Δολοφονία οργανωμένη (Τάσος Λειβαδίτης)
Μια δειλή πράξη σου σε κάνει να πεθαίνεις μέσα στους άλλους,
με μια συγνώμη αργοπορημένη πεθαίνουν οι άλλοι μέσα σου.
Λίγη περισσότερη σιωπή μπορεί να σκοτώσει το ίδιο αλάνθαστα, όπως και μια λέξη.
Μια κίνηση αδιαφορίας, ένα βλέμμα επίμονο,
το κουδούνι που δε χτύπησε το γράμμα που ήρθε,
κάνουν τη δουλειά τους το ίδιο καλά
όπως ένα μαχαίρι ή λίγο υδροκυάνιο. Κάθε μέρα, όλες τις νύχτες,
εικοσιτέσσερις ολάκερες ώρες ο φόβος σκοτώνει, η προσδοκία σκοτώνει,
τ' όνειρο σκοτώνει, η πράξη σκοτώνει...
τ' όνειρο σκοτώνει, η πράξη σκοτώνει...
Κι όταν πεθαίνεις
κανείς δεν ξέρει από πόσους καθημερινούς θανάτους
σε προφυλάσσει
αυτό το μικρό χωματένιο ύψωμα.
What if I ride? What if you walk?
What if you rock around the clock?
Tick-tock, tick-tock
What if you did? What if you walk?
What if you tried to get off, baby?
Ομίχλη και στο μυαλό μου.
Λειβαδίτης και R.E.M.
"Η στιγμή σου σ' ένα ποίημα" ξανά στο blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά" και η δική μου συμμετοχή.
Το "Παίζοντας με τις λέξεις" περιμένει τις συμμετοχές σας μέχρι τις 20 Μαρτίου!
Εδώ θα μάθετε τα πάντα γι΄αυτό!
