Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Η Αγκάθα στο Οριάν Εξπρές, Lindsay Jayne Ashford


Ο τίτλος του βιβλίου δεν περνά απαρατήρητος από κανέναν φανατικό αναγνώστη των βιβλίων της Αγκάθα Κρίστι.
Όχι μόνο γιατί περιέχει το όνομά της, αλλά και γιατί προδιαθέτει για πολλά, αφού το Οριάν Εξπρές μας είναι ήδη αρκετά γνώριμο.

Η αλήθεια είναι ότι ο τίτλος με κέρδισε πριν με κερδίσει το βιβλίο.
Έτσι αποφάσισα να κάνω για άλλη μια φορά τη διαδρομή, πρώτα με τον Ηρακλή Πουαρώ για να θυμηθώ όσα είχα ξεχάσει, μια και το "Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές" το είχα διαβάσει αμέτρητα χρόνια πριν, και μετά μπήκα στο κουπέ, μαζί με την Αγκάθα αυτή τη φορά, και ταξίδεψα μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της Lindsay Jayne Ashford στα άδυτα και τα μυστικά της ζωής της υπέροχης Αγκάθα.

Ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι και μπορεί η φωτογράφιση του βιβλίου να έγινε στον προαστιακό, αλλά νοερά ήμουν σε εκείνο το άλλο, το σχεδόν μυθικό τρένο, διασχίζοντας Ευρώπη κι Ασία για να βρεθώ στη Βαγδάτη και στις ανασκαφές της Ουρ όπου η ζωή της Αγκάθα άλλαξε για πάντα.


Η Αγκάθα για να ξεπεράσει το τραυματικό της διαζύγιο με τον Άρτσι Κρίστι αποφασίζει να κάνει ένα ταξίδι με το Οριάν Εξπρές.

Όσα συνέβησαν την έχουν καταβάλλει ψυχολογικά και όλα δείχνουν ότι μόνο φεύγοντας έστω και για λίγους μήνες μακριά από όσα στοιχειώνουν την καθημερινότητά της θα καταφέρει να σταθεί ξανά στα πόδια της.
Ταξιδεύει με ψεύτικο όνομα και προσπαθεί να κρύψει καλά τα μυστικά της.
Στο τρένο θα συναντηθεί με άλλες δυο γυναίκες που έχουν κι εκείνες τα δικά τους.
Η Κάθριν Κίλινγκ μετά από ένα γάμο που κατέληξε σε τραγωδία, προχωράει σε μια άλλη σχέση στηριγμένη στο ψέμα, ενώ η νιόπαντρη Νάνσι Νέλσον, πασχίζει να κρύψει την εγκυμοσύνη της, αλλά και το γεγονός ότι γι' αυτή ευθύνεται ένας άλλος άντρας και όχι ο σύζυγός της.
Μέχρι να τελειώσει το ταξίδι οι τρεις γυναίκες θα καταφέρουν να έρθουν κοντά, να αναπτύξουν μια ιδιαίτερη σχέση και όσα θα ακολουθήσουν στην ανασκαφή όπου εργάζεται η Κάθριν θα τις φέρουν ακόμα πιο κοντά.


Η ιστορία είναι φανταστική, αν και περιέχει πολλά πραγματικά γεγονότα και ιστορικά στοιχεία. 
Δεν είναι βιογραφία, αλλά στηρίζεται στην αληθινή ζωή της Αγκάθα για να πλέξει την ιστορία ξετυλίγοντας ταυτόχρονα τις ζωές τριών γυναικών, από τις οποίες μόνο η μία οφείλει την ύπαρξή της στη φαντασία.
Διαβάζεται ευχάριστα και κάνει έξυπνες αναφορές, ή ίσως ακολουθεί απλώς τα ίχνη κάποιων βιβλίων της Αγκάθα Κρίστι που δίνουν το δίχως άλλο μια ακόμα νότα ενδιαφέροντος στον αναγνώστη.
Οι περιγραφές του ταξιδιού είναι τόσο γλαφυρές και πιστές που πραγματικά μας ταξιδεύουν.
Όταν φτάνουμε στην ανασκαφή και στην ιδιαίτερη ατμόσφαιρά που επικρατεί εκεί, δεν είναι μόνο τα αρχαία ευρήματα που έρχονται στο φως, αλλά και τα βαθύτερα μυστικά των ηρωίδων. Κι εκεί στην έρημο όλα αλλάζουν. Για κάποιους όλα ξεκινούν εδώ, ενώ για κάποιους άλλους τελειώνουν για πάντα.


"Γιατί το τρένο, όπως και η ίδια η ζωή, πρέπει να συνεχίσει τη διαδρομή του μέχρι να φτάσει στον προορισμό του. Πιθανόν να μη σου αρέσουν πάντα αυτά που βλέπεις από το παράθυρο, αλλά, αν κατεβάσεις την περσίδα, θα χάσεις και την ομορφιά εκτός από την ασχήμια."


Η Αγκάθα στο Οριάν Εξπρές
Τίτλος πρωτοτύπου: The Woman on the Orient Express
Συγγραφέας: Lindsay Jayne Ashford
Μετάφραση: Χρύσα Σπυροπούλου
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Πρώτη έκδοση: Δεκέβριος 2018

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Άγριες Ορχιδέες

Τρία χρόνια πριν έγραφα για μια ερωτική εξαπάτηση!
Σήμερα θα μείνουμε μόνο στην ομορφιά που σκορπίζουν γύρω τους οι ορχιδέες και δεν θα μας απασχολήσουν καθόλου τα ερωτικά τους.
Την άγρια ορχιδέα, δεν την κόβουμε ποτέ μα ποτέ!
Όχι μόνο γιατί απαγορεύεται, αλλά και γιατί το καλύτερο περιβάλλον για να τη θαυμάσουμε είναι εκείνο στο οποίο γεννιέται!  
Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να την προστατέψουμε
Θα ήταν κρίμα, ίσως και έγκλημα να εξαφανίσουμε από προσώπου γης όλη αυτή την ομορφιά, με όλες τις άσχημες συνέπειες που θα είχε μια τέτοια εξαφάνιση!
Ψάχνουμε να τη βρούμε λοιπόν στο φυσικό της περιβάλλον, τη θαυμάζουμε όσο μπορούμε, και στο σπίτι φέρνουμε μόνο φωτογραφίες της.
Τέτοια εποχή είναι περίπου η ιδανική για να την ανακαλύψουμε! 
Συνήθως ανθίζουν και νωρίτερα, μέσα στο καταχείμωνο, αλλά έχω την εντύπωση ότι φέτος, λόγω του το ότι ο χειμώνας ήταν πιο βαρύς, όλα πάνε λίγο πιο αργά.
Πάντως σε κάθε μας βόλτα στην εξοχή ας έχουμε το νου μας να την εντοπίσουμε!
Εγώ εντόπισα στον Αράκυνθο (βουνό της Αιτωλοακαρνανίας) το πιο κοινό είδος, αλλά και το μεγαλύτερο, που σύμφωνα με το greekflora.gr ονομάζεται Himantoglossum robertianum. 
Εύχομαι εσείς να καταφέρετε να φωτογραφίσετε και τα πιο σπάνια!









Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019

Έναρξη 19ου παιχνιδιού "Παίζοντας με τις λέξεις"


Ημερολογιακά μπήκαμε πια στην άνοιξη κι ελπίζω να μπούμε γρήγορα και κανονικά!
Δεν έχω κληρονομικό χάρισμα, οπότε δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν ο Μάρτιος θα ασκήσει όλη την εξουσία που του παραχωρεί ο χειμώνας. 
Σίγουρα θα μας ρίξει στάχτη στα μάτια με λίγες λιακάδες και πάνω στο καλόπιασμα θα γίνει και λίγο "γδάρτης", αλλά αν δείξει μια στάλα συμπόνια και δεν το παρακάνει θα του δώσουμε άφεση αμαρτιών. 

Μέχρι να έρθει η άνοιξη πάντως, εμείς θα παίζουμε!
Η Μαριάνα από τον  Ονειρόκοσμο, η νικήτρια του προηγούμενου παιχνιδιού μας, έδωσε τις πέντε λέξεις που θα γίνουν η μαγιά του 19ου "Παίζοντας με τις λέξεις".
Είμαι σίγουρη ότι οι λέξεις: στάχτη, στάλα, άφεση, εξουσία, χάρισμα, θα "φουσκώσουν" τη φαντασία και θα διαβάσουμε εξαιρετικές συμμετοχές!


Όροι συμμετοχής στο παιχνίδι των λέξεων:

1. Οι λέξεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε οποιαδήποτε μορφή τους, ονομαστική, γενική, αιτιατική, κλητική, αλλά δεν μπορούν να αλλάξουν μορφή, οπότε υποκοριστικά και παράγωγα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.
Δεν μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως κύρια ονόματα, ή να αποτελούν τον τίτλο της συμμετοχής.
Όσοι θέλετε να συμμετέχετε, μπορείτε να στέλνετε τις δημιουργίες σας στο mail μου,almikr@gmail.com

2. Τα κείμενα ας φροντίσουμε να είναι μικρά περίπου 400 λέξεις. Σε κάθε περίπτωση δε θα πρέπει να ξεπερνούν τις 500.

Μπορείτε να γράφετε όπου σας βολεύει, αλλά θα σας παρακαλούσα όταν τις στέλνετε να τις κάνετε copy-paste στο mail και όχι επισύναψη, για να είναι εύκολη η μεταφορά τους στη συνέχεια.
Καλό θα ήταν να είναι γραμμένες με κόκκινο χρώμα οι 5 λέξεις, για να ξεχωρίζουν αμέσως.

3. Στέλνουμε μια συμμετοχή ο καθένας που θα συνοδεύεται από μια φωτογραφία, ή κινούμενη εικόνα.

4. Όταν λήγει η προθεσμία, θα γίνεται κλήρωση για τη σειρά που θα έχουν τα κείμενα, τα οποία θα αναρτώνται εδώ ανώνυμα και αριθμημένα για να βαθμολογούνται. 

Μπορείτε να στείλετε τις συμμετοχές σας ως την Παρασκευή 22 Μαρτίου στις 8 το βράδυ.

Το Σάββατο 23 Μαρτίου θα αναρτηθούν όλα τα κείμενα και μέχρι την Παρασκευή 29 Μαρτίου θα μπορείτε να τα απολαμβάνετε, αλλά και να τα βαθμολογήσετε, για να έχουμε τον νικητή που θα πάρει ένα συμβολικό δώρο.


Περισσότερα για το "Παίζοντας με τις λέξεις" εδώ!

Καλές εμπνεύσεις εύχομαι, και πριν σας αφήσω να δημιουργήσετε, θα σας θυμίσω την εξαιρετική δουλειά που έκανε ο Giannis Pit (idipotoncinefil) στο υπέροχο δώρο που έφτιαξε για όλους μας!


Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2019

Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη...


"Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη", σιγογάβγιζα, κι όλο έψαχνα την απάντηση στον ορίζοντα!
Δυο πουλιά που πέρασαν πετώντας δεν μου το είπαν, αλλά έστειλαν άλλο μήνυμα...πιο ρευστό που παραλίγο να με πετύχει. 
Και κάπως έτσι βγήκε το πρώτο μου συμπέρασμα...πως τα πουλιά μας έχουν....ναι, αυτό που καταλάβατε!

Απέφυγα τη βολή και συνέχισα την παρατήρηση, αφού αποζητάω συνεχώς να διευρύνω τους ορίζοντές μου!

Όταν δεν έχω τι να κάνω, όχι πως σκοτώνομαι και στη δουλειά τις υπόλοιπες ώρες, τους φέρνω στο μυαλό μου και κομμάτι κομμάτι τους ενώνω και φτιάχνω τον κόσμο.
Ο κόσμος είναι ένα μεγάλο παζλ και μάλλον μου λείπουν πολλά κομμάτια ακόμα, για να τον καταλάβω, αφού όσο κι αν προσπαθώ να τον "ενώσω" σωστά, τόσο  εμφανίζονται κάτι περίεργες γωνίες που χαλάνε όλη τη συμμετρία.

Εντάξει, δεν είμαι κι ο Θεός που όλα εν σοφία εποίησε, κι έφτιαξε τον ιδανικό κόσμο, γεμάτο αγάπη! 
Σε εκείνον τον κόσμο κάτι πουλιά δίνουν φώτιση και όχι...άσε να μην το πω...


Στον δικό μου κόσμο, υπάρχουν αυτοί που αγαπώ και με αγαπούν και υπάρχουν και οι άλλοι, που δε με αγαπούν και τόσο.
Έχω ακούσει μάλιστα από έγκυρες πηγές, πως κάποιοι δεν αγαπούν κανέναν. 
Σαν παραφωνία χώνονται όλοι αυτοί αυτοί στο παζλ κι εκείνο χάνει αυτόματα σε ομορφιά και σε ρυθμό.

Ευτυχώς όμως υπάρχουν οι άνθρωποί μου όπως συνηθίζω να τους αποκαλώ!

Όταν αγαπώ, αγαπώ δυνατά και θέλω να με αγαπούν το ίδιο δυνατά. Χωρίς ανταλλάγματα...ε καλά δε θα πω όχι σε ένα μπισκοτάκι, αλλά θέλω να ξέρεις πως δεν σε αγαπώ μόνο επειδή μου το δίνεις.
Άλλωστε όταν αγαπάς θες να προσφέρεις και σαν σκύλος με απίστευτη όρεξη δηλώνω πως δεν υπάρχει καλύτερη προσφορά από το φαΐ!
Κοιλιόδουλο δε με λες, αν θες να τα έχουμε καλά, με λες όμως άνετα λιχούδη που είναι πιο τσαχπίνικο!

Όταν αγαπάς, δε χρειάζεται να δικαιολογείσαι για πράξεις που δεν έπρεπε να γίνουν, γιατί απλά δεν τις κάνεις!
Ποιος θα ήθελε να στενοχωρήσει όποιον αγαπά;
Όχι εγώ πάντως, γι΄αυτό αν κάποια στιγμή σε στενοχωρήσει κάτι που έκανα, ή κάτι που γάβγισα, θέλω να ξέρεις πως δεν το ήθελα, ήταν τυχαίο!

Σε αγαπώ...σ' αγαπώ..σ' αγαπώ γατί είσαι ωραία...συγγνώμη, παρασύρθηκα και πέρασα σε άλλο τραγούδι.
Έχω και μεγάλο ρεπερτόριο βλέπεις! 

...κι αγαπώ κι όλο τον κόσμο....χμμμ...λέμε τώρα...

Και κάπως έτσι γεννήθηκε, παρατηρώντας τον ορίζοντα, ο πρώτος σκύλος "Αλιφέρη" ... για να πάρει μέρος στην Κοινωνία Ώρα Αγάπης που διοργανώνει η Αριστέα επειδή η "Η ζωή είναι ωραία" όταν αγαπάς...και σε αγαπούν βεβαίως βεβαίως!!

Αυτό παλιά, γατί τώρα η ανάρτηση ανασύρθηκε από το χρονοντούλαπο για να πάρει μέρος και στον μήνα αγάπης blog challenge, που διοργάνωσε η ALCESTE στο blog Little Hope Flags
Και μπορεί ο μήνας να πέρασε, αλλά ήρθε ένας άλλος που υπόσχεται την άνοιξη!
Καλό μήνα να έχουμε!


"Σας αγαπώ"
Μπρίκι
Η αρχική ανάρτηση εδώ!

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019

Γάλα Μαγνησίας, Κώστας Ακρίβος

Με έναν έξυπνο, διπλής ανάγνωσης, τίτλο και μια εύγλωττη φωτογραφία στο εξώφυλλο, σίγουρα το βιβλίο προϊδεάζει για πολλά!
Κι όμως τελικά ο αναγνώστης πιάνεται απροετοίμαστος για όσα θα συμβούν στην ιστορία που θα διαβάσει.

Το Γάλα Μαγνησίας του Κώστα Ακρίβου δεν είναι μόνο ένα δυνατό μυθιστόρημα ενηλικίωσης, γραμμένο με ειλικρίνεια, είναι πολλά παραπάνω. 
Η ιστορία ξετυλίγεται με συνέπεια και η κύρια αφήγηση διακόπτεται, από μια δευτερεύουσα που σε σωστές δόσεις δίνει την εξέλιξη ενός τραγικού περιστατικού.
Τέσσερα παιδιά, ο Ζερβής που είναι και ο αφηγητής, ο μικροκαμωμένος Αχιλλάκος, ο  Μπράσκας και ο  Μικ, βιώνουν την εφηβεία σε ένα οικοτροφείο του Βόλου λίγο μετά τη δικτατορία κι ετοιμάζονται να ανοίξουν τα φτερά τους
Τα ψευδώνυμά τους δηλώνουν και το λόγο που τα απέκτησαν. Ο Ζερβής ήταν αριστεροπόδαρος, ο Μπράσκας θύμιζε αρκετά το ομώνυμο ψάρι και ο Μικ ήταν σωσίας του Μικ Τζάκερ και μεγάλος του θαυμαστής.

Μέσα από τα μάτια του Ζερβή, καταγράφεται η καθημερινότητά τους στο οικοτροφείο με όλα όσα συμβαίνουν εκεί, οι σχέσεις τους με τα άλλα παιδιά, με τους υπεύθυνους του οικοτροφείου και τους καθηγητές τους,  οι πρώτοι έρωτες, αλλά και οι πρώτες τους επαφές με την πολιτική.
 Τα σοβαρά περιστατικά διαδέχονται τα αστεία, και ο χρόνος κυλάει, ώσπου φτάνει εκείνη η μέρα που θα τα επισκιάσει όλα. Μια ανέμελη βόλτα στη θάλασσα, τελειώνει με φρικτό τρόπο, καθώς πνίγεται ένας συμμαθητής τους.

Τα χρόνια περνούν και ο Ζερβής ξαναπιάνει το νήμα της ιστορίας, προσπαθώντας να ξεδιαλύνει όσα είχαν γίνει εκείνη τη μέρα. Ανακαλύπτει ότι και οι άλλοι βασανίζονταν όλα αυτά τα χρόνια από τα ίδια ερωτήματα.

Η μνήμη του καθένα τους έδινε άλλη διάσταση στα ίδια γεγονότα.
Και το ερώτημα που γεννάται τελικά είναι αν μπορούμε να εμπιστευτούμε απόλυτα όσα θυμόμαστε, ή αν χρειαζόμαστε και τις μνήμες των άλλων για να μάθουμε τελικά την αλήθεια, όσο επώδυνη κι αν είναι αυτή.


"Για ό, τι έγινε στη θάλασσα εκείνο το καλοκαίρι όσα χρόνια κι αν πέρασαν δεν άνοιξαν το στόμα να πουν το παραμικρό, ακόμα και να το συζητήσουν μεταξύ τους, έστω απ' το τηλέφωνο."

Το τέλος, τελείως απρόβλεπτο, συγκλονίζει τον αναγνώστη με την ορμή του, ενώ παράλληλα του δίνει και τη δυνατότητα να αναλογιστεί πολλά και να υποθέσει άλλα τόσα.
Το Γάλα Μαγνησίας είναι ένα ρεαλιστικό μυθιστόρημα που "παίζει" με τις σκιές που ρίχνει η ίδια η μνήμη στα γεγονότα, επιθυμώντας να τις απομακρύνει για να λάμψει η αλήθεια, όποια κι αν είναι αυτή.
Έχει όμως κι όλα τα καλά στοιχεία ενός αστυνομικού θρίλερ.
Είναι ένα μάλλον πολυεπίπεδο βιβλίο που το σίγουρο είναι ότι καταφέρνει να παρασύρει τον αναγνώστη στη ροή του, ενώ ταυτόχρονα του δίνει τροφή για σκέψη.


"Όπως και να το δεις, τελικά χαμένοι είναι μονάχα εκείνοι που βρίσκονται κάτω από το χώμα. Γιατί όσες συμφορές κι αν σε δέρνουν, όσες αμφιβολίες και να τυραννούν μέρα νύχτα το μυαλό σου, δεν μπορεί να μη νιώσεις έστω έναν κόκκο χαράς άμα γυρίζεις τα μάτια και βλέπεις τις χιονισμένες πλαγιές να αστράφτουν κάτω από τον ήλιο, τα δέντρα που ετοιμάζονται για την άνοιξη, το γαλάζιο της θάλασσας, τον αέρα να μυρίζει αλμύρα, τα θαλασσοπούλια δίπλα σου, την αίσθηση ότι αύριο θα είναι μια μέρα καλύτερη, όλα θα φτιάξουν."


Γάλα Μαγνησίας

Συγγραφέας: Κώστας Ακρίβος

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Σελίδες:  312

Ημερομηνία Έκδοσης:  04/10/2018
Ο Κώστας Ακρίβος (Γλαφυρές Βόλου, 1958) έχει εκδώσει δεκαπέντε αφηγηµατικά βιβλία και πήρε µέρος σε συλλογικές εκδόσεις, ανθολογίες, καθώς και στη συγγραφή δύο σχολικών εγχειριδίων. Μυθιστορήµατά του έχουν µεταφραστεί στη Γερµανία, την Ελβετία, την Ιταλία και την Πολωνία, ενώ διηγήµατά του σε αρκετές άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Από το 1983 δίδαξε φιλολογικά µαθήµατα στο Γυµνάσιο και το Λύκειο. Συνεργάστηκε µε το ΕΚΕΒΙ στα προγράµµατα Λέσχες Ανάγνωσης και Συγγραφείς στα Σχολεία. Το 2013 παρουσιάστηκε στο Ιµαρέτ Καβάλας το θεατρικό έργο του Ο γηραιός πατήρ µου από το φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου, σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Γκόνη. Διηύθυνε τη σειρά ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ και ήταν ο συντονιστής της διαδικτυακής λέσχης ανάγνωσης ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΑ ΒΙΒΛΙΑ. Είναι µέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019

Το δώρο του Γιάννη!

Όταν οι λέξεις εμπνέουν δίνουν υπέροχες ιστορίες και ποιήματα σαν αυτά που διαβάσαμε στο 18ο "Παίζοντας με τις λέξεις". 
Τι γίνεται όμως όταν πηγή έμπνευσης γίνονται οι ίδιες οι δημιουργίες;
Τότε όλα αποκτούν άλλη διάσταση!
Σε αυτή τη διάσταση θα μας οδηγήσει το ξεχωριστό βίντεο.που έφτιαξε με πολλή αγάπη ο Giannis Pit (idipotoncinefilκαι το χάρισε σε όλους εμάς που δίνουμε ζωή στο παιχνίδι.
Απολαύστε το και είμαι σίγουρη ότι θα ενθουσιαστείτε όπως ενθουσιάστηκα κι εγώ!

Γιάννη μου σε ευχαριστώ πολύ!
Σε ευχαριστούμε πολύ!



Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

Το Μυστήριον της Ηγουμένης... (φιλοξενία)

Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζω τη συμμετοχή του  αγαπητού Τάσου Κάβουρα στο 18ο "Παίζοντας με τις λέξεις".
Ο Τάσος, έμπειρος αυτοδιοικητικός μας εξιστορεί με χιούμορ ένα πραγματικό γεγονός. Πάντα επίκαιρο το θέμα του, μα ακόμα περισσότερο τώρα λόγω των επερχόμενων Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών.
Συνηθίζουμε να έχουμε άσχημη εικόνα για τους ανθρώπους της εξουσίας και όλα όσα ακούμε μας κάνουν πολλές φορές να παραβλέπουμε ότι υπάρχουν και ηθικά στοιχεία που κάνουν τεράστια προσπάθεια για το κοινό καλό. 

Αυτή τη φορά θα απολαύσετε τη συμμετοχή ολοκληρωμένη, όπως γράφτηκε, πριν προσαρμοστεί στο όριο των λέξεων.
Τάσο σε ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα! 


Το Μυστήριον της Ηγουμένης... 


Ως εκλεγμένος πάντοτε προσπαθούσα για το καλύτερο και μέσα από διαδικασίες με άκρως δημοκρατικά χαρακτηριστικά. Στο τέλος ο τίτλος «πρόεδρος» μου έμεινε κουσούρι ως παράπλευρο κέρδος από τη θητεία μου.
Όμως, ο Σεραφείμ ερχόταν με ένα μεγάλο παράπονο
«γιατί εγώ δεν μπορώ να πάρω νερό..?». 
Αγροτόσπιτο, σε περιβόλι με ελιές δίπλα στο μεγάλο Μοναστήρι... Ο δήμαρχος κάθετος
«και εγώ είμαι αντίθετος και θα το καταψηφίσει το δημοτικό συμβούλιο , μην ασχολείσαι..». 
Ο Σεραφείμ άρχισε να με επισκέπτεται πιο συχνά στο γραφείο μου...
«κάνε κάτι..». Φώναξα τον Αντιδήμαρχο και του ζήτησα να φέρει εισήγηση...
«με τον Ύψιστο δεν τα βάζουμε..» η απάντηση..
Αγνόησα τις υποδείξεις και αποτέλεσε για μένα ένα στοίχημα να ασχοληθώ και να δώσω μία λύση. Πήγα στο Μοναστήρι... Χάρηκε η Ηγουμένη και μου το έδειξε , με πέρασε στο Αρχονταρίκι για καφέ.. Μπήκαμε στο θέμα..
«Θέλω να μιλήσουμε για το νερό.. ο Σεραφείμ γιατί δεν παίρνει ο άνθρωπος τέσσερα χρόνια τώρα, εσύ είσαι το εμπόδιο απότι πληροφορήθηκα..» 
Σταμάτησε απότομα και με όλη τη σοβαρότητα της φωνής της μου απάντησε..
«έλα, πάμε μπροστά στο εικόνισμα της Παναγιάς..».
Μπήκα στο νόημα..
«δεν κατάλαβες, δεν ήρθα ούτε να εξομολογηθώ ούτε να προσευχηθώ, εδώ ήρθα σαν πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου να συζητήσουμε συγκεκριμένο θέμα..».
«δεν είναι καλός χριστιανός..»
«εγώ ξέρω πάρα πολλούς που δεν είναι καλοί χριστιανοί αλλά έχουν νερό..»
«έχει αυθαίρετο..»
Και μου φέρνει έναν φάκελο γεμάτο έγγραφα για τον Σεραφείμ. Μέχρι και για τα χριστιανικά του φρονήματα είχε εικόνα..
«το έχει τακτοποιήσει με τον τελευταίο νόμο , τα κελιά τα δικά σας είναι αυθαίρετα..».
«το θέλει για να ποτίζει τις ελιές»    
«θα μπει περιορισμός ποσότητας..»
«απλώνει μπουγάδα..»
«σεντόνια..»
«όχι, σώβρακα..»
«χρώμα..»
«κόκκινο..»
«ο Σεραφείμ αποκλείεται , μάλλον σορτς..»
«μας κολάζει..»
«να μην κοιτάτε..» αυτό δεν το είπα αλλά με την έκφρασή μου το εννόησα.. 
«το νερό είναι του Μοναστηριού..»
«γι αυτό ήρθα.. , ότι έγγραφα έχετε να μου τα δώσετε για να τα μελετήσω..»
«δεν έχουμε έγγραφα , το ξέρουμε από..»
«λοιπόν, το νερό είναι Κοινωνικό αγαθό, μόνο εάν έχετε αποδείξεις ότι έχετε χρηματοδοτήσει το έργο του δικτύου από τη πηγή μέχρι το Μοναστήρι τότε μόνο θα υποχρεωθεί να συμμετάσχει και ο Σεραφείμ στα έξοδα..»
«θα το πω στον δήμαρχο..»
«από το τηλέφωνο, γιατί κάτω από το εικόνισμα δεν θα τον αφήσω να ξανάρθει..»

«κ. πρόεδρε να μας ξανάρθετε , θα σας περιμένουμε με τη σύζυγο..» η κατευόδωση...
«και βέβαια... , θα έρθουμε..»
Με εισήγηση δική μου ψηφίστηκε ομόφωνα η υδροδότηση του αγροτόσπιτου.. Ακόμα και ο δήμαρχος με κοιτούσε περίεργα πως τα κατάφερα..
Όσο για τον Σεραφείμ πήγε να τρελαθεί..
«να πληρώσω.. να κεράσω..»
«ναι , ένα τενεκέ λάδι..»
«θα σου φέρω δύο..»
«ωραία δύο , θα τα πας στο Μοναστήρι τα έχουν ανάγκη..»
«δεν μιλάμε..»
«θα μιλήσετε , και να ξέρεις ότι έχουν δίκιο..»
«με προσβάλει αυτό..»
«να προσέχεις γιατί έχουν επισκέψεις και να ντύνεσαι καλύτερα έμαθα και ότι φοράς ροζ εσώρουχα..»
«!!! , ...»

«Σεραφείμ γιατί δεν ζήτησες το δίκιο σου με νομικές διαδικασίες..»
«ξέρεις μπροστά στο εικόνισμα είπα κάποια πράγματα.. , δεν μου πήγαινε, δεσμεύτηκα..»
«λοιπόν, να διορθωθείς και να μην ξαναπάς μπροστά στο εικόνισμα..»
Μετά έξι μήνες οι σχέσεις είχαν ομαλοποιηθεί.. Τους επισκέφτηκα..
Ο Σεραφείμ ήταν στα κεριά , για τη σωτηρία της ψυχής του..?
Και φυσικά ...σε ικανή απόσταση από το εικόνισμα της Παναγιάς.


Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2019

"Παίζοντας με τις λέξεις"...Bράβευση και αποτελέσματα 18ου παιχνιδιού


Για άλλη μια φορά το παιχνίδι με τις λέξεις ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Με 30 υπέροχες συμμετοχές έσπασε το προσωπικό του ρεκόρ και μας έκανε να συγκινηθούμε, να προβληματιστούμε, να γελάσουμε, αλλά και να μπούμε βαθιά στο μυστήριο.
Οι λέξεις καφές, σωτηρία, πηγή, στοίχημα, σεντόνι, έγιναν η αφορμή που η φαντασία απογειώθηκε!
Μεγάλοι νικητές ήταν η δημιουργία και η καλή διάθεση και θέλω να σας ευχαριστήσω όλους γι΄αυτό. Σας ευχαριστώ επίσης που είστε εδώ και δίνετε αξία στο παιχνίδι μας!

Όλες οι συμμετοχές είχαν να προσφέρουν κάτι, αλλά με τη βαθμολογία σας μία έφτασε  στην πρώτη θέση.
Η Μαριάνα (και το όνομα δεν είναι γραμμένο λάθος) από τον μαγικό Ονειρόκοσμο κέρδισε τις εντυπώσεις και συγκίνησε με ένα εκπληκτικό κείμενο που μας άγγιξε όλους!
Μαριάνα μου πολλά συγχαρητήρια!

Μαμά.

   Μαμά, έκλαψα πάλι. Όχι, δεν έσπασα κάποιο πιάτο, ούτε χτύπησα το γόνατό μου. Μα έσπασε η καρδιά μου κι ακόμα γυρεύω τα κομμάτια της.
   Μαμά, κουράστηκα. Όχι, δεν έχω πολλά μαθήματα να διαβάσω, ούτε αγχώνομαι για τις εξετάσεις. Αλλά, σ΄έναν κόσμο ζω που είναι μόνο μια απάτη και δεν βλέπω να υπάρχει σωτηρία από πουθενά.
   Μαμά, φοβάμαι. Όχι πια το σκοτάδι, μα τους ανθρώπους και χάνω τα στοιχήματα που βάζω διαρκώς με τον εαυτό μου και την ελπίδα μου μέσα στην τόση αναλγησία. 
   Μαμά, με κοροϊδεύουν. Όχι τα παιδιά στο σχολείο. Με κοροϊδεύει η τηλεόραση, το όλο σύστημα, η καθημερινότητά μου. Μια εικόνα είμαι ψευδαίσθησης, ζωντανή οφθαλμαπάτη που προσποιούμαι ότι τους πιστεύω.
   Μαμά, λυπάμαι. Οι άνθρωποι φεύγουν κι εγώ δεν αντιδρώ πια. Μαθαίνω να ξεχνάω. Η απώλεια έχει γίνει σεντόνι, μαζί και μαξιλάρι μου.
   Μαμά, βαριέμαι. Όχι, δεν είναι μία από εκείνες τις μέρες που βρέχει ασταμάτητα και χαζεύω στο τζάμι τη βροχή, μ΄ένα φλιτζάνι καφέ στο χέρι. Βαριέμαι να είμαι αυτή που πάντα θέλουν οι άλλοι. Να ζω με αυτά που μου έχουν επιβάλλει.
    Μαμά, κρυώνω. Όχι, δεν ξέχασα να φορέσω τη ζακέτα μου βγαίνοντας. Μα, φυσάει αδιαφορία κι απόψε γύρω μου.            
   Μαμά, πληγώθηκα. Όχι δεν έπεσα από καμιά σκάλα τρέχοντας. Από τα σύννεφα έπεσα. 
   Μαμά, νυστάζω. Έλα και κλείσε μου το φως. Να ξεκουραστεί το σώμα που είναι η πηγή της λήθης, αφού η μνήμη ανήκει μόνο στην ψυχή, όπως λένε.
   Μαμά, μεγαλώνω. Μα, όσες ρυτίδες κι αν αποκτήσω, θα παραμείνω για πάντα το μικρό σου κοριτσάκι και θα βρίσκω το κουράγιο να ονειρεύομαι...



Ώρα να δούμε  ποιος κρύβεται πίσω από κάθε συμμετοχή, αλλά και τι βαθμολογία συγκέντρωσε.
Από μένα πολλά συγχαρητήρια σε όλους!

1. Το τείχος airis 19
2. Δώρο γενεθλίων Pippi 11
3. Ο Κόσμος, είναι σαν τον καφέ Marina Tsardakli 8
4. Όποιος πρόλαβε Pippi  4
5. Το Μυστήριον της Ηγουμένης... Τάσος Γ. Κάβουρας 2
6. Όταν το Σύμπαν συνωμοτεί... ANNA FLO 12
7. Η τιμή, τιμή δεν έχει… marypertax 5
8. Το στοίχημα Mia 2
9. "ΝΟΡΑ" Σμαραγδάκι- Ρούλα 2
10. Τελευταίο Αντίο marypertax 11
11. «ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙΣ» Maria Kolovou-Roumelioti 9
12. ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕ Βασίλειος Διακοβασίλης 9
13. Η μεγάλη αδερφή georgia vasiliou 5
14. Το φάντασμα της Κυριακής Woman in Blogs 10
15. Ψυχές από πολυπροπυλένιο Maria Kanellaki 21
16. Για τα σεντόνια μου ρε γαμώτο Ελένη Φλογερά 4
17. Η ΣΙΜΩΝΗ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΝΩΡΙΣ Κική Κωνσταντίνου 10
18. Το Γύρισμα Giannis Pit 5
19. Η Μαρία και Εκείνος... Makis Del 1
20. Το κρουστό σώμα της ελπίδας ποιώ - ελένη 6
21. Μαμά. Onirokosmos 27
22.  Σιωπή Marina Tsardakli 1
23. Το χρονικό μιας φιλίας Κέρινα Ποιήματα 2
24. Η Παραγγελία παραδόθηκε Giannis Pit 22
25. Το μαγικό βοτάνι Ρένα Χριστοδούλου 5
26. Γουλιά τη γουλιά Woman in Blogs 18
27. Η σωτηρία της ψυχής Κλαυδία 
28. Πονταρισιά airis 8
29. Αγαπημένο μου ημερολόγιο Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου 7
30. "Αυστηρά μόνο για μέλη" nikol 2


Η νικήτρια θα πάρει ένα συμβολικό δώρο και θα μας δώσει τις πέντε λέξεις που θα γίνουν η μαγιά του 19ου "Παίζοντας με τις λέξεις" που θα έρθει τον Μάρτιο.

Προσπάθησα να είμαι πολύ προσεκτική, αλλά δεν αποκλείεται να μου ξέφυγε κάποιο λάθος.
Αν δείτε κάποια παραφωνία, μη διστάσετε να μου την επισημάνετε!

Αυτή τη φορά, λόγω των πολλών συμμετοχών, απέσυρα τη δική μου. Δε σπάω την παράδοση, αφού στο μέλλον θα συνεχίσω να συμμετέχω.
Σ' αυτό το ταξίδι είμαστε όλοι μαζί. Ίσως όμως από το επόμενο να περιοριστούμε σε μια συμμετοχή ο καθένας.
Εσείς τι λέτε;

Για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ και σας εύχομαι έναν υπέροχο μήνα!