Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

Η δική μου εκδοχή της ιστορίας (Όλη η αλήθεια!)


Η ιστορία μου αρχίζει πολλά χρόνια πριν, χμ…καλά μη φωνάζετε, ήθελα να το παίξω για λίγο σοφός, μια και λένε πως η σοφία έρχεται με τα χρόνια, (μη μασάτε, ψέματα λένε). Η ιστορία μου μετράει μόνο λίγους μήνες, μια και ούτε δέκα μηνών δεν είμαι ακόμα. 

Θα διαβάσατε φαντάζομαι τη δική της (αυτηνής που δεν ξέρω τι την έχω), ιστορία  της γνωριμίας μας (αν δεν το κάνατε, δε χάσατε και τίποτα), αλλά νομίζω πως ήρθε η ώρα να ακούσετε και τη δική μου.
Μισό λεπτό μόνο να θυμηθώ τη φάτσα της όταν με αντίκρισε πρώτη φορά για να γελάσω και σήμερα..χαχα!!...Ε, ναι, καλύτερο ανέκδοτο από αυτό δεν έχω!!
Θα πάμε λοιπόν, λίγο πίσω στο χρόνο.
Τότε που μόνο κρύωνα και πεινούσα. Πεινούσα πολύ! Ακόμα το θυμάμαι αυτό. Τους ακούω καμιά φορά να λένε πως μου έμειναν τραύματα, αλλά δεν το πιστεύω μια και κάτι ουλές που είχα στα πόδια μου έχουν εξαφανιστεί!
Θυμάμαι και τη μέρα που με βρήκαν. Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη μέρα. 
Ξαφνικά είχα και ζέστη και φαγητό!
Δεν μπορούσαν όμως να με κρατήσουν για πάντα, μια και είχαν πολλά σκυλάκια κι έψαχναν να μου βρουν σπίτι. Δεν έψαχναν μόνο για μένα, αλλά δυσκολεύτηκαν λίγο μαζί μου, μια και οι άνθρωποι προτιμούν ζώα από τζάκι. Δεν ξέρω γιατί, μη με ρωτάτε! Εγώ τζάκια και τέτοια δεν είχα!
Η χάρη μου, με αυτά και με εκείνα, έφτασε μέχρι το facebook και η κόρη της (αυτηνής που λέγαμε) ήρθε να με συναντήσει κρυφά. 
Ε, εντάξει, μόλις με συνάντησε, δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς εμένα.
Ποιος θα μπορούσε άλλωστε!
Με πήρε μαζί της και με έμπασε κρυφά στο δωμάτιό της. Μου είπε να κάθομαι φρόνιμος μέχρι να το πει στη μαμά της κι εγώ δεν έβγαλα κιχ.
Το συνέχισα και μετά αυτό το κιχ, αφού όλοι αναρωτιόνταν αν μπορώ να μιλήσω!..χεχε!!
Ο λόγος που το συνέχισα ήταν μάλλον αυτή η φωνή: 
-ΣΚΥΛΟΣΣΣΣΣΣ;;;;;;…Εδώ μέσα σκύλος
Και η φωνή έλεγε κι έλεγε…για ευθύνες, για παραπάνω δουλειά, για πολλά που δεν τα καταλάβαινα…
Όταν με οδήγησε η αγαπημένη μπροστά της, πήρα το πιο λυπημένο ύφος μου. Την κοίταξα κατευθείαν στα μάτια. Και ναι, την υπνώτισα αμέσως!! Έλιωσε σας λέω!!
Την κοίταζα και σκεφτόμουν πως αυτή δεν μπορεί να έβγαλε εκείνη τη φωνή που έκανε τα τζάμια να τρίξουν.
Μόλις με αγάπησαν όλοι και σιγουρεύτηκα πως θα μείνω τους έβαλα όρους!!
Αν ήθελαν να με κρατήσουν θα έπρεπε:
Να μη βρεθώ ποτέ ποτέ ξανά στο δρόμο.
Να με αγαπάνε και να με ακούνε, εντάξει ας μην κάνουν πάντα ό, τι θέλω εγώ, αλλά όταν τους λέω τώρα, εννοώ τώρα.
Από τη στιγμή που άφησες το κρεβατάκι σου το πρωί (όποιος κι αν είσαι), οφείλεις να με πας βόλτα και να με ταΐσεις.


Θέλω το φαγητό μου και οι βόλτες μου να γίνονται τις ίδιες ακριβώς ώρες κάθε μέρα, άντε σε περίπτωση ανάγκης να περιμένω λίγο. Λίγο όμως ε;
Θέλω παιχνίδια και κόκαλα για να μασάω, εκτός αν έχετε πολλά παπούτσια και δε σας χρειάζονται. 
Θέλω να βγαίνω στον κήπο τουλάχιστον μια φορά τη μέρα, βρέξει χιονίσει, και να παίζω όσο θέλω.  Αν μπορείτε να μου κάνετε παρέα, θα το χαρώ πολύ, αν δεν μπορείτε αφήστε με μόνο μου! Μην ανησυχείτε, δε θα τρομάξω τον ταχυδρόμο, μόνο χαρές θα του κάνω και δε θα φύγω αν ανοίξει η πόρτα (λέμε τώρα, γιατί μπορεί αν ανοίξει καμιά μέρα, να πεταχτώ μέχρι παρακάτω να δω τι κάνουν κάτι δεμένοι φίλοι).
Α, τώρα που είπα «δεμένοι», μην τολμήσετε να με δέσετε ποτέ!! 
Όταν βαρεθώ ή κουραστώ έξω, θέλω να ανοίξετε αμέσως την πόρτα να πάω στο κρεβατάκι μου.
Και ξεχάστε επιτέλους πως κάποτε σας έκλεψα το ψωμί από τον πάγκο της κουζίνας και με βρήκατε να το έχω αγκαλιά στο κρεβάτι μου και να το τρώω. Ήμουν πολύ μικρός και με είχατε αφήσει μόνο. Αυτό ήταν απλά μια παρηγοριά...ένα στιγμιαίο λάθος!..ακόμα θυμάμαι πως με κοίταζε και με καλούσε κοντά του!
Φυσικά δε φταίω εγώ, αλλά αυτός που έφερε το ψωμί και το άφησε εκεί άκρη άκρη να με κοιτάζει!

Τα υπόλοιπα, κάτι ιατρικά και κάτι καθαριότητες, απαξιώ και να τα αναφέρω. Θα ήθελα να μπορούσα να τα αποφύγω, αλλά νομίζω πως αυτή τη μάχη δεν πρέπει καν να την αρχίσω.



Έναν όρο ξέχασα να βάλω κι από Ρίκι έγινα Μπρίκι. Γιατί μου άλλαξαν το όνομα δεν το κατάλαβα ποτέ, μια και άκουγα μια χαρά σε όλα όσα έμοιαζαν. Ακόμα και στο «φρίκη». Ω, ναι! Έκανα κι αυτή την πατάτα μια μέρα, έτρεξα κοντά στης στο «φρίκη», αλλά ας μην το κάνουμε θέμα!
Υπάρχουν και χειρότερα!...
Να σε λένε Μπρίκι ας πούμε!

 Μπρίκι

34 σχόλια:

  1. Μουσουδάκι μου όμορφο εσύ!!!
    Έχεις απίθανη προσωπικότητα και πολύ κοφτερό μυαλουδάκι!!!
    (Γιατί δεν κάνεις δικό σου blog για να μην έχεις ανάγκη -αυτή την πώς τη λένε??!!- Καλά, αυτά είναι οικογενειακά σας... Δε μου πέφτει λόγος!)
    Να ξέρετε (και οι δυο σας!) πως γέλασα πολύ με την ανάρτηση και ταυτόχρονα συνειδητοποιούσα πως είχα βουρκώσει από συγκίνηση...
    Καλή σας μέρα!!!
    Φιλάκια αμέτρητα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην του βάζεις ιδέες και παίρνουν τα μυαλά του αέρα...άλλωστε του έκανα και σελίδα να βολεύεται..χαχα!!
      Να είσαι καλά..φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή
  2. Ψυχουλάκι μου!!!Εχης τήν Μαρία μαμά,πού φροντίζει νά μήν σού λείπει τίποτα!!
    Πολύ όμορφη ανάρτηση!!!Νάσαι καλά Μαράκι!!!Φιλάκια!!!
    (Ενα μεγάλο σμάααααατς στόν Μπρίκι(Ρίκι!!!!).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αναπληρωματική είμαι...η μαμά του είναι η κόρη μου, αλλά δε λένε το σκυλί του παιδιού μου είναι δυο φορές σκυλί μου?..χαχα!!
      Φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή
  3. Αχ τι γλυκούλης!!
    Ρίκι, Μπρίκι, Φρίκη....αχαχαχαχαχα
    Τελικά πως σε λένε;

    Πολλά φιλάκια Μαράκι μου(και Ρίκι(;)):)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι φρίκη πάντως...χαχα!!!
      Τον φωνάζουμε πότε Ρίκι, πότε Μπρίκι...κατά βάθος νομίζω πως προτιμά το Μπρίκι κι ας το παίζει δύσκολος..φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή
  4. Ρίκι(Μπρίκι) είσαι γλύκας!!Εγώ πιστεύω ότι περνάς υπέροχα και πόσο μάλλον με τους όρους που έχεις θέσει!!
    Μη μασάς καθόλου..ε μόνο κανένα κοκαλάκι..χιχι!!!
    Καλό υπόλοιπο και φιλιά πολλά σ'εσένα και την (πως την λένε) Μαρία!!!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία τη λένε, καλά θυμάσαι...χαχα!!
      Να είσαι καλά..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  5. Μπρίκι; Είσαι μια γλύκα! Σπουδαία γνωριμία, σχεδόν κινηματογραφική! Να 'στε γεροί!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπρίκι δεν έχεις δίκιο όταν λες ότι σου άρεσε το Ρίκι περισσότερο. Αυτό το όνομα θα μπορούσε να το έχει ο κάθε σκύλος. Το "Μπρίκι" όμως μόνο ΕΣΥ!
    Φιλάκια σε σένα και στη Μαρία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α μπράβο!!!
      Μια χαρά του τα είπες...είναι μοναδικός και έπρεπε να έχει μοναδικό όνομα!!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  7. είδες Μπρίκι μου τι μαμάδες υπάρχουν; φωνάζουν στα παιδιά τους για ενα μικρό κι αθώο σκυλάκι!!
    αν είναι δυνατόν!!!

    καλά τι έγινε και φωνάξατε φρίκη εκεί μέσα;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παλιομαμάδες...άσε!!..χαχα!!
      Εγώ το είχα πει και ήρθε το κακόμοιρο τρέχοντας..πάνω σε συζήτηση ήταν, αλλά δε θυμάμαι τι λέγαμε!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  8. Πολύ συνειδητοποιημένος ο Μπρίκης σου.... ξέρει τι θέλει, τι δικαιούται και τι δικαιώματα έχει...
    Μακάρι να ήταν κι οι άνθρωποι έτσι...
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχεις άδικο Φλώρα μου..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  9. Ο σκύλος μου απαιτεί να κάνει ο (Μπ)ρίκι μπλογκ εδώ και τώρα!!!
    Επιτέλους, θέλει κι αυτός να διαβάζει ένα φιλικό ιστολόγιο! :)
    Σε φιλώ γλυκά και καλό απόγευμα! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ολόκληρη σελίδα του έκτισα...έκανα προέκταση στο μπλογκ για να χωράει..τι να το κάνει ολόκληρο δικό του?...χαχα!!
      Φιλάκια!! (και δώσε λίγα και στο σκυλάκι σου)!!

      Διαγραφή
  10. ΄Ελιωσα.....τι ωραία φάτσα είναι αυτή ?

    Πολλά φιλιά Μαρία...να τον χαίρεστε!!!
    ***Αννιώ***



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα δεν είναι κούκλος?..να είσαι καλά..σε ευχαριστώ πολύ!!
      Φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή
  11. Αναρωτιέμαι : ποιος είναι ο υπερτυχερός τελικά;
    Έχω μεγαλώσει σκυλιά μέσα στο σπίτι. Ξέρω την ευθύνη αλλά και την ευτυχία!
    Λείποντας 9 ώρες και βάλε στη δουλειά, δεν μπορώ να φιλοξενώ πια μέσα στο σπίτι τα σκυλάκια μου! Ξέρεις πόσο μου λείπει η ακαταστασία τους ώρες ώρες;
    Όπως και να τον αποκαλέσεις, ένα του ταιριάζει καλύτερα από όλα: γλυκουλίνι!
    Φιλάκια Μαρία μου! ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλοι τυχεροί είμαστε...εγώ μόνο γάτα είχα για χρόνια (λένε είναι το κατοικίδιο του τεμπέλη, μάντεψε ποιος είναι ο τεμπέλης..χαχα)..
      Ήμουν πιο πολύ των γατιών, κι ακόμα τα λατρεύω, αλλά είδα τη γλύκα και των σκυλιών!!
      Το γλυκουλίνι σε χαιρετά...κι εγώ σε φιλώ!!

      Διαγραφή
  12. Του άξιζε πιστεύω ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ανάρτηση.. Χαίρομαι που κατοχυρώθηκε τελικά το (Μ)πρίκι :) Καληνύχτα Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εδώ έχει ολόκληρη σελίδα δική του..θα γράφει μια στο τόσο!..έχει να πει πολλά λέει!! (χαχα)
      Χαίρομαι και ο Μπρίκι χαίρεται που τουλάχιστον αρέσει το όνομα..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  13. Απολαυστικό κείμενο, μεγάλες αλήθειες και..
    τι όμορφο σκυλί, τι κομψό πλάσμα..
    Το χάρηκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Δάφνη μου!
      Να είσαι καλά..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  14. Μπρίκι χαρήκαμε για την γνωριμία... είσαι κούκλος.. καλή ζωή με την οικογένειά σου!!! Κάλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πιστεύω πως η δική σου εκδοχή είναι η αληθινή.
    Με ‘αυτή’ και ‘αυτούς’ να τα πηγαίνεις καλά. Άνθρωποι είναι με τα πάνω τους και τα κάτω τους. Να πηγαίνεις με τα νερά τους μη βρεθείς καμιά μέρα πάνω σε κανά μάτι να κάνεις αυτό που λέει το όνομά σου: το μπρίκι!
    Α, και που’σαι, θα προτιμούσα μια φωτογραφία σου πάνω από το πληκτρολόγιο την ώρα που μας έγραφες. Να της το πεις για την επόμενη φορά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρέπει να καταλάβει πως οι άνθρωποι έχουν πολλά ελαττώματα και να μάθει να μας αντέχει...δηλαδή έχει πολλή δουλειά μπροστά του..χαχα!!
      Α, μου τα υπαγορεύει....δε γράφει ο ίδιος..δε βολεύουν τα πατουσάκια του...χαχα!

      Διαγραφή
  16. Γεια σου, Μπρίκι μου!
    Χάρηκα που μας είπες κι εσύ την ιστορία σου, ήταν ενδιαφέρουσα η δική σου ματιά. Συμφωνώ με την Ελένη (Φλογερά) το "Μπρίκι" είναι εσύ... σου ταιριάζει! Να προσέχεις την οικογένεια, ε; Τώρα έχεις εκτεθεί ανεπανόρθωτα σ΄εμάς, κι αν δεν το κάνεις, θα βρεθείς αντιμέτωπος με όλη τη μπλογκογειτονιά...

    Γεια σου, Μαρία μου!
    Να χαίρεσαι τη μουσουδίτσα σου. Έχει... λέγειν, χαχα!!

    Φιλάκια και στους δυο σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, αν δεν μας προσέχει, θα σας το πω!!..χαχα!
      Να είσαι καλά Έλλη μου..φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή
  17. Χα χα χα!!! Μπρίκι μου, με προκαλείς με την εξυπνάδα σου και την τσαχπινιά σου! Εγώ έχω γατούλες, αλλά ένα σκυλάκο σαν εσένα πολύ θα τον γούσταρα!!!!!
    Φιλιά στην μουσουδίτσα σου !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, είναι πανέξυπνος και τσαχπίνης..χαχα!!
      Φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή