Αν φοβάστε τα στοιχειά μην προχωρήσετε!
Μην περάσετε αυτή την πόρτα, γιατί θα σας στοιχειώσει για πάντα!
Πίσω της δεν παραμονεύει μόνο η ιστορία.
Τα μυστήρια, τα μυστικά, ο πόνος και ο φόβος που έρχονται από το παρελθόν, έχουν αποκτήσει οντότητα, αν δηλαδή μπορείς να περιγράψεις ως οντότητα ένα πλάσμα που δεν υπάρχει.
Σας μπέρδεψα;
Αυτός ήταν και ο σκοπός μου.
Να σας μπερδέψω και να σας εξάψω τη φαντασία, ώστε όλοι, ακόμα και οι πιο φοβιτσιάρηδες να μη διστάσετε να διαβείτε τούτο το κατώφλι.
Το στοιχειό κι εγώ, σας καλωσορίζουμε στο κάστρο!
Περάστε, με το δεξί!!
Προσοχή στις σκάλες μόνο, γιατί μερικές μας βγήκαν λίγο στενές.
Άλλες πάλι είναι πιο άνετες, αλλά μην αρχίσετε να τρέχετε.
Το στοιχειό ακόμα δεν εμφανίστηκε!
Σας βλέπω.
Ρίχνετε κλεφτές ματιές απέξω.
Νιώθω σα να θέλετε να μου το σκάσετε, αλλά θα σας κρατήσω ακόμα λίγο!
Μέχρι το βράδυ που θα εμφανιστεί το στοιχειό, έχουμε άπειρο χρόνο να τριγυρίσουμε παντού, αλλά και να το κουτσομπολέψουμε με την ησυχία μας!
Αφήστε που εμφανίζεται μόνο όταν δεν έχει αστέρια.
Και κάτι μου λέει πως η αποψινή νύχτα θα είναι αστροφώτιστη!
Εδώ στο πιο σκοτεινό δωμάτιο του κάστρου θα σας πω γι΄αυτό!
Κρίμα να μην έχει και μια κουρτίνα το παραθύρι να την τραβήξουμε.
Μας στράβωσε ο ήλιος!
Η Πατρινέλα, ναι, αυτό είναι το όνομα του στοιχειού μας, ήταν μια πανέμορφη κοπέλα που φυλάκισαν οι Οθωμανοί στο κάστρο.
Πέθανε εδώ αλυσοδεμένη.
Κι όταν λέω εδώ, εννοώ στο κάστρο, όχι σε τούτο το δωμάτιο.
Αν και γιατί όχι, μια χαρά πεθαίνει κανείς αλυσοδεμένος κι εδώ!
Τι του λείπει;
Αν πάγωσες ξαφνικά, άρχισε να υποψιάζεσαι πως δε φταίει το κρύο.
Λένε πως αν περάσει δίπλα σου η Πατρινέλα σου παγώνει το αίμα και τις αισθήσεις!
Καλά θα συνεχίσω έξω την αφήγηση, γιατί σας βλέπω λίγο τρομαγμένους!
Ας καθίσουμε εδώ στη σκαλοπάτια.
Στη σκιά καλύτερα, ώρες είναι να μας χτυπήσει ο ήλιος κατακέφαλα και να λέμε άλλα αντ' άλλων!
Εδώ σε τούτα τα τείχη, όταν το κάστρο ήταν φυλακή, οι στρατιώτες που φύλαγαν σκοπιά είχαν δει κι είχαν δει!!
Μη με ρωτήσετε τι, γιατί δεν ξέρω!
Άπειρες (λένε) οι μαρτυρίες τους, αλλά και οι μαρτυρίες των φυλακισμένων!
"Μη με αρπάξεις", ακούγεται η σπαρακτική κραυγή της Πατριλένας τα βράδια, κι αντιλαλεί σε τούτα τα ίδια τα τείχη που στο φως της ημέρας στολίζονται με λουλούδια!
Κάποιοι λένε πως την έχουν δει να περιφέρεται τα βράδια ακόμα και στην πόλη.
Αν σας πλησιάσει καμιά πανέμορφη κοπέλα, βράδυ στην Πάτρα, καλού κακού πείτε της: "Μη με αρπάξεις" και βάλτε το στα πόδια.
Όποιος φυλάει τα ρούχα του έχει τα μισά!
Άλλοι πιο "ψύχραιμοι", ισχυρίζονται πως η Πατρινέλα περιφέρεται στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, μόνο όταν είναι να γίνει κάποιο μεγάλο κακό!
Τότε το σπαρακτικό της κλάμα ακούγεται παντού.
Αν είσαι από την Πάτρα και ποτέ δεν το άκουσες, κλείσε ραντεβού με ωτορινολαρυγγολόγο (ουφ, ίδρωσα να το γράψω) τάχιστα, γιατί όλες οι ενδείξεις είναι εναντίον σου!
Κι αν είσαι απλά μια ρομαντική ψυχή, που θα έρθεις στο κάστρο μεσάνυχτα να απολαύσεις τη θέα, όταν ακούσεις να σου ψιθυρίζει κάποια "Μη με αρπάξεις", τρόμαξε ελεύθερα!
Είναι η Πατρινέλα...και μη την αρπάξεις.
Άρπαξε την ευκαιρία να φύγεις σκούζοντας καθώς η Πατρινέλα ετοιμάζεται να στο ψιθυρίσει και στο άλλο αυτί.
Αλήθεια με εκείνον τον ωρυλά τι έγινε τελικά;
Και μα το Μεγάλο Μανιτού! Τι στην ευχή σκεφτόσουν και μπήκες στο κάστρο μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα;
Και πώς πέρασες, αφού η πόρτα κλειδώνει τα βράδια;
Χμμμ...ώρες είναι να αποκτήσει ανταγωνισμό ακόμα και η Πατρινέλα!
Είδατε όμως;
Τελικά έχουν δίκιο.
Μόνο τις νύχτες βγαίνει η Πατρινέλα!
Απόδειξη το ότι τόση ώρα είμαστε εδώ, και το μόνο πλάσμα που συναντήσαμε ήταν η κίτρινη πεταλούδα!
Για στοιχειό δεν την κόβω, οπότε ας την κυνηγήσουμε λίγο να ξεπιαστούμε!
(Εντάξει, το παραδέχομαι! Διάλεξα τις πιο κατάλληλες φωτογραφίες για να δημιουργήσω "ατμόσφαιρα", μια και μεσημεριάτικα με τον ήλιο να φωτίζει ακόμα και τα σκοτάδια, δύσκολα μπαίνεις σε "διαδικασία φόβου".
Και, ναι, ήθελα να σας τρομάξω! (Εδώ το στοιχειό γελάει σατανικά!)
Θα ακολουθήσουν φυσικά πιο κατατοπιστικές (ελπίζω) φωτογραφίες του κάστρου της Πάτρας!)
