Κουίζ φαντασίας: Τι βλέπεις στην εικόνα;

Δεν θα πω τι βλέπω εγώ. Θα πω μόνο πως το βλέπω πολύ καθαρά!

Περιμένω να δω τι βλέπετε εσείς πριν αρχίσω να με ξορκίζω!

Η κίσσα και το φίδι! (Weekly Moodboard 35 - 36)

Δυο εβδομάδες πέρασαν μόνο ή παραπάνω; 
Έχασα το λογαριασμό και βαριέμαι να μετράω!
Αυτό που δεν έχασα ήταν οι ανατολές. 
Ο ήλιος μια υποψία στην αρχή, να γίνεται φωτεινή βεβαιότητα, για να διώξει τις σκιές, να στεγνώσει τα δάκρυα.
Να τα κάνει όλα να καρπίσουν.
Κάτω από το φως του όμως ακόμα και οι εφιάλτες ζωντανεύουν καμιά φορά!

Προχτές είδα ένα απίστευτο θέαμα. Ένα πουλί, κίσσα μου είπαν πως ήταν, πετούσε κρατώντας ένα μικρό φίδι. Πάγωσα. Όχι, δε φοβήθηκα για τη ζωή του φιδιού, δεν είμαι τόσο καλός άνθρωπος. Ίσα ίσα, ευχόμουν να είναι ήδη νεκρό και όχι για να μην υποφέρει. 
Τρόμαξα πολύ, αλλά όταν το ξεπέρασα, το φιλοσόφησα λίγο. 
Σκέφτηκα πόσα τρομακτικά πράγματα από αλλού τα περιμένουμε και από αλλού μας έρχονται. Αν η κίσσα έκανε μια λάθος κίνηση, το φίδι θα έρχονταν από τον ουρανό.
Χμμ...Όχι και τόσο ευχάριστη σκέψη. 
Πόσα πράγματα άραγε μας έρχονται από εκεί που δεν τα περιμένουμε;
Όσο καλά και να είσαι προετοιμασμένος, θα έρθει μια ανατροπή (άλλοι τη λένε και στραβή), μπορεί και δυο, ή και παραπάνω, ανάλογα με το πόσο πολύ θες κάτι.
Όσο περισσότερο το θες, τόσο το σύμπαν γελάει. Ή μήπως ο Θεός;
Δε λένε πως όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο Θεός γελάει;
Κάτι ξέρουν προφανώς!!
Γελάει καλύτερα όμως όποιος γελάει τελευταίος.
Ω, ναι, το λένε κι αυτό!


Προς το παρόν, ας βάλουμε χρώμα στη ζωή μας (μη σας τρομάξει το μαύρο στο βίντεο και σας χάσω πριν τελειώσει η ανάρτηση) κι ας περιμένουμε εκείνο το γέλιο που θα φωτίσει τις μέρες μας πιο πολύ κι από τον ήλιο, με την ευχή να μην μας έρθει κανένα φίδι στο κεφάλι. 
Και να μην ξαναδούμε ποτέ φίδι να σέρνεται, να πετάει....ή ακόμα ακόμα και να περπατάει!
Απολαύστε το!

Αν δεν ξέρετε τους Minor Project πατήστε εδώ να πλημμυρίσετε χρώμα!

Λειτουργούν σαν αντίδοτο σε πολλά!!

Η σημερινή ανατροπή ήρθε από την αφηρημάδα μου. Έβαλα την ίδια φωτογραφία και στα δυο κολάζ. Επανορθώνω λοιπόν, προσθέτοντας αυτή που έμεινε μόνη της.