Λατρεύω τα παιχνίδια.
Κάθε είδους παιχνίδια, ακόμα κι εκείνα στα οποία πρωταγωνιστώ χωρίς να το επιδιώξω.
Είναι γνωστό άλλωστε πως γεννήθηκα πρωταγωνιστής. Και μπορεί οι πρώτοι μήνες της ζωής μου να κύλησαν στην αβεβαιότητα και στη πείνα, αλλά μετά όλα άλλαξαν.
Αυτό που ποτέ δεν άλλαξε, είναι πως η προκομμένη εδώ, όλο ξεχνάει τα γενέθλιά μου.
Λέει συνέχεια πως δεν ξέρει πότε γεννήθηκα, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία.
Είπαμε, και έχω και ιατρική γνωμάτευση που το πιστοποιεί, πως κάποτε γεννήθηκα.
Και αυτό είναι γεγονός.
Όσο γι' αυτό το αόριστο "κάποτε" μπορεί να οριστεί με λίγη καλή θέληση...
Θες να ήταν Οκτώβρης, θες Νοέμβρης, άντε να πάω και λίγο πίσω και να πω Σεπτέμβρης, παραπίσω δεν πάω, 2012 θα 'τανε θαρρώ (όχι εντάξει, το 2012 είναι το μόνο σίγουρο σε ολόκληρη την πρόταση), που σημαίνει πως τρεις (ή και παραπάνω μήνες, ποιος μπορεί να πει με σιγουριά;), ερίζουν για τη γέννησή μου (είμαι ανάρπαστος λέμε), και πως είμαι πια τεσσάρων ετών και θέλω να το διατυμπανίσω παντού!
Θα έλεγε κανείς πως η λεγάμενη θα έπρεπε, έτσι για τα μάτια (τα δικά μου), να μου φτιάχνει μια τούρτα, να βάζει πάνω τόσα κόκαλα όσα τα χρόνια μου, (τα κεράκια δεν τρώγονται και ό, τι δεν τρώγεται, παίζεται, μασιέται είναι άχρηστο), και να με παρακολουθεί να τα τρώω.
Το κάνει;
Μπαααααααα!!!!
Γιόρτασε και καλά πανηγυρικά τον πρώτο χρόνο ζωής μου εδώ και μετά έκλεισε ως πανηγυρτζού!
Έτσι αποφάσισα να πάρω τα γενέθλιά μου στα πόδια μου και να τα γιορτάζω όποτε με βολεύει.
Σήμερα με βόλευε μια χαρά κι ελπίζω να βολέψει κι εσάς, γιατί θα τα γιορτάσουμε παρέα, θέλετε δε θέλετε και θα πείτε κι ένα τραγούδι.
Αυτό το "Να ζήσεις Μπρικάκο και χρόνια πολλά...λαλαλα..." δικοοοό σας!!!!
Μετά θα φάμε θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθείτε, γιατί αμφιβάλλω αν είστε τόσο γρήγοροι στη μάσα όσο η αφεντιά μου!
Και για το τέλος κράτησα το καλύτερο!
Ναι, ναι, ναι, θα παίξουμε!
Ετοίμασα για σας το αγαπημένο σας παιχνίδι...εκείνο που με ψάχνετε και δε με βρίσκετε...
Εκείνο το κλεμμένο και το απ' αλλού φερμένο...
Δε σας λέει κάτι η περιγραφή;
Ε πατήστε εδώ να θυμηθείτε και πάμε να με βρείτε!
Ο ευρών αμειφθήσεται...λέμε τώρα, μην το πάρετε και τοις μετρητοίς, γιατί κόκαλα δε μοιράζομαι!
Αλλά ας αφήσω τα λόγια κι ας περάσω στα έργα και τις ημέρες μου.
Θαυμάστε το παντζούρι όσο θέλετε, αλλά κάτι άλλο κάνει ετούτη τη φωτό μοναδική...τι άραγε;
