Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Το καλυβάκι (Παίζοντας με τις λέξεις)


Το καλυβάκι δίπλα στη θάλασσα έδινε την εντύπωση πως ήταν μόνιμα τυλιγμένο στην αλισάχνη. Ακόμα κι όταν ο καιρός ήταν καλός και η θάλασσα γαλήνια σα λάδι, γύρω του πάντα ανέμιζε ένα παράξενο πέπλο κάνοντάς το να μοιάζει με οπτασία.
Ήταν έρημο και όπως όλα έδειχναν κανείς δεν είχε διαβεί την πόρτα του για χρόνια.
Όταν ήρθα στο νησί ήταν το πρώτο πράγμα που είδα για λίγο πάνω από το κατάστρωμα του πλοίου και το μόνο που μου έκανε τόση εντύπωση από όσα είδα στη συνέχεια.
Έτσι όπως ήταν απόμερο κι απόκοσμο, τρομακτικό σχεδόν, μου δημιούργησε μια παράξενη λαχτάρα κι έναν ακαθόριστο φόβο.
Τις επόμενες μέρες ασχολήθηκα με τόσα πράγματα που σχεδόν το ξέχασα.  Τώρα ξέρω  πως ήταν συνέχεια μέσα στο μυαλό μου, αλλά το έδιωχνα σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που έδιωχνα τα κουνούπια που με τριγύριζαν το σούρουπο.
Έτσι ενοχλητικά και απρόσμενα τρύπωνε κι αυτό στο νου τις πιο απροστάτευτες ώρες.
Κατέβαινα κάθε μέρα στη θάλασσα, αλλά ποτέ δεν με πήγαν τα βήματά μου στο σημείο που έστεκε εκείνο, αφού πάντα διάλεγα το δρόμο που δεν περνούσε από κει για να επιστρέψω στο σπίτι. Μερικές φορές με έπιανε κάτι σαν νοσταλγία για εκείνο το μέρος κι αυτό ήταν ακόμα πιο τρομακτικό, γιατί δεν μπορείς να νοσταλγείς κάτι που δεν έζησες ποτέ.
Έτσι περνούσε ο καιρός και οι εποχές διαδέχονταν η μια την άλλη, ώσπου ήρθε το όνειρο.
Ήμουν λέει σε ένα αερόστατο και πετούσα πάνω από το νησί. Ώρες ολόκληρες περιδιάβαινα στον ουρανό, βλέποντας τα ίδια και τα ίδια, σε ένα ταξίδι που δεν είχε νόημα. Ξαφνικά το αερόστατο άρχισε να στριφογυρίζει σαν τρελό και να πέφτει.
Έπεφτε κι έπεφτε κι εγώ είχα καρφωμένο το βλέμμα μου στο καλυβάκι και ήξερα πως εκεί θα καταλήξω.
Αυτή η σιγουριά με τρόμαξε περισσότερο από κάθε τι και με ξύπνησε για τα καλά. Πέρασα την υπόλοιπη νύχτα άγρυπνη. Το πρωί πήρα το δρόμο που έβγαζε κατευθείαν στο καλυβάκι. Όσο πλησίαζα τόσο γνώριμο μου έμοιαζε  αυτό και το τοπίο γύρω του.
Στάθηκα και κοιτούσα ανήμπορη να κουνηθώ. Τότε άκουσα το κλάμα. Ένα κλάμα σπαρακτικό και άγριο που με έκανε να ανατριχιάσω. Κανένας δεν μπορεί να έχει τόσο πόνο. Κανένας δεν μπορεί να κλαίει έτσι!
Πλησίασα διστακτικά και άνοιξα την πόρτα. Πάγωσα ολόκληρη καθώς αντίκρισα τον εαυτό μου, ένα γερασμένο εαυτό, να κάθεται κουβάρι σχεδόν πάνω σε ένα παλιοκρέβατο και να σπαράζει.
Βγήκα τρέχοντας κι έφτασα  στο χωριό ξεψυχισμένη.
-Εκεί… στο καλυβάκι… εγώ… τα βράχια… το αερόστατο…, εκεί στην άκρη της θάλασσας, μπέρδευα τα λόγια μου προσπαθώντας να εξηγήσω στον πρώτο άνθρωπο που βρήκα μπροστά μου τι είδα.
Τόσο καιρό στο νησί, ήξερα πια πως η κυρία Κούλα δεν ήταν  ο πιο κατάλληλος άνθρωπος για βοήθεια, αλλά με κοίταζε με  μάτια γουρλωμένα, καθώς της επαναλάμβανα την ίδια φράση. Μια κοιτούσε εμένα και μια εκεί που της έδειχνα όλο και πιο μπερδεμένη.
-Εκεί στο καλυβάκι….
-Δεν υπάρχει κανένα καλυβάκι εκεί, ψέλλισε αναστατωμένη και γύρισε να φύγει…
Ξαφνικά κατάλαβα…
“Δεν υπάρχει ακόμα”, ήρθε η σκέψη που μου διέλυσε την ύπαρξη… ”θα υπάρξει όμως”… ”θα υπάρξει”….

Η παραπάνω ιστορία ήταν η συμμετοχή μου στο "Παίζοντας με τις λέξεις" και το βραβείο το έδωσε η Φλώρα σε όλους όσους συμμετείχαμε.
Θέλω να ευχαριστήσω τη Φλώρα, (αν δεν την έχετε ανακαλύψει ακόμα, πατήστε πάνω στο όνομα να τη γνωρίσετε), που μας έδωσε την ευκαιρία να πάρουμε μέρος στο τόσο όμορφο και δημιουργικό παιχνίδι. Ευχαριστώ πολύ και όσους με τίμησαν με την ψήφο τους.
Συγχαρητήρια στις τρεις νικήτριες του παιχνιδιού, αλλά και σε όλους όσους συμμετέχουν.

53 σχόλια:

  1. Αχ Μαρία μου, τι διαφορετικά διαβάζεται η κάθε ιστορία μόνη της! Ξαναδιάβασα με προσοχή! Κι ας έχει δουλειά. Έφτιαξα τις εικόνες σου κι ένιωσα στο τέλος το σπαραγμό της ηρωίδας! Νομίζω ότι ότι πολύ δύσκολη η επιλογή της σωστής βαθμολογίας όταν έχεις όλες τις ιστορίες κατεβατό ολόκληρο χωρίς εικόνες χωρίς παραγράφους....
    Άλλη φορά θα διαβάζω δυο-δυο και θα βαθμολογώ στο τέλος του χρονικού περιθωρίου! Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο σωστό!

    Τα φιλιά μου!
    Καλή συνέχεια κοπέλα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Α! Και παρ' ολίγο να είσαι στους νικητές! Για μία ψήφο... Κι εις ανώτερα :*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ...
      Ξέρεις τι σκεφτόμουν καθώς διάβαζα τις ιστορίες και τα ποιήματα μαζεμένα?
      Αν δεν είχα το άγχος της βαθμολόγησης θα τις έβλεπα όλες με άλλο μάτι, μα προπάντων θα τις απολάμβανα περισσότερο..όταν τις διαβάζω μία μία πια τότε τις απολαμβάνω πραγματικά!
      Φιλιά πολλά..καλή συνέχεια και σε σένα..

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ και εγω!Όλες μαζί χάνουν λίγη απο τη μαγεία τους!
      Και η δική σου αλλά και της Αριστέας,ήταν νομίζω απο τις καλύτερες!
      Μπράβο σας κορίτσια!Είστε απίθανες!
      φιλάκια!
      xxx

      Διαγραφή
    3. Σε ευχαριστούμε πολύ!
      Μήπως να έπαιρνες κι εσύ μέρος, που γράφεις τόσο όμορφα?..για σκέψου το!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Πάντα φωλιάζει μέσα μας ο φόβος για ένα "καλυβάκι", τον ξέρω καλά, όμως τον αντάλλαξα με το αερόστατο που λες γιατί επιλέγω να γίνω Cuervo Παππούς!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χίλιες φορές καλύτερο το αερόστατο!
      καλό βράδυ..φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Είναι όντως διαφορετικά όταν διαβάζεις τις ιστορίες στα μπλογκ, ξεκάθαρες, με τις παραγράφους και τις εικόνες. Ταξιδεύεις ακόμα περισσότερο σε αυτές. Πολύ όμορφη ιστορία Μαρία μου και ελπίζω στο 8ο παιχνίδι να είσαι ανάμεσα στους νικητές γιατί γράφεις πάρα πολύ όμορφα!

    Σου στέλνω πολλά φιλιά! Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ..
      Έτσι πιστεύω κι εγώ..είναι και το άγχος της βαθμολόγησης..
      Πολλά φιλιά..καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  5. Ήταν υπέροχη η ιστορία σου!!!!!!!!!!!!! Εγώ πάντως σου έδωσα τους 3 βαθμούς μου. Περιμένουμε το επόμενο παιχνίδι τώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ..και χαίρομαι ιδιαίτερα που σου άρεσε..
      Ακονίζουμε τα μολύβια μας...χαχα!

      Διαγραφή
  6. πολυ ομορφη η ιστορια σου Μαρια μου!!!ευχομαι να κερδισεις!!φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Aλλιώτικη ιστορία... παράξενη... μαγευτική...
    Μακάρι να είχα κι εγώ ψήφο... απ' τη μια μεριά για να μπορώ να ανταμείψω με βαθμούς ιστορίες σαν και τη δική σου. Απ' την άλλη όμως καλύτερα που δεν μπορώ να βαθμολογήσω γιατί δεν θα ήξερα τι να διαλέξω και θα με τρώγανε οι τύψεις...
    Φιλιά κι ευχαριστώ πολύ που στηρίζεις το παιχνίδι μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλύτερα που δεν ψηφίζεις...τις απολαμβάνεις όλες χωρίς το άγχος της βαθμολόγησης...
      Καταλαβαίνω τι εννοείς..κάθε φορά που ψηφίζω νιώθω πως αδικώ πολλές...
      Η ιστορία πάντως με πήγε μόνη της..τέλειωνε και το όριο των λέξεων, έπρεπε να την κλείσω και μου βγήκε "θρίλερ" πάλι..αυτό το ξανάπαθα με το βουνό και και με την ασυνήθιστη βροχή..χαχα!
      Να είσαι καλά Φλώρα μου!..φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Η ιστορία σου είναι ξεχωριστή, θα μπορούσε να ήταν ανάμεσα στις τρεις πρώτες. Όμως αυτή τη φορά οι καλές ήταν πάρα πολλές. Αλλά αφού γράφεις τόσο όμορφα σε κάποιο από τα επόμενα παιχνίδια σίγουρα θα κερδίσεις.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ με την Ελένη!!! Πάω αμέσως να γίνω αναγνώστρια στη Φλώρα για να μην ξαναχάσω τόσο όμορφες συμμετοχές! Φιλιά!!

      Διαγραφή
    3. Να πας στη Φλώρα και δε θα χάσεις..κι εσύ να πάρεις μέρος στο καινούριο παιχνίδι..φιλιά!

      Διαγραφή
  9. Καταπληκτική ακόμα μια φορά η ιστορία σου Μαρία μου και πολύ ονειροπόλα!Πάντα ένα καλυβάκι θα υπάρχει στην ψυχή μας τυλιγμένο στην αλισάχνη να μας προσμένει στο μυστήριο κι άγνωστο!Με ταξίδεψες πραγματικά!
    Συνέχισε να γράφεις και πιστεύω πως το τέλος θα καταφέρεις να πάρεις κάποιο βραβείο!Αλλά κι αυτό να μη γίνει η συμμετοχή νομίζω πως ειν΄ αρκετή!
    Χαρούμενο απόγευμα να περάσεις!Φιλάκια πολλά!:)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ..χαίρομαι που σου άρεσε...
      Ω ναι, η χαρά της συμμετοχής είναι αρκετή έτσι κι αλλιώς!
      Καλό βράδυ..φιλιά!

      Διαγραφή
  10. πάλι δε σε πήρα ειδηση να σε ψηφίσω,όχι γιατί σε ξέρω αλλά γιατί γράφεις πολύ ωραία!
    φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Η ιστορία σου μου άρεσε πολύ, είχε κάτι το μεταφυσικό. Γράφεις πολύ ωραία... Εύχομαι καλή συνέχεια και καλή έμπνευση για την επόμενη, οι νέες λέξεις μου φάνηκαν δύσκολες στο συνδυασμό. Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!
      Οι νέες λέξεις θα μας δυσκολέψουν αρκετά..είναι πραγματικά δύσκολο να συνδυαστούν..
      Φιλιά..καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  12. Πάρα πολύ ωραία ιστορία... Ανατρίχιασα στο σημείο που η ηρωίδα αντίκρισε τον εαυτό της και στο σημείο που ανακάλυψε πως το καλυβάκι ήταν στο μυαλό της... Μπρρ κι ακόμα ανατριχιάζω όταν το θυμάμαι!

    Γράφεις πολύ ωραία Μαράκι, μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Καλό βράδυ..φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Πολύ ωραία ιστορία και πολύ ωραία ιδέα. Λέω να συμμετάσχω και γω.
    Καλώς σε βρήκα.
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!
      Θα χαρώ πολύ να σε δω και στης Φλώρας με ιστορία..
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  14. Αχ βρε Μαράκι μου σε καμαρώνω.. Ελπίζω να καταλαβαίνεις. Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοκκινίζω...αλλά να ξέρεις πως κι εγώ σε καμαρώνω! Φιλιά!

      Διαγραφή
  15. Έχει σημασία πόσους βαθμούς συγκέντρωσε η ιστορία σου; Για έναν άνθρωπο σαν εσένα, νομίζω ελάχιστη έως καθόλου... Αν δεν ήταν το παιχνίδι της Φλώρας, μπορεί να μην είχε γραφεί καν. Αυτό δεν είναι το πιο σπουδαίο που γίνεται μέσα απ' τη διαδικασία του παιχνιδιού;
    Μαρία μου στο έχω ξαναπεί, σου αξίζουν πολλά μπράβο για την ευαίσθητη ματιά σου που αποτυπώνεται τέλεια στις δημιουργίες σου, όπως το "Καλυβάκι". Όπως η φωτογραφία σου που το συνοδεύει. Σκέτη μαγεία!...
    Να'σαι καλά και καλή έμπνευση στο νέο κύκλο παιχνιδιού!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε θα πω πως δε χαίρομαι όταν κάποιος ψηφίζει την ιστορία μου, γιατί θα έλεγα ψέματα, αλλά έχεις απόλυτο δίκιο..το σπουδαίο είναι αυτό που γίνεται εκεί..αυτή η ιστορία είναι από αυτές που δε θα γράφονταν ποτέ αν δεν ήταν το παιχνίδι..
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια..καλή έμπνευση και σε σένα..φιλιά!

      Διαγραφή
  16. Συγχαρητηρια και σε σένα ,πολύ όμορφη και η δικιά σου ιστορία,είχε δίκιο πιο πάνω που ανέφερε η κοπελα ότι όταν είναι μόνη της η ιστορία την βλέπεις αλλιώς, μου άρεσε πολύ τωρα που την ξαναδιαβασα,καλό βράδυ φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Neli μου!
      Έτσι είναι..κάθε ιστορία μόνη της φαίνεται διαφορετική..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  17. Mαράκι μου θα στο πω όπως το είπα όταν διάβασα και την ιστορία της Αριστέας στο μπλοκ της...
    έχει άλλη δύναμη ξεχωριστά η κάθε ιστορία !
    Μπορείς να επικεντρωθείς σε αυτήν, να μπεις μέσα της, να ταξιδέψεις στις εικόνες που σου δίνει.
    Η ομορφιά του παιχνιδιού είναι το κέντρισμα που μας δίνει, η πρόκληση της δημιουργίας, η ευγενής άμιλλα, το χιούμορ.
    Είναι μια όμορφη ονειροπόληση αυτό που έγραψες, μυρίζει θαλασσινό αέρα κι έχει ήχους από τα κύμματα .
    Να είσαι καλά να συνεχίσεις να γράφεις!
    Σε φιλώ πολύ
    καλό βράδυ να έχεις :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο σε αυτό που έγραψες..
      Σίγουρα η ομορφιά είναι σε όλα όσα αναφέρεις...από την αρχή με τις λέξεις μέχρι και να τελειώσει το κάθε παιχνίδι είναι ένα ταξίδι που κάνει ο καθένας μας μόνος του στην αρχή γράφοντας την ιστορία του και μετά όλοι μαζί διαβάζοντας τες...μου άρεσε από την πρώτη στιγμή που το είδα το παιχνίδι και φυσικά το θεωρώ μια καταπληκτική ιδέα (ας είναι καλά η Φλώρα) και μια ευκαιρία..όχι διάκρισης..αλλά αυτό που έλεγα πριν..ταξιδιού..
      Καλό βράδυ..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  18. Συνφωνώ με όλες τις φίλες οτι ..οταν διαβαζονται μονες οι ιστορίες.. εχουν... αλλη μαγεία...και δεν ξερεις ποια να πρωτοψηφίσεις πολλες φορές... τις δαιβαζεις μια δυό .. φορες και παλι βλεπεις οτι εχεις αφήσει απ έξω καποιες που σου αρέσανε......αλλα ... συνφωνώ και με την Καννελακη οτι δεν εχουν σημασία οι βαθμοι....ειναι το ερεθισμα που σου δίνει και σε σμπρώχνει να βαλεις το μυαλο σου να...σκφτεί μια ιστορια...... μου αρεσει αυτό που γινεται......φιλακια πολλά Μαρια μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό παθαίνω κι εγώ πάντα..δεν ξέρω τι να πρωτοψηφίσω..και κάθε φορά αφήνω απ' έξω πολλές που μου άρεσαν..σε καταλαβαίνω απόλυτα!
      Φυσικά συμφωνώ στο ότι είναι το ερέθισμα που μετράει..το ταξίδι που έγραφα παραπάνω!
      Να είσαι καλά..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  19. Η πρώτη φώτο μου άρεσε πολύ..το αγαπημένο μου σπιτάκι :) Μπράβο Μαρία που στηρίζεις την Φλώρα μας και το παιγνίδι,την ιδέα της. Και γω προσπαθώ με κάτι φτωχικές και άχαρες ιστορίες να την στηρίζω και την Φλώρα μας και το παινγίδι/την ιδέα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ιδέα της Φλώρας μου άρεσε πολύ..όπως και σε σένα και σε πολύ κόσμο..μην ξαναπείς τις ιστορίες σου φτωχικές και άχαρες, θα σε μαλώσω..χαχα!...τίποτα από ότι γράφουμε δεν είναι φτωχικό και άχαρο..
      Καλή συνέχεια!!

      Διαγραφή
  20. Καλησπέρα Μαρία μου!!Πολύ όμορφη η ιστορία σου!!Γράφης υπέροχα!!Πανέμορφες καί οι φωτογραφίες σου,ιδίως η πρώτη,λόγω θάλασσας,μού άρεσε πολύ!!Συγχαρητήρια φίλη μου!Καλή συνέχεια!!Φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ..είναι από τις αγαπημένες μου εκείνη η φωτογραφία και την έχω ξαναβάλει παλιότερα...
      Φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή
  21. Υπέροχη η ιστορία σου!
    Υπέροχο το νόημα της!
    Όλοι κρύβουμε ένα καλυβάκι μέσα μας...
    Μπράβο Μαράκι!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!
      Να είσαι καλά..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  22. ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ ΤΩΡΑ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ!!!
    ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΩ!!!
    ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ, ΒΓΑΛΜΕΝΗ ΛΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΒΙΒΛΙΟ!!!!
    ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ!!
    Η ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΦΛΩΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ!!!!
    ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΑΛΛΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ!!!
    ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Ρένα μου..χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!
      Η ιδέα της Φλώρας πραγματικά μας έκανε να ανακαλύψουμε κι άλλες πτυχές του εαυτού μας!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  23. Πέρασα να διαβάσω την ιστορία και από το ιστολόγιό σου... Μου άρεσε απίστευτα και την είχα ξεχωρίσει από την αρχή... Άσε που το μεταφυσικό στοιχείο είναι η αδυναμία μου!!! Συγχαρητήρια για την υπέροχη γραφή σου... Υποκλίνομαι!!!
    Πολλά φιλιά Μαρία μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Να είσαι καλά..φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
    2. Θυμήθηκα και τη δική σου ιστορία..Από το ημερολόγιο ενός μοναχικού ταξιδιώτη..ήταν από εκείνες που μου άρεσαν..συγχαρητήρια για το δεύτερο βραβείο..σίγουρα άξιζες τη διάκριση..!!

      Διαγραφή
  24. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Θυμάμαι ακόμη την γνωριμία μου με το Blog σας, κ είναι αυτή η ιστορία που μου παρουσίασαν σαν ένα δείγμα των όσων, τόσο μοναδικά, διηγείστε κ μοιράζεστε με τους διαδικτυακούς κ μη, φίλους σας. Κάπως έτσι δεν μπορώ να μην την σχολιάσω ..
    Είναι πραγματικά μια μαγευτική περιήγηση στους κρυφούς μας φόβους πιστεύω .. πάντα θα υπάρχει στην ψυχή μας ο φόβος για αυτό το « καλυβάκι » ..
    Αποτυπώνει ένα άγνωστο, μυστηριώδες αλλά συνάμα μαγευτικό τοπίο η ιστορία σας .. κ οι φωτογραφίες είναι αντάξιες του !
    Με γοητεύει πάντα ο τρόπος γραφής σας ..
    Καλή δύναμη για τη συγγραφική κ φωτογραφική συνέχεια !
    Πολλά φιλιά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με συγκινείς και με τιμάς με τα λόγια σου!!
      Σε ευχαριστώ πολύ!!
      Να είσαι καλά...φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή