"Με γυροφέρνει η άνοιξη,
αλλά εγώ άλλη φορά
πορεία δεν αλλάζω για ένα έαρ..."
...λέει η αγαπημένη Κική Δημουλά.
Όμως εγώ χάρηκα που χτες άλλαξα έστω και λίγο την πορεία μου για να αφήσω την υπόσχεση της άνοιξης να μου χαρίσει ήλιο και εικόνες.
Να! Σήμερα συννέφιασε πάλι. Τα λίγα άνθη στο μικρό άμυαλο δεντράκι, δείχνουν μόνο την ξεροκεφαλιά του. Κάνει πως δε βλέπει τα μεγαλύτερα που ορθά στέκονται ακόμα γυμνά και περιμένουν.
Εκείνα δε γελάστηκαν.
Ετούτο, ανυπόμονο καθώς είναι, το συνεπήρε η ιδέα της άνοιξης.
Μια εβδομάδα ακόμα έγινε παρελθόν και είχε από όλα.
Κι ευχάριστα και δυσάρεστα και γέλιο και κλάμα.
Για κάποιους είχε μόνο κλάμα. Όταν η ζωή αποφασίζει να γίνει σκληρή του δίνει και καταλαβαίνει.
Υπάρχουν φορές που τα λόγια χάνουν το νόημα και ο πόνος του άλλου απλά σε αναγκάζει να βουβαίνεσαι από θλίψη και όλα να μοιάζουν ανώφελα.
"Οι δρόμοι μου,
οι δρόμοι σας,
κι αυτό..."
...γράφει η Δημουλά και όλοι αναγνωρίζουμε το ανώφελο.
Η εβδομάδα έκλεισε αναπάντεχα όπως και η προηγούμενη.
Η myStickland με ενημέρωσε για το όμορφο δώρο που κέρδισα στο giveaway της.
Δε θα μπορούσα να μην την ευχαριστήσω.
Η ιδέα των Weekly Moodboards ανήκει στην Lyriel
Συμμετέχουν τα ιστολόγια:
Day 2...I made this...mess or magic?
