Δεν τα πιάνει το μάτι σου.
Είναι τόσο μικρά που χάνονται στο άπειρο γαλάζιο.
Πρέπει να τα αναζητήσεις για να τα βρεις.
Ή, να σε βρουν αυτά.
Να σου αφήσουν μια φευγαλέα αίσθηση στα πόδια,
να ταξιδέψουν στα μάτια σου σαν εικόνα
και να κατοικήσουν στη μνήμη σου σαν μεγάλα.
Είναι τόσο μικρά, αλλά χωράνε το άπειρο.
Μέσα τους, σαν φυλαχτό μια μελωδία.
Την ακούς;
Ένα τραγούδι γλυκόπικρο είναι.
Το τραγούδι των ονείρων...
και μιας υπόσχεσης που ακόμα δε δόθηκε!
Μιας υπόσχεσης που στην φέρνει το κύμα.
Αν δεν προλάβεις να την αρπάξεις
το κύμα που σου την έφερε,
πίσω θα την πάρει!






























