Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2015

Αμαρτία εξομολογουμένη...

Ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα, αλλά την αμαρτία τη φέρνει πιο κοντά.
Θα σας εξομολογηθώ τη δική μου αμαρτία.
Όσο πλησιάζουν οι εκλογές τόσο καρφάκι δεν μου καίγεται, γιατί όποιος κι αν βγει τα ίδια θα κάνει κι ας λέει άλλα.
Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε δηλαδή!

Πίστεψα για λίγο, πως όσοι είχαν καθαρά χέρια, θα καθάριζαν και το τοπίο.
Θα μου πείτε με τόσους "μπλε και πράσινους κόκκους" να λεκιάζουν το αστραφτερό λευκό, πώς στην ευχή πίστεψα στην αγνή και αμόλυντη καθαριότητα;
Να, σκέφτηκα το δόλιο πως οι πολίτες θα ψηφίσουμε πρόσωπα άφθαρτα.
Έπεσα έξω.
Και φθαρμένα ψηφίσαμε και γραφικά ψηφίσαμε και από όλα τα ζούδια ψηφίσαμε, αλλά σάματις είχαμε κι άλλους και δεν τους προτιμήσαμε;

Και πώς έφτασε, άουτ οφ δε μπλου, που λένε και οι φίλοι μου οι Αμερικάνοι να μας κυβερνά μεταξύ άλλων καραγκιοζαραίων και ο Χαϊκάλης, χαμπάρι δεν πήρα.
Η αλήθεια είναι πως αριστερούς και δεξιούς αν τους βάλεις μπροστά σε έναν καθρέπτη τους μπέρδεψες.
Αν τους τσακώσεις δηλαδή, γιατί ακούνε καθρέπτη και τρέχουν!

Καλά τα λένε(;), λύσεις δεν έχουν, εξουσία και αποζημιώσεις βουλευτών θέλουν, αλλά όλοι κόπτονται για το καλό μας.
Κι εδώ γελάνε και τα γεράνια!
Και να 'μαι στο σημείο από όπου ξεκίνησα, όχι χωρίς σκέψη, όχι αβίαστα, ούτε αβασάνιστα!
Να θεωρώ τους πολιτικούς λαμόγια και καιροσκόπους που δεν τους νοιάζει τίποτα άλλο πέρα από την καριέρα τους και την καρεκλίτσα τους.

Ίσως φταίει που παρακολουθώ τελευταία το Scandal και σκανδαλίζομαι με όσα (υποθετικά πάντα) γίνονται στας Αμέρικας, που σιγά μην απέχουν και πολύ από όσα (υποθετικά πάντα) γίνονται εδώ!
Μπορεί στη σειρά να σκοτώνουν αθώους για το "καλό της πατρίδας" θεωρώντας τους παράπλευρες απώλειες, αλλά κι εδώ τα ίδια κάνουν και μάλιστα χωρίς να χαλάνε σφαίρες.
Μας κάνουν οικονομία τα χρυσά μου!
Δεν είναι τυχαίο που ξεκίνησα να παρακολουθώ το Σκάνδαλο μετά το How to get away with murder.
Αυτό κάνουν χρόνια τώρα οι πολιτικοί.
Κάνουν το έγκλημα και μετά ξεφεύγουν.

Κι αν νομίζουν πως εμείς δεν μπορούμε να τους ξεφύγουμε είναι γελασμένοι.
Με τη μελωδία της φυγής που κάθε τέτοια εποχή γράφεται σε τεράστια πεντάγραμμα από τα χελιδόνια και το βλέμμα στη θάλασσα, θα δώσω χαιρετίσματα στην εξουσία, κι αν είμαι τυχερή μπορεί την Κυριακή των εκλογών να κάνω ένα τελευταίο μπάνιο, μια και συνένοχος στο έγκλημα δε θέλω να (ξανα)γίνω!


Friday 11: I taste...
Sunday 13: Wow
Thursday 10: I see...
Wednesday 9: I hear...
Tuesday 8: Help
Saturday 12: Opposite
Monday 14: I'm proud of this (I can see beauty almost in everything)

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2015

Σαν αστραπή

Σαν αστραπή λέμε για κάτι που έρχεται και φεύγει γρήγορα.
Είναι πολύ δύσκολο να την "πιάσεις" την αστραπή!
Αλλά να που κάποιο απόγευμα τα καταφέρνεις.


Κι ενώ το φως της αστραπής είναι για μια στιγμή, το φως του μεσημεριού χύνεται στη θάλασσα και φτιάχνει το δικό του μονοπάτι παίζοντας ώρες ολόκληρες με τα κύματα.


Πρωινό φως λούζει το άνθος που ξεπετάχτηκε στον κορμό της κουτσουπιάς.
Όχι, δεν ανθίζουν τώρα το φθινόπωρο οι κουτσουπιές.
Τη φωτογραφία την τράβηξα την άνοιξη που μας πέρασε!


Ο καιρός περνά σαν αστραπή και η μέρα άρχισε ήδη να μικραίνει.
Σε λίγο όμως θα βγει πάλι ο ήλιος. Ας αφεθούμε στο φως του!