Τι είναι αυτό θα ρωτήσετε και με το δίκιο σας...
Είναι οι φωτογραφίες μου που λόγω χρόνου, περιορισμένου χρόνου για την ακρίβεια έμειναν πίσω...
Το κόκκινο είναι αυτό, και σας παρακαλώ πολύ να συμφωνήσετε...δεν είμαι και η Μοιραράκη για να πω μπορδοροδοκόκκινο...είναι κόκκινο, ναι;
Θα μπορούσε όμως να είναι και αυτό.
Το πράσινο, που έγινε κόκκινο για να τελειώσει τις μέρες του στο μαύρο.
Το συναίσθημα με βύθισε σε σκέψεις...λέμε τώρα, γιατί δεν προλάβαινα να βυθιστώ πουθενά..αν και χτες παραλίγο να με χάσετε...θα βυθιζόμουν σε μια τρύπα νααααα (με το συμπάθειο) αν δεν τη έβλεπα την τελευταία στιγμή..άσχετο!..
Το συναίσθημα λοιπόν ήταν για χτες, αλλά η φωτογραφία είναι σημερινή.
Οι βόλτες περιορίστηκαν απελπιστικά, νυχτώνει γρηγορότερα, στη δουλειά δεν έχει και πολλά να φωτογραφίσεις -αν και φλέρταρα επικίνδυνα προχτές με έναν πυροσβεστήρα για το κόκκινο-..άσχετο πάλι!..οπότε δεν είχα συναίσθημα.
Ήμουν άνευ φωτογραφικού συναισθήματος και άνευ χρόνου..άσχετο και τίγκα στην επανάληψη...
Ώσπου το μεσημέρι που γύριζα σπίτι είδα 4 γεράκια να πετάνε σε έναν ουρανό που είχε αρχίσει να γίνεται απειλητικά σκοτεινός.
Τέσσερα γεράκια πάνω από το σπίτι μου κι εγώ μέχρι να ξεμπερδέψω χέρια, τσάντες, κλειδιά και να καταφέρω να βγάλω τη φωτογραφική χωρίς να ρίξω τίποτα, έχασα τα τρία.
Πρόλαβα να βγάλω το τελευταίο και καταϊδρωμένο, λίγο πριν εξαφανιστεί κι αυτό.
Συναισθήματα...έξαψη και χαρά μόλις τα είδα, αγωνία να τα φωτογραφίσω, απογοήτευση που δεν τα κατάφερα, (ανάμεσά τους ξετρύπωσε και μια σκέψη....θα βρέξει άραγε;), ικανοποίηση που είχα όλα αυτά τα συναισθήματα συν τη σκέψη ταυτόχρονα...
Για σήμερα, χμμ..χθες δηλαδή, άρα τα αποπάνω χτες, προχτές και σήμερα αλλάζουν και πάνε μια μέρα παραπίσω το καθένα...(δεν τα αλλάζω μια και θα το κάνετε εσείς)...για σήμερα (χτες) λοιπόν ήταν ......ταράμ ταράμ....close up!!
Και ιδού!
Εκεί που ενώνονται τα φτερά μας με το σώμα μας..τι; αν έχουμε φτερά?
Φυσικά κι έχουμε...ερώτηση κι αυτή!!...
Μα δεν τα βλέπετε;
Κι ας πούμε ότι δεν τα βλέπετε (ε! είναι δύσκολο να δεις στην πλάτη σου,)...δεν τα νιώθετε;
Αφού αν θέλετε μπορείτε να πετάξετε...σαν τα γεράκια!!
Να κάνετε κύκλους με ανοιχτά φτερά, ή να χαθείτε στον ορίζοντα.....εγώ θα πετάξω προς το κρεβάτι μου πάντως...αύριο πάλι θα πετάω στους ουρανούς μου....
ΥΓ: ...τελικά δεν έβρεξε!
Είναι οι φωτογραφίες μου που λόγω χρόνου, περιορισμένου χρόνου για την ακρίβεια έμειναν πίσω...
Το κόκκινο είναι αυτό, και σας παρακαλώ πολύ να συμφωνήσετε...δεν είμαι και η Μοιραράκη για να πω μπορδοροδοκόκκινο...είναι κόκκινο, ναι;
Το πράσινο, που έγινε κόκκινο για να τελειώσει τις μέρες του στο μαύρο.
Το συναίσθημα με βύθισε σε σκέψεις...λέμε τώρα, γιατί δεν προλάβαινα να βυθιστώ πουθενά..αν και χτες παραλίγο να με χάσετε...θα βυθιζόμουν σε μια τρύπα νααααα (με το συμπάθειο) αν δεν τη έβλεπα την τελευταία στιγμή..άσχετο!..
Το συναίσθημα λοιπόν ήταν για χτες, αλλά η φωτογραφία είναι σημερινή.
Οι βόλτες περιορίστηκαν απελπιστικά, νυχτώνει γρηγορότερα, στη δουλειά δεν έχει και πολλά να φωτογραφίσεις -αν και φλέρταρα επικίνδυνα προχτές με έναν πυροσβεστήρα για το κόκκινο-..άσχετο πάλι!..οπότε δεν είχα συναίσθημα.
Ήμουν άνευ φωτογραφικού συναισθήματος και άνευ χρόνου..άσχετο και τίγκα στην επανάληψη...
Ώσπου το μεσημέρι που γύριζα σπίτι είδα 4 γεράκια να πετάνε σε έναν ουρανό που είχε αρχίσει να γίνεται απειλητικά σκοτεινός.
Τέσσερα γεράκια πάνω από το σπίτι μου κι εγώ μέχρι να ξεμπερδέψω χέρια, τσάντες, κλειδιά και να καταφέρω να βγάλω τη φωτογραφική χωρίς να ρίξω τίποτα, έχασα τα τρία.
Πρόλαβα να βγάλω το τελευταίο και καταϊδρωμένο, λίγο πριν εξαφανιστεί κι αυτό.
Συναισθήματα...έξαψη και χαρά μόλις τα είδα, αγωνία να τα φωτογραφίσω, απογοήτευση που δεν τα κατάφερα, (ανάμεσά τους ξετρύπωσε και μια σκέψη....θα βρέξει άραγε;), ικανοποίηση που είχα όλα αυτά τα συναισθήματα συν τη σκέψη ταυτόχρονα...
Για σήμερα, χμμ..χθες δηλαδή, άρα τα αποπάνω χτες, προχτές και σήμερα αλλάζουν και πάνε μια μέρα παραπίσω το καθένα...(δεν τα αλλάζω μια και θα το κάνετε εσείς)...για σήμερα (χτες) λοιπόν ήταν ......ταράμ ταράμ....close up!!
Και ιδού!
Φυσικά κι έχουμε...ερώτηση κι αυτή!!...
Μα δεν τα βλέπετε;
Κι ας πούμε ότι δεν τα βλέπετε (ε! είναι δύσκολο να δεις στην πλάτη σου,)...δεν τα νιώθετε;
Αφού αν θέλετε μπορείτε να πετάξετε...σαν τα γεράκια!!
Να κάνετε κύκλους με ανοιχτά φτερά, ή να χαθείτε στον ορίζοντα.....εγώ θα πετάξω προς το κρεβάτι μου πάντως...αύριο πάλι θα πετάω στους ουρανούς μου....
ΥΓ: ...τελικά δεν έβρεξε!
