Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάτρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάτρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016

Ανασκαφές


Πάλι στην Αστυπάλαια θα σας πάω και συγκεκριμένα στο βρεφικό νεκροταφείο.
Πολύ σωστά, αναρωτηθήκατε, πώς έμεινε ένας τέτοιος χώρος, μοναδικός μάλιστα στον κόσμο, ανεκμετάλλευτος.
Την ίδια απορία έχω κι εγώ, αλλά  και οι κάτοικοι του νησιού.
Αυτά που έμαθα ήταν πως η ανασκαφή έγινε το 1995.

Έκτοτε μεταφέρθηκαν κάποια ευρήματα αλλού όπου και φυλάσσονται προφανώς, αλλά η περιοχή έχει ακόμα πολλά που δε φυλάσσονται.
Πιθανολογείται μάλιστα, πως σε όλη την πλαγιά που βρέθηκε το νεκροταφείο, και η οποία φαίνεται καθαρά στη φωτογραφία, υπάρχουν  ανάλογοι τάφοι.
Η περιοχή δεν απαλλοτριώθηκε ποτέ, λόγω έλλειψης χρημάτων καθώς λένε.

Αυτό σημαίνει πως τα οικόπεδα ανήκουν σε κάποιους, οι οποίοι συνεχίζουν να χτίζουν σε χώρο που θεωρείται αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.
Λογικό θα μου πείτε, αφού το κράτος έχει δυσκαμψία. Ποιος δε θα ήθελε να χτίσει στο οικόπεδό του;
Παρόλα αυτά είναι και παράλογο.
Και όχι, δεν τα βάζω με τους ιδιοκτήτες που θέλουν να αξιοποιήσουν την περιουσία τους, αλλά με το κράτος που δεν αξιοποιεί ποτέ την περιουσία όλων μας.
Το νεκροταφείο βρισκόταν πιθανότατα κοντά σε Ιερό της Ειλειθυίας που ήταν θεότητα-προστάτιδα της λοχείας, ένα ιερό που βρίσκεται πιθανότατα σε κάποιο σημείο της Χώρας της Αστυπάλαιας αλλά δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμη. Δεχόταν νεογέννητα παιδιά που πέθαναν στη γέννα ή και βρέφη μέχρι δύο ετών, τα οποία σύμφωνα με το έθιμο τοποθετούνταν μέσα σε αγγεία για να έχουν την αίσθηση της μήτρας.
«Η πληθώρα των εγχυτρισμένων βρεφών και η μεγάλη χρονική έκταση που καταλαμβάνουν τα ευρήματα μιλούν για τη σπουδαιότητα της Αστυπάλαιας τα αρχαία χρόνια ως κόμβου στρατηγικής σημασίας. Πιθανολογείται ότι θάβονταν εδώ βρέφη από όλη τη Μεσόγειο, πράγμα που θα επιβεβαιώσει ή όχι η ανθρωπολογική έρευνα. Στο παλιό Σχολείο όπου έχουν μεταφερθεί οι εγχυτρισμοί του οικοπέδου Σταυριανού εργάζονται ανθρωπολόγοι από το Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, το UCL, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Σάιμον Χίλσον, ενώ τα δύο τελευταία χρόνια εργάζεται πάνω στο ίδιο αντικείμενο και διεθνής ομάδα από Άγγλους, Καναδούς, Φινλανδούς και Αμερικανούς μελετητές με διάφορες ειδικότητες στον ανθρώπινο σκελετό».
πηγή:http:www.archaiologia.gr


Το άρθρο που παραθέτω είναι από το 2011, αλλά όσο ήμουν στο νησί, επισκέφτηκα το παλιό σχολείο και είδα πως εκεί υπήρχαν ενδείξεις έντονης δραστηριότητας.
Αν δεν έχει αλλάξει κάτι λοιπόν, υποθέτω πως οι έρευνες από τους ανθρωπολόγους τουλάχιστον, συνεχίζονται ακόμα.


Από την Αστυπάλαια θα πάμε στην Πάτρα και θα επισκεφτούμε ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ.
Όσο απίστευτο κι αν μοιάζει, ένα ταφικό μνημείο βρίσκεται στο χώρο του γκαράζ του καταστήματος.

Όταν άρχισε να χτίζεται το σούπερ μάρκετ ήρθαν στο φως ρωμαϊκοί τάφοι, και δεν είμαι ειδική για να γνωρίζω πως και γιατί, αλλά η κατασκευή ολοκληρώθηκε, αφού διασώθηκε μέρος του ταφικού μνημείου.
Αντιγράφω από την επιγραφή:
Στο οικόπεδο ερευνήθηκε η γνωστή ταφική οδός, η οποία όπως έχει διαπιστωθεί, διερχόμενη διαμέσου του εκτεταμένου βόρειου νεκροταφείου, συνεχίζονταν κι εκτός της πόλης ως via publica, που οδηγούσε από την Πάτρα στο Αίγιο και την Κόρινθο.
Αποκαλύφθηκαν 46 τάφοι, οι οποίοι ήταν διατεταγμένοι εκατέρωθεν  της ταφικής οδού.
Συγκεκριμένα 39 κεραμοσκεπείς και 7 κιβωτόσχημοι.
Ιδιαίτερα αξιόλογο από όλα τα ευρήματα του χώρου ήταν υπέργειος τάφος....

Σε μια χώρα που σκάβοντας βρίσκεις συνέχεια αρχαία, είναι προφανώς μια περίπτωση που μόνο σπάνια δεν τη λες, αλλά ρωμαϊκό τάφο σε σούπερ μάρκετ, πρώτη φορά έβλεπα, το ομολογώ!
Σίγουρα όσο παράξενη κι αν μοιάζει δεν είναι η μοναδική περίπτωση.

Στο Αγρίνιο, πριν λίγα χρόνια, έγιναν νέοι δρόμοι εκεί που κάποτε ήταν μόνο χωράφια. Όπως αποδείχτηκε, τα χωράφια έκρυβαν καλά τα μυστικά τους από όσους τα καλλιεργούσαν.
Βρέθηκαν κι εκεί τάφοι. Δεν γνωρίζω ποιας περιόδου ήταν, μα ήταν όλοι συλημένοι και μάλιστα από αιώνες πριν. Κρίθηκαν άνευ ενδιαφέροντος, ξανασκεπάστηκαν, οι δρόμοι έγιναν και η ζωή συνεχίστηκε.

Προφανώς δεν έχουν όλα τα ευρήματα την ίδια σπουδαιότητα.
Κάποια όμως έχουν μεγαλύτερη απ' όση φανταζόμαστε.
Δε θέλω να καταλήξω κάπου ιδιαίτερα. 
Όπως είπα, καθόλου ειδική δεν είμαι, απλά θυμήθηκα δυο πραγματάκια ακόμα σχετικά.

Κυριακή 26 Ιουνίου 2016

Πρωταγωνιστής το φως

Η παράσταση αρχίζει.
Το φως με χρίζει πρωταγωνίστρια και θεατή ταυτόχρονα!
Πότε στη σκηνή, πότε στα παρασκήνια και πότε στη θέση μου, ανάμεσα σε αόρατους θεατές, προσπαθώ να ακούσω, να δω, να νιώσω.
Να πιάσω εκείνο το αόρατο νήμα του χρόνου που ανεμίζει γύρω μου!
Κάποιες φορές νομίζω πως το πιάνω, αλλά τελικά όλο μου ξεφεύγει πίσω στο χρόνο!
Στέκομαι και κοιτάζω γύρω ώρα πολλή!
Μετά παίρνω τη μηχανή και προσπαθώ μέσα από το φακό να  κάνω μια ύστατη προσπάθεια!























Στα δυτικά της Ακρόπολης, στην Άνω πόλη, βρίσκεται το Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας που ανεγέρθηκε νωρίτερα από το Ωδείο της Αθήνας (Ηρώδειο, 160 μ.Χ.).
Ο Παυσανίας που επισκέφθηκε την Πάτρα περί το 170 μ.Χ. γράφει «έχει την ωραιότερη διακόσμηση που έχω δει, αν εξαιρέσει βέβαια κανείς αυτή του Ωδείου της Αθήνας». Όπως αναφέρει ο Παυσανίας, μέσα στο Ωδείο, που ήταν συνεχόμενο της αρχαίας Αγοράς, υπήρχε άγαλμα του Απόλλωνα, που έγινε από λάφυρα του πολέμου, κατά των Γαλατών (279 π.Χ) όταν οι Πατρινοί είχαν βοηθήσει τους Αιτωλούς.
Στους αιώνες που ακολούθησαν, οι σεισμοί, οι πόλεμοι και οι κατακτητές κατέστρεψαν το Ωδείο και το κάλυψαν με άλλα κτίρια και χώματα. Από το μικρό λόφο που δημιουργήθηκε, έμεναν ακάλυπτα μόνο ελάχιστα τμήματα. Ξαναήρθε στο φως το 1889, όταν έγιναν εργασίες εκσκαφής στο λόφο για την επιχωμάτωση του λιμανιού.
Πέρασαν αρκετές δεκαετίες έως ότου ξεκινήσει η διαδικασία της αναστήλωσης του που ολοκληρώθηκε το 1956, χρονιά κατά την οποία το Αρχαίο Ωδείο απέκτησε την αρχική του μορφή. Την ίδια δεκαετία, μετατράπηκε ο περιβάλλον χώρος σε αρχαιολογικό με την έκθεση σ’ αυτόν , σαρκοφάγων, ψηφιδωτών και άλλων αρχαίων ευρημάτων.
Το Ωδείο, έχει όλα τα βασικά μέρη του θεάτρου, κοίλο, ορχήστρα, προσκήνιο, σκηνή, παρασκήνια και στις 23 σειρές καθισμάτων του, δύναται να φιλοξενηθούν 2.300 θεατές.
Από τη θέσπιση του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, το Αρχαίο Ωδείο αποτελεί τη βασική του έδρα, φιλοξενώντας τους καλοκαιρινούς μήνες κορυφαία ελληνικά και ξένα καλλιτεχνικά συγκροτήματα.
Πρόγραμμα λειτουργίας: 08:00 – 14:30 (Εκτός Δευτέρας)
Είσοδος Ελεύθερη.
Τηλ.: 2610220829

Εικόνες που πρωταγωνιστούν ζητάει το "Life Images #24"!







Τετάρτη 25 Μαΐου 2016

Στο κάστρο


Θα ανηφορίσουμε άλλη μια φορά ως το κάστρο, μια και σας είχα υποσχεθεί πλήρη ξενάγηση.
Θα ανηφορίσετε δηλαδή, αφού αυτή τη φορά θα σας αφήσω να περιπλανηθείτε μόνοι σας ανάμεσα σε όσα η ιστορία η ίδια θα σας διηγηθεί.
Μη φοβηθείτε να πατήσετε σε ίχνη που άφησαν άλλοι πριν από σας.
Αφουγκραστείτε τον αέρα που ανοίγει τα δικά του μονοπάτια συνεχώς, μα κοντοστέκεται ίσα για να αφήσει ένα χάδι στις πέτρες και να κρυφοκοιτάξει από αρχαία ανοίγματα μια πόλη που την είδε να αλλάζει μέσα στα χρόνια.
Κοιτάξτε κατάματα τον ήλιο όταν βγαίνετε στο φως. Άλλωστε αυτός έστελνε τις αχτίδες του να σας βρουν όταν εξερευνούσατε και τα σκοτεινότερα σημεία.
  
Ελπίζω να με συγχωρέσετε που δε θα είμαι εδώ!
Αν χαθείτε, φωνάξτε την
Πατρινέλα να σας καθοδηγήσει (αν τολμάτε δηλαδή!! χαχα!).
Αν θέλετε να απολαύσετε τη θέα της Πάτρας από ψηλά άλλη μια φορά, διαβείτε την πύλη στο χτες!
Πριν σας αφήσω να απολαύσετε τη βόλτα σας, παραθέτω λίγα λόγια, όπως τα διαβάζω στη σελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Το Κάστρο της Πάτρας βρίσκεται στις υπώρειες του όρους Παναχαϊκό. Η ίδρυσή του τοποθετείται τον 6ο μ.Χ. αιώνα επί Ιουστινιανού. Η κατασκευή του πραγματοποιήθηκε με οικοδομικό υλικό της αρχαίας Ακρόπολης που βρισκόταν στο ίδιο σημείο και είχε ήδη καταρρεύσει.

Η ιστορία του Κάστρου είναι μακραίωνη και στενά συνδεδεμένη με την ιστορία της πόλης. Τον 9ο αιώνα η Πάτρα δέχεται επίθεση από τους Σλάβους και Σαρακηνούς από στεριά και θάλασσα. Οι εισβολείς ηττώνται και η ήττα τους αποδίδεται στον Πολιούχο Άγιο Ανδρέα. Το 1205 οι Φράγκοι με αρχηγό τον Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο καταλαμβάνουν την πόλη και το Κάστρο. Η Πάτρα δίδεται ως βαρονία στον Γουλιέλμο Αλεμάν και υπάγεται στο Πριγκηπάτο της Αχαΐας με έδρα την Ανδραβίδα. Ταυτόχρονα γίνεται έδρα του Λατίνου αρχιεπισκόπου, που σταδιακά αποκτά μεγάλη πολιτική ισχύ. Το 1408 ο Πάπας παραχωρεί την πόλη έναντι μισθώματος στους Βενετούς για 5 χρόνια.
Το 1428 ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος απελευθερώνει το Κάστρο τα τείχη του οποίου επισκευάζονται και πραγματοποιούνται προσθήκες. Το 1458 η πόλη παραδίδεται στους Τούρκους και σταδιακά το Κάστρο μετατρέπεται σε διοικητικό κέντρο, καθώς η στρατιωτική άμυνα της περιοχής μεταφέρεται στο Κάστρο του Ρίου. Κατά το διάστημα 1687-1715, η Πάτρα γίνεται μία από τις 4 επαρχίες της Δημοκρατίας της Βενετίας και από το 1715- 1828 καταλαμβάνεται εκ νέου από τους Τούρκους. Το 1828 ο Γάλλος στρατηγός Μαιζόν απελευθερώνει την περιοχή. Το Κάστρο υφίσταται μεγάλες ζημιές κατά τα Ορλωφικά. Από το 1950- 1975 το Κάστρο ανήκε στον Δήμο Πατρέων και στη συνέχεια παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού - 6η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και λειτουργεί ως αρχαιολογικός χώρος.

Συντάκτης
Α. Μανιάκη, αρχαιολόγος
























Τρίτη 26 Απριλίου 2016

Πύλη στο χτες

Έχουμε ξανάρθει εδώ.
Ίσως δεν το θυμάστε, αφού σας είχα μπάσει στα άδυτα του κάστρου κρυφά κι από άλλη πύλη.
Σκοπός μου τότε ήταν να σας τρομάξω, συστήνοντάς  σας την Πατρινέλα, το διάσημο στοιχειό.
Το στοιχειό βέβαια, δε βγήκε ποτέ να μας υποδεχτεί. 
Ούτε ένα λουκουμάκι δε μας τράταρε το αφιλόξενο!
Μόνο κλείστηκε στο μπουντρούμι του και με πείσμα έκανε πως δεν υπάρχει. 

Μια κίτρινη πεταλούδα μόνο συναντήσαμε. Αδιάκοπα φτεροκοπούσε εκείνη γύρω μας, σα να ήθελε κάτι να μας πει, αλλά νόημα δε βγάλαμε.

Ούτε σήμερα θα το εξερευνήσουμε όλο.
Λίγο πριν σας ξεναγήσω κανονικά στο κάστρο, θα θαυμάσουμε τη θέα της Πάτρας από ψηλά και θα πάρουμε μια ιδέα για όσα θα ακολουθήσουν!
Ελπίζω να απολαύσετε τη βόλτα!


















Πύλη στο χτες ονόμασα την πρώτη φωτογραφία και την έστειλα να λάβει μέρος στον 23ο διαγωνισμό του "Φωτογραφίζειν" που διοργανώνει η Μαρία Νι στο blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".
Ευχαριστώ πολύ τη Μαρία για τη φιλοξενία, αλλά και όσους διάβηκαν την πύλη μου!