Δυο αγάλματα μοιάζουν να χαιρετιούνται καθημερινά στο λιμάνι της Ναυπάκτου.
Το ένα έτοιμο να πυρπολήσει εχθρικά καράβια, το άλλο έτοιμο να γράψει.
Ο Γιώργος Ανεμογιάννης και ο Μιχαήλ Θερβάντες, άφησαν τους ίσκιους τους να πλανιούνται σε τούτο το γραφικό λιμάνι. Ο αέρας εδώ φυσάει από αλλοτινές, περασμένες εποχές και στοιχειώνει τον τόπο, που έχει δει αναμετρήσεις κι αναμετρήσεις.
Στη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571 ο Θερβάντες πολεμάει με ηρωισμό, σακατεύοντας το αριστερό του χέρι.
"... Στο «Ταξίδι στον Παρνασσό» (1614) αναφέρει ότι στη Ναύπακτο αχρηστεύτηκε το αριστερό του χέρι "προς δόξαν του δεξιού" (υπαινισσόμενος την κατοπινή επιτυχία του πρώτου μέρους του Δον Κιχώτη)..." Πηγή: wikipedia
Κι αν ο Θερβάντες κατάφερε να γλιτώσει και να κερδίσουν τα γράμματα, ο νεαρός πυρπολητής Γιώργος Ανεμογιάννης βασανίστηκε από τους Τούρκους κι άφησε την τελευταία του πνοή να ποτίζει τα τείχη του λιμανιού και να αρμενίζει παντοτινά στη θάλασσα που η ιστορία επέλεξε τόσες φορές ως ιδανικό σκηνικό πολέμου.
"...Ο Γιώργος Ανεμογιάννης Παξοί 1798 – Ναύπακτος 1821), γνωστός και ως Γιώργης από τούς Παξούς) - ήρωας και μάρτυρας της Ελληνικής επανάστασης του 1821, Ένας από τους πρώτους πυρπολητές του ελληνικού στόλου..." Πηγή: wikipedia
