Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ηλιοτρόπια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ηλιοτρόπια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2018

Ο βράχος που χαιρετάει...

Το νερό θα στροβιλίζεται γύρω από τον βράχο, ακόμα κι όταν δε θα το βλέπει κανείς κι ο βράχος θα υπομένει όλες τις παραξενιές της θάλασσας αδιαμαρτύρητα. 
Και μπορεί αυτός ο υπομονετικός βράχος να μου τράβηξε το ενδιαφέρον, αλλά σαν τελευταία εικόνα του καλοκαιριού που πέρασε, (που στροβιλίστηκε γύρω μας, πλήγωσε και πληγώθηκε, αλλά και χάρισε όσα μπορεί να χαρίσει ένα καλοκαίρι), κρατάω την εικόνα του άλλου βράχου, εκείνου που μου δίνει την αίσθηση ότι χαιρετάει.
Δεν αποχαιρετάει, δε λέει αντίο, μα καλωσορίζει όσα θα έρθουν. 




Ο Αύγουστος, λίγο πριν ρίξει αυλαία χάρισε τα τελευταία καλοκαιρινά φωτοστέφανα στα αγριόχορτα. 
Μετά μάζεψε τους ήλιους του κι αποχώρησε για να αφήσει το φως του Σεπτεμβρίου να σκουντήσει απαλά τα κυκλάμινα, να τα ξυπνήσει από τον λήθαργο. 
Το πρώτο κυκλάμινο, το πιο γενναίο από όλα,  πήρε το σήμα κι αναδύθηκε βιαστικό από τη γη. Ήταν θέμα ημερών να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα. Ήδη οι πλαγιές ανασαίνουν στο μωβ.
Το ίδιο φως, το φως που θα γλυκαίνει όλο και περισσότερο όσο θα βυθιζόμαστε στο φθινόπωρο, θα μας κρατάει συντροφιά με ένα καλό βιβλίο τα απογεύματα και θα υπόσχεται αξέχαστα δειλινά στη λίμνη.
Και κάθε πρωί θα φωτίζει την ανατολή τάζοντας όσα περισσότερα μπορεί, μόνο και μόνο για να μας κάνει να χαμογελάμε.
Μια καινούρια μέρα, το φθινόπωρο, η ζωή η ίδια αξίζουν πολλά χαμόγελα!







Ο βράχος που χαιρετάει και η παρέα του, συμμετέχουν στο "Σκέψεις και Εικόνες # 6" που διοργανώνει η Μαρία Νικολάου από το blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".
Όλες οι φωτογραφίες είναι από Αύγουστο - Σεπτέμβριο 2018, εκτός από το "απόγευμα στη λίμνη" που τραβήχτηκε τον Σεπτέμβριο του 2016. 
Έγραφα τότε μεταξύ άλλων:
Τι κι αν ο χρόνος δε στέκεται, το φθινόπωρο ανασαίνει αργά γύρω από τη λίμνη.Σα δειλός επισκέπτης  που δεν ξέρει αν ήρθε να μείνει ή  να φύγει, αφήνει προσεκτικά τα χνάρια του.Στο φθινοπωρινό φως, η λίμνη κρατάει την ανάσα της περιμένοντας να ολοκληρωθεί η αλλαγή!

Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2015

Του χειμώνα οι ήλιοι

Κι έτσι ξαφνικά, άνθισαν!
Κόντρα στον καιρό, κόντρα στα "στερεότυπα", αλλά και στις δυσοίωνες προβλέψεις, οι σπόροι που έπεσαν στη γη, ποιος ξέρει πότε, ρούφηξαν τη βροχή που έπεσε άφθονη το φθινόπωρο και μέσα στο χειμώνα όρθωσαν όλο τους  το ανάστημα και άνθισαν, ανέλπιστο δώρο για τις μέλισσες.
Το πιο καλοκαιρινό λουλούδι, στόλισε με την ομορφιά του το χειμώνα μας και τόλμησε να κάνει το ακατόρθωτο!
Οι μικροί ήλιοι έδωσαν ένα μεγάλο μάθημα ζωής!







Σάββατο 1 Αυγούστου 2015

Η πτώση του γίγαντα!

Πόσο βάρος μπορείς να αντέξεις χωρίς να λυγίσεις;

Ψήλωνε και ψήλωνε ο ηλίανθος.
Έφτασε να γίνει γίγαντας σωστός.
Κι όταν αποφάσισε να ανθίσει πάνω στην τρέλα της δημιουργίας του έχασε το λογαριασμό.
Δε σταματούσε να γεννάει ανθούς, ώσπου...


...τσάκισε από το ίδιο του το βάρος και προσκύνησε!
Λες κι ένιωσε πως έτσι που είχε ξεμακρύνει από τη γη, δύσκολα αναγνωρίζονταν τα έργα του και θυσιάστηκε για να μας τα προσφέρει.


Έπεσε και γέμισε με ήλιους η γη!


Και οι ήλιοι μπήκαν στο βάζο κι έμειναν εκεί να φωτίζουν το χώρο και να θαυμάζονται από κοντά!


Στην προηγούμενη ανάρτηση είχα βάλει τη φωτογραφία με τους μαραμένους πια ηλίανθους στο βάζο λίγο πριν πεταχτούν!



Και σε τούτη λέω να παίξουμε λίγο.
Ευκαιρία για ένα καλοκαιρινό Life Images!
Τι λέτε; Παίζουμε;
Βρείτε όμορφες εικόνες, ή δημιουργείστε τις για να ξεκινήσουμε αισιόδοξα το μήνα!
Ας έχουμε έναν καλό και γενναιόδωρο Αύγουστο, και σίγουρα, όχι τόσο καυτό σαν τον Ιούλιο που μας αποχαιρέτισε με το blue moon του, που μόνο blue δεν ήταν εδώ που τα λέμε!







Σάββατο 26 Ιουλίου 2014

Ηλίανθοι (Τα μυστικά τους)


Μέσα στο κατακαλόκαιρο θα γράψω για ηλιοτρόπια, δηλαδή για ηλίανθους.
Λογικό θα μου πείτε, αφού είναι η εποχή τους.
Έλα όμως που δε θα συμβαδίσω με την εποχή, μια και θα σας πάω εκεί γύρω στο Μάρτη με Απρίλη που τους σπέρνουμε.
Κάποιοι ξεχασιάρηδες ωστόσο, σπέρνουν και το Μάη, με εντυπωσιακά αποτελέσματα!
Οπότε όλη η άνοιξη είναι κατάλληλη για σπορά!
Τους σπόρους του ηλιοτρόπιου όλοι τους γνωρίζουμε και όλοι τους έχουμε γευτεί.
Είναι δε, σούπερ υγιεινοί, όταν τρώγονται άψητοι και ανάλατοι.
Αν ψηθούν κι αλατιστούν, είναι μόνο σούπερ νόστιμοι, μια και το "υγιεινοί" πάει περίπατο!
Όπως κι αν τους προτιμήσουμε θα τους απολαύσουμε, οπότε τα λόγια είναι περιττά!
Αλλά ας πούμε δυο λόγια για τον ηλιόσπορο ως σκέτο σπόρο.
Μπορούμε να βρούμε σακουλάκια με διάφορες ποικιλίες (ακόμα και κόκκινες) σχεδόν παντού.
Και όχι, με το παντού δεν εννοώ στο περίπτερο, ή στο φούρνο της γειτονιάς.
Στα μέρη όπου συχνάζει και συναναστρέφεται άλλους σπόρους και φυτά, θα τον εντοπίσουμε σίγουρα ευκολότερα.
Αν όμως, η φουρνάρισσα τύχει κι έχει ηλιοτρόπια και μας χαρίσει κανένα λουλούδι, το κρατάμε, το θαυμάζουμε στο βάζο για όσο και μετά του παίρνουμε και τους σπόρους για να ανασκουμπωθούμε την άνοιξη να τους σπείρουμε.
Έτσι καταρρίπτουμε κι αυτό που λέω παραπάνω πως δε βρίσκουμε σπόρους στο φούρνο. Όλα είναι πιθανά σε αυτή τη ζωή.
Αν διαλέξουμε να πάρουμε τους σπόρους μόνοι μας από υπάρχοντα φυτά, τότε τους ξεραίνουμε και στη συνέχεια τους φυλάμε στο ψυγείο για να μη χαλάσουν!
Οπότε έχουμε το νου σας, γιατί τώρα είναι η εποχή που θα μαζέψουμε τους σπόρους μας.
Πολύ φοβάμαι πως η ανάρτηση γίνεται όλο και πιο επίκαιρη.
Καιρός να πάμε πίσω στην άνοιξη.


Είναι Μάρτης!
Κρύοοοοοο!!!
Παλεύει κάπου κάπου να θυμίσει άνοιξη, μα "Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης" λένε οι παλιοί και όχι άδικα!
Του δίνουμε λίγο χρόνο αν θέλουμε να αποφασίσει ποια κατεύθυνση θα πάρει, του χειμώνα, ή της άνοιξης, και ετοιμαζόμαστε κάπου στη μέση του να πιάσουμε το τσαπί, το σκαλιστήρι, ή ό, τι χρησιμοποιεί τέλος πάντων ο καθένας μας για να εκφράσει τις κηπουρικές του ανησυχίες.
Τι; 
Τι είναι το τσαπί και το σκαλιστήρι;
Πλάκα μου κάνετε ε;


Ανοίγουμε τρύπες στη γη, όχι πολύ βαθιές για να μπορέσει ο σπόρος να βγει, αλλά ούτε και πολύ ρηχές, γιατί κυκλοφορούν και φτερωτά υπέροχα πλάσματα που λατρεύουν τους σπόρους και θα τους εξαφανίσουν, αν τους πάρουν μυρωδιά, μέχρι να πούμε "έσπειρα"!
Τα μυρμήγκια επίσης είναι επικίνδυνα, μια και κλέβουν ό, τι βρουν.
Κι εκείνα τα μεγάλα μπορούν να κουβαλήσουν ακόμα και κολοκύθες, όχι μόνο κάτι μικρά σποράκια.


Ωραία!
Τους σπείραμε.
Στη συνέχεια τους σκεπάζουμε και τους ποτίζουμε.
Μετά δεν τους ξεχνάμε και τους ποτίζουμε κάθε τόσο. 
Μόλις όμως στεγνώνει λίγο το χώμα, να έρθει να το ζητήσει το νεράκι του από μόνο του, γιατί αλλιώς θα σαπίσουν.
Να το ζητήσει είπαμε, έτσι; 
Όχι να ετοιμάσει πανό και να κατέβει σε διαμαρτυρία λίγο πριν σκάσει από δίψα!
Λίγες μέρες μετά τη σπορά, θα πάρουμε την πρώτη μας χαρά, μια και θα αρχίσουν τα φυτά μας να σκάνε μύτη.
Αν μαζί με τα φυτά μας σκάσουν μύτη και ζιζάνια, τα βοτανίζουμε πάραυτα.
Βοτανίζω σημαίνει δεν αφήνω κανένα αγριόχορτο να ζήσει με το που θα ξεμυτίσει, και μπορεί να ακούγεται σκληρό, μα είναι απαραίτητο!
Αν δεν είμαστε όμως σίγουροι ποιο είναι το φυτό μας και ποιο το ζιζάνιο, καλύτερα να τα αφήσουμε λίγο, μέχρι να σιγουρευτούμε τουλάχιστον, αν δε θέλουμε το καλοκαίρι να θαυμάσουμε αγριάδες και να κλαίμε τα ηλιοτρόπια!


Εκείνα τα σκαλιστήρια και τα τσαπιά όμως πού να τα βάλαμε;
Είναι πια Απρίλης και ήρθε η ώρα να τα ξαναπιάσουμε για να σπείρουμε κι άλλους σπόρους.
Δυστυχώς όπως όλα τα εποχιακά έτσι και τα ηλιοτρόπια δε ζουν για πάντα. 
Οπότε κάνουμε κι εμείς ένα απαραίτητο μαγικό αν θέλουμε να τα απολαμβάνουμε το καλοκαίρι όσο περισσότερο γίνεται. 
Σπέρνουμε με διαφορά ενός μήνα κι άλλα φυτά.
Εννοείται πως τα μέρη που διαλέξαμε να σπείρουμε τα ηλιοτρόπια έχουν ήλιο, γιατί αλλιώς σιγά μη βγουν.
Δεν είναι μόνο που θέλουν να τα βλέπει και να τα καμαρώνει εκείνος για να πιάσουν (γύρευε και τι γλυκόλογα τους λέει), είναι που θέλουν κι αυτά να τον βλέπουν συνέχεια.
Αν λοιπόν καταλάβουν πως ο έρωτάς τους θα μείνει ανεκπλήρωτος μια ζωή, θα αυτοκτονήσουν πριν καν γεννηθούν.


Αν επιλέξουμε να τα βάλουμε σε γλάστρα, μπορεί και να τους κακοφανεί λίγο, ειδικά στις ποικιλίες εκείνες που μεγαλώνουν πολύ, αλλά με την κατάλληλη φροντίδα, θα μας γεμίσουν καλοκαιρινά χαμόγελα.
Στις γλάστρες μας που είναι μεγαλούτσικες εννοείται, ανοίγουμε τρύπες με ένα μικρό σκαλιστήρι και τοποθετούμε τους σπόρους μας. 
Σκεπάζουμε με χώμα, ποτίζουμε όταν χρειάζεται και όλα μια χαρά!


Ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ!
Τα ηλιοτρόπια άλλωστε δεν είναι καθόλου απαιτητικά.
Ζητάνε μόνο νερό και ήλιο και σε αντάλλαγμα σκορπούν γύρω τους αισιοδοξία και χαρά!
Τι λέτε; Του χρόνου θα γεμίσουμε το καλοκαίρι μας ήλιους;


Σημείωση: Αν δε θέλουμε να πάθουμε αυτό, φροντίζουμε να μην μπερδέψουμε τους σπόρους μας!

Τρίτη 15 Ιουλίου 2014

Με πέταλα ανοιχτά


Κι όταν ανοίγουν όλα τα πέταλα, η φλόγα μεγαλώνει.
Θαμπώνει τα μάτια.


Τα κλείνω και βλέπω φως.
Πίσω από κλειστά βλέφαρα κόκκινοι ήλιοι παίρνουν φωτιά.


Πεισματικά κρατάει τα μυστικά δικά της όμως, τούτη η φωτιά.
Με όποιο φως κι αν την ξεγελάσω, εκείνη αρνείται να τα φανερώσει.


Κοροϊδεύει ακόμα και τον ήλιο και κρύβεται στο φως του.
Και λάμπει...
Και κρύβει...
Και κρύβεται...


Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

Με πέταλα κλειστά


Φλογερά όμορφο, 
 συστολή γεμάτο,
μοιάζει να θέλει να κρυφτεί 
από του θαυμασμού τα βλέμματα.
Ίσως όμως να κλείνει 
πονηρά το μάτι στο αύριο 
που ολάνοιχτο θα αντικρίσει !
Αγνό και πονηρό συνάμα
καίγεται στο ίδιο του το πάθος.
Κι από ντροπή κοκκινίζει!


Πέμπτη 3 Ιουλίου 2014

Κύκλοι ζωής

Κύκλοι όλο φως...


...σε καλούν...


...σε βάζουν στο χορό τους...


....κι άλλος ένας κύκλος κλείνει...



 Ποιους ήλιους να έψαχνε εκείνο το γεράκι ανάμεσα στα σύννεφα και κύκλωνε συνέχεια τον ουρανό;


Μετά τη συννεφιά, μέσα στην κάψα του κατακαλόκαιρου, νέοι ήλιοι γεννιούνται. Υψώνουν όλο λαχτάρα, με αναίδεια σχεδόν, τα κεφάλια τους σε κείνον τον Έναν τον Ήλιο, όσο οι παλιοί που μέτρησαν πια τις μέρες τους, γερνούν και σκύβουν τα δικά τους, ικέτες ενός τέλους. 
Θέλουν να επιστρέψουν εκεί όπου ξεκίνησαν...για να ξεκινήσουν από την αρχή!



Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

Έσπειρες ήλιους και θέρισες φωτιές!


Το παράκανες με τους ήλιους. Προσπάθησες να γεμίσεις έναν κόσμο που βυθίζεται στο σκοτάδι με φως.
Τώρα ορθώνονται γύρω σου άλλοι χρυσοί και κίτρινοι και άλλοι στα χρώματα της δύσης που φλέγεται.
Κατάφερες κι έκανες τη φωτιά να φυτρώσει.
Δεν το λες και μικρό κατόρθωμα!


Δεν το λες ούτε μεγάλο. Δεν το λες καν κατόρθωμα μια και ξέρεις πως οι σπόροι έφταιγαν για όλα.
Το κακό είναι πως δεν ξέρεις, έτσι που τους μπέρδεψες, ποιοι ανατέλλουν και ποιοι δύουν.


Τρεις διαφορετικοί σπόροι και τους μπέρδεψες. Τυχαία, σκόπιμα; Δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει πως και του χρόνου την ίδια έκπληξη θα δοκιμάσεις!