Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

Η χαμένη αναγνώστρια, Fabio Stassi


Η χαμένη αναγνώστρια, είναι ένα βιβλίο που μιλάει για τα βιβλία. Ο Fabio Stassi τα κάνει πρωταγωνιστές στην ιστορία του και αναζητά σε αυτά τη θεραπεία για όσα ταλαιπωρούν τον άνθρωπο, αλλά και τη λύση του μυστηρίου της χαμένης αναγνώστριας.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ο ήρωας, ο Βίντσε Κόρσο, άνεργος καθηγητής και σωσίας του Ζεράρ Ντεπαρντιέ, είναι καρπός μιας φευγαλέας σχέσης της μητέρας του με έναν άγνωστο, από τον οποίο μοναδικό ενθύμιο είναι τρία βιβλία που ξέμειναν στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Στη διεύθυνση αυτού του ξενοδοχείου, μια και είναι το μόνο μέρος που ξέρει ότι έμεινε για λίγο ο πατέρας του, στέλνει  καθημερινά μια καρτ ποστάλ. Μια άσκοπη αποστολή, αφού γνωρίζει ότι δε θα τις λάβει ποτέ.

"Ονομάζομαι Βίντσε Κόρσο και για πολύ καιρό συνέλεγα βιβλία που άρχιζαν από την ίδια λέξη. Κατόπιν σταμάτησα. Όπως σταματάει κάποιος να πιστεύει σε έναν κόσμο αλώβητο ως προς τα πράγματα και τα αισθήματα. Όμως η συνήθεια να στοιβάζω βιβλία μου έμεινε· ήταν κάτι παραπάνω κι από αρρώστια."

Ο Βίντσε λοιπόν, αποφασίζει να ασχοληθεί με τη βιβλιοθεραπεία, προτείνοντας τα κατάλληλα βιβλία που θα λειτουργούν θεραπευτικά για τις διάφορες πνευματικές, ακόμα και σωματικές παθήσεις των ανθρώπων.
Δίνει τα τελευταία του χρήματα και νοικιάζει ένα διαμέρισμα όπου θα ζει, αλλά και θα εξασκεί το νέο του επάγγελμα.
Δεν περνά πολύς καιρός όταν μια γειτόνισσά του, μανιώδης αναγνώστρια εξαφανίζεται.
Τότε αποφασίζει να λύσει το μυστήριο, ακολουθώντας τα χνάρια της μέσα από τα βιβλία που εκείνη διάβαζε. 



Το θέμα του βιβλίου, αλλά και ο τίτλος του μου φάνηκαν ενδιαφέροντα από την αρχή.
Ένα μυστήριο που στηρίζεται στα βιβλία για τη λύση του, αλλά και η ιδέα πως τα βιβλία λειτουργούν θεραπευτικά δεν αφήνει αδιάφορο κανέναν αναγνώστη.
Μέσα από τις περιηγήσεις του ήρωα στη λογοτεχνία, αλλά και στη Ρώμη των μυστηρίων, όλα αποκτούν μιαν άλλη οπτική στην οποία αναζητούνται τα όρια μεταξύ λογοτεχνίας και πραγματικότητας, και ο συγγραφέας καταφέρνει με ευφυΐα να δημιουργήσει ένα άψογο νουάρ μυθιστόρημα.
Αξίζει όμως να αναφερθεί και η εξαιρετική δουλειά που έκανε στη μετάφραση η Δήμητρα Δότση.

Με δυσκολία κατάφερα να περιοριστώ στα παρακάτω αποσπάσματα απ' όλα όσα είχα σημειώσει:


"Αν τα μυθιστορήματα καταργούν την πραγματικότητα, το κάνουν για να την εκθέσουν, για να καταλάβουμε το πραγματικό πρόσωπο των πραγμάτων."

"Ολονών μας οι ιστορίες υπάρχουν κάπου γραμμένες. Μονάχα κάθε εκατό ή χίλια χρόνια τυχαίνει κάτι που δεν έχει γραφτεί ακόμα."

"Η ανάγνωση δεν είναι παθητική δραστηριότητα, μη γελιέστε. Εξαρτάται από τον βαθμό εμπλοκής με τον οποίο συμμετέχει ο αναγνώστης στα πάθη των ηρώων."

"Το βιβλίο είναι ένα από τα ελάχιστα προϊόντα που αποκτούν αξία με τη χρήση. Όσο περισσότερος κόσμος το έχει διαβάσει, τόσο περισσότερος ενδιαφέρεται."


*Κάθε κεφάλαιο ξεκινά με στίχους του τραγουδιού του Ζακ Μπρελ "La chanson des vieux amants"  ("Το τραγούδι των παλιών εραστών"), αλλά και σε όλο το βιβλίο οι μουσικές επιλογές του ήρωα συντροφεύουν τον αναγνώστη.

* Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει ένα παράρτημα όπου καταγράφονται όλοι οι τίτλοι των βιβλίων στα οποία αναφέρεται ο συγγραφέας.

Η χαμένη αναγνώστρια
Συγγραφέας: Fabio Stassi
Εκδόσεις: Ίκαρος
Σύγχρονη Ξένη Πεζογραφία 
Α' Έκδοση: 2018
Μετάφραση: Δήμητρα Δότση
Σχεδιασμός/εικονογράφηση εξωφύλλου: Χρήστος Κούρτογλου 
Σελίδες: 272 


Ο Φάμπιο Στάσι (Ρώμη, 1962) είναι συγγραφέας, υπεύθυνος ιταλικής λογοτεχνίας σε γνωστό εκδοτικό οίκο της Ιταλίας και ταυτόχρονα εργάζεται σε μια πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη της Ρώμης. Πρωτοεμφανίστηκε στον συγγραφικό χώρο το 2006. Έχει γράψει επτά μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια αλλά και βιβλία για παιδιά. Το 2013 γνώρισε μεγάλη επιτυχία χάρη στο μυθιστόρημά του Ο τελευταίος χορός του Σαρλό, το οποίο μεταφράστηκε σε 19 χώρες, ενώ στην Ιταλία τιμήθηκε με έξι βραβεία μεταξύ των οποίων και το Premio Campiello. Το 2016 Η χαμένη αναγνώστρια κέρδισε το βραβείο Scerbanenco για το καλύτερο νουάρ μυθιστόρημα της χρονιάς.

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019

Ξεστολίζοντας

Όλα έχουν τον καιρό τους κι όλα θέλουν τον χρόνο τους.
Οι γιορτές ήρθαν και πέρασαν σαν μια ανάσα.
Οι καλικάντζαροι έφυγαν και ήρθε η ώρα που πρέπει τα φωτάκια να σβήσουν, τα στολίδια να μαζευτούν και το δέντρο να ανέβει πάλι στο πατάρι.
Αγαπώ τα Χριστούγεννα και τον χριστουγεννιάτικο στολισμό, αλλά δεν μπορώ να τον ανεχτώ μετά το πέρας της γιορτής.
Οπότε όλα εξαφανίζονται με συνοπτικές διαδικασίες.
Τώρα όλα είναι κρυμμένα και περιμένουν τα επόμενα Χριστούγεννα.
Όλα; Χμμ...όχι ακριβώς!
Το πανέμορφο ξύλινο σπιτάκι, το γούρι που κέρδισα στην κλήρωση της Νίκης από το Ονειροποιείο, αφού άλλαξε πολλές μεριές, βολεύτηκε πάνω στο τζάκι και θα παραμείνει εκεί για να σκορπά την τύχη!

Ένα άλλο γούρι, από τη Μαρία Έλενα του maria-elena-jewellery το βρήκα να με περιμένει στο ταχυδρομικό κουτί όταν επέστρεψα σπίτι μετά τις γιορτές, ενώ λίγο πριν επιστρέψω, συναντήθηκα με μια υπέροχη φίλη, τη Μεταξία από το metaxia-art
Η Μεταξία ήρθε στο ραντεβού μας με δυο εκπληκτικά αγγελάκια, φτιαγμένα από πέτρες το ένα εκ των οποίων ήταν για μένα! 

Νίκη, Μαρία Έλενα και Μεταξία σας ευχαριστώ πάρα πολύ!!