Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάσχα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάσχα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 29 Απριλίου 2016

Όσα "φέρνει" ο άνεμος


Στο κατανυκτικό πνεύμα των ημερών, που χαμπάρι δεν πήρα ακόμα, αφού η δουλειά δεν άφηνε περιθώρια για πολλά πολλά και λίγο πριν εξαφανιστούμε παίρνοντας άτακτα διαφορετικές κατευθύνσεις, φέρνω Βαμμένα Κόκκινα Αυγά, από παλιότερο Πάσχα.
Αν θέλετε να στολίσετε το σπίτι σας, ή το Πασχαλινό σας τραπέζι, είναι ιδανική λύση.
Διαβάστε εδώ πως θα τα φτιάξετε, αλλά μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε ελεύθερα, μια και η τεχνική επιδέχεται διορθώσεων. 


Στο μη κατανυκτικό πνεύμα των ημερών, διαβάζω πως και φέτος η ένωση Άθεων θα κάνει, λέει, φανερό δείπνο, σε ψησταριές τη Μεγάλη Παρασκευή.
Δικαίωμά τους να κάνουν το ντόρο που θέλουν όποια μέρα θέλουν, αλλά μου θυμίζουν παιδάκια που τρώνε το παγωτό τους επιδεικτικά μπροστά στα άλλα που δεν έχουν παγωτό. 
Από όσο ξέρω ως άνθρωπος που δε νηστεύει σχεδόν ποτέ, όλοι μπορούν να φάνε ό, τι θέλουν και όποια μέρα θέλουν, χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν για το τι έφαγαν.
Η αγορά λειτουργεί κανονικά, εφοδιάζεται με κρέατα, οι ψησταριές μια χαρά δουλεύουν με το μενού που συνηθίζουν, εμπλουτίζοντάς το απλά και με κάποια νηστίσιμα, οπότε κανείς δεν απαγορεύει κάτι για να οργανώνεται μία, ας την πούμε "αντίσταση".
Μένω άλαλη με την κίνηση, αλλά και με τις αντιδράσεις κάποιων "χριστιανών" για το θέμα.
Με αυτά και με εκείνα, θα φαγωθείτε μεταξύ σας άθεοι και "χριστιανοί" και δε θα χρειαστείτε καν λιοντάρια!


Επιστήμονες απεφάνθησαν πως στα σκυλιά δεν αρέσουν οι αγκαλιές.
Ούτε ένας όμως δεν ενημέρωσε τον Μπρίκι κι αυτός μη γνωρίζοντας τι λένε οι έρευνες, όχι μόνο τις απολαμβάνει, αλλά μας αγκαλιάζει κι αυτός.

Υπάρχουν στιγμές που νομίζω πως ο Μπρίκι δεν είναι ένας απλός σκύλος. 
Υπάρχουν βέβαια κι εκείνες οι στιγμές που είμαι σίγουρη πως κάποιοι επιστήμονες κάνουν τις πιο άκυρες έρευνες για να τρώνε λεφτά.



Άκυρο και το οξυγόνο που υπόσχονται γκαντέμηδες που έχουν κάνει "πταίσματα"!
Μη βιαστείτε να πάρετε ανάσα, θα πεθάνετε από δυσωδία!
Αν σας αρέσουν όμως τα "βρώμικα", υπάρχει κι ο Σκάι για την ενημέρωσή σας!
Η εβδομάδα των Παθών τελειώνει, τα πάθη όμως θα μείνουν εδώ!


Με μια παπαρούνα σας εύχομαι καλή Ανάσταση και καλό 
Πάσχα!

Πέμπτη 17 Απριλίου 2014

Καλή Ανάσταση!


Μέρες κατάνυξης και πένθους που οδηγούν στην Ανάσταση και στη Νίκη.
Η άνοιξη κουβαλάει βαρύ σταυρό, μα και το θαύμα μέσα της.
Μακάρι το φως της Ανάστασης να φωτίσει τις ζωές, τις καρδιές, το νου!
Να φέρει ψυχική Ανάταση!
Και μια νίκη που τη χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ!


Ξεκλέβω λίγη ώρα από τα τρεξίματα και τις ετοιμασίες για την αναχώρηση για να σας ευχαριστήσω για τα όμορφα σχόλιά σας στην προηγούμενη ανάρτηση, αλλά και για να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα!!
Να περάσετε υπέροχα με τους αγαπημένους σας!!



Τρίτη 7 Μαΐου 2013

Ένα "Μεγάλο"... καθυστερημένο Weekly Moodboard (18)


Η Μεγάλη εβδομάδα είναι πια παρελθόν. 
Κύλισε με χρυσά ηλιοβασιλέματα και με άρωμα αλμύρας που ανακατεύτηκε με τα αρώματα των λουλουδιών και των κουλουριών. Είχε και μια προσδοκία Ανάστασης.
Κάποιοι έκαναν εκστρατείες για τη διάσωση των "αρνιών αρνιών", άλλοι έφαγαν και τον τσοπάνη κι εγώ αναρωτιέμαι γιατί ενώ θέλω να φάω σαν τρελή αρνάκι, όταν φτάνει εκείνη η ώρα δεν μπορώ να φάω όσο θα ήθελα να φάω!
Και όχι, τα αρνιά δεν είναι κατοικίδια!! Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, οι κτηνοτρόφοι τα εκτρέφουν για πολλούς λόγους όπως λέγαμε και στο δημοτικό. Για το μαλλί, το γάλα, το βούτυρο, το γιαούρτι και...εδώ σας θέλω ψύχραιμους...το κρέας!!!!!!!..
Αν κάποιος πίστευε (δες Κανάκη..κι εδώ γελάμε!!) πως οι τσοπάνηδες τα έχουν για κατοικίδια που τα ψυχαγωγούν παίζοντας φλογέρα, ή μας δουλεύει, ή....μας δουλεύει (άλλη εξήγηση δεν υπάρχει)!!!
Προφανώς θα τάραξε τα θαλασσινά αυτός, γιατί για τη σωτηρία του αστακού δεν έβγαλε άχνα!
Έριξε μετά κι ένα "ψαγμένο" βίντεο ξεπέτα γιατί ποιος κάθεται να κάνει ολόκληρη εκπομπή Μεγαλοβδομαδιάτικα κι έφυγε να κάνει Ανάσταση ήσυχος πως έκανε το χρέος του ξυπνώντας τους "αμνούς" και φέτος.
Αλλά έτσι κάνουν οι "ψαγμένοι"...τα βάζουν με το σύστημα. Κι αυτό το σύστημα όμως!!...Τι ανάποδο πράγμα που είναι! Σαν κινούμενη άμμος τους ρουφάει κάτι τέτοιους. Κι εκεί λίγο πριν εξαφανιστούν να παίξουν ρακέτες με το αφεντικό, βγάζουν το κεφαλάκι τους και λένε διάφορα επαναστατικά και άλλα κουλά!
Συγνώμη, αλλά είδα την εκπομπή, εεε...τον κακό πρόλογο του έτοιμου κλεμμένου βίντεο εννοώ, πριν φύγω ακόμα κι από τότε αναρωτιέμαι αν σοβαρολογούσε ή μας έκανε πρωταπριλιάτικη φάρσα καθυστερημένα.
Ούτε θυμάμαι πως έπεσα πάνω της μια και εδώ και καιρό αποφεύγω την τηλεόραση σαν κατάρα. Έπεσα όμως και μετά έβλεπα εφιάλτες με τον Κανάκη-σούπερμαν  να έρχεται πετώντας σαν σίφουνας και να αρπάζει τη σούβλα πριν προλάβω να φάω, να παίρνει τα αυγά πριν προλάβουν να φάνε οι άλλοι (τίγκα στη χοληστερίνη κι αυτά κι αν ήταν δίκαιος, εδώ που τα λέμε, θα έβγαζε κι ένα λόγο για τα δικαιώματα της κότας στα αυγά της ) και να μας αφήνει μόνο τα μαρούλια.
Άντε κάνε Πάσχα με μαρούλια!!!...
Ουφ, το έβγαλα από μέσα μου κι ησύχασα!! 
Εύχομαι σε όλους σας Χρόνια Πολλά με υγεία και οι χορτοφάγοι ας με συγχωρέσουν για τις "βάρβαρες περιγραφές"(ο Κανάκης ας μη με συγχωρέσει...του το επιτρέπω...άσε που δεν ξέρω αν είναι καν χορτοφάγος ή γιαλαντζί σωτήρας)!

Χρωστάω και την κλήρωση του giveaway. Θα την κάνω αμέσως μόλις επιστρέψω! Ελπίζω να με συγχωρέσετε και για αυτή την καθυστέρηση...


Η ιδέα των Weekly Moodboards ανήκει στην Lyriel
Συμμετέχουν τα ιστολόγια:
myStickland
mytripssonblog
beloved-ideas
craftland
smilies*
Άποψη Τέχνης
everydayhappyhome
365 Days of bliss
  Κερασόπιτες

Πέμπτη 2 Μαΐου 2013

A year photo a day - Φωτογραφίζοντας τον χρόνο στον χρόνο...

Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος παίζοντας και φωτογραφίζοντας.
Ξεκίνησα το παιχνίδι ένα χρόνο μικρότερη και γιόρτασα μαζί του τα γενέθλιά μου, εκεί στο έμπα του Δεκέμβρη και του χειμώνα.
Ενός χειμώνα που να μη χειμώνιαζε!! 
Τον πήραμε με το καλό, τον πήραμε με το άγριο, πήρε κι αυτός μαζί του φεύγοντας ό, τι πρόλαβε και πήγε στα τσακίδια.
Απολογισμός του έτους λοιπόν.
Άλλοι τον κάνουν στο τέλος του χρόνου, άλλοι στα γενέθλια, εγώ τον κάνω όποτε με βολεύει.
Άλλαξε τίποτα από πέρυσι;
Όλα μεγάλωσαν ένα χρόνο...τα χρέη, τα δάνεια, η ανεργία, η εκμετάλλευση, η κοροϊδία και όλα όσα εδώ και χρόνια μας ταλαιπωρούν.
Κάποιοι φαντασιώνονται την ανάπτυξη και τρέχουν σε ξεχασμένα εργοτάξια να την προϋπαντήσουν, αλλά αυτή έχει μουλαρώσει και δεν έρχεται με τίποτα.
Και γιατί να έρθει;
Αφού η ανάπτυξη που οραματίζονται αυτοί θα έρθει ΜΟΝΟ όταν οι πλούσιοι γίνουν πλουσιότεροι κι εξαθλιωθούν τελείως οι φτωχοί.
Τότε που όλοι οι απελπισμένοι θα δουλεύουν για ένα ξεροκόμματο και τα μεροκάματα θα φτάσουν τα 10 ευρώ, αλλά τα χαράτσια θα κοπούν πια μια και τα σπίτια μας θα τα έχουν αγοράσει οι "ξένοι επενδυτές".
Γιατί οι επενδύσεις που ονειρεύονται αυτοί είναι τα ξεπουλήματα.
Καλύπτουν τους μεγάλους και ξεβρακώνουν τους μικρούς.
Οι τραγωδίες δίπλα μας πολλαπλασιάζονται κι αυτοί διαιρούν κι άλλο το τίποτα.
Άνεργη ξεκίνησα το παιχνίδι, μετά είχα απασχόληση και τώρα άνεργη ξανά περιμένω την επόμενη απασχόληση.
Και το λέω απασχόληση γιατί αν η δουλειά δεν είναι καθημερινή και δεν πληρώνεται δεν είναι εργασία.
Η μηχανή μαζί μου και στην ανεργία και στην απασχόληση.
Πολλές φορές οι φωτογραφίες της "ημέρας" (πώς λέμε αυγά της ημέρας;), τραβήχτηκαν το πρωί ή το απόγευμα γυρίζοντας σπίτι.
Πάντως δεν έχω παράπονο. Όλοι, ακόμα και στη δουλειά, όταν έβλεπαν κάτι που μπορεί να ήθελα να φωτογραφίσω με φώναζαν.
Σε αντάλλαγμα τους έδωσα τη διεύθυνση του μπλογκ να "απολαμβάνουν" τα "έργα τέχνης" που βοήθησαν να αποθανατίσω.
Δίκαιη ανταλλαγή νομίζω...χαχα!
Κοιτάζοντας αυτό το χρόνο μέσα από τις φωτογραφίες του, είδα πως επαναλαμβάνομαι συχνά.
Και να ήταν μόνο στις φωτογραφίες, καλά θα ήταν!
Το μόνο που ελπίζω είναι να βελτιώνομαι τουλάχιστον!
Δε θα φτάσω ποτέ να πω υπερβολές...πως τάχα ανακάλυψα το νόημα της ζωής επειδή συμμετέχω σε ένα φωτογραφικό παιχνίδι ή πως επειδή μου αρέσει να φωτογραφίζω (έστω και με τα μέσα που διαθέτω), κάνω κάτι σπουδαίο.
Το κάνω γιατί το απολαμβάνω και όχι γιατί ψάχνω πίσω από το φακό να βρω τη ζωή.
Τη ζωή τη βρίσκουμε όταν τη κοιτάμε κατάματα. 
Ο φακός αποθανατίζει μόνο στιγμές της!

Μάιος 2012

Ιούνιος 2012

Ιούλιος 2012

Αύγουστος 2012

Σεπτέμβριος 2012

Οκτώβριος 2012

Νοέμβριος 2012

Δεκέμβριος 2012

Ιανουάριος 2013

Φεβρουάριος 2013

Μάρτιος 2013

Απρίλιος 2013

Σήμερα φεύγω και δεν ξέρω ακόμα αν θα έχω υπολογιστή ή χρόνο εκεί που θα πάω.
Μαζί με τη λαμπάδα μου παίρνω μαζί και το μαγιό μου ελπίζοντας να το χρησιμοποιήσω!!
Εύχομαι σε όλους σας καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα με υγεία!!


Κυριακή 28 Απριλίου 2013

Βαμμένα κόκκινα....αυγά

Και ξαφνικά μια επιθυμία φουντώνει μέσα μου. 
Αυτή της "δημιουργίας". 
Αποφασίζω να την εκτονώσω φτιάχνοντας διαφορετικά Πασχαλινά αυγά.
Αυγά βαζάκια.
Δε μου λείπουν πολλά.
Μόνο το ταλέντο, τα αυγά, το χρώμα και η θήκη που θα τα βάλω!!
Δηλαδή όλα!
Έχω όμως τα αγριολούλουδα και σπέσιαλ γκεστ σταρ μια "κρίση" φαντασίας που εμφανίστηκε αθόρυβα και αποχώρησε το ίδιο αθόρυβα με την περάτωση του έργου.
Ωχ, έργο είπα,  κι αν με πάρει χαμπάρι η κυβέρνηση την έχω ικανή να μαζεύεται εδώ με καπελάκια εργοταξίου για να υποδεχτεί την ανάπτυξη να ξεπροβάλλει σαν κοτοπουλάκι μέσα από τα αυγά.
Το μόνο που θα δει να ξεπροβάλλει όμως είναι το χαμομήλι που μπορεί και να τους βοηθήσει εδώ που τα λέμε έτσι δυσκοίλιους που τους κόβω.


Παίρνω βαθιές ανάσες, κάνω μισή ώρα γιόγκα για να ηρεμήσω και περιμένω, φτάνοντας πολύ κοντά στην τρέλα, να μαζέψω αυγά. Τα τσόφλια δηλαδή, γιατί το μέσα, ειδικά σε μένα, είναι τελείως άχρηστο.
Κάποιοι έφαγαν αυγά με το ζόρι (είδαν το μάτι μου που άστραφτε) κι εγώ παίρνω επιτέλους τα πολυπόθητα τσόφλια.
Τα πλένω όσο πιο προσεκτικά μπορώ και προχωρώ να αντιμετωπίσω το επόμενο πρόβλημα.
Χρώμα;....
Τι θα κάνω με το χρώμα;
Πού θα βρω Κυριακάτικα;
Τότε, τσαφ!...ένα λαμπάκι άναβει μέσα στο μυαλό και λούζει τα πάντα στο χρυσαφί του φως (ναι χρυσαφί ήταν). Ακόμα βλέπω τη λάμψη του όταν κλείνω τα μάτια.
Μετά βραχυκύκλωσε κι έκαψε τις ασφάλειες, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος.
Αν κι από εκείνη τη στιγμή νιώθω ένα κενό. Κάτι μου λέει πως αντάλλαξε τη δική του λάμψη με τη δική μου διαύγεια, αλλά ποιος δίνει σημασία;
Πλαστικό!!!...αυτή τη σκέψη φώτισε τόσο ξεδιάντροπα εκείνο το φως...
Ναι, ναι, σωστά μαντεύετε! 
Αυτό που βάφουμε τους τοίχους εννοώ και που μου είχε περισσέψει από άλλες "δημιουργίες"...χμμμ...τώρα που το σκέφτομαι να μια καριέρα για μένα. Άνετα θα μπορούσα να γίνω μπογιατζής, αλλά ποιος βάφει σπίτια τώρα; Εδώ τα αυγά δυσκολευόμαστε να βάψουμε.
Αλλά ας το αφήσω αυτό. Θα το σκεφτώ αύριο ως άλλη Σκάρλετ.
Το πλαστικό, που λέτε, κάνει τα αυγά καταπληκτικά!
Αν δεν ήταν επικίνδυνο για την υγεία θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα, αντί για τις κλασσικές βαφές, ή τις υπόλοιπες τεχνοτροπίες, αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ!! δεν τρώγεται...μόνο διακοσμεί και κατά προτίμηση άδεια αυγά!!



Τελειώνω το βάψιμο με μεγάλη επιτυχία και λόγω της θερμοκρασίας στεγνώνει και γρήγορα.
Και τότε την πόρτα χτυπά το τελευταίο θεματάκι...
Πού θα βρω θήκη;
Το λαμπάκι ανάβει μια τελευταία φορά, τρεμοσβήνει και ρίχνει ένα φωτάκι τόοοοσο δα σαν από λυχναράκι, για να μου "δείξει" ένα πήλινο πριν καεί.
Ακόμα μυρίζω καμένο κι ελπίζω να μην είναι δείγμα εγκεφαλικού, αλλά ύψιστης τέχνης και εξυπνάδας.
Στο πήλινο μπαίνουν πετρούλες (ναι, ξέρω έχω ρημάξει όλες τις παραλίες, αλλά μην μου κάνετε χρονιάρες μέρες καταγγελία στην Greenpeace). 
Τα αυγά μου τακτοποιούνται με μεγάλη προθυμία μέσα, κι αναστενάζουν από ανακούφιση που η Οδύσσειά τους έχει λάβει τέλος!


Δέχονται αδιαμαρτύρητα να φιλοξενήσουν πολλούς συνδυασμούς λουλουδιών.
Το αποτέλεσμα του κατάλευκου με το κόκκινο, τα ικανοποιεί περισσότερο και μου ζητάνε με λαχτάρα να τα αφήσω με το χιόνι, γιατί λέει τα "φωτίζει".
Υπόσχονται να μην πάρουν άλλες πρωτοβουλίες και να  με αφήσουν να τα στολίζω κατά βούληση όλη την επόμενη εβδομάδα.
Αυτό το αποτέλεσμα απολαμβάνω τώρα!