Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Ο περίπατος της πεταλούδας (Brown Argus Aricia agestis ή Polyommatus icarus;)

Το να μιλήσει μια άσχετη, σαν του λόγου μου, για πεταλούδες είναι σχετικά εύκολο.
Μπορεί να πει για την ομορφιά τους, για το σχήμα τους, τα χρώματά τους, το πέταγμά τους.
Άντε να περιγράψει πως από σιχαμερή κάμπια γίνεται μυστηριώδης χρυσαλλίδα για να καταλήξει εκτυφλωτική πεταλούδα. 

Εκεί που αρχίζουν τα δύσκολα είναι στα ονόματά τους.
Για να βγεις από το λαβύρινθο με τα τόσα είδη, σόγια, οικογένειες, ομάδες, υποομάδες, τάξεις, υποτάξεις και πάει λέγοντας, ένας μίτος μόνο δε φτάνει και η υπόθεση καταλήγει μαλλιά κουβάρια.
Δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι γνωρίζει όλες τις πεταλούδες και σίγουρα δε θα το ισχυριστώ εγώ, που για να βρω ένα όνομα κατεβάζω τη μισή βιβλιοθήκη και μόνο φανουρόπιτα που δεν κάνω.
Μπορεί να βγάζω γρήγορα άκρη κάποιες φορές, αλλά τις περισσότερες μάλλον μπερδεύομαι. 
Λογικά πάντως η παρακάτω πεταλούδα είναι μια Brown Argus, Aricia agestis, αρσενική μάλιστα, αλλά το χέρι μου στη φωτιά δεν το βάζω! 
Μπορώ όμως να σας βάλω στιγμιότυπα από έναν περίπατό της!

Μπορώ επίσης να προσθέσω το σχόλιο που άφησε η Λυσίππη και βοηθά να καταλήξουμε σε ασφαλέστερα συμπεράσματα.

"Εμένα θα μου έκανε και για Polyommatus icarus, κρίνοντας απ' τις κουκκίδες. Σ' αυτό το είδος οι πρώτες τρεις κουκκίδες κάνουν καμπύλη κι έχουν απόσταση μεταξύ τους (κι είναι στο ίδιο ύψος), ενώ συνήθως στις Aricia agestis η 2η κουκκίδα έρχεται πιο κολλητά στη 1η κι είναι πιο χαμηλά της. Η τελευταία διαφορετική είναι, έτσι; Πρέπει να 'ναι θηλυκή, ενώ στις υπόλοιπες φωτογραφίες φαίνεται για αρσενική."











Οι φωτογραφίες είναι από τον Αύγουστο του 2017, εκτός από την τελευταία που είναι τωρινή και η πεταλούδα γέννημα θρέμμα του Μαΐου που διανύουμε. Ήρθε λες μόνο και μόνο για να μου θυμίσει εκείνη τη συγγένισσά της που είχε μείνει να φτεροκοπά στα αρχεία μου!

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Κατασκοπεύοντας τον Ιφικλείδη


Scarce swallowtail (Iphiclides podalirius) 

Ο Ιφικλείδης βρέθηκε στο δρόμο μου, ή εγώ στο δικό του, εξαρτάται πως το βλέπει κανείς, μια ζεστή μέρα του Απρίλη.
"Καλός οιωνός", σκέφτηκα. "Επιτέλους με πρόσεξε!"
Όλα έδειχναν ότι τα αισθήματα ήταν αμοιβαία.
Με άφησε μάλιστα να τον πλησιάσω σε απόσταση βολής, αλλά μόνο αυτό έκανε. Τίποτα άλλο. Ούτε μισό βλέμμα δεν μου έριξε ο τύπος.
Αδιάφορος κι απόμακρος, βιάστηκε να πετάξει μακριά όταν του άπλωσα το χέρι για χειραψία, ή έστω για μια κοινή φωτογραφία που να μας θυμίζει όσα ζήσαμε μαζί στα δυο περίπου λεπτά που συναντηθήκαμε.
Από τότε έχω να τον ξαναδώ!
Με παράτησε χωρίς δεύτερη σκέψη κι εγώ σκέφτομαι συνέχεια τι λάθος έκανα και τον έχασα.

Με την παρακάτω φωτογραφία, έλαβα μέρος στο 3ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν που διοργανώνει η Μαρία από το blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".

Νέα μορφή, καινούρια ζωή!







Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

Λίγες μαργαρίτες για ένα βραβείο (Versatile Award)


Αν αναρωτιέστε τι σχέση έχουν οι μαργαρίτες με το βραβείο και γιατί το έκρυψα ανάμεσά τους, μπορώ να σας το εξηγήσω!
Οι μαργαρίτες, θα μπορούσαν να γίνουν ένα ωραίο μπουκέτο, για την ακρίβεια 7 ωραιότατα μπουκέτα, για να δοθούν μαζί με τις ευχαριστίες μου ως δώρο σε εκείνους που με τίμησαν με το Versatile Award:

Στην Μαίρη από το blog "Γήινη ματιά"
Στον Γιώργο από το blog "My little stories"
Στη Μαρίνα από το blog "to e- periodiko mas"
Στην Pippi από το blog "Οξεία Γλωσσοπάθεια"
Στην Αναστασία από το blog "Μολύβι και χαρτί"
Στην Αλεξάνδρα από το blog  "a button on the moon"
Στη Χριστίνα από το blog "butterfly`s world"

Μαίρη, Γιώργο, Μαρίνα, Pippi, Αναστασία, Αλεξάνδρα και Χριστίνα σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!


Το βραβείο όμως, ου γαρ έρχεται μόνον!  
Έρχεται με κανόνες και παρόλο που θα παραβιάσω κατάφωρα τον έναν, (εκείνον που λέει ότι πρέπει να το δώσω με τη σειρά μου σε άλλα blogs, αφού τώρα πια που το παραλαμβάνω κι επίσημα, έχει ήδη κάνει παραπάνω από έναν κύκλο), θα ακολουθήσω όσο πιο πιστά μπορώ τον άλλο και θα προσπαθήσω να πω 7 πράγματα για μένα.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε...

1. Με λένε Μαρία και είμαι καλά.
Λατρεύω τα παιδιά μου, την οικογένειά μου, τους φίλους μου, αγαπώ τα βιβλία και τη φωτογραφία και όχι μόνο. 
Δε λέω όχι στα ταξίδια, ή στον κινηματογράφο και αν μπορούσα θα πήγαινα συχνότερα και στο θέατρο.

2. Πολλά θα μπορούσα να κάνω αν μπορούσα, όπως το να αγοράσω την τέλεια φωτογραφική μηχανή, ή να κάνω το γύρο του κόσμου!
Επειδή όμως δεν μπορούμε να κάνουμε πάντα αυτό που επιθυμούμε, ή νομίζουμε ότι επιθυμούμε, φροντίζω να νιώθω και να περνάω καλά με αυτά που έχω και με όσα μπορώ να κάνω!
Μπορεί π.χ. να μην αξιώθηκα ακόμα να αποκτήσω την τέλεια μηχανή, αλλά ευγνωμονώ την παλιά μου, την καλή μου Kodak που εδώ και 12 χρόνια με βγάζει ασπροπρόσωπη.
Και μπορεί να μην έχω ξεκινήσει ακόμα το γύρο του κόσμου ως άλλος Φιλέας Φογκ, αλλά κάθε μικρή, ή μεγαλύτερη απόδραση, (ακόμα και μια κοντινή βόλτα στην εξοχή) την αντιμετωπίζω με σεβασμό και τη χαίρομαι στο έπακρο!
Αυτό πιστεύω είναι το μυστικό για μια όσο γίνεται πιο ευτυχισμένη ζωή. 
Να μην υποτιμάμε δηλαδή το ταξίδι  που μας δίνεται (και κυριολεκτικά και μεταφορικά), αλλά να το χαιρόμαστε, ενώ ταυτόχρονα δε βλάπτει καθόλου, ίσα ίσα, να ονειρευόμαστε κι εκείνο το μεγαλύτερο. 
Κι αν εκείνο δεν έρθει ποτέ, αν μόνο στα σχέδια μείνει, εμείς τουλάχιστον θα έχουμε ζήσει! 
Και θα έχουμε ζήσει καλά!
Δεν ξέρω αν φταίει και λίγο η Πολυάννα των παιδικών μου χρόνων για αυτό που είμαι, αλλά κατά βάθος ξέρω πως άνετα θα μπορούσα, από τότε ακόμα, να της κάνω ταχύρυθμα μαθήματα ώστε να τελειοποιήσει κι εκείνη το περίφημο παιχνίδι της χαράς !

3. Έγραψα παραπάνω ότι αγαπώ τα βιβλία και τα ταξίδια.
Δεν έγραψα όμως για τα άπειρα, διαφορετικά, μαγευτικά και συναρπαστικά ταξίδια που έκανα με τα βιβλία!
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου τα βιβλία μου έδιναν πάντα μεγάλη  χαρά, ήταν μια σπουδαία διασκέδαση, γίνονταν παρηγοριά όταν τη χρειαζόμουν, μα και η παρέα που ήταν δίπλα μου ανά πάσα στιγμή.
Δεν υπήρξε μέρα  (όσο φορτωμένη κι αν ήταν), που να μην άνοιξα ένα βιβλίο έστω και λίγο πριν κοιμηθώ, κι ας ήταν να με πάρει ο ύπνος στην πρώτη πρόταση, που λέει ο λόγος.

4. Οι παλιοί φίλοι ξέρετε ήδη τον Μπρίκι!
Οι καινούριοι, ίσως έχετε προσέξει πως εκτός απ' την αφεντιά μου εδώ μέσα βολοδέρνει ένας σκύλος και πότε πότε γράφει κι αυτός, οπότε αν μπαίνοντας ακούσετε γαβγίσματα μην ανησυχήσετε! 
Είναι ο υπέροχος Μπρίκι και είναι πολύ φιλικός!
(Και ναι, Μπρίκι σε αγαπάω κι εσένα πάρα πολύ!)

5. Αγαπάω και το blog μου, που είναι πάνω από 7 χρονών κι ελπίζω μια μέρα να το καμαρώσω όπως επιθυμώ!

6. Γενικά είμαι ήρεμος άνθρωπος, αλλά κανείς δε θέλει να με δει αγριεμένη!

7. Δε συγχωρώ πάντως ποτέ την "εκ προμελέτης κακία" και αν μου "τη φέρει" κάποιος, αυτόματα παύει να υπάρχει και διαγράφεται με συνοπτικές διαδικασίες από το σύμπαν μου, το οποίο φροντίζω να διατηρώ απόλυτα καθαρό από παντός είδους υποκριτικά, ανώμαλα και τοξικά ανθρωπάκια!
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να ασχολούμαστε με τους "μικρούς".

Για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ πολύ!




Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

Έναρξη 15ου παιχνιδιού "Παίζοντας με τις λέξεις"


Το 15ο "Παίζοντας με τις λέξεις" πιστό στο ραντεβού που είχε δώσει, είναι εδώ στην ώρα του κι έχει μεγάλες βλέψεις, αφού ελπίζει να λειτουργήσει λίγο και σαν φωταγωγός.
Να πάρει φως από όλους εσάς που θα ριχτείτε στη μάχη της δημιουργίας και να το σκορπίσει παντού τριγύρω.
Αυτή η μάχη δεν έχει νικητές και ηττημένους και είστε μάρτυρες αυτής της αλήθειας
Έχει μόνο αγωνιστές που με μοναδικό όπλο τη φωνή τους μάχονται την άβυσσο

Όταν ζήτησα από τη νικήτρια του προηγούμενου παιχνιδιού μας, Μαρία Κανελλάκη από το blog "Απάγκιο", τις πέντε λέξεις για να ξεκινήσει το νέο παιχνίδι, εκείνη θέλησε για άλλη μια φορά να μοιραστεί το προνόμιο της επιλογής των λέξεων, που της έδωσε η νίκη.
Έτσι μου έδωσε μόνο δύο λέξεις (μάχη, φωταγωγός), και από μία ο Γιάννης από το blog  "Ηδύποτον" (άβυσσος), που είχε φτάσει στη δεύτερη θέση, η Άννα από το blog "ατενίζοντας" (μάρτυραςκαι η Αλεξάνδρα από το blog "a button on the moon", (φωνήπου είχαν μοιραστεί την τρίτη θέση.
μάχη, φωταγωγός, μάρτυρας, άβυσσος, φωνή

Με αυτές τις λέξεις λοιπόν σας προσκαλώ και σας καλωσορίζω στο 15ο παιχνίδι μας και είμαι σίγουρη ότι για άλλη μια φορά θα γραφτούν εκπληκτικά πεζά και ποιήματα!


Όροι συμμετοχής στο παιχνίδι των λέξεων:

1. Οι λέξεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε οποιαδήποτε μορφή τους, ονομαστική, γενική, αιτιατική, κλητική, αλλά δεν μπορούν να αλλάξουν μορφή, οπότε υποκοριστικά και παράγωγα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.
Δεν μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως κύρια ονόματα.
Όσοι θέλετε να συμμετέχετε, μπορείτε να στέλνετε τις δημιουργίες σας στο mail μου, almikr@gmail.com
Μπορείτε να γράφετε όπου σας βολεύει, αλλά θα σας παρακαλούσα όταν τις στέλνετε να τις κάνετε copy-paste στο mail και όχι επισύναψη, για να είναι εύκολη η μεταφορά τους στη συνέχεια.
Καλό θα ήταν να είναι γραμμένες με κόκκινο χρώμα οι 5 λέξεις, για να ξεχωρίζουν αμέσως.

2. Τα κείμενα ας φροντίσουμε να είναι μικρά περίπου 400 λέξεις. Σε κάθε περίπτωση δε θα πρέπει να ξεπερνούν τις 500.

3. Μπορείτε να στείλετε μέχρι 2 συμμετοχές.

4. Κάθε συμμετοχή θα συνοδεύεται από μια φωτογραφία, ή κινούμενη εικόνα.

5. Όταν λήγει η προθεσμία, τα κείμενα θα αναρτώνται εδώ ανώνυμα και αριθμημένα σύμφωνα με τη σειρά αποστολής τους στο mail για να βαθμολογούνται.

Μπορείτε να στείλετε τις συμμετοχές σας ως την Παρασκευή 25 Μαΐου στις 8 το βράδυ.

Το Σάββατο 26 Μα
ΐου θα αναρτηθούν όλα τα κείμενα και μέχρι την Παρασκευή 1 Ιουνίου θα μπορείτε να τα απολαμβάνετε, αλλά και να τα βαθμολογήσετε, για να έχουμε τον νικητή που θα πάρει ένα συμβολικό δώρο.


Λίγα λόγια για το "Παίζοντας με τις λέξεις"

Η καταπληκτική ιδέα της Φλώρας του TEXNIS STORIES, μας έκανε για χρόνια να γράφουμε και να διαβάζουμε ιστορίες και ποιήματα.
Κάθε μήνα η Φλώρα πιστή στο ραντεβού με λέξεις που ανανεώνονταν μας καλούσε να δημιουργήσουμε.
Και το κάναμε.
Γράφτηκαν για το παιχνίδι, ή αν θέλετε με αφορμή το παιχνίδι εξαιρετικές ιστορίες και υπέροχα ποιήματα, ξεκαρδιστικά ευθυμογραφήματα, αγαπημένα παραμύθια, αλλά και πόσα άλλα!
Θέλω να ευχαριστήσω τη Φλώρα που εμπνεύστηκε το παιχνίδι που με τη σειρά του μας χάρισε τόσες και τόσες εμπνεύσεις, για τη σκληρή δουλειά που έκανε όλα αυτά τα χρόνια και φυσικά για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε όταν πέρασε το παιχνίδι στα δικά μου χέρια!

Καλή έμπνευση!

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

Μάκβεθ, Jo Nesbo

 "Η λαμπερή σταγόνα έπεσε από τον ουρανό, μέσα στο σκοτάδι, προς τα τρεμάμενα φώτα του λιμανιού κάτω στη γη. Οι ριπές του κρύου βορειοδυτικού ανέμου την έστειλαν πάνω από την αποξηραμένη κοίτη του ποταμού που χώριζε την πόλη κατά μήκος και από την αχρηστευμένη σιδηροδρομική γραμμή που τη χώριζε διαγωνίως..."

Έτσι αρχίζει το καινούριο συγκλονιστικό βιβλίο του Jo Nesbo. 
Με μια σταγόνα που βάζει τον άνεμο να την παρασύρει, αφήνοντάς την να μας κάνει μια πρώτη γνωριμία με κάποια σημαντικά σημεία της πόλης στην οποία εκτυλίσσεται η ιστορία, πριν της επιτρέψει να πέσει εκεί ακριβώς που διαδραματίζεται η δράση.

Και δε θα είναι η μοναδική σταγόνα που θα αφεθεί να παρασυρθεί εκεί όπου η πλοκή μοιάζει να φτάνει σε κομβικό σημείο.
Σ' αυτή την πόλη εξάλλου η βροχή δε σταματά σχεδόν ποτέ, όπως δε σταματάνε και οι ανατροπές!

Ο συγγραφέας μεταφέρει τον Μάκβεθ του Σαίξπηρ στη σύγχρονη εποχή και το κάνει με μεγάλη δεξιοτεχνία. 
Γεννιέται έτσι ένα εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα με καταιγιστική δράση που κόβει την ανάσα. 
Ένα μυθιστόρημα που παρά τον όγκο του διαβάζεται σχεδόν μονορούφι. 
Οι ήρωες και οι αντιήρωες του βιβλίου διατηρούν μαζί με το όνομά τους και όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τους έδωσε ο κορυφαίος συγγραφέας στην ομώνυμη τραγωδία του, όμως δε λείπει το απαραίτητο στοιχείο αιφνιδιασμού που συναρπάζει τον αναγνώστη.

Η ίδια η ιστορία, παρότι προδιαθέτει την καταλήξή της, καταφέρνει να κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο και την αδρεναλίνη στα ύψη, με τον τρόπο που ο Νέσμπο γνωρίζει άριστα, και που δίνει σίγουρα μεγαλύτερη αξία στο όλο εγχείρημα.
Έχει αποδείξει άλλωστε εδώ και χρόνια πως ξέρει να διηγείται ιστορίες που συναρπάζουν. 
Με τον Μάκβεθ αποδεικνύει ότι γνωρίζει εξίσου καλά και πως να βάζει τη δική του ξεχωριστή πινελιά σε μια σπουδαία ιστορία. 


Το μεταφυσικό κάνει κι αυτό την εμφάνισή του, αλλά δικαιολογείται απόλυτα και με μάλλον φυσικό τρόπο.
Οι προφητείες άλλωστε, δε θα μπορούσαν να λείπουν από την πλοκή. 
Έτσι συναντάμε και τις τρεις μάγισσες και τον διάβολο, που αποκτούν υπόσταση, με τα δικά τους γνωρίσματα, μια και γίνονται χαρακτήρες που μπορούν να σταθούν στη σημερινή εποχή, αλλά και στο βιβλίο.

Η φιλοδοξία, η ασίγαστη δίψα για εξουσία και δύναμη, η μάχη με την ηθική, αλλά και την τρέλα είναι ορισμένοι από τους μίτους που ακολουθεί η ιστορία, στον λαβύρινθο μιας μολυσμένης, αποβιομηχανοποιημένης πόλης στη Σκωτία, που μαστίζεται από το έγκλημα και τη διαφθορά.

Σύμβολο της παρακμής η ακίνητη Μπέρθα, η πρώτη ατμομηχανή της χώρας που κάποτε υπήρξε σύμβολο αισιοδοξίας. 
Βρίσκεται έξω από το κτίριο του εγκαταλελειμμένου σιδηροδρομικού σταθμού που τώρα κατακλύζουν ναρκομανείς και πόρνες, αφού το μόνο εμπόρευμα που διακινείται πια εκεί είναι τα ναρκωτικά.

Μια απόπειρα σύλληψης εμπόρων ναρκωτικών, καταλήγει σε λουτρό αίματος και ο Μάκβεθ αναλαμβάνει μαζί με την ομάδα του να ξεκαθαρίσει την κατάσταση.
Ο επιθεωρητής Μάκβεθ, πρώην τοξικομανής, θα ανταμειφθεί για την επιτυχία του, αλλά γρήγορα όλα θα αλλάξουν, καθώς η Λαίδη, η γυναίκα της ζωής του, και οι φιλοδοξίες της θα τον σπρώξουν στα άκρα.
Σύντομα κοινός τόπος των δυο τους θα γίνουν η παράνοια και οι παραισθήσεις.


"...Έρχεται ξαφνικά κάτι και διακόπτει, στα μισά μιας φράσης, τον μονόλογό μας και είναι το τέλος που μένει μετέωρο, δίχως νόημα, δίχως κατάληξη, δίχως την τελευταία πράξη του έργου, αυτή που δίνει τη λύση. Ένας μικρός αντίλαλος της τελευταίας μισο-ειπωμένης φράσης σου κι ύστερα λησμονιέσαι..."

Το βιβλίο αυτό μόνο αντίλαλος δεν είναι της γνωστής τραγωδίας. Μπορεί να μην ξεφεύγει από τα πλαίσια που όρισε ο ίδιος ο Σαίξπηρ, μα με κάποιο τρόπο ο Νέσμπο τα διευρύνει, προσθέτοντας ένταση, περιπέτεια και δράση που κάνουν το αίμα να παγώνει.
Σίγουρα δε θα λησμονηθεί ποτέ, αφού απέδειξε περίτρανα ότι το όλο εγχείρημα είναι, αν μη τι άλλο, απόλυτα πετυχημένο.
Δεν έκρυψα ποτέ την αδυναμία που έχω στον Jo Nesbo, μα με αυτό το βιβλίο νιώθω ότι με κέρδισε ολοκληρωτικά!

Μάκβεθ 
Συγγραφέας:  Jo Nesbo
Μετάφραση:  Γωγώ Αρβανίτη
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Σελίδες:  632
Ημερομηνία Έκδοσης:  05/04/2018

Ο Jo Nesbo μιλάει για τη διασκευή του σαιξπηρικού Μάκβεθ!


Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

Τρουφάκια με σοκολάτα


Πρωτομαγιά σήμερα και τα λουλούδια έχουν την τιμητική τους. Αφού τα τιμήσουμε με την πασχαλιά σε πρώτο πλάνο και πριν ξαμολυθούμε στην εξοχή να πιάσουμε τον Μάη ας πιάσουμε τη σοκολάτα, γιατί αυτή έχει την τιμητική της κάθε μέρα!
Δε θα μας πάρει πολύ χρόνο να ετοιμάσουμε αυτό το εύκολο κέρασμα. 
Σίγουρα υπάρχουν πολλές συνταγές που υπόσχονται τα νοστιμότερα τρουφάκια, αλλά μία είναι η συνταγή* που εκπληρώνει όλες της τις υποσχέσεις και μάλιστα σχεδόν από το τίποτα.

Τα μόνα υλικά που θα χρειαστούμε είναι: 
280 γραμμάρια κουβερτούρα
180 γραμμάρια κρέμα γάλακτος
ένα κουταλάκι του γλυκού κονιάκ
κακάο και... 
διάφορα υλικά επικάλυψης

Για να λιώσουμε τη σοκολάτα υπάρχουν τρεις τρόποι.
Την ψιλοκόβουμε και τη ρίχνουμε στην κρέμα γάλακτος την οποία είχαμε βάλει στη φωτιά να πάρει μία μόνο βράση.(Εννοείται πως τη σοκολάτα τη βάζουμε αφού αποσύρουμε από τη φωτιά.) 
Κάνουμε το γνωστό μπεν μαρί.
Ή τη βάζουμε μαζί με την κρέμα γάλακτος στο φούρνο μικροκυμάτων για ένα λεπτό.
Ε, ακολουθούμε τον ευκολότερο τρόπο!
Όποιον όμως τρόπο και να ακολουθήσουμε ανακατεύουμε καλά στη συνέχεια, προσθέτουμε το κονιάκ και αφήνουμε το μείγμα μας να κρυώσει καλά. Με τη ζέστη να μας πολιορκεί πια για τα καλά, θα πρότεινα να το βάλουμε και καμιά ώρα στο ψυγείο.


Όταν είναι έτοιμο, με ένα κουταλάκι που θα βουτάμε σε σκόνη κακάο θα παίρνουμε μία μία κουταλιά, την οποία θα πλάθουμε μπαλάκι πριν τη "βουτήξουμε" στα υλικά επικάλυψης της προτίμησής μας για να γίνει τρουφάκι.
Κι έτσι κουταλιά την κουταλιά το μείγμα μεταμορφώνεται σε πεντανόστιμα τρουφάκια που φυλάμε στο ψυγείο.
Τόσο απλά και γρήγορα, έχουμε ένα υπέροχο κέρασμα για να αρχίσει όσο πιο γλυκά γίνεται ο μήνας. 


Καλό μήνα να έχουμε!!

* Πολλές ευχαριστίες στον Άκη Πετρετζίκη, για τη συνταγή!