Πώς θα βγάλουμε λεφτά από το blog;

Αν ήρθατε στην ανάρτηση για να μάθετε, μόλις χάσατε!

Τι χάσατε;

Μα τα λεφτά που θα βγάζατε, αν ήξερα να σας πω το πως θα τα βγάζατε!

Μπλόφα ο τίτλος λοιπόν και με την παρότρυνση της Πέτρας στην ανάρτησή της # Παγκόσμια Ημέρα "σαν να μην υπάρχει αύριο".. Γιορτάζεις;.., αλλά και την παγκόσμια ημέρα blogging, που ομολογώ πως δεν ήξερα η blogger πως υπάρχει, παρόλο που θα έπρεπε να το υποψιάζομαι, μια και υπάρχει παγκόσμια ημέρα ακόμα και για το φτέρνισμα, θα σας πω δυο λόγια για το blogging.

Ή μάλλον δε θα πω τίποτα, γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να μην έχει ειπωθεί πια. 

Αν θέλετε να τα "ξανακούσετε" από μένα, διαβάστε τα εδώ, αν θέλετε να σας τα πουν άλλοι η Πέτρα έχει χάρτη με χρήσιμες διαδρομές εδώ!

Τότε θα μου πείτε τι σας τραβολογώ κι εδώ κι εκεί και σας βάζω και τίτλο παγίδα!

Μα για να σας ζητήσω τα φώτα σας.

Όποιος ξέρει ας μιλήσει τώρα, αλλιώς ας σιωπήσει για πάντα, όπως λένε και στους γάμους στις ταινίες!

Αν, λέω αν, αποφασίσω να αλλάξω όνομα στο blog, μπορώ να το κάνω, ή τζάμπα ονειρεύομαι;

Δέχομαι μόνο σοβαρές και τεκμηριωμένες προτάσεις από ειδήμονες , γιατί δε θέλω και πολύ για να μου ξεφύγουν τα όνειρα και να τρέχω να τα μαζέψω...

Αν δεν είστε ειδήμονας, μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε, αλλά και να προτείνετε ονόματα που θα μπορούσε να έχει.

Πού ξέρετε, μπορεί να γίνεται νονός/ά και πάντα άξιοι να είστε που λένε!

Μα δεν είναι κρίμα, να του μείνει του καημένου του μπλογκακίου το όνομα ανάγκης για πάντα; Τι φταίει αυτό που τη μέρα που το έπλασα δεν είχα έμπνευση και ό, τι σκεφτόμουν ήταν αγκαζέ; 

Τόσα χρόνια τώρα το κουβαλάει αδιαμαρτύρητα και μου σκίζει την καρδιά. 

Αφήστε που δεν του έχω κάνει ούτε μια γενέθλια ανάρτηση, να μαζευτούν και τα άλλα μπλογκς να φάνε τούρτα, να τραγουδήσουν Happy Birthday και να χορέψουν, να έχει να θυμάται και τούτο το έρμο πόσων χρονών γίνεται, που αντί να σοβαρευτεί με το βάρος των χρόνων που περνάνε τόσο το χάνει!

Τι λέτε θα βοηθήσετε;

Αααα...κι αν ξέρετε πως να βγάλουμε λεφτά, πείτε το κι αυτό!

Το κολάζ με τις θάλασσες και τον ιβίσκο, που εμφανίζεται ανέμελα εδώ κι εκεί, κόσμησε κάποτε το μπλογκ για λίγο κι επανεμφανίστηκε τιμής ένεκεν.

Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες στο λιμάνι του Αστακού η πρώτη, στον κήπο της θείας μου της Σοφίας η δεύτερη και σε κάποια παραλία του Αστακού η τρίτη.

Και μην ξεχνάτε!! 

Το "Παίζοντας με τις λέξεις" περιμένει τις συμμετοχές σας!!

Βαρύγδουπη ανάρτηση!

Έχω τονίσει πολλές φορές, την εξής μία δηλαδή που έχω και πρόχειρη, πως:

"Δεν είμαι βόας δεν είμαι γκουρού, δε θα σας δώσω μυστικές συνταγές και μαγικές λύσεις.

Θα περνάμε καλά, θα μοιραζόμαστε, θα γελάμε ή θα θυμώνουμε με όσα συμβαίνουν...απλά κι ανθρώπινα!"

Read more: http://mytripssonblog.blogspot.com/p/about-me.html#ixzz3yZtHtIy3

Αυτή πάνω κάτω είναι η φιλοσοφία μου όσον αφορά τα blogs και ειδικότερα το δικό μου!

Δε φαντασιώνομαι πως είμαι κάτι παραπάνω από αυτό που είμαι.

Τώρα θα με ρωτήσετε τι είμαι.
Σωτήρας δεν είμαι, λύσεις δεν έχω, τι στην ευχή ήρθα εδώ να σας ζαλίζω;

Πώς να απαντήσω αυτό το θεμελιώδες ερώτημα με λίγες λέξεις;
Είχα κάνει παλιότερα μια προσπάθεια!
Γυρίστε το blog στη σελίδα 2.

"Είμαι η Μαρία και προσπαθώ όσο μπορώ και όσο γίνεται να είμαι καλά, σε πείσμα όλων όσων προσπαθούν να κάνουν τη ζωή μας ανυπόφορη."
Read more: http://mytripssonblog.blogspot.com/p/about-me.html#ixzz3yZuDUCEY

(Εντάξει το υπόσχομαι, τέρμα το κόπι πέιστ!)

Είμαι και τοξότης.

Αυτό τώρα θα μου πείτε γιατί το αναφέρω, αφού έτσι κι αλλιώς με τα ζώδια δεν το έχω καθόλου και οι γνώσεις μου εξαντλούνται πριν ακόμα αρχίσουν το ζέσταμα.

Το λέω γιατί σε πολλά θέματα δεν έχω γνώσεις ειδικού, αλλά έχω άποψη.

Και η άποψή μου για τους τοξότες στην προκειμένη περίπτωση είναι η καλύτερη!

Εμείς οι τοξότες, και θα το πω με δικά μου λόγια, είμαστε λίγο "όρτσα τα πανιά", αλλά αγαπάμε και την καλοπέραση! Μην κουνάτε το κεφάλι, δεν καταλάβατε (ακόμα) τι θα πω!

Αν περιμένετε να μας δείτε πρώτο τραπέζι πίστα θα απογοητευτείτε, πρώτον, γιατί ενώ αγαπάμε τα ζώα (εντάξει Μπρίκι, τα σκυλιά) δεν αγαπάμε όλα τα σκυλιά (Μπρίκι μην προτρέχεις, διάβασε κι ό, τι καταλάβεις)!

Και δεύτερον, γιατί ποτέ, μα ποτέ δεν έχουμε λεφτά για περιττά (μερικές φορές δεν έχουμε ούτε για τα αναγκαία, αλλά δεν το κάνουμε θέμα), οπότε δηλώνω υπεύθυνα και γνωρίζοντας τις συνέπειες του νόμου, πως κανένας τοξότης δεν ήταν υπεύθυνος για την κατάσταση που είδατε τις προάλλες στα σόσιαλ μήντια, όπου γνωστός αοιδός κατάντησε από άνθρωπος, επιτάφιος.

Σαν τον Αρχιμήδη,  λέμε "μη μου τους κύκλους τάραττε", και το εννοούμε κάθε φορά!

Βαριόμαστε εύκολα, αλλά εύκολους δε μας λες. 

Αγαπάμε δυνατά, μα δε θέλουμε καθόλου καταπίεση, και να η ευκαιρία που γύρευαν να χωθούν τα blogs στην κουβέντα μας!

Αν ένιωθα έστω και για μια στιγμή πως αυτό που κάνω εδώ με καταπιέζει, θα το σταματούσα πάραυτα!

Για να είμαι εδώ σημαίνει πως το γουστάρω απεριόριστα!

Και μοιράζω και κάρτες απεριορίστων διαδρομών για όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν μαζί μου!

Όσοι δεν το επιθυμούν, απλά τους εύχομαι καλά ταξίδια όπου κι αν πάνε, και καλή αντάμωση!
Φυσικά αν επιθυμούν μια στο τόσο να μου γράφουν και "κάνα γράμμα", είναι πάντα καλοδεχούμενοι!

Δε βάζω απουσίες, δε θέλω να μου μετράνε παρουσίες!

Καταλαβαίνω, μια και το έχω σπουδάσει πρώτα σε μένα, πως ο χρόνος είναι αλήτης που σου κλέβει τις ώρες και μην "τον είδατε μην τον απαντήσατε, τον Κίτσο το λεβέντη, τον αρχιληστή"!

Ως εκ τούτου, δράττομαι της ευκαιρίας να τονίσω πως όλα είναι σχετικά! 

Ολόκληρος Αινστάιν το είπε και δε θα επιχειρήσω να το καταρρίψω γιατί θα ρίξει ο Θεός φωτιά και θα με κάψει. 
Τι ποιος θεός; 
Ο Αινστάιν!

Όλα δεν τα προλαβαίνει ούτε ο Τσακ Νόρις κι ας κυκλοφορούν φήμες για το αντίθετο.

Θα μπορούσαν να πουν π.χ. πως "Ο Τσακ Νόρις σχολιάζει πριν ακόμα γράψεις ανάρτηση", αλλά πες πως το έλεγαν, που  κι αυτό δεν τόλμησε να το πει κανένας ακόμα, ποιος θα το πίστευε;
Για ποιο λόγο τώρα σχολιάζει ο καθένας μας, και γιατί το κάνει έτσι κι όχι αλλιώς, γιατί απαντάει, ή δεν απαντάει στα σχόλια, ή γιατί γράφει γενικότερα, το ξέρει αυτός, η ψυχή του κι ο...ψυχοθεραπευτής του!

Μια φορά κι έναν καιρό ξεκίνησα να γράφω ένα σχόλιο στη Νάσια. Το σχόλιο έλεγε πάνω κάτω να δούμε χαλαρά, το όλο θέμα "blogging", αλλά είπα να το αναλύσω λίγο παραπάνω, να γελάσουμε!

Πάγια θέση μου είναι πως υπάρχει χώρος για όλους, καλούς, κακούς, άσχημους και προπάντων τοξότες!
Ίσως οι μόνοι που να περισσεύουν να είναι οι αντιγραφείς, γιατί αυτά που λεν, μας τα 'παν κι άλλοι.

Εδώ θα βρείτε το "Παίζοντας με τις λέξεις"!

Όσοι πιστοί προσέλθετε!