Φαγητό!!
Είμαστε στο στοιχείο μου. Ή μάλλον δεν είμαστε καθόλου στο στοιχείο μου.
Από μικρή η ώρα του φαγητού ήταν η χειρότερή μου. Μια μπουκιά λες και μου έφτανε. Μετά έφραζα το στόμα και γινόμουν από εκείνα τα παιδιά που δεν το ανοίγουν με τίποτα. Κόντεψα να οδηγήσω στην παράνοια τη μάνα μου, τον πατέρα μου, αλλά και τους γύρω μας. Όλοι αναρωτιόνταν πως στην ευχή ζω.
Ακόμα θυμάμαι τη μέρα κι ας ήμουν μια σταλιά νήπιο, που έφαγα στο κεφάλι το αυγό που δεν ήθελα να φάω κανονικά με το κουταλάκι.
Για να φτάσει σε τέτοιο σημείο η μάνα μου, φανταστείτε τι της είχα κάνει της γυναίκας. Και να ήθελα να το ξεχάσω (που δε θέλω, γιατί ακόμα γελάω), μου το θυμίζει μέσα μέσα. Πάντα όταν με βλέπει, με βλέπει αδύνατη. Και μπορεί να μην ήμουν ποτέ παχιά, αλλά υπάρχουν κι εποχές που έρχεται το παντελόνι και ζορίζεται να κουμπώσει.
-Πήρα δυο κιλά, της λέω και με κοιτάει απαξιωτικά.
-Σαν τσιλιμπίθρα είσαι, μου απαντά.
Όταν τρώμε μαζί, το πιάτο μου γεμίζει συνέχεια αυτόματα και αν αρνηθώ με κοιτάει προκλητικά και μου ψιθυρίζει "το θυμάσαι το αυγό"; Μετά σκάμε στα γέλια, αλλά στην ουσία είναι απειλή!
Λέω και καμαρώνω πως εγώ δεν πίεσα ποτέ τα παιδιά μου να φάνε και τα άφηνα να τρώνε όσο θέλουν, αλλά δε λέω πόσο τυχερή ήμουν που δεν ήταν κανένα τους σαν εμένα.
Ναι, δεν τα πίεζα να τελειώσουν το πιάτο τους, αν έλεγαν πως δεν ήθελαν άλλο, αλλά ήξερα πως αυτό που έφαγαν ήταν αρκετό. Και δεν αρνήθηκαν ποτέ φρούτα και λαχανικά. Ίσα ίσα!! Καθόλου δε μου έμοιασαν στο θέμα του φαγητού κι ευτυχώς!
Μεγαλώνοντας η σχέση μου με το φαΐ έγινε ακόμα πιο "πρωτόγονη", αν αυτό είναι δυνατό. Δεν εκτιμώ τα περίπλοκα. Πολλές γεύσεις δε μου αρέσουν καθόλου ή νομίζω πως δε μου αρέσουν μια και δεν δοκιμάζω ποτέ.
Αν δεν μου αρέσει η μυρωδιά δεν προχωράω. Δεν έχω φάει ποτέ τυρί. Κανένα τυρί!
Όταν με καλούν σε φαγητό προφασίζομαι αλλεργίες και άλλα τέτοια "αποδεκτά" για να γλιτώσω την πίεση να δοκιμάσω τα περίτεχνα μεν φαγητά, αλλά απολύτως αηδιαστικά σε μένα. Και πιστέψτε με για το καλό τους το κάνω. Ξερνάω πολύ εύκολα! Και δε θα ήθελαν να τους λερώσω το καλό τραπεζομάντιλο.
Οι φίλοι και οι γνωστοί ξέρουν πια τι τρώω και κανονίζουν ανάλογα. Κι έτσι είναι βρε παιδιά.
Σας καλώ για φαγητό. Δε θα σας ρωτήσω τι σας αρέσει και τι δε σας αρέσει; Αν πραγματικά τώρα έχετε καμιά αλλεργία; Τι μου φταίτε αν π.χ. είστε αλλεργικοί στα καρύδια κι εγώ τη δω εξολοθρευτής εν αγνοία μου και έχω πλακώσει στα καρύδια όχι μόνο την καρυδόπαστα (που έτσι κι αλλιώς θα αποφύγετε), αλλά και όλα τα πιάτα;
Στην ερώτηση τι έχει μέσα, πολλοί απαντούν.."φάε και θα σου πω"...κι αν φάω θα είμαι μετά σε θέση να σε ακούσω;
Αλλά όπως και να έχει, στο φαγητό είμαι ειδική περίπτωση! Πιο ειδική δεν υπάρχει!
Η αγαπημένη μου σάλτσα είναι το λαδολέμονο και λατρεύω τα ψητά (σχεδόν όλα τα κρεατικά), τα θαλασσινά και τα ψάρια.
Πρώτο αγαπημένο που διάλεξα να βάλω είναι ο γαύρος!
Είμαι ικανή να ζήσω με γαύρο. Θα μπορούσα να τρώω καθημερινά και να μη μου λείψει τίποτα άλλο.
Άντε καμιά φορά να έφτιαχνα και κανένα παϊδάκι για να σπάει η μονοτονία.
Δεύτερο που δυστυχώς δεν υπάρχει πάντα θα βάλω τα βλίτα. Ναι, τρώω και λαχανικά, πολλά λαχανικά για την ακρίβεια, αλλά τα βλίτα τα έχω στην πρώτη θέση! Και μου λείπουν!
Τρίτο, διάλεξα ένα καθαρά "μαμαδίστικο" φαγητό.
Μυρίζει Κυριακές!
Ας βάλω και λίγα όσπρια στο μενού.
Γίγαντες. Τους προτιμώ λευκούς με άνηθο και μπόλικο λεμόνι!
Τελευταίο θα βάλω ένα γλυκό.
Μπορεί όταν ήμουν μικρή να έφαγα αυγό στο κεφάλι, αλλά τώρα που μου αρέσουν τα αυγά δεν μπορώ να τα φάω, μια και εδώ και χρόνια μου δημιουργούν πρόβλημα. Αν φάω υποφέρω!
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην τρώω και πολλά γλυκά πια. Όχι πως μου λείπουν αυτά ιδιαίτερα. Δεν ήμουν ποτέ ένθερμη οπαδός τους έτσι κι αλλιώς.
Τα αυγά μου λείπουν.
Ένα γλυκό που μπορώ να τρώω άφοβα και μου αρέσει πάρα πολύ είναι ο χαλβάς.
Μια λοιπόν και ο χαλβάς τέτοια εποχή είναι στην κορυφή των προτιμήσεών μου δε θα μπορούσα να μην τον βάλω.
Τρελαίνομαι επίσης για σιμιγδαλένιο, αλλά επειδή καταλήγω να τον τρώω όλο μόνη μου, αποφεύγω να φτιάχνω.
Είμαστε στο στοιχείο μου. Ή μάλλον δεν είμαστε καθόλου στο στοιχείο μου.
Από μικρή η ώρα του φαγητού ήταν η χειρότερή μου. Μια μπουκιά λες και μου έφτανε. Μετά έφραζα το στόμα και γινόμουν από εκείνα τα παιδιά που δεν το ανοίγουν με τίποτα. Κόντεψα να οδηγήσω στην παράνοια τη μάνα μου, τον πατέρα μου, αλλά και τους γύρω μας. Όλοι αναρωτιόνταν πως στην ευχή ζω.
Ακόμα θυμάμαι τη μέρα κι ας ήμουν μια σταλιά νήπιο, που έφαγα στο κεφάλι το αυγό που δεν ήθελα να φάω κανονικά με το κουταλάκι.
Για να φτάσει σε τέτοιο σημείο η μάνα μου, φανταστείτε τι της είχα κάνει της γυναίκας. Και να ήθελα να το ξεχάσω (που δε θέλω, γιατί ακόμα γελάω), μου το θυμίζει μέσα μέσα. Πάντα όταν με βλέπει, με βλέπει αδύνατη. Και μπορεί να μην ήμουν ποτέ παχιά, αλλά υπάρχουν κι εποχές που έρχεται το παντελόνι και ζορίζεται να κουμπώσει.
-Πήρα δυο κιλά, της λέω και με κοιτάει απαξιωτικά.
-Σαν τσιλιμπίθρα είσαι, μου απαντά.
Όταν τρώμε μαζί, το πιάτο μου γεμίζει συνέχεια αυτόματα και αν αρνηθώ με κοιτάει προκλητικά και μου ψιθυρίζει "το θυμάσαι το αυγό"; Μετά σκάμε στα γέλια, αλλά στην ουσία είναι απειλή!
Λέω και καμαρώνω πως εγώ δεν πίεσα ποτέ τα παιδιά μου να φάνε και τα άφηνα να τρώνε όσο θέλουν, αλλά δε λέω πόσο τυχερή ήμουν που δεν ήταν κανένα τους σαν εμένα.
Ναι, δεν τα πίεζα να τελειώσουν το πιάτο τους, αν έλεγαν πως δεν ήθελαν άλλο, αλλά ήξερα πως αυτό που έφαγαν ήταν αρκετό. Και δεν αρνήθηκαν ποτέ φρούτα και λαχανικά. Ίσα ίσα!! Καθόλου δε μου έμοιασαν στο θέμα του φαγητού κι ευτυχώς!
Μεγαλώνοντας η σχέση μου με το φαΐ έγινε ακόμα πιο "πρωτόγονη", αν αυτό είναι δυνατό. Δεν εκτιμώ τα περίπλοκα. Πολλές γεύσεις δε μου αρέσουν καθόλου ή νομίζω πως δε μου αρέσουν μια και δεν δοκιμάζω ποτέ.
Αν δεν μου αρέσει η μυρωδιά δεν προχωράω. Δεν έχω φάει ποτέ τυρί. Κανένα τυρί!
Όταν με καλούν σε φαγητό προφασίζομαι αλλεργίες και άλλα τέτοια "αποδεκτά" για να γλιτώσω την πίεση να δοκιμάσω τα περίτεχνα μεν φαγητά, αλλά απολύτως αηδιαστικά σε μένα. Και πιστέψτε με για το καλό τους το κάνω. Ξερνάω πολύ εύκολα! Και δε θα ήθελαν να τους λερώσω το καλό τραπεζομάντιλο.
Οι φίλοι και οι γνωστοί ξέρουν πια τι τρώω και κανονίζουν ανάλογα. Κι έτσι είναι βρε παιδιά.
Σας καλώ για φαγητό. Δε θα σας ρωτήσω τι σας αρέσει και τι δε σας αρέσει; Αν πραγματικά τώρα έχετε καμιά αλλεργία; Τι μου φταίτε αν π.χ. είστε αλλεργικοί στα καρύδια κι εγώ τη δω εξολοθρευτής εν αγνοία μου και έχω πλακώσει στα καρύδια όχι μόνο την καρυδόπαστα (που έτσι κι αλλιώς θα αποφύγετε), αλλά και όλα τα πιάτα;
Στην ερώτηση τι έχει μέσα, πολλοί απαντούν.."φάε και θα σου πω"...κι αν φάω θα είμαι μετά σε θέση να σε ακούσω;
Αλλά όπως και να έχει, στο φαγητό είμαι ειδική περίπτωση! Πιο ειδική δεν υπάρχει!
Η αγαπημένη μου σάλτσα είναι το λαδολέμονο και λατρεύω τα ψητά (σχεδόν όλα τα κρεατικά), τα θαλασσινά και τα ψάρια.
Πρώτο αγαπημένο που διάλεξα να βάλω είναι ο γαύρος!
Είμαι ικανή να ζήσω με γαύρο. Θα μπορούσα να τρώω καθημερινά και να μη μου λείψει τίποτα άλλο.
Άντε καμιά φορά να έφτιαχνα και κανένα παϊδάκι για να σπάει η μονοτονία.
Δεύτερο που δυστυχώς δεν υπάρχει πάντα θα βάλω τα βλίτα. Ναι, τρώω και λαχανικά, πολλά λαχανικά για την ακρίβεια, αλλά τα βλίτα τα έχω στην πρώτη θέση! Και μου λείπουν!
Τρίτο, διάλεξα ένα καθαρά "μαμαδίστικο" φαγητό.
Μυρίζει Κυριακές!
Ας βάλω και λίγα όσπρια στο μενού.
Γίγαντες. Τους προτιμώ λευκούς με άνηθο και μπόλικο λεμόνι!
Τελευταίο θα βάλω ένα γλυκό.
Μπορεί όταν ήμουν μικρή να έφαγα αυγό στο κεφάλι, αλλά τώρα που μου αρέσουν τα αυγά δεν μπορώ να τα φάω, μια και εδώ και χρόνια μου δημιουργούν πρόβλημα. Αν φάω υποφέρω!
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην τρώω και πολλά γλυκά πια. Όχι πως μου λείπουν αυτά ιδιαίτερα. Δεν ήμουν ποτέ ένθερμη οπαδός τους έτσι κι αλλιώς.
Τα αυγά μου λείπουν.
Ένα γλυκό που μπορώ να τρώω άφοβα και μου αρέσει πάρα πολύ είναι ο χαλβάς.
Μια λοιπόν και ο χαλβάς τέτοια εποχή είναι στην κορυφή των προτιμήσεών μου δε θα μπορούσα να μην τον βάλω.
Τρελαίνομαι επίσης για σιμιγδαλένιο, αλλά επειδή καταλήγω να τον τρώω όλο μόνη μου, αποφεύγω να φτιάχνω.
Ιστολόγια που συμμετέχουν:
Καθαρή Δευτέρα σήμερα και χαρταετό δεν πετάξαμε!
Ο ουρανός θυμωμένος από το πρωί γρήγορα ξέσπασε σε ψιλόβροχο που μας κατάβρεξε τα όνειρα που κάναμε για πτήσεις.
Δεν πειράζει. Όλο και κάποιο μεσημέρι θα καταφέρουμε να ξεκλέψουμε και να πετάξουμε τον αετό που ζωγραφίσαμε στα αγαπημένα μου χρώματα!
Τη λαγάνα μας πάντως τη φάγαμε με καλή παρέα και περάσαμε υπέροχα.
Και του χρόνου!
Καλή Σαρακοστή!
