Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

"Αποσπάσματα" άνοιξης...

"...Κι όλα αρώματα γίνονται.
Απρόσμενοι κατακτητές των αισθήσεων.
Ξεχύνονται από παντού, τρυπώνουν παντού.
Μέλισσες μεθούν από ατρύγητο νέκταρ
και στο πιο μελένιο τους μεθύσι,
τα μυστικά τους όλα ομολογούν..
Κι εκείνος ο μικρός σπόρος,
που θρήνησε κάποτε ένα χαμό,
αφήνει τα σκοτάδια για να βγει νικητής στο φως.
Άπληστα ανασαίνω ομορφιά.
γεννιέμαι κι εγώ με κάθε ανάσα.
Κι έτσι όπως καλπάζω με τον άνεμο,
ο άνεμος κι εγώ, δυο άνεμοι,
γινόμαστε ένα με την άνοιξη..."



"...Κι όλα εικόνες γίνονται.
Γεμίζει ο τόπος μαργαρίτες
Για να 'χουν οι άνθρωποι να αναρωτιούνται
αν αγαπήθηκαν ποτέ.
Και σαν απάντηση, πλημμυρίζουν κρίνα οι καρδιές,
αγριολούλουδα οι αγκαλιές.
Και οι ανεμώνες που στόλιζαν ως τώρα τα βλέφαρά μου,
Θα παραμερίσουν στην ώρα τους, για να δω
τις αχλαδιές που στα άσπρα ντύθηκαν σαν νύφες...."

Read more: http://mytripssonblog.blogspot.com/2014/04/blog-post_11.html#ixzz4cYGGLUzk






Σπονδή
Στου πόνου το ξεθώριασμα 
χρώματα ζωντανεύουν.
Λευκό καμβά βρίσκει η χαρά,
παίρνει να ζωγραφίζει.
Και φτιάχνει ρόδια κόκκινα
που κρύβουν την αγάπη
Και μπλε της θάλασσας βαθύ
να διώχνει κάθε δάκρυ.
Κι εκεί στην άκρη του καμβά
το κίτρινο σταλάζει .
Σπονδή σε μιαν ανατολή
που αρχίζει να χαράζει.





Την άνοιξη συνοδεύουν αποσπάσματα από το  "Ο άνεμος κι εγώ…δυο άνεμοι!" και η "Σπονδή"παλιότερες συμμετοχές μου στο "Συμπόσιο ποίησης" που διοργανώνει η Αριστέα!

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Η γιόγκα και η...κάμπια!!

Το blog προειδοποιεί: ανάρτηση ελαφρού περιεχομένου που μπορεί να εκνευρίσει τους διανοούμενους και σοβαρούς αναγνώστες
Εισέρχεστε με δική σας ευθύνη.  


Συνήθιζα να κάνω γιόγκα ανελλιπώς και είχα τον καλύτερο δάσκαλο γιόγκα στον κόσμο!
Τώρα πια, οι συνθήκες της ζωής μου άλλαξαν, η εργασία μου άλλαξε, όλα άλλαξαν.
Κι όσο άλλαζαν, ήρθε και η αποφράδα, που με πόνο ψυχής σταμάτησα τη λατρεμένη μου συνήθεια, αλλά και καλύτερη γυμναστική για μένα.
Ο δάσκαλός μου όμως, θα είναι πάντα ο δάσκαλός μου.

Την τελευταία φορά που τον συνάντησα τυχαία στο δρόμο, του υποσχέθηκα πως θα τον επισκεφτώ. 
Ακόμα δεν το έκανα, αλλά θα το κάνω σίγουρα.
Και...δάσκαλε, αν διαβάζεις, σε προειδοποιώ ότι μπορεί να ξανααλλάξουν όλα και να ξαναγίνω η "καλύτερη" μαθήτριά σου!
Αν αναρωτιέστε, φυσικά και δεν ήμουν η καλύτερη...αλλά έτσι αποκαλεί τους πάντες!
Ω, καλώς τη Μαρία, την καλύτερη μαθήτριά μου...
Ω καλώς τον Γιώργο, τον καλύτερο μαθητή μου...
Ω καλώς.......κ.λ.π.

Ακόμα και στα πέντε λεπτά που κράτησε εκείνη η τυχαία συνάντηση, ένιωσα να γεμίζω με θετική ενέργεια, να αποφορτίζομαι από το τρέξιμο και τις έγνοιες της μέρας και για άλλη μια φορά συνειδητοποίησα γιατί ήταν, είναι, και θα είναι, ο καλύτερος δάσκαλος γιόγκα που υπάρχει!

Ένας άνθρωπος θετικός, με απίστευτο χιούμορ που έρχεται την κατάλληλη στιγμή και στη σωστή δόση, ένας άνθρωπος που σου γεννά εμπιστοσύνη αμέσως. 
Η φωνή του, εργαλείο τόσο απαραίτητο στη γιόγκα, πάντα ήρεμη κι ευχάριστη, έρχεται αμέσως στο μυαλό μου στις σπάνιες φορές που μπαίνω πια στον κόπο να κάνω μόνη μου ασκήσεις!

Έτσι λοιπόν όταν έμαθα πως στο survivor μεταξύ άλλων ήταν και μια δασκάλα γιόγκα, έδειξα ένα σχετικό ενδιαφέρον!
Γρήγορα κατάλαβα πως ετούτη δε θα την άφηνα να με πλησιάσει ποτέ, ειδικά όταν έχω κλειστά τα μάτια...και στη γιόγκα τα κλείνουμε συχνά!


Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια....Θεέ μου πόση γκρίνια!!

Μια εκνευριστική φωνή πλανιόταν πάνω από τη νησί όλη τη μέρα, κάνοντας περισπούδαστα μαθήματα για αύρες και αναμασώντας κλισέ για θετική ενέργεια, ενώ την ίδια στιγμή σκορπούσε γύρω της στοχευμένα τη λύσσα!

Την ώρα που έθαβε σε πραγματικό χρόνο τους άλλους, τους κατηγορούσε ταυτόχρονα για ανάλογες συμπεριφορές!
Ολημερίς έσκαβε σαν τυφλοπόντικας, ανοίγοντας πηγαδάκια και μετά έλεγε για τα πηγαδάκια που άνοιγαν οι άλλοι!
Κρατήρες άφησε πίσω της, φεύγοντας από το νησί η "δασκάλα" της αρνητικής ενέργειας και φρόντισε πριν αποχωρήσει να τους γεμίσει με όσο φαρμάκι είχε απόθεμα, γιατί αν δε μιλήσει ο ψεύτης για το ψέμα των άλλων, ποιος θα μιλήσει;

Αν δε βλέπετε σαρβάιβορ, καλά κάνετε. 
Αν βλέπετε, κάνετε καλύτερα, και μην ντρέπεστε να το παραδεχτείτε.
Ο κόσμος μπορεί να είναι σκληρός και να χλευάζει όσους παρακολουθούμε τέτοια παιχνίδια, ειδικά αν το παραδεχόμαστε φανερά, αφού οι περισσότεροι τα βλέπουν κρυφά, κι αυτό βγαίνει αβίαστα από το ότι όλοι τελικά έχουν άποψη επί του θέματος!
Πρόσφατα π.χ. σε παρέα, μια κι έχω δεν έχω δυο εβδομάδες που παρακολουθώ το παιχνίδι, είπα λάθος ονόματα παικτών και με διόρθωσε κάποιος που ΔΕΝ το έβλεπε!!!
Καταλαβαίνετε λοιπόν τι εννοώ σε όλα τα επίπεδα!

Πάμε πάλι στην παραλία τώρα!
Οι κλίκες άρχισαν να σχηματίζονται και η πρώτη κάμπια της κλίκας των "διάσημων", αποχώρησε, αφού μας έπνιξε στη "θετική" ενέργεια κι άφησε πίσω της μπηχτές, γιατί πώς αλλιώς θα άφηνε τη μαύρη την αύρα της να αιωρείται στο νησί και να ανακατεύει τα πράγματα, όσο και τους άλλους;

Και δεν πέφτω από τα σύννεφα όταν βλέπω εκείνους που σκάβουν το λάκκο των άλλων με μοχθηρία να πέφτουν οι ίδιοι μέσα, ενώ επικαλούνται αξίες που ποτέ δεν είχαν!

Μην ξεχάσω πως η μικρή κάμπια που σύρθηκε στην έξοδο, αλλά και οι υπόλοιπες κάμπιες της κλίκας που σέρνονται ακόμα στο νησί, είχαν ψηφίσει Σπαλιάρα για αποχώρηση και τον έβγαλαν ψεύτη στο ίδιο συμβούλιο όταν είπε τα πράγματα με το όνομά τους και όσα βλέπαμε και οι ίδιοι οι τηλεθεατές..
Και συνειδητοποιώ πως χάρη στις κάμπιες που τον μισούν και του λένε συνέχεια να μη μιλάει, γιατί τους χαλάει προφανώς την ησυχία, συμπάθησα τον Γιάννη πολύ!
Τον Γιώργο δεν ξέρω αν τον συμπαθώ ακόμα, αλλά αν συνεχίσει έτσι η κλίκα θα τον συμπαθήσω κι αυτόν, γιατί η κλίκα λειτουργεί μια χαρά...εις βάρος της!