Μη με ξεχάσεις, Γιώργης Κάβουρας

Με μεγάλη συγκίνηση πήρα στα χέρια μου το βιβλίο "Μη Με ξεχάσεις" του Γιώργη Κάβουρα, (αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης και της Δημοκρατίας, μαχητή του ΕΛΑΣ), και το διάβασα με απέραντο σεβασμό γνωρίζοντας καλά πως δεν είναι μόνο η αφήγηση μιας ολόκληρης ζωής που θα με καθηλώσει, μα ο αγώνας για ελευθερία, για δικαιοσύνη, για την ίδια τη ζωή.

Η στρωτή, καθάρια, άμεση αφήγηση με έκανε να αισθανθώ πως έχω απέναντί μου τον ίδιο τον συγγραφέα και μου διηγείται τη ζωή του, μα και όλα όσα γέννησαν οι εποχές.

Το γεγονός πως δεν επρόκειτο για μυθοπλασία, αλλά για αυτοβιογραφία δίνει σαφέστατα άλλη βαρύτητα στην ανάγνωση.

Αλλά το βιβλίο είναι πολλά παραπάνω από μια αυτοβιογραφία, αφού δίνει και μαθήματα ιστορίας περνώντας πολλαπλά μηνύματα. Μηνύματα που άξιοι να τα δώσουν, είναι μόνο όσοι ανταμώθηκαν με την ιστορία στην πρώτη γραμμή του αγώνα.

Όλη η νεότερη ιστορία είναι εδώ και ξεδιπλώνεται μέσα από τη ζωή του Γιώργη Κάβουρα.

Η προκατοχική Αθήνα, ο πόλεμος, η αντίσταση, οι μάχες με τους Γερμανούς στην Πελοπόννησο, ο εμφύλιος, οι διωγμοί, η εξορία.

Εκτός των ιστορικών γεγονότων και την πιστή καταγραφή τους από κάποιον που τα έζησε, αυτό που θα μου μείνει από το βιβλίο είναι όλα, όσα είδα ότι συνιστούν έναν πραγματικό ήρωα.
Είδα ένα νεαρό να θέλει να μπει με φόρα στη ζωή και να μπαίνει με αξιοσύνη στον αγώνα. Να πολεμάει για την πατρίδα. Να αντρώνεται με τα ιδανικά εκείνα που θα τον συνοδεύουν μια ζωή. Να κυνηγιέται, αλλά να μη νικιέται και να συνεχίζει τον αγώνα. 

Αγώνας! Πόσο ειδικό βάρος κουβαλά αυτή η λέξη, μα και τι δύναμη κρύβει μέσα της!

Δεν είναι τυχαίο που ο συγγραφέας στην αφιέρωσή του, μου εύχεται να αγωνίζομαι. 

Και πόσο νόημα έχει αυτή η λέξη όταν τη χρησιμοποιεί ένας πραγματικός αγωνιστής!

"...Μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω για ιδανικά. Έμαθα από την οικογένειά μου να ζω περήφανα, να αγωνίζομαι για την πατρίδα και τις ιδέες μου. Να μάχομαι για αξιοπρέπεια και τιμή έστω κι αν αυτό το πλήρωσα ακριβά...

...Δώσαμε τα πάντα στον αγώνα, και αίμα. Τον μικρότερο αδερφό μου τον Πάνο. Μάθαμε να αγωνιζόμαστε, μάθαμε να πολεμάμε, μάθαμε να πεθαίνει ο ένας για τον άλλο......

 ...Μέσα σε τραγικές συνθήκες περήφανος και ανυπότακτος, κυνηγημένος, φυλακισμένος, βασανισμένος, ζεις κι αντέχεις..."

Το βιβλίο "Μη με ξεχάσεις" του Γιώργη Κάβουρα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Αλφειός"  στη σειρά Μαρτυρίες.

Προλογίζει ο Μανώλης Γλέζος που μεταξύ άλλων επισημαίνει πως το "Μη με ξεχάσεις" δεν είναι αναμνήσεις, αλλά μαρτυρίες ενός λαού που υπήρξε όλος ένα ολοκαύτωμα, και την εισαγωγή κάνει ο Βασίλης Καραποστόλης, που αρχίζει προετοιμάζοντας τον αναγνώστη ότι μπροστά του θα παρουσιαστεί η μορφή ενός ανθρώπου που δεν κλείσθηκε ποτέ στον εαυτό του.

Το βιβλίο, στο οποίο την αρχική επιμέλεια έκανε η Μαριλένα, κλείνει με ποιήματα της Ελένης Γιαννάκαρη, της Αριστέας Κουτά, της Μαρίας Κανελλάκη και του Τάσου Κάβουρα.

"...Μη με ξεχάσεις...

Γιατί υπάρχουν νεκροί άταφοι και άγραφτες τραγωδίες που δεν ζητάνε ούτε δάκρυα ούτε να θολώσει το μυαλό. Μόνο να μιλήσουν, να ακουστούν πράγματα, να μείνουν κληρονομιά σ' αυτούς που θα 'ρθουν..." γράφει ο Τάσος Κάβουρας, γιος του Γιώργη, και μας υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι να κρατάμε ζωντανές τις μνήμες.

Να γιατί το "Μη με ξεχάσεις" πρέπει να διαβαστεί από όλους. 

"...Γιώργη, μη με ξεχάσεις", μου φώναξε.  Ακόμα ακούω τη φωνή του. Αναζήτησα ακόμα λίγους φίλους αντάρτες για να τους αποχαιρετήσω και πήγα να κοιμηθώ. Όμως από τη συναισθηματική φόρτιση και την αγωνία μου εκείνο το βράδυ δεν έκλεισα μάτι. Μέσα μου περισσότερο από κάθε άλλη φορά ένιωθα ότι αποχωρίζομαι τους συναγωνιστές μου. Κράτησα ιερό κειμήλιο τα τελευταία τους λόγια και τίμησα τη μνήμη τους, ποτέ δεν τους ξέχασα..."

Θέλω να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στον συγγραφέα του βιβλίου, καθώς επίσης  στον Τάσο Κάβουρα και την Αριστέα που χάρη σε αυτούς  "γνώρισα" έναν πραγματικό αγωνιστή.