Πρωταγωνιστής το φως

Η παράσταση αρχίζει.

Το φως με χρίζει πρωταγωνίστρια και θεατή ταυτόχρονα!

Πότε στη σκηνή, πότε στα παρασκήνια και πότε στη θέση μου, ανάμεσα σε αόρατους θεατές, προσπαθώ να ακούσω, να δω, να νιώσω.

Να πιάσω εκείνο το αόρατο νήμα του χρόνου που ανεμίζει γύρω μου!

Κάποιες φορές νομίζω πως το πιάνω, αλλά τελικά όλο μου ξεφεύγει πίσω στο χρόνο!

Στέκομαι και κοιτάζω γύρω ώρα πολλή!

Μετά παίρνω τη μηχανή και προσπαθώ μέσα από το φακό να  κάνω μια ύστατη προσπάθεια!

Στα δυτικά της Ακρόπολης, στην Άνω πόλη, βρίσκεται το Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας που ανεγέρθηκε νωρίτερα από το Ωδείο της Αθήνας (Ηρώδειο, 160 μ.Χ.).

Ο Παυσανίας που επισκέφθηκε την Πάτρα περί το 170 μ.Χ. γράφει «έχει την ωραιότερη διακόσμηση που έχω δει, αν εξαιρέσει βέβαια κανείς αυτή του Ωδείου της Αθήνας». Όπως αναφέρει ο Παυσανίας, μέσα στο Ωδείο, που ήταν συνεχόμενο της αρχαίας Αγοράς, υπήρχε άγαλμα του Απόλλωνα, που έγινε από λάφυρα του πολέμου, κατά των Γαλατών (279 π.Χ) όταν οι Πατρινοί είχαν βοηθήσει τους Αιτωλούς.

Στους αιώνες που ακολούθησαν, οι σεισμοί, οι πόλεμοι και οι κατακτητές κατέστρεψαν το Ωδείο και το κάλυψαν με άλλα κτίρια και χώματα. Από το μικρό λόφο που δημιουργήθηκε, έμεναν ακάλυπτα μόνο ελάχιστα τμήματα. Ξαναήρθε στο φως το 1889, όταν έγιναν εργασίες εκσκαφής στο λόφο για την επιχωμάτωση του λιμανιού.

Πέρασαν αρκετές δεκαετίες έως ότου ξεκινήσει η διαδικασία της αναστήλωσης του που ολοκληρώθηκε το 1956, χρονιά κατά την οποία το Αρχαίο Ωδείο απέκτησε την αρχική του μορφή. Την ίδια δεκαετία, μετατράπηκε ο περιβάλλον χώρος σε αρχαιολογικό με την έκθεση σ’ αυτόν , σαρκοφάγων, ψηφιδωτών και άλλων αρχαίων ευρημάτων.

Το Ωδείο, έχει όλα τα βασικά μέρη του θεάτρου, κοίλο, ορχήστρα, προσκήνιο, σκηνή, παρασκήνια και στις 23 σειρές καθισμάτων του, δύναται να φιλοξενηθούν 2.300 θεατές.
Από τη θέσπιση του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, το Αρχαίο Ωδείο αποτελεί τη βασική του έδρα, φιλοξενώντας τους καλοκαιρινούς μήνες κορυφαία ελληνικά και ξένα καλλιτεχνικά συγκροτήματα.

Πρόγραμμα λειτουργίας: 08:00 – 14:30 (Εκτός Δευτέρας)

Είσοδος Ελεύθερη.
Τηλ.: 2610220829

Πηγή:http://www.patrasinfo.com

Εικόνες που πρωταγωνιστούν ζητάει το "Life Images #24"!

Απαλά έρχεται η άνοιξη

Η άνοιξη μας μάγεψε

με τα γλυκά της ξόρκια.

Μας έδεσε με ομορφιά,

μας τύλιξε στο χρώμα.

Γέμισε με άνθη τα κλαδιά

και τα άνθη με τραγούδια...

...που τα ακούνε οι μέλισσες

και χάνουν το μυαλό τους.

Κι έτσι σα νύφη όμορφη, χωμένη μες τα πέπλα

....έρχεται η άνοιξη απαλά

και κάθεται στα δέντρα.

Το πεζοδρόμιο στόλιζε μια σειρά από δέντρα που δεν τα γνωρίζω. Όλα ήταν ανθισμένα και τα ροζ ανθάκια τους έκαναν την καλύτερη παρέα στο γαλάζιο του ουρανού.
Μια εικόνα μέσα στην πόλη που φώναζε άνοιξη, που τραγουδούσε τη ζωή!

Με την τελευταία φωτογραφία που είχε τον τίτλο "Απαλά έρχεται η άνοιξη", πήρα μέρος στο "Φωτογραφίζειν" που διοργανώνει η Μαρία Νι στο blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".

Όλα τα άνθη θα αφήσουν το πεζοδρόμιο και θα παραταχθούν στις "Μέρες Άνοιξης" στο blog της Αριστέας "Η ζωή είναι ωραία" και θα είναι εδώ να προκαλούν, να αποζητούν παρέα στο Life Images #23.

To "Παίζοντας με τις λέξεις" σήκωσε αυλαία και σας καλεί να διαβάσετε, αλλά και να βαθμολογήσετε τις καταπληκτικές συμμετοχές μας.

Αποσιωπητικά...

Μια μαργαρίτα αντί για χαρταετός και τρία πουλιά σαν αποσιωπητικά πάνω αριστερά...

Αυτά θα αφήσω να μιλήσουν...

Σε γαλάζιο, ή σε πράσινο φόντο, όμορφη είναι η μαργαρίτα...πώς θα μπορούσε να μην είναι, αφού έχει ολόκληρο ήλιο δικό της, ακόμα και στη συννεφιά;

Το Life Images #22 σας ζητάει να καταθέσετε κάτι όμορφο.

Απλό σαν μια μαργαρίτα, πολύτιμο σαν τη ζωή!

Πρώτα όμως, θα σας πει για μια περίεργη ώρα...την 25^η ώρα.

Το “25^th hour” project ήταν ένα λογοτεχνικό εγχείρημα που ξεκίνησε ο Γιώργος Ιατρίδης και γέννησε ιστορίες, διηγήματα, στίχους, ποιήματα, παραμύθια, με έναν ίδιο τίτλο: 25^η ώρα. 

Το “25^thhour” project έγινε e-book και μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ!

Κι εδώ το "Παίζοντας με τις λέξεις" περιμένει τις συμμετοχές σας!

Το χιονισμένο βουνό (Χελμός)

Χειμωνιάτικο τοπίο ζήτησε η Μαρία Νι (Μαρία μου ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία) από το blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά" για τον διαγωνισμό "Φωτογραφίζειν" και πετάχτηκα στον Απρίλη του 2015 για να το φέρω!

Κι έτσι, μια ανοιξιάτικη εκδρομή στο Χελμό βρήκε ευκαιρία να χωθεί στο φετινό χειμώνα!

Σκεφτόμουν να στείλω μία από τις τρεις πρώτες φωτογραφίες, τις έβαλα στη σειρά κι έκανα την τελική επιλογή μου με τον πασίγνωστο επιστημονικό τρόπο, "α μπε μπα μπλομ...".

Η φωτογραφία έφυγε κι όταν ξανάρθε αντάμωσε με μεγάλη χαρά τις υπόλοιπες.

Ξαναμπήκαν στη σειρά, άρχισαν να φυσάνε βουνίσιο αέρα και να μας προκαλούν να αφήσουμε τα χνάρια μας στο χιόνι!

Να κεντήσουμε τον καμβά του με ιστορίες!

Τα Αροάνια Όρη, γνωστότερα ως Χελμός, είναι οροσειρά της βόρειας Πελοποννήσου που βρίσκεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της στο νομό Αχαΐας και λιγότερο στο νομό Κορινθίας, με την ψηλότερη κορυφή της να βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της επαρχίας Καλαβρύτων.

Στην αρχαιότητα λεγόταν «Αροάνια», ενώ το νεώτερο όνομά της, «Χελμός», μπορεί να είναι σλαβικής προέλευσης και σημαίνει «βουνό» ή μπορεί να είναι αρβανίτικης προέλευσης και σημαίνει «δηλητηριώδες βουνό».^[1] Ο χαρακτηρισμός αυτός πιθανόν αποδόθηκε στο βουνό επειδή από αυτό πήγαζε η Στύγα, το νερό της οποίας σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες ήταν δηλητηριώδες.

Η ονομασία «χελμός», helm (αρχαία γερμανικά, αγγλικά κ.α.), elmo (ιταλικά), δένει περισσότερο με την μορφολογία του βουνού και ετυμολογείται ως «κορυφή», «κορώνα», «κόρυς» σε διάφορες Ευρωπαϊκές γλώσσες.^[2] Επίσης δεν είναι υποχρεωτικά σλαβικής ή αρβανίτικης προελευσης εφόσον απο την περιοχή περασαν και άλλοι λαοί που αφομοιώθηκαν στο διάβα του χρόνου όπως Ρωμαίοι, Ερούλοι, Γότθοι, Γαλάτες και άλλα φύλα που θα είχαν την συγκεκριμένη λέξη στην ορολογία τους.

Πηγή:Βικιπαίδεια

Το Life Images #21, τρώγεται από την περιέργεια και ρωτάει: 

Εσύ που άφησες τα χνάρια σου;

Αν θες μπορείς να του απαντήσεις, μέχρι και την Πέμπτη το βράδυ, πατώντας στο μπλε κουτάκι!