Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Εν θερμώ!

Όσο οι χάρτες ξεδιπλώνονται για να προετοιμαστούν ταξίδια, ή για να τραβηχτεί μια φωτογραφία, δεν αφήνουμε τα όνειρα να αναδιπλωθούν. 
Κι όσο η θερμοκρασία τραβά την ανηφόρα, μια επίσκεψη στην Αστυπάλαια,  έστω και φωτογραφική, γίνεται ανάσα δροσιάς.
Κι επειδή στο κάστρο φυσάει αρκετά λέω να το βάλουμε στο πρόγραμμα!


Αν πάλι προτιμάτε βουνό, σας έχω την ιδανική λύση!
Η λίμνη Τσιβλού, σκαρφαλωμένη στον Χελμό, υπόσχεται να σας ξελογιάσει με την ομορφιά της.
Θα μπορούσαμε να πεταχτούμε και μέχρι την Πάτρα, για να θαυμάσουμε το Ρωμαϊκό Ωδείο!

Αν δε θέλετε να απομακρυνθούμε πολύ, έχω κι άλλες επιλογές!

Μια απλή, αλλά καθόλου βαρετή πρωινή βόλτα στο πάρκο με τον ήλιο να παίζει κρυφτό ανάμεσα στα φυλλώματα των δέντρων, για να ξεπροβάλλει ξαφνικά λαμπρός και εντυπωσιακός!

Ή μπορούμε να μείνουμε σπίτι και να το διακοσμήσουμε με κοχύλια για να φέρουμε λίγο πιο κοντά την ιδέα της θάλασσας!

Η πιο τολμηρή πρόταση παρόλα αυτά, είναι να χωθούμε σ' έναν κήπο για να δούμε μια μαργαρίτα, ή να "κλέψουμε" ένα κεράσι. 
Όπως βλέπετε, επιλογές υπάρχουν!


June 10: map

June 11: stunning (Astypalaia Greece)

June 13: time

June 14: begins with F...fragile as a flower

June 15: symmetrical (Roman Odeum - Patra Greece)

June 17: bottle (oh well, inside the bottle)

June 18: magic (sun...the greatest magician)

June 20: yay!

June 21: on the table

June 22: teal

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Βατόμουρα γλυκό, βατόμουρα μαρμελάδα, βατόμουρα γενικά!


Το βατόμουρα είναι πασίγνωστα και αγαπημένα!
Είτε άγρια, είτε καλλιεργημένα, δεν περνούν ποτέ απαρατήρητα, γατί είναι γεμάτα αρετές!
Πλούσια σε βιταμίνες και σε θρεπτικά στοιχεία πολύτιμα για την υγεία τα καθιστούν πραγματική υπερτροφή!
Ποιος δεν άπλωσε το χέρι του με λαχτάρα για να μαζέψει και να φάει εκείνα τα άγρια που συναντά στις βόλτες του στην εξοχή;
Και σίγουρα υπάρχουν κι εκείνοι, οι πιο "υποψιασμένοι", που εκδράμουν στα βουνά και όπου αλλού φύονται τα εν λόγω, για να μαζέψουν πολλά, αφού τα βατόμουρα δεν είναι μόνο νόστιμα, αλλά μεταμορφώνονται με ευκολία σε γλυκό, σε μαρμελάδα, σε λικέρ!

Όταν λοιπόν μια φίλη μου έφερε πεσκέσι καλλιεργημένα βατόμουρα, αφού έπεσα με τα μούτρα κι έφαγα όσο άντεχα να φάω, άρχισα να σκέφτομαι σε τι θα τα μεταμορφώσω!


Αποφάσισα να τα κάνω μαρμελάδα!
Μετά ήθελα γλυκό.
Ύστερα τα ήθελα και τα δυο.
Και τελικά έκανα πατέντα!
Αν η αρχική απόφαση ήταν η τελική θα ήταν όλα πιο εύκολα, ή έστω πιο ξεκάθαρα, γιατί δυσκολία δε βρήκα, η αλήθεια να λέγεται!
Θα είχα βάλει τα βατόμουρα στο multi, θα τα έφερνα μια στροφή, θα τα άφηνα λίγο με τη ζάχαρη για να τα βάλω να βράσουν στη συνέχεια χωρίς να προσθέσω καθόλου νερό μέχρι να δέσει το σιρόπι.
Τι έκανα τελικά; 
Έπλυνα, καθάρισα τα βατόμουρα και τα έβαλα παρέα με τη ζάχαρη, όπως ήταν. Υποτίθεται ότι θα έβγαζαν και τα υγρά τους, αλλά αναγκάστηκα κι έβαλα σχεδόν ένα ποτήρι νερό, για να τα βράσω.
Πρώτα σε δυνατή φωτιά και μετά σε σιγανή ώσπου να δέσει το σιρόπι, μην ξεχνώντας να ξαφρίσω όσο έβραζαν και φυσικά ανακατεύοντας μια στο τόσο.
Όταν ολοκληρώθηκε η διαδικασία, έβαλα σε ένα αποστειρωμένο βάζο όσο ήθελα να κρατήσω για γλυκό κι επέστρεψα στην κατσαρόλα με άγριες διαθέσεις, αφού όσα είχαν μείνει τα πολτοποίησα για να έχω και μαρμελάδα!


Υλικά:

ένα κιλό βατόμουρα
800 γραμμάρια ζάχαρη
σχεδόν ένα ποτήρι νερό, μόνο σε περίπτωση που δεν υπάρχουν αρκετά υγρά
χυμό μισού λεμονιού


Εκτέλεση:

Αν είμαστε σίγουροι για το τι θέλουμε κι έχουμε επιλέξει μαρμελάδα τότε βάζουμε τα βατόμουρα στο multi και μετά τα αφήνουμε για δυο ώρες με τη ζάχαρη.
Σε αυτή την περίπτωση δε χρειάζεται να προσθέσουμε καθόλου νερό κι απλά βάζουμε στο τέλος το χυμό του λεμονιού.


Αν είμαστε πλεονέκτες και τα θέλουμε όλα, τότε δεν πολτοποιούμε τα βατόμουρα στην αρχή, αλλά στο τέλος και όσα επιθυμούμε.


Αν θέλετε να μεταμορφώσετε κι εσείς  βατόμουρα κι αποφασίσετε να τα παντρέψετε με τη ζάχαρη, δεν έχω παρά να σας ευχηθώ καλή επιτυχία!

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Σιδηροδρομικός σταθμός Αγρινίου


Μεγάλωσα κοντά στις γραμμές του τρένου.
Οι ράγες τραβούσαν σα μαγνήτης τα παιδιά της γειτονιάς που στήναμε τα παιχνίδια μας γύρω τους, ή πάνω τους.
Τρένο δεν είχαμε δει ποτέ, μόνο ράγες. 
Το τρένο είχε διακόψει από χρόνια τα δρομολόγια, και μόνο η ανάμνησή του, ένα τρένο φάντασμα διέτρεχε πια την πεδιάδα του Αγρινίου ακολουθώντας την παλιά διαδρομή που έφτανε ως το Κρυονέρι. Εκεί ο περίφημος "σκυλοπνίχτης" αναλάμβανε τη συνέχεια του ταξιδιού ως την Πάτρα.


Κρυονέρι. Η αρχή και το τέλος της γραμμής των ΣΒΔΕ. 
Εκεί περίμενε η «Καλυδών» το καραβάκι που οι Αγρινιώτες λέγανε σκυλοπνίχτη, 
για να περάσουν τον Πατραϊκό και να μετεπιβιβαστούν στους ΣΠΑΠ 
Σύμφωνα με διήγηση του Kαθηγητή Bυζαντινής Aρχαιολογίας κ. Αθανάσιου Παλιούρα 
στη συγκεκριμένη φωτογραφία «ποζάρουν» άντρες μοντέλα της εποχής για να διαφημίσουν ρούχα.  
Αρχείο περιοδικού «Ρίζα» των εν Αθήναις Αγρινιωτών. 

Μεταπολεμικά στη γραμμή Πατρών-Κρυονερίου ο Σιδηρόδρομος Βορειοδυτικής Ελλάδας  δρομολόγησε το «ΚΑΛΥΔΩΝ ΙΙΙ», που ήταν πρώην κορβέτα του Βρετανικού Ναυτικού, και το πρώην οπλιταγωγό-αποβατικό «ΡΟΔΟΣ», που ναυπηγήθηκε το 1944. Μετασκευάστηκε σε σιδηροδρομικό πορθμείο, ώστε να μεταφέρονται και βαγόνια μεταξύ Πάτρας και Κρυονερίου. Το «ΡΟΔΟΣ» είχε 2 σειρές σιδηροδρομικές ράγες και μπορούσε να μεταφέρει 7 φορτηγά βαγόνια ή 2 ατμομηχανές ή αντίστοιχα 10 φορτηγά ή λεωφορεία και 20 Ι.Χ.... Πηγή: www.mixanitouxronou.gr
Πηγή φωτο: sbde.freehostia.com

Οι παλιές γραμμές έμειναν στην αχρηστία, μέχρι που ανακαινίστηκαν...για να συνεχίσουν να παραμένουν σε αχρηστία, κατασπαταλώντας πολλά χρήματα.
Τώρα πια έχουμε και πινακίδες που προειδοποιούν για ένα τρένο φάντασμα που σφυρίζει μόνο στα όνειρα, ή στους εφιάλτες κάποιων!


Ωστόσο ο παλαιός σταθμός τρένων στο Αγρίνιο έχει ανακαινιστεί και χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις από τον Δήμο Αγρινίου.