Κάποιες φορές νιώθουμε πως βαδίζουμε πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Είναι πολύ δύσκολο και άλλο τόσο επικίνδυνο, αφού κανένα δίχτυ ασφαλείας δεν εγγυάται την ασφάλειά μας. Είμαστε εμείς, το σκοινί και το χάος κι επιβάλλεται να κρατήσουμε την ισορροπία μας.
Και την ψυχραιμία μας! Γιατί πως θα περάσουμε απέναντι, αν πρώτα δεν ηρεμήσουμε, δε βρούμε τις σωστές ανάσες, το καλύτερο πάτημα;

Κάποιες άλλες φορές όλα γίνονται πιο χρωματιστά, πιο χαλαρά. Τότε όλα μοιάζουν φυσικά, αυτονόητα και όμορφα.
Κι όλη αυτή την ομορφιά θέλουμε να τη μοιραστούμε με τους άλλους.

Υπάρχουν όμως κι εκείνες οι φορές που καταφέρνουμε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια, ακόμα και τον εαυτό μας και να κάνουμε κάτι ξεχωριστό, κάτι πολύ ιδιαίτερο και σημαντικό για μας. Κάτι που θα μας δώσει μεγάλη ικανοποίηση και ακόμα μεγαλύτερη χαρά.

I am linking to Saturday's Critters #240





