Κοντά σου είνε η γαλήνη και το φως.
Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη
Ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.

Κοντά σου η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει
που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά
κ’ αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει,
πλάι μας κάπου η άνεργη χαρά.

Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι
κι’ ανύποπτα περνά μέσ’ στη ζωή.
Κοντά σου όλα γλυκά κι’ όλα σα χνούδι,
σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή.

Τόλμησα να δανειστώ δικούς της στίχους, για να συντροφεύσουν τη φωτογραφία που έστειλα στο "Δρώμενο Φωτογραφίζειν" που διαργανώνει η Μαρία Νικολάου στο blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".

Θέλω να ευχαριστήσω τη Μαρία για τη φιλοξενία, αλλά και όσους ξεχώρισαν το σπιτάκι...

Μακριά ᾿π᾿ του κόσμου τη βοή,
το κύμα αγνάντια που γελά,
της εξοχής κει πού η ζωή
γλυκιά, γαλήνια αργοκυλά,

Σα μια ζωή της έξοχης,
σαν της ζωής παλμός κρυφός,
μέσ᾿ στους ανθούς κάθ᾿ εποχής,
καμαρωτό, λευκό στο φως,

ζει το σπιτάκι της. Ζεστό
σα μία καλόδεχτη αγκαλιά,
σαν ένα στόμα γελαστό,
χαϊδευτική σα μια μιλιά....

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2014

Μόνο γιατί μ' αγάπησες...


Αγάπη είναι, να σε βρίσκει το φως!
Να είναι γύρω σου, αλλά να βγαίνει από μέσα σου.
Να σε κάνει να λάμπεις σαν μαργαρίτα στο πρώτο φως του ήλιου!


Η Κική από το Εκφράσου ρωτάει κι εγώ απαντώ:

1. Αν η αγάπη ήταν εικόνα, ποια θα ήταν και γιατί;
Θα ήταν η παρακάτω εικόνα.
Η εικόνα μιας αγκαλιάς.
Δεν χρειάζεται νομίζω να πω το γιατί θα ήταν μια αγκαλιά!


2.Αν η αγάπη ήταν ήχος, ποιος ήχος θα ήταν και γιατί;
Θα ήταν το χαρούμενο κελάηδισμα που μου χάρισε εκείνο το πρωινό ένα πουλί.


3. Αν η αγάπη ήταν φτερό, τι φτερό θα ήταν και γιατί;
Και ίσως (δύσκολο, αλλά ίσως), αυτό να ήταν το φτερό εκείνο του πουλιού που τραγούδησε την αγάπη.
Ίσως, η αγάπη αν ήταν φτερό, να ήταν το δικό του.


4.Αν η αγάπη ήταν φυσικό φαινόμενο, ποιο θα ήταν και γιατί;
Θα ήταν το φως του ήλιου που πάντα βρίσκει τρόπο να στέλνει τις αχτίδες του παντού, ή έστω το φως του.


5. Αν η αγάπη δεν ήταν συναίσθημα, τι άλλο θα ήταν και γιατί;
Θα ήταν κάτι τόσο απλό, μα και τόσο υπέροχο, όσο η μαργαρίτα. 
Θα ήταν και πάλι τα πάντα!



Η Έλενα Λ. από το miakalimera  ρωτάει επίσης κι εγώ απαντώ.


1. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας στίχος που μιλάει για αγάπη;
Πολλοί, αλλά θα πω αυτούς από το ποίημα "Γιατί μ΄αγάπησες" της Μαρίας Πολυδούρη.
"Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου 
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα, 
μόνο γι΄αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου"





2. Πότε αγάπησες για πρώτη φορά και ποιον;
Η πρώτη αγάπη σαν να λέμε...χμμ....παλιά, κάποια πράσινα μάτια.

3. Θα θυσίαζες τα πάντα για την αγάπη;
Η αγάπη ποτέ, μα ποτέ δε ζητάει θυσίες.
Αν ζητήσει, ή αν λογιστούν ως θυσίες οι πράξεις, ή οι αποφάσεις, δεν είναι αγάπη.

4. Αν η αγάπη ήταν φαγώσιμο, εκτός από σοκολάτα τι θα ήταν;
Θα έλεγα φράουλα για το χρώμα της και την υπέροχη γεύση της που λατρεύω.
Θα πω όμως πορτοκάλι, γιατί εκτός που λατρεύω επίσης το χρώμα και τη γεύση του, είναι τόσο φωτεινό και όμορφο, σαν την αγάπη.



5. Πώς μυρίζει η αγάπη για σένα;
Σαν περιβόλι με πορτοκαλιές (μεταξύ άλλων).




Κορίτσια σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με βάλατε στο παιχνίδι, αν και στο παιχνίδι της Έλενας, μπήκα και λίγο από μόνη μου, και θέλω να ευχαριστήσω και την Εύα από το blog http://evapsarrou.blogspot.gr/, για ένα βραβείο που μου είχε δώσει πριν κάμποσο καιρό, με ερωτήσεις που είχα όμως ήδη απαντήσει..
Εύα μου, εδώ μπορείς αν θες να δεις τι είχα απαντήσει τότε!

Ακολουθεί η συμμετοχή μου στον λιλά διαγωνισμό που διοργανώνει το Δελφινάκι μας.