
Αν αναρωτιέστε τι σχέση έχουν οι μαργαρίτες με το βραβείο και γιατί το έκρυψα ανάμεσά τους, μπορώ να σας το εξηγήσω!
Οι μαργαρίτες, θα μπορούσαν να γίνουν ένα ωραίο μπουκέτο, για την ακρίβεια 7 ωραιότατα μπουκέτα, για να δοθούν μαζί με τις ευχαριστίες μου ως δώρο σε εκείνους που με τίμησαν με το Versatile Award:
Στην Μαίρη από το blog "Γήινη ματιά"
Στον Γιώργο από το blog "My little stories"
Στη Μαρίνα από το blog "to e- periodiko mas"
Στην Pippi από το blog "Οξεία Γλωσσοπάθεια"
Στην Αναστασία από το blog "Μολύβι και χαρτί"
Στην Αλεξάνδρα από το blog "a button on the moon"
Στη Χριστίνα από το blog "butterfly`s world"
Μαίρη, Γιώργο, Μαρίνα, Pippi, Αναστασία, Αλεξάνδρα και Χριστίνα σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!
Το βραβείο όμως, ου γαρ έρχεται μόνον!
Έρχεται με κανόνες και παρόλο που θα παραβιάσω κατάφωρα τον έναν, (εκείνον που λέει ότι πρέπει να το δώσω με τη σειρά μου σε άλλα blogs, αφού τώρα πια που το παραλαμβάνω κι επίσημα, έχει ήδη κάνει παραπάνω από έναν κύκλο), θα ακολουθήσω όσο πιο πιστά μπορώ τον άλλο και θα προσπαθήσω να πω 7 πράγματα για μένα.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε...
1. Με λένε Μαρία και είμαι καλά.
Λατρεύω τα παιδιά μου, την οικογένειά μου, τους φίλους μου, αγαπώ τα βιβλία και τη φωτογραφία και όχι μόνο.
Δε λέω όχι στα ταξίδια, ή στον κινηματογράφο και αν μπορούσα θα πήγαινα συχνότερα και στο θέατρο.
2. Πολλά θα μπορούσα να κάνω αν μπορούσα, όπως το να αγοράσω την τέλεια φωτογραφική μηχανή, ή να κάνω το γύρο του κόσμου!
Επειδή όμως δεν μπορούμε να κάνουμε πάντα αυτό που επιθυμούμε, ή νομίζουμε ότι επιθυμούμε, φροντίζω να νιώθω και να περνάω καλά με αυτά που έχω και με όσα μπορώ να κάνω!
Μπορεί π.χ. να μην αξιώθηκα ακόμα να αποκτήσω την τέλεια μηχανή, αλλά ευγνωμονώ την παλιά μου, την καλή μου Kodak που εδώ και 12 χρόνια με βγάζει ασπροπρόσωπη.
Και μπορεί να μην έχω ξεκινήσει ακόμα το γύρο του κόσμου ως άλλος Φιλέας Φογκ, αλλά κάθε μικρή, ή μεγαλύτερη απόδραση, (ακόμα και μια κοντινή βόλτα στην εξοχή) την αντιμετωπίζω με σεβασμό και τη χαίρομαι στο έπακρο!
Αυτό πιστεύω είναι το μυστικό για μια όσο γίνεται πιο ευτυχισμένη ζωή.
Να μην υποτιμάμε δηλαδή το ταξίδι που μας δίνεται (και κυριολεκτικά και μεταφορικά), αλλά να το χαιρόμαστε, ενώ ταυτόχρονα δε βλάπτει καθόλου, ίσα ίσα, να ονειρευόμαστε κι εκείνο το μεγαλύτερο.
Κι αν εκείνο δεν έρθει ποτέ, αν μόνο στα σχέδια μείνει, εμείς τουλάχιστον θα έχουμε ζήσει!
Και θα έχουμε ζήσει καλά!
Δεν ξέρω αν φταίει και λίγο η Πολυάννα των παιδικών μου χρόνων για αυτό που είμαι, αλλά κατά βάθος ξέρω πως άνετα θα μπορούσα, από τότε ακόμα, να της κάνω ταχύρυθμα μαθήματα ώστε να τελειοποιήσει κι εκείνη το περίφημο παιχνίδι της χαράς !
3. Έγραψα παραπάνω ότι αγαπώ τα βιβλία και τα ταξίδια.
Δεν έγραψα όμως για τα άπειρα, διαφορετικά, μαγευτικά και συναρπαστικά ταξίδια που έκανα με τα βιβλία!
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου τα βιβλία μου έδιναν πάντα μεγάλη χαρά, ήταν μια σπουδαία διασκέδαση, γίνονταν παρηγοριά όταν τη χρειαζόμουν, μα και η παρέα που ήταν δίπλα μου ανά πάσα στιγμή.
Δεν υπήρξε μέρα (όσο φορτωμένη κι αν ήταν), που να μην άνοιξα ένα βιβλίο έστω και λίγο πριν κοιμηθώ, κι ας ήταν να με πάρει ο ύπνος στην πρώτη πρόταση, που λέει ο λόγος.
4. Οι παλιοί φίλοι ξέρετε ήδη τον Μπρίκι!
Οι καινούριοι, ίσως έχετε προσέξει πως εκτός απ' την αφεντιά μου εδώ μέσα βολοδέρνει ένας σκύλος και πότε πότε γράφει κι αυτός, οπότε αν μπαίνοντας ακούσετε γαβγίσματα μην ανησυχήσετε!
Είναι ο υπέροχος Μπρίκι και είναι πολύ φιλικός!
(Και ναι, Μπρίκι σε αγαπάω κι εσένα πάρα πολύ!)
5. Αγαπάω και το blog μου, που είναι πάνω από 7 χρονών κι ελπίζω μια μέρα να το καμαρώσω όπως επιθυμώ!
6. Γενικά είμαι ήρεμος άνθρωπος, αλλά κανείς δε θέλει να με δει αγριεμένη!
7. Δε συγχωρώ πάντως ποτέ την "εκ προμελέτης κακία" και αν μου "τη φέρει" κάποιος, αυτόματα παύει να υπάρχει και διαγράφεται με συνοπτικές διαδικασίες από το σύμπαν μου, το οποίο φροντίζω να διατηρώ απόλυτα καθαρό από παντός είδους υποκριτικά, ανώμαλα και τοξικά ανθρωπάκια!
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να ασχολούμαστε με τους "μικρούς".
Για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ πολύ!























