Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη...

"Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη", σιγογάβγιζα, κι όλο έψαχνα την απάντηση στον ορίζοντα!

Δυο πουλιά που πέρασαν πετώντας δεν μου το είπαν, αλλά έστειλαν άλλο μήνυμα...πιο ρευστό που παραλίγο να με πετύχει. 

Και κάπως έτσι βγήκε το πρώτο μου συμπέρασμα...πως τα πουλιά μας έχουν....ναι, αυτό που καταλάβατε!

Απέφυγα τη βολή και συνέχισα την παρατήρηση, αφού αποζητάω συνεχώς να διευρύνω τους ορίζοντές μου!

Όταν δεν έχω τι να κάνω, όχι πως σκοτώνομαι και στη δουλειά τις υπόλοιπες ώρες, τους φέρνω στο μυαλό μου και κομμάτι κομμάτι τους ενώνω και φτιάχνω τον κόσμο.

Ο κόσμος είναι ένα μεγάλο παζλ και μάλλον μου λείπουν πολλά κομμάτια ακόμα, για να τον καταλάβω, αφού όσο κι αν προσπαθώ να τον "ενώσω" σωστά, τόσο  εμφανίζονται κάτι περίεργες γωνίες που χαλάνε όλη τη συμμετρία.

Εντάξει, δεν είμαι κι ο Θεός που όλα εν σοφία εποίησε, κι έφτιαξε τον ιδανικό κόσμο, γεμάτο αγάπη! 

Σε εκείνον τον κόσμο κάτι πουλιά δίνουν φώτιση και όχι...άσε να μην το πω...

Στον δικό μου κόσμο, υπάρχουν αυτοί που αγαπώ και με αγαπούν και υπάρχουν και οι άλλοι, που δε με αγαπούν και τόσο.

Έχω ακούσει μάλιστα από έγκυρες πηγές, πως κάποιοι δεν αγαπούν κανέναν. 

Σαν παραφωνία χώνονται όλοι αυτοί αυτοί στο παζλ κι εκείνο χάνει αυτόματα σε ομορφιά και σε ρυθμό.

Ευτυχώς όμως υπάρχουν οι άνθρωποί μου όπως συνηθίζω να τους αποκαλώ!

Όταν αγαπώ, αγαπώ δυνατά και θέλω να με αγαπούν το ίδιο δυνατά. Χωρίς ανταλλάγματα...ε καλά δε θα πω όχι σε ένα μπισκοτάκι, αλλά θέλω να ξέρεις πως δεν σε αγαπώ μόνο επειδή μου το δίνεις.

Άλλωστε όταν αγαπάς θες να προσφέρεις και σαν σκύλος με απίστευτη όρεξη δηλώνω πως δεν υπάρχει καλύτερη προσφορά από το φαΐ!

Κοιλιόδουλο δε με λες, αν θες να τα έχουμε καλά, με λες όμως άνετα λιχούδη που είναι πιο τσαχπίνικο!

Όταν αγαπάς, δε χρειάζεται να δικαιολογείσαι για πράξεις που δεν έπρεπε να γίνουν, γιατί απλά δεν τις κάνεις!

Ποιος θα ήθελε να στενοχωρήσει όποιον αγαπά;

Όχι εγώ πάντως, γι΄αυτό αν κάποια στιγμή σε στενοχωρήσει κάτι που έκανα, ή κάτι που γάβγισα, θέλω να ξέρεις πως δεν το ήθελα, ήταν τυχαίο!

Σε αγαπώ...σ' αγαπώ..σ' αγαπώ γατί είσαι ωραία...συγγνώμη, παρασύρθηκα και πέρασα σε άλλο τραγούδι.

Έχω και μεγάλο ρεπερτόριο βλέπεις! 

...κι αγαπώ κι όλο τον κόσμο....χμμμ...λέμε τώρα...

Και κάπως έτσι γεννήθηκε, παρατηρώντας τον ορίζοντα, ο πρώτος σκύλος "Αλιφέρη" ... για να πάρει μέρος στην Κοινωνία Ώρα Αγάπης που διοργανώνει η Αριστέα επειδή η "Η ζωή είναι ωραία" όταν αγαπάς...και σε αγαπούν βεβαίως βεβαίως!!

Αυτό παλιά, γατί τώρα η ανάρτηση ανασύρθηκε από το χρονοντούλαπο για να πάρει μέρος και στον μήνα αγάπης blog challenge, που διοργάνωσε η ALCESTE στο blog Little Hope Flags

Και μπορεί ο μήνας να πέρασε, αλλά ήρθε ένας άλλος που υπόσχεται την άνοιξη!

Καλό μήνα να έχουμε!

"Σας αγαπώ"

Μπρίκι

Η αρχική ανάρτηση εδώ!

Τι να περιμένετε από ένα πεντάχρονο...

Δεν ξέρω τι ακριβώς θα έπρεπε να περιμένετε από ένα πεντάχρονο, αλλά από μένα μην περιμένετε και πολλά!

Θα είμαι λακωνικός, αλλά μεστός. 

Αιχμηρός στο λόγο, μα τρυφερός στην όψη, σαν την πρώτη μέρα του Δεκέμβρη. Δεν ξέρω βέβαια πόσο τρυφερός είναι αυτός ο Δεκέμβρης κι αν περνάει το τεστ, εκείνο με την καρδιά του μαρουλιού, αλλά ήρθα φέρνοντας μαζί μου ενθύμια της πεντάχρονης ζωής μου, για να σας θυμίσω πως κάποτε είχα γεννηθεί και αυτή είναι μια καλή ευκαιρία να μου αφήσετε ευχές.

Τα γενέθλιά μου είναι κινητά, μια και παραμένει άγνωστη η ακριβής ημερομηνία της γέννησής μου  (τον λόγο μπορείτε να τον διαβάσετε εδώ), οπότε αποφάσισα αυτή τη φορά να τα μετακινήσω τόσο, όσο χρειάζονταν για να πέσουν πάνω στα δικά της. 
Και μη με ρωτήσετε ποιανής...αυτηνής που έχει το blog...και για να μην ξεχαστώ, να σας πω ότι μπορείτε αν θέλετε, λέω αν, να αφήσετε ευχές και σε αυτή!

Θυμήθηκα τώρα ότι ονειρεύονταν τούρτα μανουάλι, αλλά σιγά μην την κάνει, γιατί για να αγοράσει όλα αυτά τα κεριά που θα δηλώνουν τόσο απερίφραστα και με τόσο θράσσος όοοοοολη την ηλικία της, θα έπρεπε να είχε πάρει δάνειο.

Με ένα κεράκι την κόβω να τη βγάζει κι αυτό πάνω σε cup cake για οικονομία!

Δύσκολοι καιροί για πριγκίπισσες κι αυτή δεν είναι καν μία από δαύτες, οπότε η δυσκολία πολλαπλασιάζεται σαν την ηλικία της που είναι πολλαπλάσια της δικής μου.

Αφήστε που μάλλον της το απαγόρεψε και η πυροσβεστική, γιατί είναι επικίνδυνα πράγματα αυτά!

Παίζουμε με τη φωτιά; Ζαμέ!
Κι αυτό που οραματίζονταν η αφεντιά της δε θα ήταν τούρτα, θα ήταν έγκλημα κατά της τούρτας!
Αλλά τι με νοιάζει εμένα; Από τούρτα που δεν τρως μη σε νοιάζει κι αν καεί, δε λένε; Ε κάτι ξέρουν αυτοί που το λένε!

Θα της έδινα τώρα λίγο το λόγο, αλλά αυτή θα έλεγε για τον νοτιά που φυσούσε όλη μέρα και τη βροχή που έπεφτε. 
Κι αφού μας εξιστορούσε όλο το μετεωρολογικό δελτίο, χωρίς αλίμονο να ξεχάσει και τα πρώτα χιόνια που έπεσαν στην Κυρά- Βγένα*,  θα μας έβαζε και καμιά φωτογραφία με λουλουδάκια και άλλα γλυκανάλατα, οπότε το ξεχνάμε!
Αν θέλετε,  (αλλά γιατί να θέλετε να το ζήσετε κι αυτό;), διαβάζετε εδώ το προσωπικό της παραμύθι στο οποίο πρωταγωνιστεί και η Κυρά- Βγένα και προχωράμε ακάθεκτοι σε στιγμιότυπα της δικής μου πολυτάραχης ζωής, όπως θα τη χαρακτήριζαν δηλαδή οι δημοσιογράφοι, ή ακόμα κι ο βιογράφος μου, αν ήμουν κανένας σταρ του σινεμά, ή τίποτις τοπ μόντελ! 
Δεν είμαι όμως παρά εγώ! 
Τι ποιος εγώ; 
Εγώ το Μπρίκι και σας εύχομαι έναν καλό γιορτινό μήνα!

Μπρίκι

*Κυρά-Βγένα: το όρος Παναιτωλικό

Αίτημα φιλίας από έναν φανταστικό φίλο

Είμαι ο Μπρίκι και είμαι σχετικά καλά, αφού βρίσκομαι στην όχι και τόσο ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσω τη μια συμμετοχή της Memaria στο 17ο Συμπόσιο ποίησης που διοργάνωσε η Αριστέα, με τη βοήθεια του Μαξ υποθέτω γιατί δεν μπορεί σε μια τόσο άψογη διοργάνωση να μην έχει δοθεί ένα πόδι βοηθείας από τον εξαίρετο φίλο μου Μαξ! Αλλά ας επανέλθω στο έργο που μου ανατέθηκε, γιατί, λέει, καιρό είχα να μπω εδώ μέσα και να κάνω σοβαρή δουλειά. Ότι τώρα δηλαδή είναι σοβαρά πράγματα αυτά που με βάζει να κάνω. Τουλάχιστον ας άφηνε εμένα να γράψω εκεί πέρα λίγους στίχους, αντί να προσπαθεί αυτή ανεπιτυχώς, το τονίζω αυτό, να μιλήσει εκ μέρους μου.

Τέλος πάντων! Δίνω τόπο στην οργή, μόνο και μόνο γιατί με αναφέρει ως φανταστικό, και τσιμπιέμαι για να σιγουρευτώ πως υπάρχω στ' αλήθεια και δεν είμαι πλάσμα της φαντασίας της.

Αλλά θα μου πείτε ποιος έχασε τη φαντασία του να τη βρει αυτή;

Το πόνημα της κυρίας το βρίσκω απλοϊκό κι αν το έγραφα εγώ θα το έγραφα αλλιώς. Εννοείται ότι τα δικά μου λόγια θα είχαν άλλη βαρύτητα, γιατί μια ελαφράδα την είχε το συγκεκριμένο.

Για του λόγου το αληθές σας παραθέτω στο τσακ μπαμ λίγους στίχους που συνοδεύονται με την κατάλληλη φωτογραφία!

Φίλοι αν θες να γίνουμε και να περνάμε ωραία

θα πράττεις όλα τα δέοντα τα σέα και τα μέα

Θα προλαβαίνεις πάντοτε κάθε μου επιθυμία

και μην τσιγκουνευτείς ποτέ, εκεί είναι η ουσία!

Μπισκότα με τη σέσουλα θα με κερνάς αράδα

και βόλτες ατελείωτες θα κάνουμε στα πάρκα.

Ορίστε! Μεστό, δυνατό και λέει όλα όσα πρέπει να ειπωθούν χωρίς φιοριτούρες!

Χμμ...φεύγω να δουλέψω λίγο ακόμα το πρωτόλειό μου, αλλά εσείς δε θα είστε το ίδιο τυχεροί, αφού θα παραμείνετε να διαβάσετε, θέλοντας και μη, τη συμμετοχή της.

Καλό κουράγιο!

Μπρίκι

Αίτημα φιλίας από έναν φανταστικό φίλο

Ζητάω τη φιλία σου, σου δίνω τη δική μου

πιστά θα σε ακολουθώ σε όλη τη ζωή μου

Χάδια θα έχεις τρυφερά αυτιά να σε ακούνε

μάτια με κατανόηση, σοφά να σε κοιτούνε

Μόνιμη σχέση σταθερή κι ακλόνητη αγάπη

τρελά παιχνίδια και χαρά! Όχι, δεν είμαι απάτη!

Μπορεί να σου συστήνομαι σαν πλάσμα φαντασίας

μα δεν σου λέω ψέματα, είμαι της ουσίας!

Μη με κοιτάζεις δύσπιστα, μη χάνεις άλλο χρόνο

Το αίτημα αποδέχεσαι και μπαίνεις σ' άλλον κόσμο!

Αν με δεχτείς για φίλο σου θα μάθεις την αλήθεια,

μαζί θα ζήσουμε εμείς όπως στα παραμύθια!

Είναι βρε παιδί μου κι αυτοί οι...πιο...

Είμαι ο Μπρίκι και είμαι χαρούμενος!

Μπορώ να βγαίνω στην παραλία και να κάνω το μπάνιο μου χωρίς να νοιάζομαι για το τι φοράει ο άλλος, αν φοράει δηλαδή, και δε γίνομαι κριτής των πάντων.

Στις παραλίες που συχνάζω δεν υπάρχει καμιά μεζούρα να μετράει ύψος, πλάτος, μήκος, οπότε όλοι οι καλοί χωράμε!

Δε χωράνε όμως εκείνοι που αντί να θαυμάζουν τη φύση, τους καβαλάει η δική τους φύση, τουτέστιν η κακία και η κακομοιριά και ματαιοπονούν ιδρώνοντας να δείξουν πιο... 

Πιο όμορφοι, πιο αδύνατοι, πιο έξυπνοι, πιο επιτυχημένοι, πιο σπουδαγμένοι, πιο....άντρες από τις γυναίκες. 

Μη κοιτάτε εμένα που είμαι σκύλος και δεν ξέρω από μικρότητες, κάποιοι πιο "εξελιγμένοι" ξέρουν...μισό να σκάσω στα γέλια κι επανέρχομαι!

Είμαι ο Μπρίκι και είμαι χαρούμενος που δε χρειάζεται να ανησυχώ για το τι θα πει ο τάδε προβληματικός και ο δείνα κομπλεξικός! 

Κι αν θέλετε τη συμβουλή μου, ούτε εσείς να ανησυχείτε!

Μπρίκι

June 1: joy! 

June 2: besties

June 3: reflection

June 4: local (old railway station, Agrinio Greece)

June 5: round

June 6: cooking

June 7: entrance

June 8: arrow

June 9: full

Έχω να καταγγείλω...

Έχω πολλά να σας πω κι άλλα τόσα να καταγγείλω!

Φόρεσα τη γραβάτα μου να έρθω ως εδώ σήμερα για δυο λόγους.

Ο πρώτος είναι ότι ήρθε κάποτε σαν δώρο κατευθείαν από τον Ονειρόκοσμο, όπου "Ονειρόκοσμος" ο υπέροχος κόσμος που μόνο η Μαριάνα μπορεί να δημιουργεί, και ο δεύτερος είναι πως ήθελα να δείχνω αρκετά σοβαρός για να δώσετε βάση σε ό, τι πω και θα πω πολλά.

Ήρθε η ώρα να σπάσω τη σιωπή και να δώσω ένα χτύπημα στο κατεστημένο που προσπαθεί μεταξύ άλλων να μας κλέψει και τα μπισκότα.

Όλα μπορεί να τα ανεχτώ, λέμε τώρα, γιατί μύγα στο σπαθί μου δε σηκώνω, αλλά το να επιχειρήσει κάποιος να μου κρύψει-κλέψει μπισκότα είναι ανεπίτρεπτο.

Ειδικά όταν τα μπισκότα είναι χειροποίητα και περιέχουν τις αγνότερες πρώτες ύλες.

Για του λόγου το αληθές παραθέτω στο ευγενές ακροατήριο το πειστήριο νο 1!

Όσα καταθέτω εδώ σήμερα είναι μόνο υποψίες. Έχω βέβαια ενδείξεις, δεν έχω όμως αποδείξεις. Συνελόντι ειπείν μάλλον υπερβάλω, αλλά μπορεί και όχι.

Στο κέντρο της παρακάτω φωτογραφίας βρίσκεται η αλήθεια που προσπάθησε να κρύψει η κατηγορουμένη.

Στο πακέτο....α καθίστε να σας τα πω απ' την αρχή...μια μέρα που λέτε ήρθε ένα πακέτο γεμάτο πεταλούδες. Προσωπικά τρελαίνομαι να κυνηγώ πεταλούδες μα ετούτες δεν τις κυνήγησα επειδή έστεκαν ακίνητες, με θωρούσαν μόνο και γύρευε που έτρεχε ο λογισμός τους.

Ξαφνικά οι πεταλούδες άρχισαν να πετούν, γιατί η κατηγορουμένη, άρχισε να σκίζει το περιτύλιγμα και τότε μόνο προσπάθησα να πιάσω μία, αλλά ατύχησα, γιατί αυτές όρεξη για παιχνίδι δεν είχαν. Μόλις έπεφταν χάμω, να σου οι καλές σου, πάλι ακίνητες να με θωρούν και να ξανατρέχει ο λογισμός τους γύρευε που.

Όταν το πακέτο έμεινε γυμνό από πεταλούδες και άνοιξε, μέσα του κρύβονταν ο ονειρόκοσμος ο ίδιος. Πόσα πράγματα και πόσα μικρότερα πακέτα και πόση ομορφιά είχε αυτός ο κόσμος. Άλλο να σας το λέω κι άλλο να το βλέπετε.

Για μια στιγμή ξεγελάστηκα και περίμενα να βγει και η Μαριάνα από το πακέτο, αλλά γρήγορα κατάλαβα πως η Μαριάνα δεν είναι Καλομοίρα κι εγώ δεν είμαι Σαββόπουλος για να θέλω να προκαλέσω λάθος εντυπώσεις. Τώρα πως μου ήρθε αυτή η σύγκριση, και ποια είναι η Καλομοίρα και ποιος ο Σαββόπουλος, τρέχα γύρευε!

Να μην τα πολυλογώ, στο πακέτο, μεταξύ άλλων και που θα σας περιγράψω αναλυτικά παρακάτω, υπήρχε κι ένα κουτί γεμάτο μπισκότα.

Στο κέντρο της φωτογραφίας, θα το δείτε να ποζάρει ανάποδα, επειδή:

α) Ήθελε να μου τα κρύψει και να τα φάει μόνη της η κατηγορουμένη

β) Ήθελε να τα φωτογραφίσει καλύτερα.

Δεν ξέρω ποια εκδοχή να πιστέψω και σε ποιο συμπέρασμα να καταλήξω.

Η φωνή της λογικής επιμένει πως μάλλον το βου είναι το πιθανότερο, αλλά το στομάχι φωνάζει δυνατότερα και διαλέγει το α.

Αποφάσισα λοιπόν να καταγγείλω το γεγονός, αλλά να μην προχωρήσω σε μηνύσεις.

Αποφάσισα επίσης να παρουσιάσω τα δώρα μόνος μου. Και τα δικά της, της κατηγορουμένης δηλαδή, και τα δικά μου που είναι καλύτερα και πιο πρωτότυπα και πιο σκυλίσια και πιο απ' όλα!

Εδώ θα ήθελα να καταγγείλω και τη Μαριάνα που έστειλε περισσότερα δώρα σε αυτή και λιγότερα σε μένα. 

Αν και τώρα που το σκέφτομαι, αν μετρήσουμε ένα ένα τα μπισκότα, νικάω κατά κράτος.

Τα δικά της δώρα ήταν ένα ημερολόγιο κουτάλα, πανέμορφο από όσο μπορώ να εκτιμήσω, ένα καταπληκτικό βραχιόλι, μια σούπερ πρωτότυπη σπάτουλα απολύτως Χριστουγεννιάτικη με τον Άγιο Βασίλη σε πρώτο πλάνο, ένα περίεργο μπουκαλάκι σαν δοκιμαστικός σωλήνας που περιέχει μείγμα βοτάνων και μπαχαρικών, ένα βιβλίο, μια καρδιά, σοκολατάκια και μια κάρτα.

Ουφ...μια στιγμή να πάρω ανάσα, γιατί τα είπα απνευστί.

Ελπίζω να μην ξέχασα τίποτα!

Πάμε τώρα στα δικά μου που είναι πιο όμορφα, πιο τσαχπίνικα, πιο παιχνιδιάρικα και εννοείται πιο νόστιμα!

Τα μπισκότα μου...μπισκότα της Έριδος τα είπε η κατηγορουμένη, αλλά την ανακαλώ στην τάξη. Τα μπισκότα του Μπρίκι είναι λέμε!!

Μαζί με τα μπισκότα και  δυο πολύ ιδιαίτερα, χειροποίητα παρακαλώ κι αυτά, παιχνίδια. 

Ένα κόκαλο φτιαγμένο μόνο για μένα και ένα παιχνιδάκι από αυτά που μου αρέσει να μου κρατάνε κι εγώ να τα τραβάω, που δεν ξέρω πως λέγεται, αλλά είναι σούπερ ουάου!

Έχω να ρίξω ηρωικές μάσες και να κάνω ατέλειωτα παιχνίδια!

Μαριάνα μου σε ευχαριστώ πολύ, πάρα, πάρα, πολύ, αμέτρητα πολύ, και το ίδιο κάνει και η κατηγορουμένη που απαλλάσσεται λόγω αμφιβολιών!

 Κι επειδή απαλλάχτηκε, θα την αφήσω να ευχαριστήσει και τη Σταυρούλα από το "Λογισμών αραξοβόλι" για την υπέροχη κάρτα που της έστειλε!

Πάω να παίξω, ή να φάω, ή να τα κάνω και τα δυο!

Μπρίκι

Βρες τον Μπρίκι (Find B-ricky #2)

Λατρεύω τα παιχνίδια.

Κάθε είδους παιχνίδια, ακόμα κι εκείνα στα οποία πρωταγωνιστώ χωρίς να το επιδιώξω.

Είναι γνωστό άλλωστε πως γεννήθηκα πρωταγωνιστής. Και μπορεί οι πρώτοι μήνες της ζωής μου να κύλησαν στην αβεβαιότητα και  στη πείνα, αλλά μετά όλα άλλαξαν.

Αυτό που ποτέ δεν άλλαξε, είναι πως η προκομμένη εδώ, όλο ξεχνάει τα γενέθλιά μου.

Λέει συνέχεια πως δεν ξέρει πότε γεννήθηκα, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία.

Είπαμε, και έχω και ιατρική γνωμάτευση που το πιστοποιεί, πως κάποτε γεννήθηκα.

Και αυτό είναι γεγονός.

Όσο γι' αυτό το αόριστο "κάποτε" μπορεί να οριστεί με λίγη καλή θέληση...
Θες να ήταν Οκτώβρης, θες Νοέμβρης, άντε να πάω και λίγο πίσω και να πω Σεπτέμβρης, παραπίσω δεν πάω, 2012 θα 'τανε θαρρώ (όχι εντάξει, το 2012 είναι το μόνο σίγουρο σε ολόκληρη την πρόταση), που σημαίνει πως  τρεις (ή και παραπάνω μήνες, ποιος μπορεί να πει με σιγουριά;), ερίζουν για τη γέννησή μου (είμαι ανάρπαστος λέμε),  και πως είμαι πια τεσσάρων ετών  και θέλω να το διατυμπανίσω παντού!

Θα έλεγε κανείς πως η λεγάμενη θα έπρεπε, έτσι για τα μάτια (τα δικά μου), να μου φτιάχνει μια τούρτα, να βάζει πάνω τόσα κόκαλα όσα τα χρόνια μου, (τα κεράκια δεν τρώγονται και ό, τι δεν τρώγεται, παίζεται, μασιέται είναι άχρηστο), και να με παρακολουθεί να τα τρώω.

Το κάνει; 

Μπαααααααα!!!!

Γιόρτασε και καλά πανηγυρικά τον πρώτο χρόνο ζωής μου εδώ και μετά έκλεισε ως πανηγυρτζού!

Έτσι αποφάσισα να πάρω τα γενέθλιά μου στα πόδια μου και να τα γιορτάζω όποτε με βολεύει.  

Σήμερα με βόλευε μια χαρά κι ελπίζω να βολέψει κι εσάς, γιατί θα τα γιορτάσουμε παρέα, θέλετε δε θέλετε και θα πείτε κι ένα τραγούδι.

Αυτό το "Να ζήσεις Μπρικάκο και χρόνια πολλά...λαλαλα..." δικοοοό σας!!!!

Μετά θα φάμε θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθείτε, γιατί αμφιβάλλω αν είστε τόσο γρήγοροι στη μάσα όσο η αφεντιά μου!

Και για το τέλος κράτησα το καλύτερο!

Ναι, ναι, ναι, θα παίξουμε! 

Ετοίμασα για σας το αγαπημένο σας παιχνίδι...εκείνο που με ψάχνετε και δε με βρίσκετε...

Εκείνο το κλεμμένο και το απ' αλλού φερμένο...

Δε σας λέει κάτι η περιγραφή;

Ε πατήστε εδώ να θυμηθείτε και πάμε να με βρείτε!

Ο ευρών αμειφθήσεται...λέμε τώρα, μην το πάρετε και τοις μετρητοίς, γιατί κόκαλα δε μοιράζομαι!

Αλλά ας αφήσω τα λόγια κι ας περάσω στα έργα και τις ημέρες μου. 

Θαυμάστε το παντζούρι όσο θέλετε, αλλά κάτι άλλο κάνει ετούτη τη φωτό μοναδική...τι άραγε;

Κι όσο εκείνη φωτογράφιζε ξωκλήσια, εγώ μπαινόβγαινα στα πλάνα σαν αστραπή!

Εδώ θα δυσκολευτείτε να με εντοπίσετε, γιατί πιάνω ουρανό!!

Κι εδώ έγινα ένα με τη φύση...καλά εντάξει, το παραδέχομαι...δεν πρόλαβα να κρυφτώ, αλλά η προσπάθεια μετράει...

Με βρήκατε, ή όχι, να είστε πάντα καλά να με χαίρεστε.

Χρόνια μου πολλά και καλά!

Και το ταξίδι συνεχίζεται με κάθε τρόπο και κάθε μέσον!
Γιατί η ζωή είναι ένα ταξίδι. Μπορεί να σε συναρπάζει, να σε μαθαίνει, να σου εξάπτει τη φαντασία, ή και να την προσγειώνει απότομα, ακόμα και να σε ταλαιπωρεί κάπου κάπου, αλλά είναι ένα εξαίσιο ταξίδι! 

Μπρίκι

Η νεράιδα και το παλικάρι (φωτορομάντζο με κύμα)

Η νεράιδα, αν και μάλλον σε γοργόνα μου φέρνει περισσότερο (να θυμηθώ μετά να ψάξω για ουρά, γιατί αυτή μάζεψε κι ένα γατί τελευταία και δε θέλει πολύ να γίνει το κακό, έτσι που ορέγονται τα ψάρια αυτές οι κάργιες...εεε οι γάτες ήθελα να πω), κι εγώ!

Τι ποιος εγώ;

Εγώ, το παλικάρι! 

Ο Μπρίκι, ο μέγας θαλασσόλυκος!

Ο σκύλος που δαμάζει τα κύματα!

Όλα εντάξει. 

Τα δάμασα!

Ωχουυυύ, καλά ντε, θα το παραδεχτώ!

Δεν τα δάμασα με την πρώτη, αλλά σκέφτηκα να τολμήσω μια διαφορετική προσέγγιση!

Μια προσέγγιση που θα δώσει περισσότερο βάθος στην προσπάθειά μου.

Να, εδώ, από δω θα τα δαμάσω. Ανάμεσα στα βράχια θα χωθώ. 

Εδώ που όλα μοιάζουν ελεγχόμενα. Εδώ που οι πανάρχαιοι, στέρεοι όγκοι, τώρα στέρεοι δηλαδή, κι ελπίζω και στο μέλλον, γιατί στο παρελθόν ένα κάτι τι το έπαθαν, ταρακουνήθηκαν, σκίστηκαν και χωρίστηκαν αν κρίνω από το σχήμα τους, αλλά γεωλόγος δεν είμαι, οπότε θα μείνω στο αντικείμενο που ξέρω καλά. Στη θάλασσα δηλαδή και τα κύματά της...

Που ήμουν;

Χάθηκα στους συλλογισμούς μου, χώθηκα σε άλλες επιστήμες, χάθηκα  και στα βράχια...αααα μπράβο! 

Στα βράχια ήμουν!

Πάμε πάλι...εδώ λοιπόν στην ψευδαίσθηση της σιγουριάς που μου δίνει η στέρεη γη, εδώ που το κύμα σκάει ανέμελο, και γενικώς σκάει από το κακό του, επειδή δεν μπορεί να με πιάσει, εδώ θα μείνω και θα το δαμάσω!

Αν δε γίνει πολύ επιθετικό δηλαδή, να εξηγούμαστε!

Γιατί κανόνας ένας και μοναδικός των απανταχού κυματοδαμαστών, είναι να εξημερώνουμε τα ήμερα.

Όλες τις ημέρες μόνο τα ήμερα! Τις νύχτες κάνουμε ό, τι μας φωτίσει...που σημαίνει τίποτα δεν κάνουμε, γιατί δε (μας)φωτίζει αρκετά!

Ωχ, σα να αγριεύει το κύμα...

"Στάσου να δω καλύτερα, να νιώσω την ορμή του,

να πιάσω την ανάσα του να ξεχαστώ μαζί του...

Αααα ετούτο είναι άγριο, θεριεύει και ανταριάζει

νιώθω σα να προσπαθεί εμένανε να πιάσει"...

Ώπα ποιητή, βάλε φρένο στη ρίμα και τρέχα!!

Μα που πήγε; 

Μέχρι να γυρίσω την πλάτη μου για να δείξω την πρέπουσα αδιαφορία έφυγε!

Καλέ γοργόνα, μήπως είδατε το κύμα που δάμασα;

Χμμμ...δεν το είδε μου είπε, αλλά να δεις που αυτό θα γλείφει κάπου ερημικά τις πληγές του, ή θα γλείφει άλλη παραλία.

Ξέρουμε δα πόσο σταθερά είναι τα κύματα.

Σήμερα εδώ, αύριο αλλού, συνέχεια παντού!

Ουδεμία σταθερότης!

Φτάνει όμως που εγώ το δάμασα!

Και τώρα μπορώ να καμαρώσω το πόσο στεγνός κατάφερα να μείνω και σήμερα!

Παλικάρι, Μέγα θαλασσόλυκος, κυματοδαμαστής και κούκλος: Ο μοναδικός Μπρίκι, που πάει να πει, του λόγου μου!

Νεράιδα, γοργόνα (να θυμηθώ να ψάξω για ουρά), βρεγμένη: Η λατρεμένη μου!

Φωτογράφα: Η γνωστή σας άγνωστη, γιαγιά μάλλον την έχω...κάπου το άκουσα κι αυτό!

Να δω τι άλλο θα ακούσω! 

Μπρίκι

Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη...

"Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη", σιγογάβγιζα, κι όλο έψαχνα την απάντηση στον ορίζοντα!
Δυο πουλιά που πέρασαν πετώντας δεν μου το είπαν, αλλά έστειλαν άλλο μήνυμα...πιο ρευστό που παραλίγο να με πετύχει. 
Και κάπως έτσι βγήκε το πρώτο μου συμπέρασμα...πως τα πουλιά μας έχουν....ναι, αυτό που καταλάβατε!

Απέφυγα τη βολή και συνέχισα την παρατήρηση, αφού αποζητάω συνεχώς να διευρύνω τους ορίζοντές μου!

Όταν δεν έχω τι να κάνω, όχι πως σκοτώνομαι και στη δουλειά τις υπόλοιπες ώρες, τους φέρνω στο μυαλό μου και κομμάτι κομμάτι τους ενώνω και φτιάχνω τον κόσμο.

Ο κόσμος είναι ένα μεγάλο παζλ και μάλλον μου λείπουν πολλά κομμάτια ακόμα, για να τον καταλάβω, αφού όσο κι αν προσπαθώ να τον "ενώσω" σωστά, τόσο  εμφανίζονται κάτι περίεργες γωνίες που χαλάνε όλη τη συμμετρία.

Εντάξει, δεν είμαι κι ο Θεός που όλα εν σοφία εποίησε, κι έφτιαξε τον ιδανικό κόσμο, γεμάτο αγάπη! 
Σε εκείνον τον κόσμο κάτι πουλιά δίνουν φώτιση και όχι...άσε να μην το πω...

Στον δικό μου κόσμο, υπάρχουν αυτοί που αγαπώ και με αγαπούν και υπάρχουν και οι άλλοι, που δε με αγαπούν και τόσο.

Έχω ακούσει μάλιστα από έγκυρες πηγές, πως κάποιοι δεν αγαπούν κανέναν. 

Σαν παραφωνία χώνονται όλοι αυτοί αυτοί στο παζλ κι εκείνο χάνει αυτόματα σε ομορφιά και σε ρυθμό.

Ευτυχώς όμως υπάρχουν οι άνθρωποί μου όπως συνηθίζω να τους αποκαλώ!

Όταν αγαπώ, αγαπώ δυνατά και θέλω να με αγαπούν το ίδιο δυνατά. Χωρίς ανταλλάγματα...ε καλά δε θα πω όχι σε ένα μπισκοτάκι, αλλά θέλω να ξέρεις πως δεν σε αγαπώ μόνο επειδή μου το δίνεις.
Άλλωστε όταν αγαπάς θες να προσφέρεις και σα σκύλος με απίστευτη όρεξη δηλώνω πως δεν υπάρχει καλύτερη προσφορά από το φαΐ!
Κοιλιόδουλο δε με λες, αν θες να τα έχουμε καλά, με λες όμως άνετα λιχούδη που είναι πιο τσαχπίνικο!

Όταν αγαπάς, δε χρειάζεται να δικαιολογείσαι για πράξεις που δεν έπρεπε να γίνουν, γιατί απλά δεν τις κάνεις!
Ποιος θα ήθελε να στενοχωρήσει όποιον αγαπά;
Όχι εγώ πάντως, γι΄αυτό αν κάποια στιγμή σε στενοχωρήσει κάτι που έκανα, ή κάτι που γάβγισα, θέλω να ξέρεις πως δεν το ήθελα, ήταν τυχαίο!

Σε αγαπώ...σ' αγαπώ..σ' αγαπώ γατί είσαι ωραία...συγγνώμη, παρασύρθηκα και πέρασα σε άλλο τραγούδι.
Έχω και μεγάλο ρεπερτόριο βλέπεις! 

...κι αγαπώ κι όλο τον κόσμο....χμμμ...λέμε τώρα...

Και κάπως έτσι γεννήθηκε, παρατηρώντας τον ορίζοντα, ο πρώτος σκύλος "Αλιφέρη" ... για να πάρει μέρος στην Κοινωνία Ώρα Αγάπης που διοργανώνει η Αριστέα επειδή η "Η ζωή είναι ωραία" όταν αγαπάς...και σε αγαπούν βεβαίως βεβαίως!!

"Σας αγαπώ"

Μπρίκι

Περάστε κι από το "Παίζοντας με τις λέξεις", να διαβάσετε και να βαθμολογήσετε!