Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μιάου και Νιάου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μιάου και Νιάου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2015

Το προφίλ ενός έρωτα (και μιας γάτας)

Του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα, (βοήθειά μας) και πολλοί θα ζαλωθούν με περισσή ευλάβεια κόκκινα αρκουδάκια, σοκολάτες και λουλούδια να τα προσφέρουν στη χάρη του, (βοήθειά μας). 
Άλλοι θα ανάβουν μόνοι τους αρωματικά κεριά, κάνοντας τρισάγιο στις περασμένες τους αγάπες. Ταυτόχρονα θα επιδίδονται σε ένα ιδιότυπο βουντού (στα όρη, στα άγρια βουνά), καρφώνοντας με μανία τα μπαλόνια τα κόκκινα, που σκάζοντας θα αποδεικνύεται πως ήταν, (τι σύμπτωση όμως), γεμάτα αέρα κοπανιστό, σαν τα μεγάλα λόγια που άκουσαν.  
Οι υπόλοιποι θα κάνουν ό, τι κάνουν κάθε Σάββατο.

Προσωπικά τον Άγιο (βοήθειά μας) δεν τον γιορτάζω, όχι γιατί είναι ξένος όπως λέει η εκκλησία, ούτε επειδή αντιπαθώ τις σοκολάτες, ίσα ίσα! Αλλά να, ούτε την 25η Μαρτίου τρώω οπωσδήποτε μπακαλιάρο.
Τα λουλούδια και τις σοκολάτες τα τιμώ όλες τις εποχές, τις τούρτες όχι και τόσο, αλλά δεν είναι εκεί που χαλάει η συνταγή.

Θυμάμαι κάποτε που κάποιος "έρωτας", πιστός στα έθιμα και τις πατροπαράδοτες παραδόσεις, ειδικά σε όσες δεν ήταν των δικών μας πατεράδων, με περίμενε στο ραντεβού ανήμερα στη χάρη του, (βοήθειά μας) φορτωμένος ένα τεράστιο αρκούδο, λουλούδια και δε θυμάμαι τι άλλο, που ακόμα μου προκαλεί τραύμα η θύμηση.
Το στίγμα μου το έδωσα από τότε, και πώς να μην το έδινα, που με όλα αυτά που κουβαλούσα ακόμα και δορυφόρος με εντόπιζε άνετα; 
Ντρεπόμουν για όσα έβλεπα, ντρεπόμουν και να μην τα πάρω, ντρεπόμουν και να τα πάρω.
Τελικά τα πήρα, αλλά μέχρι να φτάσω σπίτι να τα κρύψω, αφού βέβαια έγινε η απαραίτητη λιτανεία να τιμηθεί ο Άγιος (βοήθειά μας), σε όλη τη διάρκεια του ραντεβού, αλλά και στους δρόμους της πόλης στη συνέχεια, κατέληξα να ζήσω σε πρώτη παγκόσμια, τις πενήντα αποχρώσεις του κόκκινου της ντροπής.
Βαθύ το τραύμα που κουβαλάω.
Με σημάδεψε ανεπανόρθωτα ο Άγιος (βοήθειά μας) κι από τότε περνάω τη μέρα τούτη πιο διακριτικά.


Οπότε με την ηρεμία μιας γάτας, που ξέρει πως οι μεγάλοι έρωτες, δε χρειάζονται μεγάλα λόγια και πολύ περισσότερο δε χρειάζονται τεράστια, άβολα λούτρινα θα σας ευχηθώ να περάσετε όλοι καλά, είτε τιμήσετε είτε όχι τον Βαλεντίνο (βοήθειά μας).
Κι αν δεν είστε ερωτευμένοι, μη χαίρεστε, ή μη λυπάστε (για όλους έχει ο θεός έρωτας).
Θα έρθει και η δική σας η σειρά!
Μπορεί ο Βαλεντίνος (βοήθειά μας) να έρχεται μόνο μια μέρα το χρόνο, αλλά ο άλλος ο τροφαντός (όχι, όχι "ο μαζί τα φάγαμε", πώς σας ήρθε;), φτερουγίζει και διανυκτερεύει όλο το χρόνο!
Κι ετούτος δεν έρχεται ειρηνικά.
Είναι οπλισμένος και τα βέλη του πάντα βρίσκουν καρδιά!





I' am linking to Saturday's Critters #61

Σάββατο 28 Ιουνίου 2014

Αναμέτρηση - Μιάου και Νιάου (Saturday's Critters #30)

Σήμερα φιλοξενώ με μεγάλη χαρά τον Μιάου και τον Νιάου!
Αλλά ας τους συστήσω πρώτα!

Ο Νιάου ζωηρός και αεικίνητος με τη σκανδαλιά να φωτίζει μόνιμα το γαλάζιο του βλέμμα, δεν έχει  ποτέ ησυχία!
Είναι ριψοκίνδυνος και κινδυνεύει συνεχώς να ποδοπατηθεί, αφού τρέχει χωρίς σκέψη στα πόδια των ανθρώπων.
Του προκαλούν βλέπετε μεγάλη περιέργεια τα δίποδα και προσπαθεί να σκαρφαλώσει πάνω τους, για να τα εξερευνήσει καλύτερα.
Καυχιέται δε, πως είναι μεγάλος κυνηγός και πως θα γίνει ακόμα μεγαλύτερος στο μέλλον!


Ο Μιάου είναι πιο σοβαρός και, όοοοσο πατάει η γάτα, νωθρός. Εκτιμά την καλή ζωή και την καλοπέραση και είναι μεγάλος γευσιγνώστης!
Ξέρει να διαλέγει τα καλύτερα φαγητά και ανάμεσα στα γεύματα, παίρνει πάντα έναν υπνάκο για να στρώνει επιδερμίδα.


Μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, από εκείνες που ο ήλιος κάνει ακόμα και τον Μιάου πιο τεμπέλη, όλα τριγύρω ησύχαζαν, εκτός από τα τζιτζίκια που οργίαζαν. 
Μόνο τα τζιτζίκια οργίαζαν;
Αμ δε!
Ο σκανδαλιάρης Νιάου έτρεχε εδώ κι εκεί. Πότε κυνηγούσε πεταλούδες, πότε σκαρφάλωνε και πότε σκέφτονταν τι άλλο να κάνει με τα μάτια του να σκορπούν πονηρές λάμψεις που τύφλωναν ακόμα και τον ήλιο.
Αποφάσισε πως μια επίθεση στον Μιάου θα έκανε τη μέρα πιο ενδιαφέρουσα.
Άρχισε λοιπόν να καταστρώνει το σχέδιό του.
Ο Μιάου τον κοίταξε παραξενεμένος, μα δεν έδωσε σημασία.


Ο Νιάου προετοίμαζε προσεκτικά τις κινήσεις του όσο ο Μιάου προσπαθούσε να βολευτεί ακόμα καλύτερα για να συνεχίσει τη σιέστα του.


Μελέτησε τη θέση του ήλιου, εντόπισε από που φυσάει ο άνεμος και όταν έκρινε πως όλα ήταν σωστά μισόκλεισε τα μάτια κι ετοιμάστηκε για την επίθεση!


Ο Μιάου κατάλαβε πως ετοιμάζονταν να του χαλάσει την ησυχία. Αναστέναξε όλο δυσφορία, ανασηκώθηκε αργά αργά και πριν προλάβει ο μεγάλος κυνηγός να επιτεθεί, τον εξουδετέρωσε με μια κίνηση.
Ο Νιάου τα χρειάστηκε και άρχισε να φωνάζει βοήθεια. Ακόμα προσπαθεί να καταλάβει τι πήγε στραβά και η επίθεση είχε τόσο άδοξο τέλος.
Δεν το βάζει όμως κάτω...ήδη καταστρώνει την επόμενη!


Κι επειδή τα όνειρα μπορούν να περιμένουν σήμερα συμμετέχω στο Saturday's Critters #30