Θες να πετάξεις χωρίς περιορισμούς...να περάσεις μέσα από το βράχο.
Δε θες να φτερουγίσεις απλά, θες να απλώσεις τα φτερά σου, να γίνουν ένα τεράστιο άνοιγμα, να ανέβεις όσο πιο ψηλά γίνεται.
Ο Ιωνάθαν από πάνω σου κλείνει το μάτι.
Κι εσύ προσπαθείς να ξεφύγεις από τους περιορισμούς.
Το μόνο που καταφέρνεις είναι ένα μάταιο φτεροκόπημα
Γύρω σου παράξενες ειδήσεις σε μια πατρίδα που γίνεται όλο και πιο παράξενη.
Σφυροκοπάνε το κεφάλι σου, μαζί με γεγονότα που έρχονται λες από άλλες εποχές. Σκοτεινές εποχές, έχουν ρίξει τη σκιά τους εδώ και καιρό στο σήμερα και παλεύουν να κατακτήσουν και το αύριο.
Τα συρματοπλέγματα γύρω σου πυκνώνουν. Υποτίθεται πως ζεις σε ειρηνική εποχή,
ο πόλεμος όμως μαίνεται γύρω σου.
Οι ψεύτες στα παράθυρα καταδικάζουν τη βία όποτε τους βολεύει. Όχι πάντα. Την καταδικάζουν μόνο όταν γίνονται φανταστικά θύματα.
Τη δικαιολογούν όταν τους συμφέρει.
Παραλογισμός.
Και το φτεροκόπημα συνεχίζεται.
Το μόνο που καταφέρνεις είναι να μετράς τα φτερά που χάνονται και να θλίβεσαι γιατί κάθε φτερό που χάνεις, είναι μια ήττα.
Κι όσο εσύ συνεχίζεις το φτεροκόπημα, οι άλλοι κοιτάζουν τα ακριβά τους ρολόγια και τρέχουν να προλάβουν τις παραστάσεις σε ένα τεράστιο θέατρο σκιών.
Στην καρδιά του καλοκαιριού ένας αδυσώπητος χειμώνας σου στήνει καρτέρι.
Είναι η παγωνιά και ο φόβος που νιώθεις κάθε φορά που τους βλέπεις να παίρνουν το συμπονετικό ύφος. Η δήθεν συμπόνοια τους, που κρύβει μέσα της ειρωνεία, σκληρότητα και απαξίωση, σε συνθλίβει.
Αλλά συνεχίζεις τις προσπάθειες.
Ξέρεις πως είναι ζήτημα χρόνου να γίνει το άσκοπο φτεροκόπημα φτερούγισμα και μετά πέταγμα.
Και τότε θα γεμίσει ο ουρανός ελευθερία.
Τα ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι :
