Ταξιδεύοντας με μια carte postale

Η Ζάκυνθος είν’ όμορφη. Της δίνουν 

θησαυρούς μύριους τ’ αγγλικά καράβια, 

κι από ψηλά της στέλνει ο αιώνιος ήλιος 

τις ζωογόνες αχτίδες του. Κι ο Δίας 

τα διάφανα σύγνεφα της χαρίζει. 

Κι έχει τους πυκνοφύτευτους ελαιώνες, 

τους αμπελόφυτους του Βάκχου κάμπους, 

και την υγεία τη ρόδινη σκορπίζει 

αύρα γλυκιά που μυρωμένη πνέει 

από κήπους ανθών κι αιώνιων κέδρων.

  Ούγκο Φόσκολο 

μτφρ. Μαρίνος Σιγούρος 

(1885-1961)

Το απόσπασμα από τον "Ύμνο στη Ζάκυνθο", ήταν γραμμένο με φροντίδα στην κάρτα που μου έστειλε η Κατερίνα από το blog just-k-world και δε θα μπορούσε να είναι από αλλού, παρά από τη Ζάκυνθο, μια και η Κατερίνα που έχει ιδιαίτερη σχέση μαζί της την επισκέφτηκε πρόσφατα!

Το ταξίδι της στην όμορφη Ζάκυνθο μου έφερε πολλές αναμνήσεις και η κάρτα της, μια πνοή από το Ιόνιο!
Δεν ήταν όμως μόνο αυτά.
Ο φάκελος έκρυβε κι άλλες εκπλήξεις!
Ένα πολύτιμο γράμμα και ξεχωριστά δώρα έκαναν παρέα στην κάρτα και όλα μαζί με έκαναν να χαμογελάω διαρκώς! 

Κατερίνα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ!

Θέλω να ευχαριστήσω όμως και τη Μαρία Νι που από το blog της "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά", μας προέτρεψε να ταξιδέψουμε με μια καρτ ποστάλ.