Γυμνή αλήθεια (nude)

Γυμνή αλήθεια

Σκιές από αλλόκοτες φιγούρες

κατηφορίσαμε στα σκοτάδια

ως την άκρη της πιο άγριας θάλασσας.

Τα κύματα στα βράχια 

μιαν αδυσώπητη οργή ξεσπούσαν

κι εμείς γελούσαμε, θυμάμαι,

ή μήπως κλαίγαμε;

Μιλούσαμε, θυμάμαι, 

μα τι,  στα αλήθεια, λέγαμε;

Πετούσαμε τα ρούχα μας ψηλά

κι εκείνα χάνονταν στο πουθενά.

Γυμνοί μετά, νεογέννητοι,

στα μαύρα νερά βουτήξαμε.

Σάρκες, στο σκοτάδι έλαμψαν.

Φάροι έγιναν οι ψυχές

για να οδηγήσουν ζωές,

την πιο αιώνια νύχτα,

στην πιο βαθιά θάλασσα.

Αναδυθήκαμε με διαμαντένιες σταγόνες 

να χαράσσουν αμέτρητες διαδρομές

στα γυμνά μας κορμιά.

Ο άσπλαχνος αέρας, γρήγορα τις στέγνωσε. 

Στράγγισε ολότελα το φως μας.

Πάλι αλλόκοτες σκιές γίναμε 

και με ψέματα βαλθήκαμε

να ντύνουμε την αλήθεια μας.

 Sidonie-Gabrielle Colette: When she raises her eyelids it’s as if she were taking off all her clothes / Κολέτ: Όταν σηκώνει τα βλέφαρά της, είναι σαν να βγάζει όλα της τα ρούχα.

Με την παραπάνω φράση της αγαπημένης της συγγραφέας η Μαριλένα από το blog marilenaspotofart μας προ(σ)καλεί να τολμήσουμε.
Τίτλος της πρό(σ)κλησης: Nude 
Αν θέλετε να δηλώσετε συμμετοχή με κείμενα, ή πίνακες από τα χεράκια σας, μπορείτε να το κάνετε εδώ! 

Δεντρολίβανο και λέξεις όπλα

Τα τελευταία χρόνια απέκτησα μια σχεδόν "καρμική" σχέση με το δεντρολίβανο.

Το βλέπω συνέχεια μπροστά μου, το μυρίζω συνέχεια. 

Βέβαια έχω και δυο γλάστρες από δαύτο, μα δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος. 

Μόλις χτες πάντως κλάδεψα τη μία και κάποια κλαδάκια τα κράτησα και στόλισα την κουζίνα.

Λένε πως βελτιώνει τη μνήμη, μα διαφορά δεν είδα. 

Ακόμα θυμάμαι μόνο αυτά που θέλω.

Τα υπόλοιπα τα διώχνω.

Θυμάμαι στην χθεσινή βόλτα, το μισοφέγγαρο, να κρύβεται για λίγο πίσω από τα σύννεφα και να γίνεται ακόμα πιο λαμπερό. Μια ακρούλα να φαίνεται και να είναι τόσο λαμπερή όσο δεν ήταν κανένα άστρο ποτέ.

Φώτισε τα σύννεφα, φώτισε και μας.

Αυτό θα θυμάμαι από το χτες και κάτι άλλα πιο δικά μου.

Και θα γυρνάνε στο μυαλό μου για μέρες ακόμα φαντάζομαι οι στίχοι από το τραγούδι που μου κόλλησε και σιγομουρμουρίζω διαρκώς.

Θα το ακούσουμε μαζί στο τέλος.

Προς το παρόν υποδέχομαι το φθινόπωρο και τον Σεπτέμβρη με...δεντρολίβανο!

Day 1...in my cup

Ενώ η πρώτη βροχή έπεσε ήδη, βάζοντας μια πινελιά από φθινόπωρο στις μέρες μας.

Day 2...stripes

Aποχαιρετώ τον Αύγουστο και το καλοκαίρι (λέμε τώρα, γιατί αυτό θα συνεχιστεί, δεν μας ξεγελά λίγη βροχή)με τη νοστιμιά του σύκου!

Day 29...dessert

Τη φωτογραφία από τις ας πούμε "διακοπές" μου στο εξωτικό Ρίο.

Ποιο Ρίο;

Γιατί έχει και το άλλο τέτοια γέφυρα "nearby του"  και δεν το ξέρω;

Day 30...nearby

Και ναι, το παραδέχομαι. Την ώρα που η πρόκληση ήθελε να βγάλω φωτογραφία, εγώ κοιμόμουν.

Day 31...10am 

Όποιος θέλει μπορεί να χρησιμοποιήσει την πληροφορία ελεύθερα σαν όπλο εναντίον μου.

Μπορεί να με πει τεμπέλα, ανεπρόκοπη, υπναρού, ου χίλια δυο μπορεί να πει!

Όταν όμως κάνουμε τις λέξεις όπλα, δημιουργούμε ένα όπλο ακόμα, μια και ο αποδέκτης τους, γίνεται όλο και πιο σκληρός.

Πρώτα για να αντέξει την επίθεση και μετά για να περάσει ίσως στην αντεπίθεση.

Όπλο πια κι ο ίδιος χωρίς αναστολές ξερνάει το κακό ολόγυρα.

Τώρα όμως έπεσα σε περισυλλογή η άμυαλη.

Οι ρουκέτες που στέλνουμε συνεχώς προς κάποιους πολιτικάντηδες και όχι μόνο, λέτε να τους κάνουν πιο επικίνδυνους;

Μπα, όσο το σκέφτομαι, τόσο το αποκλείω!

Αυτοί έχουν γεννηθεί ζόμπι και τρέφονται έτσι κι αλλιώς με τις σάρκες των άλλων.

"Words As Weapons"

I feel your knife as it goes right in

Cut to my core but I'm not bleeding

All that you say trying to make me small

Well, the bigger you get the harder you fall

You use your words as a weapon dear

But your blades don't hurt when you have no fear

You think that you're deep under my skin

You're trying to keep me suffering

If you use your words as a weapon

Then as a weapon, I'll shed no tears

You have my heart but I lock it up

This burning flame has been burnt enough

My window's cracked they can be replaced

But your arm will tire throwing stones my way

You use your words as a weapon dear

But your blades don't hurt when you have no fear

You think that you're deep under my skin

You're trying to keep me suffering

If you use your words as a weapon

Then as a weapon, I'll shed no tears

I feel your knife as it goes right in

You use your words as a weapon dear

But your blades don't hurt when you have no fear

You think that you're deep under my skin

You're trying to keep me suffering

If you use your words as a weapon

Then as a weapon, I'll shed no tears

I'll shed no tears