Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ένας πίνακας … δυο ιστορίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ένας πίνακας … δυο ιστορίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2015

Om, om, om....

Thursday 18: Local
...Oh My god....!!
Βγήκαν πάλι οι κυνηγοί μαγισσών (και κεφαλών) στα σοκάκια.
Αυτή τη φορά (δεν ήταν η πρώτη τους) τα έβαλαν με τη γιόγκα.
Την καλύτερη ίσως γυμναστική και μόνο γυμναστική για τους περισσότερους από μας.
Έρχονται βέβαια με ολοκληρωμένη πρόταση στην τσέπη!
Συστήνουν μετάνοιες αντί για χαιρετισμό στον ήλιο.
Συστήνω να μας χαιρετίσουν τον πλάτανο.
Προτιμώ να τα λέω με τον ήλιο κάθε πρωί κι ας μην τον χαιρετάω τόσο συχνά όσο θα ήθελα, παρά να μπλέξω στα σκοτάδια τους.

Sunday 14: Makes me feel good (a new flower)
Monday 15: Sun
Tuesday 16: Anything
Wednesday 17: Lunchtime
Ξορκίζουμε όμως τα σκοτάδια και περνάμε στο φως!


Κυκλοφόρησε το συλλογικό μας έργο “Ένας πίνακας … δυο ιστορίες: Αντανάκλαση – Παραμορφωτικός καθρέφτης” σε e-book από το εβδομαδιαίο περιοδικό πολιτισμού 24 γράμματα.
Το κάλεσμα ήταν μια ιδέα της Μαριλένας, από το marilenaspotofart.wordpress.com που μας ενθουσίασε και η Μαριλένα το πήγε ένα βήμα (και τι βήμα!) παραπέρα.
Θέλω να την ευχαριστήσω για όλα όσα έκανε (κι έκανε πολλά).
Να ευχαριστήσω επίσης όλους όσους έγραψαν, αλλά και τους υπεύθυνους του περιοδικού που μας έδωσαν την ευκαιρία να καμαρώσουμε το συλλογικό μας έργο σε e-book.
Πατάμε εδώ και αφήνουμε τις ιστορίες,αλλά και τους πίνακες που τις έκαναν να γεννηθούν να μας "αποπλανήσουν".

Συμμετέχουν οι:

Μαρία Κανελλάκη (http://toapagio.blogspot.gr/)
Χριστίνα Λέλη (http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/)
Αριστέα Κουτά (http://princess-airis.blogspot.gr/)
Κική Κωνσταντίνου (http://ekfrastite.blogspot.gr)/
Αναστασία Γκρέμου (http://on-the-up-and-up.blogspot.gr/)
Φίλιππος Φίλιας (https://www.facebook.com/filippos.filias)
Ελένη Φλογερά (http://stamonopatiatisfantasias.blogspot.gr/)
Άννα Παπαδοπούλου (http://kloanna.blogspot.gr/)
Δημήτρης Ασλάνογλου φιλοξενείται στο blog της Αριστέας Κουτά
Μαρία Νικολάου (http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/)


Κι επειδή πάντα έχουμε χρόνο για διάβασμα, ξεφυλλίζουμε και διαβάζουμε και αυτό το μήνα το ηλεκτρονικό περιοδικό "Ανθρώπων Έργα".


Για να δούμε όμως, χρόνο για γράψιμο θα βρούμε;
Όποιος ξεχάστηκε, δεν πρόλαβε, δεν ήθελε βρε αδερφέ να γράψει για το "Παίζοντας με τις λέξεις", ας το θυμηθεί, ελπίζω να προλάβει...και...ας το ξανασκεφτεί.
Μέχρι αύριο στις 7 το απόγευμα προλαβαίνει!!
Πληροφορίες εδώ!

Πέμπτη 8 Μαΐου 2014

Κεράκι στην έναστρη νύχτα


Τον πίνακα του Χρήστου Μποκόρου "Κεράκι στην έναστρη νύχτα" διάλεξα για την πρό(σ)κληση της Μαριλένας "Ένας πίνακας...δυο ιστορίες" που μας ζητάει να εμπνευστούμε από έναν πίνακα κι αφού τον συστήσουμε, να γράψουμε δυο ιστορίες (πεζό ή ποίημα) διαφορετικές. 


α) Αντανάκλαση: Η ιστορία-αντανάκλαση θα είναι μια ιστορία που είτε απεικονίζει το θέμα του πίνακα είτε αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτό που νιώθετε εσείς για τον πίνακα.
β) Παραμορφωτικός καθρέφτης: Η ιστορία-παραμορφωτικός καθρέφτης θα είναι το αντίθετο.. Μια ιστορία που είτε θα παραμορφώνει το θέμα του πίνακα είτε θα περιγράφει το εντελώς αντίθετο από αυτό που νιώθετε για τον πίνακα.
Θα αφήσω όμως τον ίδιο τον ζωγράφο  Χρήστο Μποκόρο να παρουσιάσει τον πίνακά του πριν περάσω στις ιστορίες:
"Όσο ζωγράφιζα το "κεράκι στην έναστρη νύχτα" είχα στο νου μου δυο στίχους του Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ από τις "πυγολαμπίδες" και τα "παραστρατημένα πουλιά".
"Για να ενθαρρύνει το ντροπαλό κερί μου
Η νύχτα η απέραντη ανάβει όλα της τ΄αστέρια".
"Τ’ αστέρια δεν τα νοιάζει να φανούνε σαν πυγολαμπίδες".
Μου φαινόταν τόσο μετρημένα αισιόδοξο, τόσο φιλάνθρωπο, σαν την ευχή που χρειαζόμαστε για την χρονιά που έρχεται. Οι άνθρωποι κατοικούμε ποιητικά τη γη. Ας πάρουμε την ευθύνη μας κι από το τίποτε να φτιάξουμε το παν. Και την άκρη της νύχτας ημέρα τη χαράζει."


α) Αντανάκλαση

Κερί σαν άστρο

Ανάβουν στον ουρανό τα αστέρια
φωτίζοντας θαυμάσια νυχτέρια.
Σε μπλε βελούδο ξεδιπλώνονται τα όνειρα
χαράσσοντας μονοπάτια με χρώματα.

Κεράκι ανάβεις, η φλόγα δυναμώνει,
και η ελπίδα μέσα σου φουντώνει.
Πόσο σκοτάδι ένα φως καταπίνει,
 πόσο φως ένα μικρό κεράκι πνίγει!

Κερί κι αστέρια μπλέκουν το φως τους,
το κερί κλέβει λίγο απ'τον ουρανό τους
Ένα αστέρι στα χέρια σου γέρνει,
ο κόσμος όλος στη χούφτα σου μένει.

β) Παραμορφωτικός καθρέπτης

Σκιές

Περπατάς μονάχος. 
Το σκοτάδι γύρω σου ολοένα πυκνώνει. 
Δε βλέπεις που πατάς, δε βλέπεις να αγαπάς.
Περπατάς μόνο σκοντάφτοντας.
Ψάχνεις απεγνωσμένα ένα φως να φωτίσει τη νύχτα σου.
Μια φλόγα ελπίδας να αναστήσει την πίστη σου.
Οι σκιές γύρω σου έχουν από ώρα στήσει χορό.
Να σε κλείσουν στον κύκλο τους προσπαθούν.
Να σε τραβήξουν στην αγκαλιά τους.
Αντιστέκεσαι!
Δε θες να γίνεις σκιά.
Δε θες να μάθεις τα βήματα που θα σε κάνουν ένα μ' αυτές.
Προχωράς μόνο με το βλέμμα μπροστά.
Τα πόδια σου αρνούνται να κινηθούν σε άσκοπους ρυθμούς
τα χέρια σου σπρώχνουν με μανία τις σκιές.
Η ανάσα σου γίνεται λαχάνιασμα,
η καρδιά σου χτυπάει ακανόνιστα.
Πάει να σπάσει από το φόβο της.
Τα μάτια σου αναζητούν το φως.
Και λίγο πριν σε βρει εκείνο αφήνεσαι.
Δεν έχεις άλλη δύναμη.
Οι σκιές σε τραβάνε στη δίνη τους και χάνεσαι για πάντα.
Εκεί στο βάθος κάποιος άναψε ένα κεράκι για σένα.
Μα εσύ δε βλέπεις πια.
Είσαι σκιά!