«…Σας τα λέω όλα αυτά
γιατί εδώ στο νησί μας
φτου ξανά κι απ’ την αρχή…»
Και η τρέλα πάντα φουντώνει. Βρίσκει εκείνον το σπόρο που έχει φωλιάσει στις πιο σάπιες
καρδιές για να γίνει εφιάλτης. Και το αυγό του φιδιού κάθε φορά εκκολάπτεται από
την αρχή σα να μην πήραν κάποιοι ποτέ εκείνα τα μαθήματα που έδωσε το παρελθόν.
Κι αν τα πήραν τα αγνόησαν με περιφρόνηση επειδή νομίζουν πως αυτοί δεν είναι «μαύρες
γάτες», πως είναι οι ευνοούμενοι. Κούνια που τους κούναγε!
Κάπως έτσι θεριεύει η τρέλα και ξεπερνάει κάθε λογική
όταν οι καταστάσεις και οι εποχές το επιτρέπουν. Η σημερινή εποχή το επιτρέπει καθώς φαίνεται, μια και γεννά "σωτήρες". Ξέρουν καλά την ώρα που θα βγουν από τα αυγά τους εκείνοι που ισχυρίζονται ότι έχουν
τις λύσεις, εκείνοι που στοχοποιούν τους «φταίχτες». Εκείνοι που κραυγάζουν για
να ακούγονται ενώ δε λένε τίποτα!
Αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνοι θα ήταν απλά κάτι γραφικοί τύποι που σκούζουν! Αλλά είναι πολύ επικίνδυνοι!
Φυσικά διαλέγουν και στοχοποιούν τους πιο ανίσχυρους,
τους πιο αδύναμους και όχι τους πραγματικούς φταίχτες. Οι πραγματικοί φταίχτες άλλωστε
είναι στο πλευρό τους. Μαζί κάνουν τις δολοπλοκίες τους και δεν μπορείτε (ή μάλλον
μπορείτε) να φανταστείτε πως τους βολεύει όλους αυτή η κατάσταση.
Κάπως έτσι λοιπόν στο υπέροχο βιβλίο του
Τριβιζά στοχοποιούνται όλες οι μαύρες γάτες σαν γρουσούζες. Ξαφνικά για όλα τα
λάθη των κυβερνώντων και όχι μόνο, βρίσκονται οι πραγματικά υπεύθυνοι που δεν είναι άλλες, από τις μαύρες γάτες.
Για ό,τι πάει στραβά φταίει μια μαύρη γάτα μια
και είναι γρουσούζα. Αρχίζει ένας παραλογισμός και οι μαύρες γάτες εξοντώνονται
με βάναυσους τρόπους .
Ακόμα και οι άσπρες γάτες σηκώνουν τους ώμους με απάθεια και κοιτάνε
τη δουλειά τους.
Δεν καταλαβαίνουν οι χαζές πως μόλις
εξολοθρευτούν όλες οι μαύρες γάτες θα έρθει και η δική τους σειρά, γιατί αυτό το γαϊτανάκι της παράνοιας δεν έχει τέλος. Πάντα
θα βρίσκεται ένας ανίσχυρος που θα του
φορτώνουν όλα τα βάρη και μετά θα τον εξοντώνουν.
Οι μαύρες γάτες από την πλευρά τους αντιδρούν
η κάθε μια διαφορετικά. Άλλες αγωνίζονται, άλλες συνθηκολογούν και άλλες
μεταμφιέζονται για να γλιτώσουν.
Κι ανάμεσα στην περιπέτεια, το μυστήριο και τα
μηνύματα που περνάει το βιβλίο γεννιέται κι ένας μεγάλος γατοέρωτας.
Άραγε θα καταφέρουν οι γάτες να βρουν το δίκιο
τους;
Θα σταματήσει ο κόσμος να παραλογίζεται και να
ψάχνει στους αδύναμους να βρει τους φταίχτες;
Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί από όλα τα
παιδιά, αλλά κι από τους μεγάλους γιατί αργά ή γρήγορα όλοι θα γίνουμε μαύρες γάτες
και τότε θα είναι πολύ αργά!
Πάγια και ανατριχιαστική τακτική των "σωτήρων" η διαπαιδαγώγηση των παιδιών κατά πως τους βολεύει, δωροδοκίες και "ηθικά διδάγματα"....που φέρνουν σκοτάδι!
Μπολιάζουν τα παιδιά με μίσος για να γίνουν οι αυριανοί "σωτήρες"...ή απλά τα αυριανά πρόβατα. Γιατί πρόβατα χρειάζονται σε κάθε σφαγή!
Ο Ευγένιος Τριβιζάς δε χρειάζεται συστάσεις. Είναι
από τους πιο αγαπημένους παραμυθάδες μικρών και μεγάλων.
