Ιστορίες της διπλανής κρίσης, Μαρία Κανελλάκη

"Το άρωμα μιας αβίαστης λογοτεχνικής αφήγησης ξεπήδησε μεστό μέσα από τις λέξεις, συγκίνησε κι έμεινε στη μνήμη για πάντα πλεγμένο σφιχτά με αυτά τα ανθάκια!"... έγραψα κάποτε για "Τα μανουσάκια της κυρά - Πολυξένης" δηλαδή για τα μανουσάκια που σκόρπισε η πένα της Μαρίας Κανελλάκη, κι αυτά έμειναν να ευωδιάζουν για πάντα, να λικνίζονται στο φρέσκο αεράκι που σκορπούν οι λέξεις όταν μπαίνουν με τέχνη η μια δίπλα στην άλλη και καταγράφουν ιστορίες που ανασαίνουν αλήθειες.

Ιστορίες της διπλανής κρίσης
Μικρά [αντιασφυξιογόνα] αφηγήματα, ονόμασε η Μαρία το βιβλίο της που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις 24 γράμματα και δεν έχει μόνο μια μυρωδιά, αφού κάθε ιστορία έχει τη δική της. 
Και μπορεί οι μυρωδιές να είναι διαφορετικές, αλλά όλες έχουν έναν κοινό παρανομαστή. 
Είναι γραμμένες με περίσσιο ταλέντο, γιατί η Μαρία έχει έναν πραγματικά πρωτόγνωρο τρόπο να καταγράφει τα γεγονότα διανθίζοντας όπου χρειάζεται με  χιούμορ  τη σκληρή πραγματικότητα, μα κι εστιάζοντας σε όσα έχουν νόημα κι ουσία. Το άρωμα της γνήσιας αγάπης θα μπει σε ταπεράκια και θα προστατευθεί όσο γίνεται με γαλάζια ζακετάκια, αλλά ο κόσμος μας δεν είναι φτιαγμένος μόνο με αγάπη.
Ολόγυρά μας είναι κι εκείνοι που πασχίζουν να μολύνουν τον καθαρό αέρα, να πνίξουν κάθε άρωμα στη δυσωδία τους.

Υπάρχουν "άνθρωποι-διαμάντια" και "άνθρωποι-σαλιγκάρια, π' αφήνουν μόνο λεκέδες στο πέρασμα τους " γράφει η ίδια η Μαρία στο οπισθόφυλλο. Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι πρωταγωνιστούν στις ιστορίες της. 

Το βιβλίο δεν είναι μια απλή καταγραφή αφηγημάτων, αλλά ένα λεύκωμα ολόκληρων ζωών, με τις λέξεις να σχεδιάζουν εικόνες που χρωματίζουν έντονα τα συναισθήματα και αλλάζουν διαρκώς αποχρώσεις.
Όλα τα χρώματα είναι εδώ, από τα φωτεινότερο ως το  πιο σκούρο και σκιαγραφούνται χαρακτήρες αναγνωρίσιμοι ακόμα κι αν δεν μας είναι όλοι γνώριμοι.

Με κάποιες ιστορίες θα ταυτιστούμε, ίσως σε κάποιες αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας, ή τις σκέψεις μας.  
Με άλλες θα θυμώσουμε, ίσως ακόμα και να οργιστούμε και με κάποιες θα γελάσουμε αβίαστα ή θα χαμογελάσουμε με πίκρα. Θα βρούμε μέσα τους και το δίκιο και το άδικο. Και το καλό το κακό. 
Κι όλες θα μας αφήσουν κάτι.
Αδύνατον να ξεχαστούν!

Η Μαρία δεν ξύνει απλά την επιφάνεια των καταστάσεων και των σχέσεων, αλλά φτάνει στο βάθος τους και μοιάζει να το κάνει με ευκολία. 
Δεν περιγράφει απλά τους χαρακτήρες. Τους πλάθει από την αρχή και τους ανασταίνει δίνοντας στον καθένα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. 
Η διεισδυτική ματιά της Μαρίας καταγράφει τα πάντα, αλλά αυτή που κρατά την πένα είναι η ψυχή της και απευθύνεται αυστηρά στις δικές μας ψυχές, εκεί όπου τα θορυβώδη  φτερουγίσματα ενός χελιδονιού θα σβήνουν στον απόηχο του τελευταίου πετάγματος μιας πεταλούδας.

Ιστορίες της διπλανής κρίσης
Μικρά [αντιασφυξιογόνα] αφηγήματα

Συγγραφέας: Μαρία Κανελλάκη
Blog: Απάγκιο
Σελίδα στο facebook: Απάγκιο

Εκδόσεις: 24γράμματα


Φωτογραφία εξωφύλλου: Θάνος Τσάκαλος

"Παίζοντας με τις λέξεις"...Bράβευση και αποτελέσματα 13ου παιχνιδιού

Το 13ο παιχνίδι μας έκλεισε μέσα του το άρωμα του ζουμπουλιού κι έκανε τον γύρο του, για να κλείσει θριαμβευτικά σήμερα με την ανακοίνωση της βαθμολογίας και τη βράβευση της νικήτριας συμμετοχής. 
Ήταν ένα όμορφο παιχνίδι που το κέφι και τη σάτιρα διαδέχονταν η συγκίνηση και ο προβληματισμός. 
Οι λέξεις: επιστολή, γυρολόγος, ζουμπούλια, δασκάλα, μπαλκόνι, πήραν πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις για να καταλήξουν στο σωστό προορισμό!

Χάρη σε σας, το παιχνίδι μας συνεχίζει την πορεία του και θέλω να σας ευχαριστήσω που η φαντασία σας του δίνει φτερά και οι δημιουργίες σας πνοή.

Ευχαριστώ επίσης κι όσους διάβασαν τις συμμετοχές και βαθμολόγησαν.

Μπορεί η βαθμολογία να είναι το άχαρο κομμάτι του παιχνιδιού, αλλά είναι αυτή που το κάνει παιχνίδι!

Κι αυτή τη φορά η βαθμολογία ήταν, αν μη τι άλλο, συναρπαστική!

Λίγο πριν το τέλος 3 συμμετοχές διεκδικούσαν την πρώτη θέση κι αυτό δε γίνεται συχνά. Για την ακρίβεια, δεν έχει ξαναγίνει.

Μέχρι δύο είχαμε φτάσει.

Τελικά, τυπικά έχουμε μία νικήτρια, αλλά για μένα νικητές είναι όλοι όσοι δημιούργησαν!

Μέσα από την ομίχλη όμως ξεπρόβαλε η σκάλα που σκαλοπάτι το σκαλοπάτι έφερε τη Lysippe στην κορυφή της βαθμολογίας.

Lysippe μου, αφού σε συγχαρώ για τη νίκη σου, θα σε πάρω να ανέβουμε άλλη μια φορά μαζί τα σκαλιά!

Στα σκαλιά

Πρόλογος

Νιώθω ένα ελαφρύ αεράκι στο πρόσωπό μου. Ήχους φέρνει στ' αυτιά μου· όχι τους συνηθισμένους, όχι. Συλλαβίζει τα ονόματα όσων πέρασαν απ' τη ζωή μου, ή, αν θες, αυτών που πέρασα εγώ απ' τη δική τους.Γυρολόγοι σε αμοιβαία επικερδές αλισβερίσι. Τριγύρω μου είν' έντονα τα χρώματα, κυρίως όμως του λευκού, που βλέπω να σχηματίζει συμπαγείς μάζες, σα σύννεφα, γύρω απ' τα ξυπόλητα πόδια μου. 

Σκηνή Πρώτη

Η πυκνή ομίχλη αρχίζει να ξεθωριάζει σιγά-σιγά, αφήνοντας να εμφανιστεί μία σκάλα. Λουλούδια τη πλαισιώνουν δεξιά κι αριστερά. «Ϊσως να 'ναι ζουμπούλια» σκέφτομαι. Τα σκαλοπάτια της είναι δυσανάλογα για τ' ανθρώπινο ύψος. Όμως, ακούω μια πράα φωνή να με παρακινεί να της δώσω το χέρι μου. Η φωνή έχει αφοπλιστικές επιδράσεις πάνω μου, μου βγάζει εμπιστοσύνη. Τείνω το χέρι μου. Το πιάνει σφιχτά και με τραβάει πάνω, λέγοντάς μου να προσέχω. Καθώς με τραβάει, τα μάτια μου προλαβαίνουν και διαβάζουν την επιγραφή τού μεεγάλου σκαλοπατιού: «ΦΙΛΙΑ».

Σκηνή Δεύτερη

Βρίσκομαι στο πρώτο σκαλοπάτι και νιώθω να βρίσκομαι σε μπαλκόνι· τόσο ψηλά. Η παρουσία έχει εξαφανιστεί, είμαι πάλι μόνη μου. Το δεύτερο σκαλοπάτι με προσκαλεί να τ' ανέβω. Είναι τόσο χαμηλό που δεν χρειάζεται καμιά προσπάθεια από μέρους μου. Το ανεβαίνω, και πριν προλάβουν τα πόδια μου ν' ακουμπήσουν κάτω, νιώθω να με κατακλύζει το αίσθημα της ευφορίας. «ΧΑΡΑ» νομίζω πως γράφει κάτω. 

Σκηνή Τρίτη

Μπροστά στα πόδια μου βρίσκεται το τρίτο σκαλοπάτι. Δεν είναι σαν το δεύτερο. Αυτό έχει κοφτερές προεξοχές στην επιφάνειά του. Πατάω προσεκτικά στις προεξοχές κι αφήνω το σώμα μου ν' αφεθεί στην ώθηση του κορμιού μου, για ν' ανέβω. Ο αέρας τώρα λυσσομανά, σα τη φωνή δασκάλας που προσπαθεί να επιβάλει την ησυχία. Αρχίζω να νιώθω διαφορετικά. Οι παλμοί μου ανεβαίνουν και νιώθω πως θέλω να βάλω τις φωνές ή να σπάσω κάτι πάνω στο ξέσπασμά μου. Χάνω τον έλεγχο, ενώ νιώθω κάτι να γρατζουνάει τις πατούσες μου. Η ματιά μου πέφτει χαμηλά, και διαβάζω απ' άκρη σ' άκρη: «ΘΥΜΟΣ».

Σκηνή Τέταρτη

Μ' ένα σάλτο βρίσκομαι στο τέταρτο σκαλοπάτι. Τα μάτια μου γεμίζουν απ' το κόκκινο και νιώθω το κορμί μου να ιδρώνει. Ακούγονται ξέπνοοι ψίθυροι, σαν αναστεναγμοί. Σκιές διαγράφονται μπροστά μου, που ενώνονται σε μία, και νιώθω ασυγκράτητη ηδονή. «ΠΑΘΟΣ» διαβάζω. 

Επίλογος

Η ανάβαση κάπου εδώ τελειώνει. Οι περίεργοι μπορούν ν' ανέβουν κι αυτοί τη σκάλα, κι ίσως συναντηθούμε σε κάποιο σκαλοπάτι - γιατί επιστολές, που εξιστορούν τη συνέχεια, δεν στέλνω. 

Ήρθε η ώρα να δούμε ποιος κρύβεται πίσω από κάθε συμμετοχή και τη βαθμολογία που συγκέντρωσε!

Συγχαρητήρια σε όλους!

1. Μυστήριο με το κορίτσι του μπαλκονιού (ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ) 2

2. Το ποίημα της φτωχολογιάς (Lysippe) 1

3. Ματωμένα Ζουμπούλια (Marina Tsardakli) 4

4. Στα σκαλιά (Lysippe) 20

5. Ένα όνειρο στο μπαλκόνι  (Woman in Blogs) 5

6. Το ρόδι (1960) (Mia) 6

7. Αγαπητή Μαρία..  (Τάσος Γ. Κάβουρας) 16

8. Το Ρέκβιεμ του φτερωτού τενόρου (Maria Kanellaki) 18

9. Προθανάτια επιστολή. (airis) 18

10. Η εκδίκηση μιας λέξης (Woman in Blogs) 1

11. “Ντάμα Κούπα στο Σκοτάδι” (Giannis Pit) 5

12. “Η Σέλφι με το Καπέλο” (Giannis Pit) 5

13. Η δασκάλα (ANNA Flo) 9

14. Γυρολόγοι…… (Κλαυδία) 1

15. Ο αρχαιολόγος  (Κλαυδία) 12

16. Ο αετός (Memaria) 8

17. Τα πλην της ταυτότητας (ποιώ - ελένη) 18

18. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ  (Σμαραγδάκι Ρούλα) 2

19. Οι νότες της αγάπης! (Mary Pertax) 2

20. Δύσκολη απόφαση (Mary Pertax) 12

21. Ο Καραγκιόζης γυρολόγος! (airis) 11

Το επόμενο παιχνίδι μας θα το βρει η άνοιξη μια και θα ξεκινήσει 2 Μαρτίου!

Ελπίζω να μην έκανα κάποιο λάθος. Αν παρόλα αυτά βρείτε ανακολουθία αρχίστε τις φωνές για να ακούσω, ή γράψτε το στα σχόλια!

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλους!